OM

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ 2. Η Απελευθέρωση του Ανθρώπου



Αν ο άνθρωπος (η ψυχοσωματική οντότητα όπως την ορίσαμε πιο πάνω) ερχόταν σε μια Φυσική Κοινωνία, σε ένα ουτοπικό φυσικό παράδεισο, θα είχε να αντιμετωπίσει μόνο τους περιορισμούς που θα του επέβαλε η Φύση. Και η Ίδια η Φύση, καθώς ( ο άνθρωπος) θα εξελισσόταν θα τον καθοδηγούσε να ξεπεράσει τους φυσικούς περιορισμούς, να διευρύνει την επίγνωσή του, να Αντιληφθεί την Βαθύτερη Πραγματικότητα, την Ενότητα της Ζωής, της Ύπαρξης, της Αιώνιας Ουσίας…
Αν… Αλλά δεν…
.
Εδώ, στην τεχνητή κοινωνία, όπως διαμορφώθηκε στην ιστορία, δεν έχουμε απλά να ξεπεράσουμε την φυσική λειτουργία του νου, να διευρύνουμε την επίγνωσή μας, να αντιληφθούμε με ένα πλατύτερο (από τον νου) τρόπο (μια λειτουργία που ονομάζουμε «πνεύμα»)… Εδώ, είμαστε παγιδευμένοι μέσα στην λειτουργία του νου, είμαστε προγραμματισμένοι να αντιλαμβανόμαστε μόνο με τον νου, να αντιλαμβανόμαστε με βάση δοσμένα πρότυπα σκέψης, να έχουμε μια νοοτροπία, ένα περιεχόμενο του νου που καθορίζει τις δραστηριότητές μας και την ζωή μας.
Η «ένταξή» μας στην τεχνητή κοινωνία  (που ελέγχουν κάποιοι σκοτεινοί τύποι από τα καταγώγια της ιστορίας, από τους υπονόμους της ζωής…) μας φορτώνει τον ψυχισμό, την αντίληψη, με ιδέες, ιδέες, ιδέες…  Δεν μας εξηγούν απλά «τι είναι ζωή», «πως πρέπει να ζούμε», μας τα επιβάλλουν… Κι οι άνθρωποι ζουν (ζούμε όλοι) σαν πρόβατα μέσα σε μαντρί, ήσυχα, (μέχρι την μέρα του σφαγείου…).
Βέβαια υπάρχουν και κάποιοι που έμαθαν να ζουν σαν «αντάρτες πόλεων», στο περιθώριο του συστήματος, αλλά πάντως μια ζωή δύσκολη (γιατί το σύστημα εκδικείται…).
.
Τι σημαίνει λοιπόν να απελευθερωθεί κάποιος πραγματικά; Να ξεπεράσει τις κατώτερες λειτουργίες της Ψυχής, να Αντιληφθεί το Βάθος της Ύπαρξής του και να Βιώσει την Απεραντοσύνη της Πραγματικής Θείας Ουσίας του; Να Φτάσει στην Φώτιση του Βούδα; Να Φτάσει στην Ένωση με τον Θεό Πατέρα του Ιησού;
Αλήθεια! Τι εννοούσαν αυτοί οι άνθρωποι; (ο Βούδας, ο Ιησούς;)… γιατί άνθρωποι είναι (ενώ το σύστημα τους εμφανίζει επίσημα σαν θεούς, αφαιρώντας έτσι από τους κοινούς ανθρώπους την ελπίδα να κάνουν το ίδιο, να Φωτισθούν, να Ενωθούν με τον Θεό).
Για να ξεπεράσει κάποιος την φυσική λειτουργία του νου, να διευρύνει την επίγνωσή του πέραν του νου, να αντιληφθεί με ένα τρόπο πνευματικό (χωρίς τις διαμορφωμένες διανοητικές διαδικασίες) θα πρέπει πρώτα να πολεμήσει το περιεχόμενο του νου που είναι φτιαγμένο (από την κοινωνία) επίτηδες για να τον μπλοκάρει σε αυτή την λειτουργία (αποκλείοντας κάθε διαφυγή), να πετάξει στα σκουπίδια όλο τον ανθρώπινο πολιτισμό (γιατί είναι τεχνητό κατασκεύασμα για να υποδουλώνει τους ανθρώπους και δεν είναι αληθινός πολιτισμός), να απαλλαγεί από όλες τις ηλίθιες ιδέες που του έχουν ενσταλάξει στον εγκέφαλο, περί της ύπαρξης, της ζωής, της κοινωνίας, της πολιτικής, κλπ., κλπ., να τα απορρίψει όλα, να καθαρίσει το νου από τις βρωμιές της κοινωνίας και του δήθεν πολιτισμού… και μετά να ασχοληθεί με την υπέρβαση του νου σαν φυσικής λειτουργίας πλέον… Με άλλα λόγια θα πρέπει πρώτα να ξεπεράσουμε τον (ήδη) διαμορφωμένο νου (όπως τον διαμόρφωσε η κοινωνία) και μετά να ξεπεράσουμε την (φυσική) τάση του νου να διαμορφώνεται, να λειτουργεί διαμορφωμένα… ή αλλιώς να απαλλάξουμε τον νου από κάθε διαμόρφωση, να έχουμε ένα νου ελεύθερο, που ασφαλώς σε αυτή την ποιότητά του παύει να είναι (διαμορφωμένος) νους και γίνεται Μη-Νους, Πνεύμα…
Η Παγκόσμια Αυταπάτη (η Μάγια της Βεδάντα, του Βουδισμού, κλπ.), το Παγκόσμιο Όνειρο, το Σπήλαιο (στην Αλληγορία του Σπηλαίου, στην «Πολιτεία» του Πλάτωνα), το Μάτριξ (έννοια της εικονικής πραγματικότητας,  που πηγάζει από την Κβαντοφυσική, τον Μαξ Πλανκ, και τους άλλους μεγάλους φυσικούς επιστήμονες, για να περάσει μετά στη χολυγουντιανή μυθολογία και στην σύγχρονη φιλοσοφία), δεν είναι απλά μια φυσική λειτουργία του μυαλού. Υπάρχει μια επιπλέον φόρτωση αυτής της λειτουργίας με ένα πλήθος πληροφοριών που σκοπό έχουν να μας «ελέγξουν». Με άλλα λόγια εκτός από την Φυσική Μάγια (Παγκόσμια Αυταπάτη) υπάρχει και μια Κοινωνική Μάγια.
Πρέπει πρώτα να ξεφύγουμε από αυτή την Κοινωνική Μάγια (το τερατούργημα του δήθεν πολιτισμού) για να μπορέσουμε μετά να υπερβούμε την Φυσική Μάγια, δηλαδή την φυσική λειτουργία του νου και να Οδηγηθούμε έτσι σε μια Ευρύτερη Επίγνωση, σε μια Πλατύτερη Αντίληψη της Πραγματικότητας.
Ποια είναι η «βασική ιδεολογία» που περνάει η τεχνητή κοινωνία στους ανθρώπους (στους υπηκόους); Ότι η «πραγματικότητα» είναι αυτό που περιγράφεται από το μυαλό (από αυτό και μόνο), ότι αντιλαμβανόμαστε (αληθινά, αντικειμενικά) μόνο με το μυαλό,  με την «αντικειμενική σκέψη» κι ότι αυτό είναι αρκετό. Ότι πρέπει να αντιλαμβανόμαστε μόνο ό,τι συντάσσεται (από τους σκοτεινούς τύπους της ιστορίας) με την ιδεολογία της κοινωνίας, να υπάρχουμε, να εργαζόμαστε για να διατηρούμε αυτή την κοινωνία, ακόμα και θυσιάζοντας την προσωπική μας ύπαρξη, να «φυτοζωούμε», κλπ., κλπ… Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα από όλες αυτές τις ανοησίες. Το «διαμορφωμένο μυαλό» διαστρεβλώνει την πραγματικότητα και τα πράγματα… όπως το ταραγμένο νερό της λίμνης αντικαθρεφτίζει διαστρεβλωμένα τα πράγματα…
Βεβαίως οι «προγραμματισμένοι» από την κοινωνία υπερασπιστές της (αλήθεια τι συμφέρον έχουν αυτοί να την υπερασπίζονται; κάποιο συμφέρον θα έχουν, δεν μπορεί) θα μας ρωτήσουν: και τι θέλετε; να καταργήσουμε τον πολιτισμό; να καταργήσουμε τα επιτεύγματα(;) χιλιάδων χρόνων; Η Απάντηση είναι Όχι! Θέλουμε να τα υπερβούμε: να φτιάξουμε μια καλύτερη κοινωνία. Να τα υπερβούμε όχι έτσι, συνθηματολογικά, όχι χωρίς οργάνωση και στηρίγματα, αλλά με συγκεκριμένες ενέργειες.
Η Απόδειξη (σε αυτά που ισχυριζόμαστε, ότι λέμε την αλήθεια) είναι ότι ξεπερνώντας την Κοινωνική και μετά την Φυσική Μάγια δεν οδηγούμαστε στο χάος, στη ζούγκλα, αλλά στην Αντίληψη της Ενότητας της Ζωής, των όντων, στην Αληθινή Επικοινωνία με τους άλλους, στην Κατανόηση και στον Σεβασμό, στην Αγάπη και στην Προσφορά, στην Αληθινή Κοινωνία, στην Φυσική Κοινωνία, στον Φυσικό Παράδεισο των ονείρων μας.
Αυτό Δίδαξε ο Ορφέας και από την Διδασκαλία του εμπνεύστηκε ή Ελληνική Φιλοσοφία κι όλη η Αρχαία Κοινωνία που δημιούργησε την Αληθινή Άμεση Δημοκρατία στην Αθήνα κι αλλού.
Αυτό Δίδαξε ο Λάο Τσε.
Αυτό Δίδαξε ο Βούδας.
Αυτό δίδαξε ο Ιησούς.
Τώρα, πως έγινε και το σύστημα κατέστρεψε την Θρησκεία του Ορφέα, παραμέρισε την Θρησκεία του Λάο Τσε κι αφομοίωσε και την θρησκεία του Βούδα και την Θρησκεία του Ιησού και τις έκανε «θεσμούς της κοινωνίας», αυτό δεν αφορά τόσο τους θρησκειολόγους, όσο τους ανθρωπολόγους και τους κοινωνιολόγους (αν βέβαια υπάρχουν τέτοιοι και δεν λειτουργούν με την «προγραμματισμένη γνώση» της «ωραίας κοινωνίας» τους). Αυτοί πρέπει να μας εξηγήσουν πως η ανθρωπότητα αφήνεται να παραπλανάται, χιλιάδες χρόνια τώρα, από τους (οικονομικούς), πολιτικούς και θρησκευτικούς, ηγέτες της…
.
Η Αληθινή Απελευθέρωση δεν είναι μοναχική «έκσταση» σε υποκειμενικά βασίλεια. Αυτά τα λένε αυτοί που δεν ξέρουν κι αυτοί που έχουν συμφέρον να τα πουν.
Η Αληθινή Απελευθέρωση δεν είναι δυνατή, επίσης, μέσα από τις θεσμοποιημένες θρησκείες: Αλλιώς δείξτε μας ένα βουδιστή (συμπεριλαμβανομένου και του Δαλάι Λάμα) που πραγματοποίησε την Φώτιση ή δείξτε μας ένα χριστιανό (συμπεριλαμβανομένων του Πάπα και των άλλων Πατριαρχών) που Βίωσε την Θέωση. Μην κοροϊδευόμαστε! Και μην παίζουμε ούτε με την αλήθεια, ούτε με τις λέξεις.
Η Αληθινή Απελευθέρωση είναι Πραγματικό Βίωμα, Πραγματική Εξέλιξη του Ανθρώπου: Είναι Υπέρβαση της Κοινωνικής Μάγια (ή αλλιώς του «διαμορφωμένου νου», των σκουπιδιών του δήθεν πολιτισμού, που μας φορτώνει αντιλήψεις, νοοτροπίες, τρόπους ζωής, δραστηριότητες…) και μετά υπέρβαση της Φυσικής Μάγια (ή αλλιώς της διαμορφούμενης λειτουργίας του νου, του περιοριστικού νου), ώστε να Απελευθερωθούν Μέσα μας Όλες οι Δυνατότητές μας, η Αληθινή Ουσία μας, που Είναι Αιώνια κι Υπερβατική.
Κι αυτό που λέμε δεν είναι διδασκαλία ή δόγμα. Μπορούμε να το αποδείξουμε και προσκαλούμε και προκαλούμε οποιονδήποτε θέλει, να το επιχειρήσει. Όχι στο επίπεδο της διανοητικής συνομιλίας και των κενών λέξεων αλλά με πράξεις, στον Ιερό Χώρο του Βιώματος, με πραγματική υπέρβαση της «κοινωνικής νοημοσύνης» στην οποία μας καθηλώνει η κοινωνία, με το Άνοιγμα Προς τον Πνευματικό Κόσμο του Απείρου, του Αληθινού.
Ας μην κοροϊδευόμαστε! Γι’ αυτούς που συμμετέχουν στην άρχουσα τάξη και τους συνοδοιπόρους τους (κάθε είδους βολεμένους) η κοινωνία είναι καλή. Δίκαιη, δημοκρατική, κλπ., κλπ… όλα αυτά τα παραμύθια. Δεν μπορούμε να συνομιλήσουμε με αυτού του είδους τα υποκείμενα. Χρησιμοποιούν τις λέξεις χωρίς το αληθινό περιεχόμενό τους, οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους, στο επίπεδο του λόγου τους.
Όταν όμως η ζωή γίνεται «πρόβλημα» γιατί η «καλή κοινωνία» δεν μπορεί να εξασφαλίσει σε όλους αξιοπρεπή επιβίωση (λέμε «επιβίωση» κι όχι «διαβίωση» που σημαίνει μια καλύτερη ποιότητα ζωής), τότε τι γίνεται; Και δεν λέμε η «καλή κοινωνία» να χορτάσει όλους αυτούς τους δήθεν τεμπέληδες, να τους εξασφαλίσει μια δουλειά λέμε, ένα μεροκάματο, (οι άνθρωποι είναι αξιοπρεπείς, θέλουν να εργαστούν, δεν είναι ζητιάνοι… κάποιοι άλλοι τους κατάντησαν ζητιάνους).
Σήμερα οι άνθρωποι, σε ολόκληρο τον πλανήτη, βιώνουν μια πρωτοφανή δυσλειτουργία του παγκόσμιου συστήματος που ονομάζουν «κρίση» (ενώ είναι όλα φτιαγμένα, στημένα…) και τεράστιοι πληθυσμοί και στον πολιτισμένο κόσμο(;) της Δύσης (κι όχι μόνο στην περιφρονημένη Αφρική, στην Νότια Ασία και στην Λατινική Αμερική, όπως παλιότερα), δεν μπορούν να επιβιώσουν. Πως θα λυθεί το πρόβλημα; Εξαθλιώνοντας ακόμα περισσότερο τους ανθρώπους; Στήνοντας μια Παγκόσμια Δικτατορία (με την συνεργασία βεβαίως πολλών «τοπικών εξουσιών»); Σέρνοντας τον πλανήτη σε ένα παγκόσμιο πόλεμο (έστω και στημένο για να τρομοκρατήσουν τους ανθρώπους);… Πραγματικά, αν ήμουν «εξωγήινος» και ταξίδευα στο Σύμπαν, ούτε από το ηλιακό σύστημα δεν θα πέρναγα, όχι από την γη… Από την μια, μια χούφτα τρελοί κι από την άλλη τεράστιοι πληθυσμοί αποβλακωμένοι… Που θα έπρεπε όλοι, σε ολόκληρο τον πλανήτη, να ξεσηκωθούν, να πάνε στα κοινοβούλια, να σύρουν έξω τους πολιτικούς απατεώνες και να τους κρεμάσουν στις πλατείες και μετά τους τραπεζίτες και μετά τους «άρχοντες», τους βρωμερούς τύπους της ιστορίας… Αλλά ναι! Ζούμε σε «κράτος δικαίου», σε «δημοκρατία»… Επιτρέπεται μόνο η «κρατική βία» που ονομάζεται «άσκηση εξουσίας». Ενώ η διαμαρτυρία του ανθρώπου που δεν μπορεί να επιβιώσει είναι αναρχισμός και τιμωρείται από τον νόμο… Πολύ παραμύθι! Θα ξεχάσουμε τις έννοιες των λέξεων με αυτούς εδώ.
Τελικά, Μήπως πρέπει να ξυπνήσουμε; Όλα αυτά περί κρίση (είναι στημένα και) είναι ανοησίες. Όπως και οι πολιτικές λύσεις που προτείνονται. Αυτά είναι κόλπα του συστήματος για να πειθαναγκάσουν τους πληθυσμούς (αυτοί τους ονομάζουν «μάζες») να δεχτούν αδιαμαρτύρητα την μοίρα τους. Ποιος μας λέει ότι η Ζωή είναι πρόβλημα; Η Ζωή ούτε πρόβλημα είναι, ούτε αδιέξοδα έχει. Η τεχνητή κοινωνία (των πλουτοκρατών και των συνοδοιπόρων τους) έχει πρόβλημα. Έχει πρόβλημα στην ίδια την φύση της, στην δομή της, στην λειτουργία της.
Η Λύση βρίσκεται με την υπέρβαση της υπάρχουσας «πολιτισμένης κοινωνίας». Όλα αυτά τα σκουπίδια, ιδεολογίες, ιστορία, πολιτισμός, πολιτική, κοινωνικές θεωρίες, κοινωνικές πρακτικές, όλα αυτά πρέπει να πεταχτούν… κι οι άνθρωποι να καθίσουν να φτιάξουν εξαρχής μια πραγματική κοινωνία, ισότητας, δικαιοσύνης, αδελφοσύνης, μια πραγματικά ανθρώπινη κοινωνία, άξια να ζει ο άνθρωπος σε αυτήν…  Ίσως τότε, αν ήμουν «εξωγήινος» και ταξίδευα στο Σύμπαν, να ήθελα να επισκεφτώ την γη, γιατί θα έβρισκα φίλους…
(συνέχεια)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΟΔΟΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

23 – Σεπτέμβριος – 2018

Ενδιαφέρεται κάποιος για τις Θρησκευτικές Πρακτικές, για τον Διαλογισμό κλπ. όταν νοιώθει βαθιά μέσα του, την εσωτερική ανάγκη να Βιώσει την Πραγματικότητα, να Βρει την Αλήθεια για την Ύπαρξή του, την Ζωή, την Πραγματική Ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνει μια φυσική ανάγκη της ζωής, ένα βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης. Δεν επιβάλει στον εαυτό του μια αυθαίρετη πειθαρχία της οποίας δεν γνωρίζει τον σκοπό, τους στόχους και τους μηχανισμούς της.

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι μια Φυσική Εκπλήρωση, μια Άνθιση της Ζωής, μια Ωρίμανση της Κατανόησης και μια Αληθινή Πραγμάτωση της Ύπαρξης. Είναι το Εσωτερικό Φως που Ανατέλλει, η Νέα Ζωή που Γεννιέται, το Χρυσό Λουλούδι που Ανθίζει. Είναι ο Αληθινός Εαυτός.

 

09 - Σεπτέμβριος - 2018

Χιλιάδες χρόνια τώρα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν θρησκευτικές πρακτικές, διαλογισμό, γιόγκα, σαντάνα, προσευχή, ενατένιση, συγκέντρωση κι άλλες παρόμοιες πνευματικές τεχνικές με σκοπό να Βιώσουν την Ανώτερη Πραγματικότητα, να Προσεγγίσουν τον Θεό, να Ζήσουν μια Ανώτερη Κατάσταση της Συνείδησης ή να Πραγματοποιήσουν μια Διεύρυνση της Συνείδησης.

Εντούτοις ελάχιστοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ορθά την θρησκευτική δράση κι ασκούν ορθά την πνευματική πρακτική (όποια πρακτική κι αν εφαρμόζουν). Συνήθως οι άνθρωποι, που είτε δεν εμβαθύνουν στο πνευματικό θέμα είτε πληροφορούνται ανεπαρκώς από ανθρώπους που δεν έχουν πραγματική εμπειρία αυτών των θεμάτων (αλλά έχουν απλώς συσσωρεύσει διανοητικές πληροφορίες περί παντός επιστητού), κάνουν ένα βασικό λάθος.

Στην πρακτική εξάσκησή τους δεν ενεργούν με ορθό τρόπο, πράγμα που θα φανέρωνε μια πραγματική κατανόηση, (και μόνο κάποιοι που έχουν εμπειρία μπορούν να υποδείξουν εδώ το ορθό και το λάθος), αλλά ενεργοποιούν ή δραστηριοποιούν κατώτερα κέντα λειτουργίας που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τους οδηγήσουν πέρα από τα όρια της φυσικής λειτουργίας τους.

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι άστοχες δράσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν διαλογισμό, συγκέντρωση, κάθε είδους πνευματική δράση, έχουν πραγματικό στόχο (είτε το αντιλαμβάνεται ο ασκούμενος, είτε όχι) την υπέρβαση της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο ασκούμενος. Ο Πανταζάλι το ξεκαθαρίζει απόλυτα ήδη στους πρώτους αφορισμούς στο «Γιόγκα Σούτρας». Η Συγκέντρωση πρέπει να τελειωθεί, να οδηγηθεί σε Μη-Συγκέντρωση. Το Σαμάντι (στην «περιοχή» του Διαλογισμού) «πραγματώνεται» (και μόνο τότε) όταν ακριβώς καταλύεται το «κέντρο δράσης» και διαλύεται η διάκριση Διαλογιζόμενου-διαλογισμού-αντικειμένου του διαλογισμού σε μια Ενότητα Επίγνωσης που περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι η Μη-Δυαδική  Συνείδηση για την οποία μιλούν όλοι αυτοί που φτάνουν στην Εξωτερική Φώτιση που είναι στο Κατώφλι του Εσωτερικού Χώρου και της Πραγματικής Εμπειρίας στα Βαθύτερα Πεδία της Συνείδησης Όπου Ανατέλλει το Εσωτερικό Φως της Ύπαρξης.

Αυτός ο δρόμος είναι ένας δύσκολος και συχνά προβληματικός κι επώδυνος τρόπος για να φτάσουμε να Βιώσουμε την Αλήθεια. Παραμένει όμως ο κλασσικός δρόμος για τους πιο πολλούς ανθρώπους που ζουν μέσα στην δυαδικότητα (στον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου) και δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς τους μηχανισμούς της ύπαρξής τους, ή δεν τους έχει υποδειχθεί η ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος (από κάποιους που γνωρίζουν, που γνωρίζουν απλά γιατί έχουν εμπειρία).

Ασφαλώς υπάρχει πιο άμεσος τρόπος δράσης, ακόμα και στιγμιαία μετάβαση στην Αφυπνισμένη Κατάσταση της Μη-Δυαδικής Συνείδησης. Αλλά για τους πιο πολλούς ανθρώπους φαίνεται δρόμος απόκρημνος ή δύσβατος.

Στην πραγματικότητα ο πιο Απλός Εύκολος Φυσικός Δρόμος είναι ο Δρόμος της Ζωής, ο Δρόμος της Φύσης μας, που Ξεκινά από την Ορθή Παρατήρηση του Εαυτού κι Οδηγεί μέσα από την Αληθινή Αυτογνωσία (αυτού που Συμβαίνει, Εδώ, Τώρα) στην Πραγματική Απελευθέρωση, στην Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, σε Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν και θεωρούν το πιο Ιερό Βίωμα, στην Καρδιά των Πάντων, στην Βίωση του Όλου.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ – ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ

«Χάος ἦν καὶ Νὺξ Ἔρεβός τε μέλαν πρῶτον καὶ Τάρταρος εὐρύς·
γῆ δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν· Ἐρέβους δ᾽ ἐν ἀπείροσι κόλποις
τίκτει πρώτιστον ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος ᾠόν,
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὥραις ἔβλαστεν Ἔρως ὁ ποθεινός,
στίλβων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώκεσι δίναις.
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νύχιος κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν εἰς φῶς.
Πρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως
ξυνέμειξεν ἅπαντα·
ξυμμειγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς ὠκεανός τε
καὶ γῆ πάντων τε θεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον». 

(Ορφικός Ύμνος, διασώθηκε από τον Αριστοφάνη, «Όρνιθες, 693 – 702», 8ος – 5ος αιώνας π.Χ.)


Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

(Ορφικός Ύμνος, Πρωτογόνου, 8ος – 6ος αιώνας π.Χ.)

«Kάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ  ἔπειτα μόνην καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ [ἐκ] δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;»

(Πλάτωνας, Φαίδων, 67,c,d, 4ος αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

«Αυτό (το Βράχμαν) είναι η βαθύτερη ουσία. Αυτό είναι η ψυχή όλου του κόσμου. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το Άτμαν. Αυτό είσαι εσύ»

(Τσαντόγια Ουπανισάδ, 8ος – 4ος  αιώνας π.Χ.).

«Αυτό δεν έχει συνείδηση ούτε του υποκειμένου, ούτε του αντικειμένου, ούτε και των δύο. Αυτό δεν είναι ούτε απλή συνείδηση, ούτε αμέτοχη αίσθηση, ούτε σκοτάδι. Είναι αόρατο, χωρίς σχέσεις, ακατανόητο χωρίς αναφορές, χωρίς δυνατότητα περιγραφής – είναι η ουσία της Αυτοσυνείδησης, το τέλος της μάγια»

(Μαντουκία Ουπανισάδ, 8ος - 4ος  αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

"Υπάρχει, ω αδελφοί, μία σφαίρα ζωής όπου δεν υπάρχει ούτε γη, ούτε νερό, ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε η σφαίρα του ατέλειωτου χώρου, ούτε καν η σφαίρα της συνείδησης. Εκεί που σας λέω δεν υπάρχει πραγματικά ούτε αυτός εδώ ο κόσμος, ούτε ο άλλος κόσμος, ούτε η σφαίρα του απείρου διαστήματος, ούτε η σφαίρα της άπειρης συνείδησης, ούτε η σφαίρα της ανυπαρξίας του οτιδήποτε, ούτε η σφαίρα όπου δεν υπάρχει ούτε αντίληψη, ούτε μη αντίληψη. Μιά τέτοια κατάσταση , ω αδελφοί, εγώ θα την περιέγραφα έτσι: ούτε να έρχεσαι, ούτε να πηγαίνεις, ούτε να στέκεσαι, ούτε να γυρίζεις πίσω, ούτε να κατεβαίνεις, μα ούτε και να ανεβαίνεις. Είναι κάτι σαν μη γεννημένο, μη γινόμενο, μη δημιουργημένο, μη συνθεμένο: είναι το τέλος της οδύνης".

(Ουντάνα, VIII, I, 1ος  αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

«Το Τάο γιά το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε (να το ονομάσουμε Τάο) δεν είναι το «Αμετάβλητο Τάο» (Τσ’ανγκ Τάο).
Το όνομα που μπορούμε να του δώσουμε δεν είναι «Αμετάβλητο Όνομα» (τσ’ανγκ μίνγ).
Αόρατο (Γου) είναι το όνομα που δίνω στο Γεννήτορα του Γιάνγκ και του Γιν.
Ορατό (Γιέου) είναι το όνομα που δίνω στη Μητέρα των δέκα χιλιάδων όντων.
Αληθινά, στο Γου («μη είναι», «μη έχειν προσδιορισμούς», αόρατο) θα θαυμάσουμε το μυστήριο.
Στο Γιέου («είναι», «έχειν προσδιορισμούς», ορατό) θα δούμε τα εξωτερικά φαινόμενα.
Αυτά τα δύο (Γου και Γιέου) πηγάζουν από το ίδιο (Τάο), αλλά οι τρόποι τους είναι διαφορετικοί.
Τούτο το «ίδιο» (Τάο) το ονομάζω το Σκοτεινό (Σιουάν).
Το πιό σκοτεινό αυτού του σκότους είναι η «Πύλη όλων των Μυστηρίων» (Τσ’ανγκ Τάο).

(Τάο Τε Κίνγκ, κεφάλαιο 1, 9ος - 3ος αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσι είσθαι εν τη καρδία σου·
και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου, και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου και περιπατών εν τη οδώ και πλαγιάζων και εγειρόμενος.
Και θέλεις δέσει αυτούς διά σημείον επί της χειρός σου και θέλουσιν είσθαι ως προμετωπίδια μεταξύ των οφθαλμών σου.
Και θέλεις γράψει αυτούς επί τους παραστάτας της οικίας σου και επί τας πύλας σου».

(Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, 4-9, 9ος – 6ος αιώνας π.Χ.)


Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν το νόμω;
Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου.
Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.
Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται.

(Ματθαίος, κεφάλαιο 22, 36-40, 1ος αιώνας μ.Χ.)


Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;
Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις;
Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει.

(Λουκάς, κεφάλαιο 10, 25-28, 1ος αιώνας μ.Χ.)


«Ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος. εαν ουν ο οφθαλμος σου απλους η, ολον το σωμα σου φωτεινον εσται·
 εαν δε ο οφθαλμος σου πονηρος η, ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται. ει ουν το φως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον;»

(Ματθαίος, κεφάλαιο 6, 22-23, 1ος αιώνας μ.Χ.)


~~~~~

ΣΟΥΦΙΣΜΟΣ

«Χτύπησε, Κι Αυτός θα σου ανοίξει την πόρτα
Εξαφανίσου, Κι Αυτός θα σε κάνει να λάμψεις σαν τον ήλιο
Πέσε, Κι Αυτός θα σε ανυψώσει στους ουρανούς
Γίνε ένα τίποτα, Κι Αυτός θα σε μεταμορφώσει στο παν».

(Τζάλαλ Άντ-Ντιν Ρούμι, 13ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~