ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ

__________________________________________________________________

__________________________________________________________________
_________________________________________________________________________
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΡΗΣΚΕΙΟΛΟΓΙΑΣ

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ


(Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ / ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ)

Η Αναζήτηση της Αλήθειας (σαν Βιωματικής Εμπειρίας της Πραγματικότητας κι όχι σαν διανοητικής διαφώτισης ή πληροφόρησης) είναι για τους περισσότερους ανθρώπους μια δύσκολη υπόθεση και είναι λίγοι αυτοί που ξεκινούν το Ταξίδι της Αληθινής Γνώσης. Οι πιο πολλοί άνθρωποι αρκούνται σε αυτά που τους «παρέχει» η κοινωνία μέσα από την κοινωνικοποίηση, την γλώσσα, την εκπαίδευση, την δημόσια πληροφόρηση, ήθη και έθιμα και κοινωνικές συμπεριφορές. Έτσι οι άνθρωποι, χωρίς να το καταλάβουν καν, διαμορφώνονται, χειραγωγούνται και κατευθύνονται σαν κοπάδια ζώων. Μπορεί κάποιος να εξεγείρεται, να διαμαρτύρεται ότι δεν είναι έτσι κι ότι δεν νοιώθει ζώο σε μαντρί, αλλά υπάρχουν πάρα πολλά επιχειρήματα (όταν αναφερθούμε στην λειτουργία και το περιεχόμενο του νου του, στις πεποιθήσεις του, στις συμπεριφορές του και στις δραστηριότητές του – και κυρίως στην «αυτοματοποίηση» της ζωής του) για να αποδείξουμε ότι είναι ακριβώς αυτό, ένα χειραγωγούμενο και χειραγωγημένο ζώο.

Προφανώς, κάποιοι που θέλουν να είναι ηγέτες κι έχουν το θράσος και την δύναμη να αποφασίζουν για λογαριασμό των άλλων, κρατούν τους ανθρώπους στο σκοτάδι και σε ελεγχόμενες συμπεριφορές. Η Αληθινή Επανάσταση είναι Εσωτερική, Προσωπική και συνίσταται στο να βγεις τελείως έξω από όλο αυτό το κοινωνικό σύστημα (την κοσμοθεωρία του, την νοοτροπία, τις πεποιθήσεις και τις αυτόματες συμπεριφορές). Είναι ο Δρόμος της Προσωπικής Απελευθέρωσης. Αυτό δεν έχει να κάνει τίποτα με μια εξωτερική επανάσταση εναντίον του συστήματος ή με την επιδίωξη της αλλαγής της κοινωνίας. Δεν υπάρχει τίποτα για να αλλάξει στην κοινωνία. Απλά βγαίνεις έξω από όλο αυτό, από την ζωή του ύπνου στην κοινωνία, έξω, στην Πραγματική Ζωή και σε Μια Πραγματική Κοινωνία Πραγματικών Ανθρώπων.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τον Δρόμο της Απελευθέρωσης, της Αφύπνισης στην Πραγματικότητα, της Πραγματικής Ζωής και της Φωτισμένης Δράσης. Η «Επιστροφή» στους ανθρώπους (όπως η «επιστροφή» του Βούδα μετά την «Φώτισή» του, ή του Ιησού μετά την «εμπειρία της ερήμου»), το Μήνυμα που φέρνει ένας άνθρωπος που βγήκε έξω από όλο αυτό (την παγκόσμια αυταπάτη) και από την «παλιά συνείδηση» του συνηθισμένου ανθρώπου, είναι Απλό και Κατανοητό. Αν κάποιος Θέλει να Βρει την Αλήθεια θα την Βρει έξω από την διαμορφωμένη συνείδηση, με την εγκατάλειψη κάθε αυταπάτης, κάθε περιορισμού, με την ολοκληρωτική απόρριψη κάθε διαμόρφωσης, έξω στο Ελεύθερο Πνεύμα που δεν φυλακίζεται πουθενά αλλά ενεργεί όπου θέλει.

Η Ελευθερία, η Απεραντοσύνη, ο Θεός, η Πραγματική Φώτιση, Είναι (Εγγενής) στην Ίδια την Φύση του Ανθρώπου και δεν είναι κάτι έξω για να το ψάξεις και να το βρεις. Η Αληθινή Γνώση είναι η Γνώση της Πραγματικής Φύσης μας, το «Γνώθι Σαυτόν» (σα γνώση της εσωτερικής φύσης κι όχι των εξωτερικών επίκτητων χαρακτηριστικών) που διάβαζαν παλιά οι Έλληνες (χαραγμένο στο μάρμαρο) όταν επισκέπτονταν το Ιερό των Δελφών. Είναι Γνώση του Πραγματικού Εαυτού (του «Χωρίς Ιδιότητες») κι όχι της διαμορφωμένης εμπειρικής συνείδησης, των περιορισμών, των πεποιθήσεων και της συσσωρευμένης ανοησίας που κουβαλούν οι άνθρωποι σαν πολύτιμη γνώση. Αυτή Ακριβώς η Γνώση είναι το Ταξίδι προς την Αληθινή Γνώση του Εαυτού (του «Χωρίς Ιδιότητες»), η Ουσία της Αγωγής του Ανθρώπου και το αντικείμενο της Πραγματικής Εκπαίδευσής του.

Όμως η κοινωνία δεν έχει καμία σχέση με αυτό και ασχολείται με το να εκπαιδεύει τους ανθρώπους σε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό,  δηλαδή την γνώση της αληθινής φύσης μας. Έτσι το «πεδίο» μένει ελεύθερο σε όλους αυτούς που εκμεταλλευόμενοι το κενό προωθούν τις δικές τους (περιορισμένες) απόψεις για την Αλήθεια, την ζωή και τον κόσμο. Κι εδώ ανήκουν θρησκείες, φιλοσοφίες, διδασκαλίες και κάθε είδους μικρομάγαζα της μεταφυσικής γνώσης που πουλούν την γνώση σε σεμινάρια και σε χρήματα. Οι άνθρωποι είναι τόσο διαχειρίσιμοι που πέφτουν θύματα σε όλους αυτούς τους απατεωνίσκους, είτε φέρνουν τους ηχηρούς τίτλους του Παγκόσμιου Δασκάλου ,του Πάπα,  του Πατριάρχη ή του Επισκόπου, είτε του διπλωματούχου δασκάλου, του γιόγκα, του διαλογισμού, του ζεν, του ρέικι, της ψυχολογίας, ή οτιδήποτε άλλο. Αγνοούν ότι η Αλήθεια Είναι Μέσα τους, η Φύση τους, η Υπαρξιακή Βάση τους και εμμένοντας στους περιορισμούς και τις προκαταλήψεις τους (που έντεχνα καλλιεργούν όλοι οι απατεώνες) την αναζητούν έξω την Ίδια την Φύση τους σαν το Ανώτερο, σαν τον Αληθινό Εαυτό, σαν τον Θεό, σαν την Πραγματικότητα, σαν  την Φώτιση, οτιδήποτε άλλο.

Θα πρέπει κάποιος να διαθέτει τουλάχιστον την κανονική νοημοσύνη, να σταθεί και να προβληματιστεί. Ακριβώς Εδώ Αρχίζει ο Δρόμος της Αλήθειας. Θα πρέπει κάποιος να Κατανοήσει ότι η Αλήθεια Είναι Εδώ που Είναι από Πάντα και για Πάντα, όχι εκεί που πιθανόν ψάχνουν οι άνθρωποι, εκεί που τους δίδαξαν, εκεί που τους είπαν, εκεί που τους υποδεικνύουν κάποιοι ζητώντας αμοιβή, εκεί που διάβασαν. Πρέπει να Βρούμε Αυτό που Είναι Μέσα στην Ίδια την Φύση μας, Μέσα μας, στον Εαυτό μας, Αυτό το «Χωρίς Ιδιότητες» που Υπάρχει και Ζει πέρα από τις διαμορφώσεις και τις αυταπάτες κι όχι εκεί που στρέφουν τον νου μας, «διαμορφώνοντάς» τον, οι επιτήδειοι ή οι αμαθείς ή οι απατεωνίσκοι. Οι άνθρωποι ψάχνουν να Βρουν αυτό που νομίζουν ότι έχουν χάσει όχι εκεί που μπορεί πραγματικά να είναι, αλλά εκεί που τους λένε, εκεί που τους δίνουν πληροφορίες, εκεί που συνήθως τους παραπληροφορούν.

Μόνο Βλέποντας Μέσα μας, στην Ίδια την Φύση μας, Μπαίνουμε στον Δρόμο της Αλήθειας. Στην πραγματικότητα, Αυτό το Ταξίδι, Μέσα μας, είναι Ταυτόχρονα το Ταξίδι και το Τέρμα. Όταν Μάθουμε να Βλέπουμε Πραγματικά δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κάνουμε. Όλα ξεδιπλώνονται μόνα τους, η Φώτιση Έρχεται Χωρίς να το Επιδιώκουμε κι η Φύση Αποκαθίσταται (Υγιής κι όχι διαμορφωμένη κι άρρωστη). Χωρίς Προσπάθεια! Γιατί; Επειδή Ακολουθούμε τον Δρόμο της Ζωής. Στην ζωή δεν υπάρχει άλλος πραγματικός δρόμος εκτός από την Πραγματική Ζωή. Έξω από τον Δρόμο της Ζωής υπάρχει μόνο αυταπάτη, ονειροπόληση κι οι φαντασίες του κόσμου, της σκέψης, της κοινωνίας και των ανθρώπων.



ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΤΒΑΪΤΑ

1. Η ΜΗ ΔΥΑΔΙΚΟΤΗΤΑ

2. ΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΥΠΑΣΑΝΑ

3. Η ΤΖΝΑΝΑ ΓΙΟΓΚΑ ΚΙ Η ΑΠΟΡΙΨΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ (ΤΖΙΒΑ)

4. Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ «ΧΩΡΙΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΕΑΥΤΟΥ» (ΑΤΜΑΝ)

5. Η ΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΒΙΑΤΑΜ (ΒΡΑΧΜΑΝ)

ΓΙΟΓΚΑ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ ΣΑΜΚΥΑ ΓΙΟΓΚΑ

(ΑΣΤΑΝΓΚΑ ΓΙΟΓΚΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΑΖΑΛΙ)

1. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΓΚΑ

Ο Διαλογισμός είναι Αφύπνιση στην Πραγματικότητα. Δηλαδή, Ουσιαστική Πρακτική Απελευθέρωση από τις αυταπάτες και τους περιορισμούς της Ύπαρξης (της Αληθινής Ύπαρξης, της "Συνείδησης", του "Νου"). Είναι Δράση Κατανόησης που Βιώνεται σαν Κατάσταση Συνείδησης και Ζωής (Εμπειρίας). Είναι Πραγματική Θεληματική Δράση, Παρατήρησης αυτού που συμβαίνει. Ολοκλήρωση της Πράξης της Κατανόησης αυτού που συμβαίνει. Είναι Έλλαμψη, Άμεση Επαφή με το Πραγματικό, την Αληθινή Κατάσταση πέρα αυταπάτες και περιορισμούς.

Ο Πανταζάλι στον δεύτερο αφορισμό του (Γιόγκα Σούτρας)  λέει ότι "Γιόγκα είναι η συγκράτηση του Νου (Τσιττά) από του να παίρνει διάφορες μορφές (βρίττις). Η "Διαδικασία" του Διαλογισμού ονομάζεται στον Πανταζάλι Σαμγιάμα (Νταράνα, Ντυάνα, Σαμάντι) και με αυτή την δράση κατακτιέται η  Απελευθέρωση.

Υπάρχουν σε αυτή την Δράση Κατανόησης Τρία Είδη Διαλογισμού, ή Τρεις Βαθμίδες Διαλογισμού, αν δούμε τον Διαλογισμό σαν ολοκλήρωση μιας κίνησης, μιας μετατόπισης από την απατηλή αντίληψη στην Πλήρη Ολοκληρωμένη Αντίληψη της Πραγματικότητας, που είναι Άμεση Επαφή με το Πραγματικό.

1. Ο Εξωτερικός Διαλογισμός εφαρμόζεται από κάποιον που βιώνει την δυαδικότητα, τον διαχωρισμό υποκειμένου, αντικειμένου. Είναι Διαλογισμός με Υποστήριγμα (το αντικείμενο) κι έχει σαν "στόχο" (που δεν θα πρέπει να είναι "επιδίωξη") την υπέρβαση του διαχωρισμού, την Βίωση της Ενότητας της Ύπαρξης, την Βίωση Ενός Ενοποιημένου Πεδίου Επίγνωσης όπου δεν υπάρχει διαχωρισμός (υποκείμενο, αντικείμενο. Είναι η Πραγμάτωση της Παγκόσμιας Συνείδησης.

2. Ο Εσωτερικός Διαλογισμός (δεν έχει εξωτερικό υποστήριγμα αλλά) είναι Εμβάθυνση στην Ίδια την Φύση της Παγκόσμιας Ύπαρξης (που "πραγματώσαμε"), της "Συνείδησης" του "Νου" κι Οδηγεί  στην "Ακινησία" του Νου, στην Βίωση της Συνείδησης σαν της Μοναδικής Πραγματικότητας που Αντανακλά, Αντικαθρεφτίζει Τέλεια το ΕΙΝΑΙ (που Είναι Χωρίς Ιδιότητες, "Κενό", Απεριόριστο κι Ελεύθερο).

3. Ο Υπέρτατος Διαλογισμός είναι το Γεγονός της Αφύπνισης, η Κατάσταση της Έλλαμψης, η Κατανόηση ότι ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ είναι τελείως ανεξάρτητο από την Αντίληψη, οποιαδήποτε αντίληψη, κατάσταση συνείδησης, ή κίνησης του Νου κι ΥΠΑΡΧΕΙ είτε υπάρχουν φαινόμενα, εμπειρίες, είτε όχι. Αυτό ΦΑΝΕΡΩΝΕΤΑΙ την "Στιγμή" ακριβώς που Συνειδητοπείται ότι ΑΥΤΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ εώ έχει σβήσει η "Συνείδηση". Είναι η Απόλυτη Απελευθέρωση, (το Καϊβαλγία).

2. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΥ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ

3. Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΜΠΡΑΤΖΝΑΤΑ ΣΑΜΑΝΤΙ

4. Ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΑΜΠΡΑΤΖΝΑΤΑ ΣΑΜΑΝΤΙ

5. Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΖΕΝ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ ΖΕΝ

1. ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΕΧΕΙ ΑΞΙΑ;

Τελικά, δεν υπάρχει τίποτα που να έχει αξία. Η Φώτιση, η Αφύπνιση στην Πραγματικότητα, δεν έχει καμία αξία. Πραγματικά. Η Φώτιση δεν είναι επίτευξη, πραγματοποίηση, είναι μόνο διάλυση της “άγνοιας”, της σκέψης, του εγώ. Αυτό σημαίνει ότι όταν υπάρχει Φώτιση δεν υπάρχει κανένα εγώ, για να την βιώσει, για να έχει κάποιο κέρδος. Έτσι για ένα εγώ, η Φώτιση, ουσιαστικά, δεν έχει καμία αξία, γιατί το εγώ  έχει πάντα “κατά νου” να είναι κάτι, να γίνει κάτι, να επιτύχει κάτι, να κερδίσει κάτι, κι εδώ δεν υπάρχει τίποτα.

Από την άλλη μεριά, όλα όσα αντιλαμβάνεται, φαντάζεται, βιώνει το εγώ, είναι όλα υπαρξιακά σκουπίδια, φαινόμενα χωρίς βαθύτερη σημασία σκόνη από εμπειρίες που σκορπίζει ο χρόνος.

Τελικά, δεν υπάρχει τίποτα που να έχει αξία. Η Φώτιση δεν έχει αξία, όσα βιώνει το εγώ δεν έχουν αξία. Τότε; Τι; Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα υπαρξιακό αδιέξοδο.

Απάντηση για το εγώ δεν υπάρχει. Απλά πρέπει να μετακινηθούμε σε άλλο αντιληπτικό επίπεδο, να ξαναδούμε τα πράγματα από την αρχή, να τα “ξαναμετρήσουμε” στο πραγματικό τους μέγεθος. Ίσως τότε να ανακαλύψουμε ότι στην πραγματικότητα, στην φύση, στη ζωή, δεν υπάρχουν “μέτρα” (πέρα από τα αυθαίρετα “μέτρα” που βάζουμε με την σκέψη). Όλα, στην πραγματικότητα, πορεύονται στον δρόμο τους, σιωπηλά, ήσυχα, ειρηνικά.

2. Η ΜΗ-ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

Στο κάτω-κάτω το Ζεν δεν έχει καμιά αξία. Δεν έχει να διδάξει απολύτως τίποτα και δεν υπάρχει τίποτα να κερδίσεις εδώ. Ίσως μονάχα να διαλύσεις την άγνοια, να Αφυπνισθείς στην Πραγματικότητα. Αλλά κι αυτό δεν έχει καμιά αξία. Δεν αλλάζει τίποτα. Μονάχα ο Τρόπος που “Βλέπεις”.

Το Ζεν, όπως και να έχει, δεν έχει να διδάξει τίποτα. Αυτή η “αλήθεια”, από μόνη της, όταν εφαρμόζεται με συνέπεια (κ αυτό το κάνουν αιώνες τώρα οι αληθινοί δάσκαλοι του Ζεν), από έναν άνθρωπο που “κατανοεί”, οδηγεί στην Αφύπνιση. Πως;

Απλά Κατανοούμε ότι δεν υπάρχει απολύτως τίποτα να κρατηθούμε, τα πάντα “διαλύονται” στην Αρχική Πραγματικότητα. Αυτό είναι που Κατανοούν όσοι Περνούν την Πύλη. Την Στιγμή που Κατανοούν, όταν το Κατανοούν, συνήθως “ξαφνικά”, (γιατί είναι αποτέλεσμα “ωρίμανσης”, παραίτησης από όλα και δεν είναι αποτέλεσμα προσπάθειας ή διαδικασίας), Αφυπνίζονται στην Πραγματικότητα.

Από την άλλη “μεριά” όταν ο ημιμαθής, ο αμαθής, ακούει ότι το Ζεν δεν έχει να διδάξει τίποτα κατανοεί (τελείως αυθαίρετα) ότι μπορεί να μείνει σε “αυτό” που είναι ήδη, που γνωρίζει ήδη, που κάνει ήδη. Αυτή η παρεξήγηση απλά διαιωνίζει την κατάσταση μέσα στον χώρο της άγνοιας.

Τελικά όμως, πράγματι, το Ζεν δεν έχει τίποτα να διδάξει. Κι ίσως αυτή να είναι η Μεγαλύτερη Διδασκαλία. Κι ίσως για αυτό οι μεγαλύτεροι δάσκαλοι της ανθρωπότητας γεννιούνται σε αυτόν τον “χώρο”.

3. Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΛΥΣΗ

Όταν προσπαθείς να βρεις την Αλήθεια, όταν προσπαθείς να κάνεις το σωστό, τότε ό,τι κι αν κάνεις θα είναι λάθος. Όσο κι αν ψάχνεις να βγεις από τον λαβύρινθο της σκέψης θα είσαι πάντα χαμένος σε αδιέξοδα.

Αυτό το γνώριζαν από παλιά οι δάσκαλοι του Ζεν για αυτό κι όποιον ερχόταν με την "αληθεια" στο χέρι ή πίστευε πως βρήκε τη σωστή απάντηση στην ζωή, απλά τον κορόιδευαν.

Γιατί; Γιατί απλά δεν υπάρχει λύση. Και γιατί δεν υπάρχει λύση; Ο λόγος είναι απλός. Προσπαθούμε να δώσουμε πραγματική λύση σε ένα ψευδές πρόβλημα. Τα ψευδή προβλήματα όμως δεν λύνονται στην ζωή, απλά συνειδητοποιείς το ψέμα. Κι ο κόσμος φωτίζεται!

Η Φώτιση δεν έρχεται με την προσπάθεια, ούτε είναι αποτέλεσμα κάποιας διαδικασίας.

Η Φώτιση Υπάρχει όταν εγκαταλείπονται όλες οι φαντασιώσεις του ανθρώπου.

4. Η ΜΗ-ΑΣΚΗΣΗ ΤΟΥ ΖΕΝ  

5. Η ΖΩΝΤΑΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

 

ΘΙΒΕΤΑΝΙΚΟΣ ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ ΜΠΑΡΝΤΟ

1. Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

2. ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΚΕΝΤΡΑ

3. Η ΗΡΕΜΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ ΚΙ Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΗΣ ΔΥΑΔΙΚΟΤΗΤΑΣ

4. Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΟ ΣΑΜΠΧΟΓΚΑ ΚΑΓΙΑ ΚΙ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΣΟΦΙΩΝ

5. Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ (ΝΤΑΡΜΑ ΚΑΓΙΑ)

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

1.  Η ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Σύμφωνα με την Αληθινή Πατερική Θεολογία (όπως έχει παραδοθεί σε μας) η Πραγματικότητα, ο Θεός, Αυτό που Υπάρχει (κυριολεκτικά) Είναι το ΟΛΟΝ Εντός του Οποίου Εκδηλώνονται Όλα. Έτσι, ταυτόχρονα, το ΟΛΟΝ Είναι Πέρα από Όλα αλλά και Παρόν μέσα στο κάθε τι. Είναι ακριβώς αυτή η «Παρουσία» στο Βάθος κάθε όντος που «συνδέει» το κάθε τι με το ΟΛΟΝ, του δίνει την Δυνατότητα και την Προοπτική να Αναχθεί στο ΟΛΟΝ, να Ενωθεί με το ΟΛΟΝ, να Βιώσει το ΟΛΟΝ.

Εντός του ΟΛΟΥ, του Θεού, είναι όλα. Από τον Θεό υπάρχουν και «στέκονται» και «εξελίσσονται» προς τον Θεό. Έτσι, Εντός του ΟΛΟΥ υπάρχει ο άνθρωπος, συνδέεται με το ΟΛΟΝ (στο Βάθος της Ύπαρξής του) και μπορεί να Ανυψωθεί προς τον Θεό. Η αντίληψη ύπαρξης που έχει ο άνθρωπος (η «αίσθηση παρουσίας», το «υπάρχω») – είτε το θέλει ο άνθρωπος είτε όχι, είτε το συνειδητοποιεί είτε όχι, είτε το κατανοεί είτε όχι-  είναι του ΟΛΟΥ αλλά προσδιορίζεται (από τον άνθρωπο) σαν ένα απομονωμένο αντιληπτικό κέντρο, μια ατομική οντότητα, μια ψυχή, ένα πρόσωπο, μια ψυχοβιολογική οντότητα, κλπ. Προφανώς, αυτό είναι απλά η αντίληψη που έχει ο άνθρωπος κι όχι μια «απόλυτη πραγματικότητα». Έτσι ο άνθρωπος (ο απομονωμένος άνθρωπος) αντιλαμβάνεται το ΟΛΟΝ σαν Έξω από αυτόν, σαν το Άλλο, το Υπερβατικό, τον Θεό και τους άλλους και τα αντικείμενα του κόσμου σαν αντι-κείμενα, απέναντί του. Άσχετα πως και γιατί βρέθηκε σε αυτή την κατάσταση ο άνθρωπος αυτό συμβαίνει. (Στον Αγιογραφικό Συμβολισμό και γενικότερα στην χριστιανική μυθολογία μιλούν για μια «πτώση» για μια «επιστροφή» στον Θεό, για την «σωτηρία», κλπ.).

Σε αυτή ην κατάσταση ύπαρξης (απομονωμένης ύπαρξης) ο άνθρωπος έχει την Δυνατότητα να Ανυψωθεί στο ΟΛΟΝ, να Βιώσει το ΟΛΟΝ να Ενωθεί με τον Θεό (να εισέλθει στην «βασιλεία των ουρανών» του Αγιογραφικού Συμβολισμού). Κι η Προσευχή (η Καθαρά Προσευχή) είναι ακριβώς ο Δρόμος, ο Τρόπος, η Πρακτική.

*

Ασφαλώς, το πρώτο πράγμα που οφείλει κάποιος να κάνει είναι να κατανοήσει στο Φως της Πατερικής Θεολογίας, τι είναι ο Άνθρωπος, πως λειτουργεί, να εφαρμόσει αυτό που κατανοεί στον ίδιο του τον εαυτό, να αρχίσει να «λειτουργεί». Αυτό που είναι ο άνθρωπος, η αναγνώριση του εαυτού, η πατερική ανθρωπολογία περιγράφεται πιο κάτω.

(ΘΕΟΣ) ΟΛΟΝ

Καθαρός Νους

Νους (με τρία είδη λειτουργιών – λογισμούς)

Συναίσθηση – Θέληση – Επιθυμίες

Σώμα.

Αυτή η «περιγραφή» του ανθρώπου έχει αντιστοιχία στο ίδιο το σώμα του ανθρώπου που θεωρείται «ναός» του Θεού, κατοικητήριο της Ψυχής. Και μάλιστα με συγκεκριμένα κέντρα λειτουργίας.

Το ΟΛΟΝ «αντιστοιχεί» στην ΑΛΗΘΙΝΗ ΟΥΣΙΑ του ανθρώπου, στον όλο άνθρωπο (που είναι κάτι υπερβατικό και άχρονο)

Ο Καθαρός Νους «αντιστοιχεί» στην «Καρδιά του Εγκεφάλου», στην Μυστική Καρδιά των Πατέρων (αυτών που γνωρίζουν την πραγματική μυστική «ανατομία»), στην «Καρδιά» της Ύπαρξης, στον εσωτερικό εγκέφαλο, μέσω του οποίου έχουμε αντίληψη της αληθινής εσωτερικής ύπαρξης, σαν «χώρου ύπαρξης».

Ο Νους «αντιστοιχεί» στον περιφερικό εγκέφαλο, στον εξωτερικό εγκέφαλο. Κι εδώ επιτελούνται οι λειτουργίες της εγώ-συνείδησης και της καθαρής διανόησης, της απλής διανόησης (σκέψης) και της αντίληψης (που συχνά, μέσω των αισθήσεων και ης «μνήμης» συμπλέκεται με εξωτερικές παραστάσεις, με εξωτερικά αντικείμενα και γίνεται εμπαθής λογισμός).

Ο κατώτερος ψυχισμός «αντιστοιχεί» με το περιφερικό νευρικό σύστημα και την φυσική καρδιά.

Έτσι, στην μυστική πατερική ανθρωπολογία η «σύνθεση» του ανθρώπου διαμορφώνεται κάπως διαφορετικά από την επίσημη θεολογία και θεολογική ανθρωπολογία κι ο άνθρωπος περιγράφεται έτσι.

ΟΛΟΝ

Πνεύμα, Καθαρός Νους, Εσωτερικός Υπαρξιακός Χώρος (όπου βιώνεται η Εμπειρία των Τριών Ουρανών της Ύπαρξης).

Νους, Λογιστικό (με τρία είδη λογισμών)

«Ψυχή», η «κατώτερη ψυχή», ο κατώτερος ψυχισμός, (δηλαδή ο συναισθηματικός και συγκινησιακός κόσμος μας, ο κόσμος των επιθυμιών και συχνά των «παθών»)

Σώμα.

*

Αυτή η «παράδοση» για τον άνθρωπο υπάρχει ήδη πριν τον Ιστορικό Ιησού μέσα στην Εβραϊκή Θεολογία και στην Διδασκαλία των Ραβίνων κι ο Ιησούς την αποδέχτηκε και την προώθησε πέρα από την απλή κατανόηση στην πλήρη εφαρμογή και βίωσή της, στο Αληθινό Βίωμα του Θεού, στην Ένωση με τον Θεό, με το ΟΛΟΝ. Αυτή η «παράδοση» συνδέεται επίσης με την Εντολή του Νόμου (Τορά) που κι ο Ίδιος ο Ιησούς αναγνώριζε σαν την Μέγιστη Εντολή.

Να Αγαπάς τον Θεό (ΟΛΟΝ) με όλη σου την δύναμη (Σώμα), με όλη σου την ψυχή («Ψυχή»), με όλη σου την διάνοια («Νους») και με όλη σου την καρδιά («Μυστική Καρδιά», Καθαρός Νους).  Αυτή είναι η Εντολή όταν την προσαρμόζουμε στην μυστική ανθρωπολογία κι η «οδός» της ανύψωσης προς τον Θεό και της Ένωσης με τον Θεό. Στα Ευαγγέλια θα την βρείτε διαφορετικά γραμμένη (προφανώς οι ευαγγελιστές δεν είχαν κατανοήσει πλήρως σε τι αναφέρονταν).

Τι σημαίνει ακριβώς η Εντολή θα πρέπει να εξηγηθεί στις λεπτομέρειές της. Όπως και να έχει να Αγαπάς το Θεό (ΟΛΟΝ) σημαίνει Πλήρη Παράδοση σε ΑΥΤΟ, κι «εγκατάλειψη» του άλλου, του μερικού, του περιορισμένου, του εγώ, της σκέψης, των επιθυμιών, της ασυνάρτητης εξωτερικής ζωής. Προφανώς να Αγαπήσεις τον Θεό (ΟΛΟΝ) με τον Νου σημαίνει ακριβώς να ξεπεράσεις τους λογισμούς, να «Καθαρθείς» με τις Τέσσερις Αρετές του Νου (Φρόνηση, Σωφροσύνη, «Ανδρεία», Δικαιοσύνη – χρειάζεται να εξηγηθούν στο πραγματικό νόημά τους οι Αρετές για να κατανοήσουμε τι σημαίνουν). Έτσι, Καθαρός, με Καθαρό Νου πλέον, να Είσαι Έτοιμος να Επικοινωνήσεις με τον Θεό, ΕΣΩ, να Ενωθείς με τον Θεό, να «Γίνεις» το ΟΛΟΝ.

Αυτή είναι η Καθαρά Προσευχή, η Αληθινή Προσευχή, το Αληθινό Θυμίαμα προς τον Θεό, η Αληθινή Θέωση. Κι αυτό είναι το Πρώτο Κεφάλαιο («παράγραφος», «στίχος») στο Βιβλίο του Ευάγριου Ποντικού «Λόγος Περί Προσευχής» ή «Κεφάλαια Περί Προσευχής», (που από κακή πρόθεση κι όχι από άγνοια, αποδίδεται από την επίσημη ορθόδοξη εκκλησία στον Όσιο Νείλο τον Ασκητή). Ασφαλώς, σε τελευταία ανάλυση, Να Αγαπάς τον Θεό (ΟΛΟΝ) σημαίνει να εγκαταλείψεις οποιαδήποτε περιορισμένη αντίληψη ύπαρξης, να Είσαι Ενωμένος με τον Θεό, «Θεός», ΕΝ ΘΕΩ, (όχι ο Θεός αλλά «Θεός» κατά Χάριν).

Τα Σκαλοπάτια της Θείας Γέφυρας περιγράφηκαν ήδη.

Ευπρέπεια και πειθαρχία του σώματος

Απάθεια της «ψυχής» και κάθαρση από τα πάθη

Κάθαρση του Νου από τα τρία είδη του λογισμού και βίωση του Καθαρού Νου

Εμβάθυνση στον Καθαρό Νου, στον «Άδειο από Όλα Νου» και Βίωση της Ύπαρξης σαν του Απεριόριστου Εσωτερικού Χώρου Ύπαρξης  (Άνοδος στους Τρεις Ουρανούς)

Ένωση με τον Θεό και Βίωση του ΟΛΟΥ.

*

Στα δύο χιλιάδες χρόνια χριστιανικής ιστορίας πολλοί έφτασαν Εδώ, στο Βασίλειο του Θεού. Συνήθως στο περιθώριο της επίσημης χριστιανικής εκκλησίας και συχνά καταδιωκόμενοι από την επίσημη εκκλησία, που αφότου έγινε κοινωνικός θεσμός έχασε κάθε βιωματικό περιεχόμενο και μεταμορφώθηκε σε διανοητική θεολογία και εξωτερική λατρεία και τελετουργία και θρησκευτικά ήθη και έθιμα. Το Ουσιαστικό Μήνυμα του Ιησού, το Ευαγγέλιο, η Χαρμόσυνη Αγγελία για την Είσοδο στην Βασιλεία των Ουρανών, έγινε χυδαία ειδωλολατρία, βλασφημία Ενώπιον του Θεού.

2. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

3. Η ΟΡΘΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ Η ΚΑΘΑΡΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΙΣΜΟΥΣ

4. Ο ΚΑΘΑΡΟΣ ΝΟΥΣ ΚΙ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΔΟΥ ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ

5. Η ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ

 

ΚΑΜΠΑΛΑ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΜΠΑΛΑ

1. ΤΟ ΟΝ (ΤΟ «ΑΪΝ ΣΟΦ», Ο «ΧΩΡΟΣ», ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ, ΤΑ ΠΕΔΙΑ ΥΠΑΡΞΗΣ ΚΙ Η ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΑΣΙΓΙΑ)

2. ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΝΕΦΕΣ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΓΙΕΤΣΙΡΑ

3. ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ «ΔΙΑΛΥΣΗ» ΤΟΥ ΝΕΣΑΜΑΧ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΜΠΕΡΙΑ

4. ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΑΤΣΙΛΟΥΤ ΚΑΙ «ΑΝΥΨΩΣΗ» ΤΟΥ ΡΟΥΑΧ ΣΤΟ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ ΦΩΣ

5. Η «ΒΙΩΣΗ» ΤΟΥ ΑΪΝ ΣΟΦ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ
Η ΤΡΙΤΗ ΛΥΣΗ

> Tumblr

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ
FIND US ON
FACEBOOK

>

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

ΘΡΗΣΚΕΙΟΛΟΓΙΑ
Πραγματεία πάνω στην Ιστορία των Θρησκειών - Ελιάντε
Κόσμος και Ιστορία - Ελιάντε
Θρησκειολογία: Η θρησκεία των προϊστορικών κοινωνιών και των αρχαίων λαών - Ζιάκας
Ίχνη από την Αναζήτηση του Υπερβατικού - Γιαννουλάτος
_____
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
Διόνυσος – Λεκατσάς
Η Ψυχή – Λεκατσάς
Έρως – Λεκατσάς
Διόνυσος _ Όττο
_____
ΙΝΔΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Η Φιλοσοφία των Ινδών –  Γκλάζεναπ
_____
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Η Ελληνική Πατερική και Βυζαντινή Φιλοσοφία - Τατάκης
_____
ΙΕΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
Μπαγκαβατ Γκιτά
Η Αφύπνιση της Πίστεως
Πράτζνα Παραμίτα
Λανκαβατάρα Σούτρα
Η Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών
Ταό Τε Κινγκ
Η Αιγυπτιακη Βίβλος των Νεκρών
_____
ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Φιλοσοφική Προπαιδεία
Εγχειρίδιο Ιστορία της Φιλοσοφίας - Βίντελμπαντ
Εισαγωγή στη Φιλοσοφία - Γιάσπερς
_____
ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
Η Ξεχασμένη Γλώσσα - Φρομ
_____
ΛΕΞΙΚΑ
Φιλοσοφικό Κοινωνιολογικό Λεξικό
_____
Τα Βιβλία είναι στην Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη μας. 
Email: fftsoewe@gmail.com

Translate

Copyright © fftsoe 2010-2016.All Rights Reserved