OM

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

44. Πρόσεξε!



 By Still


Πρέπει να γνωρίζεις ότι η Αληθινή Ζωή Είναι Πέρα από τον Κόσμο, την εξέλιξη, τον χρόνο. Αυτός που Φτάνει στην Φώτιση Διαλύεται Μέσα στο Άγνωστο όπως η σταγόνα διαλύεται μέσα στον Ωκεανό. Ο λόγος του κι η συμπεριφορά του, ενόσω ζει ακόμα στη γη, μοιάζουν κενά κι αδιάφορα αλλά μεταδίδουν ζωή. Όσοι είναι στην Οδό είναι ακόμα σε άγνοια. Και στην άγνοια δεν υπάρχουν υψηλές ή κατώτερες θέσεις, ούτε περισσότερη ή λιγότερη εμπειρία. Έτσι όλοι στην Οδό είναι συνοδοιπόροι. Δεν υπάρχουν Δάσκαλοι, ηγέτες, μαθητές, μονάχα αδελφοί. Αν κάποιος σου προσφέρει κάτι ένωσε τα χέρια σου σε σημείο χαιρετισμού. Αν κάποιος σε βλάψει ένωσε τα χέρια σου σε σημείο χαιρετισμού. Μάθε μόνο να ξεχωρίζεις τους γνήσιους ανθρώπους που δεν έχουν εγώ από αυτούς που έχουν γνώση κι εμπειρία και γίνονται καθοδηγητές των ανθρώπων, αλλά ποτέ μην υιοθετείς τις φαντασιώσεις των ανθρώπων. Πρόσεξε! Είναι κρίμα να σε ξεγελάσουν.

Η Αλήθεια Βρίσκεται Μέσα μας, στην Αληθινή Φύση μας. Μέσα στον καθένα. Για αυτό ό,τι σε προσανατολίζει προς τα Έσω είναι βοήθεια στην Οδό, σαν την πηγή που βρίσκει ο διψασμένος οδοιπόρος και ξεδιψάει. Ό,τι όμως σε παρασύρει έξω, σε σκέψεις και σε θολά συναισθήματα κι εξωτερικές ανώφελες δραστηριότητες είναι εμπόδιο, σαν την πηγή που έχει στερέψει κι απογοητεύει τον διψασμένο οδοιπόρο όταν φτάνει εκεί για να ξεδιψάσει. Πρόσεξε λοιπόν πως ξοδεύεις την ζωή σου. Είναι πολύτιμη για να την σκορπάς στους ανέμους της φαντασίας. Θα είναι δύσκολο μετά να την ξαναμαζέψεις.

Πρέπει να γνωρίζεις και μπορείς να το δεις παντού, γύρω σου, ότι όλα είναι προσωρινά. Ακόμα κι η πιο όμορφη μέρα φτάνει σε ένα τέλος. Ακόμα και το πιο όμορφο λουλούδι του κόσμου κάποτε θα μαραθεί. Κι αυτούς που βλέπεις γεμάτους ζωή κι όνειρα και δραστηριότητες γρήγορα θα τους συναντήσεις γέροντες, αν δεν έχουν ήδη φύγει από τον κόσμο. Πρόσεξε λοιπόν και συνειδητοποίησε ότι τούτος ο κόσμος δεν είναι μόνιμη κατοικία σου. Πρέπει να μάθεις να ζεις κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία στιγμή, σαν να είναι να πεθάνεις σε λίγο. Για αυτό φρόντισε να κάνεις ό,τι είναι πολύτιμο και χρήσιμο και μην σπαταλάς τον χρόνο σου.

Να αναζητάς πάντα Καταφύγιο Μέσα σου, στην Αιώνια Φύση σου κι όχι σε εξωτερικές δραστηριότητες. Ο Αληθινός Πλούτος του Ανθρώπου είναι η Αυτογνωσία. Είναι Πολύτιμη γιατί Οδηγεί στο Φως της Κατανόησης. Είναι Αιώνια γιατί ανήκει στην Φύση που Είδε και Κατανόησε και κανείς, ποτέ, δεν μπορεί να την αφαιρέσει. Όλα τα άλλα, αντιλήψεις, σκέψεις, πεποιθήσεις, δραστηριότητες στον κόσμο και υλικά πλούτη, όλα, είναι στάχτη που την σκορπά ο άνεμος της ζωής. Πρόσεξε λοιπόν να μην θεωρείς χρυσό ό,τι μονάχα λαμπυρίζει.

Όσο είσαι στην Οδό ποτέ μην πεις, έφτασα, είμαι, γνωρίζω. Αν έχεις την αντίληψη ότι ένα εγώ μπορεί να φωτισθεί, να έχει γνώση κι εμπειρία, είναι μεγάλη πλάνη. Κι αν θεωρείς τον εαυτό σου άξιο να διδάξει, από τον πλούτο της εμπειρίας σου, μοιάζεις με τον ανήθικο «πολιτισμένο» που πηγαίνει στους «άγριους» με ψεύτικες χάντρες για να τους ξεγελάσει και να τους κλέψει. Πρόσεξε! Αν ακολουθείς τον δρόμο του εγωισμού, όσους κι αν ξεγελάσεις, δεν θα μπορέσεις να τους ξεγελάσεις όλους. Υπάρχουν κι άνθρωποι που θα δουν τι πραγματικά είσαι. Αλλά κι όλους να τους ξεγελάσεις δεν μπορείς να ξεγελάσεις τη Αλήθεια με την οποία δεν μπορείς να Ενωθείς.

Οι αληθινά θρησκευόμενοι είναι φτωχοί, δεν έχουν τίποτα να πάρουν μαζί τους από αυτά που «χρησιμοποιούν» στον κόσμο, όταν θα έρθει η ώρα να φύγουν από αυτόν τον κόσμο. Μα κι αν τύχει να έχουν αγαθά είναι γενναιόδωροι και τα μοιράζονται με τους άλλους. Πρόσεξε λοιπόν να μην δένεσαι με εξωτερικά πράγματα. Η Ακτημοσύνη είναι η Πρώτη Αρετή. Η αληθινή αποχή από πράγματα, από πάθη, από σκέψεις, από αντιλήψεις. Πάνω σε αυτή την Αρετή χτίζεται η Ειρήνη της Ψυχής. Η Ειρήνη φέρνει την Ησυχία του Νου. Κι η Ησυχία φέρνει το Φως το Αληθινό της Ενότητας των Πάντων. Και στο Φως Αποκαλύπτεται το Βάθος του Αγνώστου.

Η Οδός περνά πάντα από την Μέση, μακριά από τα άκρα. Η Μέση δεν είναι  μόνο ο πιο ισορροπημένος δρόμος, είναι κι πιο εύκολος δρόμος. Ό,τι κάνεις κάντο με Μέτρο. Ζήσε στον κόσμο χωρίς να χάνεσαι στην απεραντοσύνη της ανοησίας του. Φρόντισε το σώμα σου με Γνώμονα πάντα την υγεία. Κράτα την Ψυχή σου Καθαρή από πάθη κι από υπερβολές. Αυτό που αξίζει θα το δεις μόνο σηκώνοντας τα μάτια ψηλά. Κράτα τον Νου σου Ήσυχο, βλέποντας το πραγματικό και μην ακολουθείς τις φαντασίες των ανθρώπων. Προπάντων μείνε πνευματικά ελεύθερος και φυλάξου από όλων των ειδών τους σωτήρες. Την Αληθινή Αγάπη μόνο ο Θεός μπορεί να σου την Φανερώσει Μέσα σου, όταν Βρεις τον Θεό Μέσα σου. Πρόσεξε λοιπόν και βαδίζοντας την Μέση Οδό φρόντισε για Αυτό που Είναι Αιώνιο κι όχι για τα πράγματα που γρήγορα διαβαίνουν, σαν τα διαβατάρικα πουλιά που τραβάνε για άλλα μέρη.

Πρέπει να Κατανοήσεις ότι η Πραγματικότητα Είναι Μία κι ότι Είναι το Ασφαλές Καταφύγιο Όλων των Πλασμάτων. Για αυτό μην αφήνεις ούτε την αμφιβολία, ούτε τον φόβο, ή τις αγωνίες, τίποτα αρνητικό, να σου διαλύσει την Βεβαιότητα. Μέσα σου, Εσύ ο Ίδιος, θα Βρεις την Ισορροπία της Ύπαρξής σου, την Αληθινή Αυτογνωσία που θα σου Αποκαλύψει την Απεραντοσύνη της Ζωής, την Αιωνιότητα της Παρουσίας. Για αυτό Πρόσεξε! Κι όταν Μέσα σου αναδύονται αμφιβολίες και φόβοι κι αγωνίες μην προσπαθείς μέσα σε σύγχυση και πανικό να ξεφύγεις. Απλά, με Ηρεμία, Δες ό,τι όλα αυτά είναι ψεύτικες σκιές της φαντασίας σου. Είσαι Πάντα Αυτό. Κι αυτό κανείς δεν μπορεί να σου το αφαιρέσει.

Όταν  είσαι στην Οδό έχεις ήδη να φροντίσεις τον εαυτό σου (να είσαι εσύ Σωστός) κι αυτό είναι αρκετός κόπος. Μην κοιτάς μέσα στον εγωισμό της αμάθειας να σώσεις τους άλλους. Φροντίζει Εκείνος. Εσύ απλά, πρόθυμα πάντα, να απλώνεις το χέρι σου στους άλλους αλλά αυτό να το κάνεις σαν αδελφός. Πρόσεξε και μην ξεγελιέσαι να πιστέψεις ότι είσαι ανώτερος από τους άλλους, γιατί γρήγορα θα καταντήσεις ο χειρότερος.

Αυτό που πάντα πρέπει να έχεις σαν τον Τελικό Στόχο σου είναι η Αυτογνωσία. Αληθινά Σοφός κι Αληθινά Πλούσιος είναι αυτός που αποκτά Αυτογνωσία, με Προσοχή, με Επιμονή κι Υπομονή κι όχι ο άνθρωπος που συσσωρεύει γνώσεις κι εμπειρίες και μιλά και επιβάλλεται στους αμαθείς. Η Αληθινή Αυτογνωσία μοιάζει με τον Απέραντο Ουρανό που Είναι Πάντα στην Θέση του κι Απλώνεται Παντού. Η δήθεν γνώση των ανθρώπων μοιάζει με τα διαβατάρικα σύννεφα που γρήγορα διαλύονται από τον αέρα ή πέφτουν σαν βροχή στη γη της ματαιότητας. Πρόσεξε λοιπόν τι επιδιώκεις πραγματικά στην ζωή σου, Πρόσεξε πως ζεις.



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΟΔΟΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

23 – Σεπτέμβριος – 2018

Ενδιαφέρεται κάποιος για τις Θρησκευτικές Πρακτικές, για τον Διαλογισμό κλπ. όταν νοιώθει βαθιά μέσα του, την εσωτερική ανάγκη να Βιώσει την Πραγματικότητα, να Βρει την Αλήθεια για την Ύπαρξή του, την Ζωή, την Πραγματική Ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνει μια φυσική ανάγκη της ζωής, ένα βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης. Δεν επιβάλει στον εαυτό του μια αυθαίρετη πειθαρχία της οποίας δεν γνωρίζει τον σκοπό, τους στόχους και τους μηχανισμούς της.

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι μια Φυσική Εκπλήρωση, μια Άνθιση της Ζωής, μια Ωρίμανση της Κατανόησης και μια Αληθινή Πραγμάτωση της Ύπαρξης. Είναι το Εσωτερικό Φως που Ανατέλλει, η Νέα Ζωή που Γεννιέται, το Χρυσό Λουλούδι που Ανθίζει. Είναι ο Αληθινός Εαυτός.

 

09 - Σεπτέμβριος - 2018

Χιλιάδες χρόνια τώρα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν θρησκευτικές πρακτικές, διαλογισμό, γιόγκα, σαντάνα, προσευχή, ενατένιση, συγκέντρωση κι άλλες παρόμοιες πνευματικές τεχνικές με σκοπό να Βιώσουν την Ανώτερη Πραγματικότητα, να Προσεγγίσουν τον Θεό, να Ζήσουν μια Ανώτερη Κατάσταση της Συνείδησης ή να Πραγματοποιήσουν μια Διεύρυνση της Συνείδησης.

Εντούτοις ελάχιστοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ορθά την θρησκευτική δράση κι ασκούν ορθά την πνευματική πρακτική (όποια πρακτική κι αν εφαρμόζουν). Συνήθως οι άνθρωποι, που είτε δεν εμβαθύνουν στο πνευματικό θέμα είτε πληροφορούνται ανεπαρκώς από ανθρώπους που δεν έχουν πραγματική εμπειρία αυτών των θεμάτων (αλλά έχουν απλώς συσσωρεύσει διανοητικές πληροφορίες περί παντός επιστητού), κάνουν ένα βασικό λάθος.

Στην πρακτική εξάσκησή τους δεν ενεργούν με ορθό τρόπο, πράγμα που θα φανέρωνε μια πραγματική κατανόηση, (και μόνο κάποιοι που έχουν εμπειρία μπορούν να υποδείξουν εδώ το ορθό και το λάθος), αλλά ενεργοποιούν ή δραστηριοποιούν κατώτερα κέντα λειτουργίας που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τους οδηγήσουν πέρα από τα όρια της φυσικής λειτουργίας τους.

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι άστοχες δράσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν διαλογισμό, συγκέντρωση, κάθε είδους πνευματική δράση, έχουν πραγματικό στόχο (είτε το αντιλαμβάνεται ο ασκούμενος, είτε όχι) την υπέρβαση της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο ασκούμενος. Ο Πανταζάλι το ξεκαθαρίζει απόλυτα ήδη στους πρώτους αφορισμούς στο «Γιόγκα Σούτρας». Η Συγκέντρωση πρέπει να τελειωθεί, να οδηγηθεί σε Μη-Συγκέντρωση. Το Σαμάντι (στην «περιοχή» του Διαλογισμού) «πραγματώνεται» (και μόνο τότε) όταν ακριβώς καταλύεται το «κέντρο δράσης» και διαλύεται η διάκριση Διαλογιζόμενου-διαλογισμού-αντικειμένου του διαλογισμού σε μια Ενότητα Επίγνωσης που περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι η Μη-Δυαδική  Συνείδηση για την οποία μιλούν όλοι αυτοί που φτάνουν στην Εξωτερική Φώτιση που είναι στο Κατώφλι του Εσωτερικού Χώρου και της Πραγματικής Εμπειρίας στα Βαθύτερα Πεδία της Συνείδησης Όπου Ανατέλλει το Εσωτερικό Φως της Ύπαρξης.

Αυτός ο δρόμος είναι ένας δύσκολος και συχνά προβληματικός κι επώδυνος τρόπος για να φτάσουμε να Βιώσουμε την Αλήθεια. Παραμένει όμως ο κλασσικός δρόμος για τους πιο πολλούς ανθρώπους που ζουν μέσα στην δυαδικότητα (στον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου) και δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς τους μηχανισμούς της ύπαρξής τους, ή δεν τους έχει υποδειχθεί η ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος (από κάποιους που γνωρίζουν, που γνωρίζουν απλά γιατί έχουν εμπειρία).

Ασφαλώς υπάρχει πιο άμεσος τρόπος δράσης, ακόμα και στιγμιαία μετάβαση στην Αφυπνισμένη Κατάσταση της Μη-Δυαδικής Συνείδησης. Αλλά για τους πιο πολλούς ανθρώπους φαίνεται δρόμος απόκρημνος ή δύσβατος.

Στην πραγματικότητα ο πιο Απλός Εύκολος Φυσικός Δρόμος είναι ο Δρόμος της Ζωής, ο Δρόμος της Φύσης μας, που Ξεκινά από την Ορθή Παρατήρηση του Εαυτού κι Οδηγεί μέσα από την Αληθινή Αυτογνωσία (αυτού που Συμβαίνει, Εδώ, Τώρα) στην Πραγματική Απελευθέρωση, στην Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, σε Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν και θεωρούν το πιο Ιερό Βίωμα, στην Καρδιά των Πάντων, στην Βίωση του Όλου.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ – ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ

«Χάος ἦν καὶ Νὺξ Ἔρεβός τε μέλαν πρῶτον καὶ Τάρταρος εὐρύς·
γῆ δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν· Ἐρέβους δ᾽ ἐν ἀπείροσι κόλποις
τίκτει πρώτιστον ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος ᾠόν,
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὥραις ἔβλαστεν Ἔρως ὁ ποθεινός,
στίλβων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώκεσι δίναις.
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νύχιος κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν εἰς φῶς.
Πρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως
ξυνέμειξεν ἅπαντα·
ξυμμειγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς ὠκεανός τε
καὶ γῆ πάντων τε θεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον». 

(Ορφικός Ύμνος, διασώθηκε από τον Αριστοφάνη, «Όρνιθες, 693 – 702», 8ος – 5ος αιώνας π.Χ.)


Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

(Ορφικός Ύμνος, Πρωτογόνου, 8ος – 6ος αιώνας π.Χ.)

«Kάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ  ἔπειτα μόνην καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ [ἐκ] δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;»

(Πλάτωνας, Φαίδων, 67,c,d, 4ος αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

«Αυτό (το Βράχμαν) είναι η βαθύτερη ουσία. Αυτό είναι η ψυχή όλου του κόσμου. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το Άτμαν. Αυτό είσαι εσύ»

(Τσαντόγια Ουπανισάδ, 8ος – 4ος  αιώνας π.Χ.).

«Αυτό δεν έχει συνείδηση ούτε του υποκειμένου, ούτε του αντικειμένου, ούτε και των δύο. Αυτό δεν είναι ούτε απλή συνείδηση, ούτε αμέτοχη αίσθηση, ούτε σκοτάδι. Είναι αόρατο, χωρίς σχέσεις, ακατανόητο χωρίς αναφορές, χωρίς δυνατότητα περιγραφής – είναι η ουσία της Αυτοσυνείδησης, το τέλος της μάγια»

(Μαντουκία Ουπανισάδ, 8ος - 4ος  αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

"Υπάρχει, ω αδελφοί, μία σφαίρα ζωής όπου δεν υπάρχει ούτε γη, ούτε νερό, ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε η σφαίρα του ατέλειωτου χώρου, ούτε καν η σφαίρα της συνείδησης. Εκεί που σας λέω δεν υπάρχει πραγματικά ούτε αυτός εδώ ο κόσμος, ούτε ο άλλος κόσμος, ούτε η σφαίρα του απείρου διαστήματος, ούτε η σφαίρα της άπειρης συνείδησης, ούτε η σφαίρα της ανυπαρξίας του οτιδήποτε, ούτε η σφαίρα όπου δεν υπάρχει ούτε αντίληψη, ούτε μη αντίληψη. Μιά τέτοια κατάσταση , ω αδελφοί, εγώ θα την περιέγραφα έτσι: ούτε να έρχεσαι, ούτε να πηγαίνεις, ούτε να στέκεσαι, ούτε να γυρίζεις πίσω, ούτε να κατεβαίνεις, μα ούτε και να ανεβαίνεις. Είναι κάτι σαν μη γεννημένο, μη γινόμενο, μη δημιουργημένο, μη συνθεμένο: είναι το τέλος της οδύνης".

(Ουντάνα, VIII, I, 1ος  αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

«Το Τάο γιά το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε (να το ονομάσουμε Τάο) δεν είναι το «Αμετάβλητο Τάο» (Τσ’ανγκ Τάο).
Το όνομα που μπορούμε να του δώσουμε δεν είναι «Αμετάβλητο Όνομα» (τσ’ανγκ μίνγ).
Αόρατο (Γου) είναι το όνομα που δίνω στο Γεννήτορα του Γιάνγκ και του Γιν.
Ορατό (Γιέου) είναι το όνομα που δίνω στη Μητέρα των δέκα χιλιάδων όντων.
Αληθινά, στο Γου («μη είναι», «μη έχειν προσδιορισμούς», αόρατο) θα θαυμάσουμε το μυστήριο.
Στο Γιέου («είναι», «έχειν προσδιορισμούς», ορατό) θα δούμε τα εξωτερικά φαινόμενα.
Αυτά τα δύο (Γου και Γιέου) πηγάζουν από το ίδιο (Τάο), αλλά οι τρόποι τους είναι διαφορετικοί.
Τούτο το «ίδιο» (Τάο) το ονομάζω το Σκοτεινό (Σιουάν).
Το πιό σκοτεινό αυτού του σκότους είναι η «Πύλη όλων των Μυστηρίων» (Τσ’ανγκ Τάο).

(Τάο Τε Κίνγκ, κεφάλαιο 1, 9ος - 3ος αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσι είσθαι εν τη καρδία σου·
και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου, και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου και περιπατών εν τη οδώ και πλαγιάζων και εγειρόμενος.
Και θέλεις δέσει αυτούς διά σημείον επί της χειρός σου και θέλουσιν είσθαι ως προμετωπίδια μεταξύ των οφθαλμών σου.
Και θέλεις γράψει αυτούς επί τους παραστάτας της οικίας σου και επί τας πύλας σου».

(Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, 4-9, 9ος – 6ος αιώνας π.Χ.)


Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν το νόμω;
Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου.
Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.
Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται.

(Ματθαίος, κεφάλαιο 22, 36-40, 1ος αιώνας μ.Χ.)


Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;
Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις;
Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει.

(Λουκάς, κεφάλαιο 10, 25-28, 1ος αιώνας μ.Χ.)


«Ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος. εαν ουν ο οφθαλμος σου απλους η, ολον το σωμα σου φωτεινον εσται·
 εαν δε ο οφθαλμος σου πονηρος η, ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται. ει ουν το φως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον;»

(Ματθαίος, κεφάλαιο 6, 22-23, 1ος αιώνας μ.Χ.)


~~~~~

ΣΟΥΦΙΣΜΟΣ

«Χτύπησε, Κι Αυτός θα σου ανοίξει την πόρτα
Εξαφανίσου, Κι Αυτός θα σε κάνει να λάμψεις σαν τον ήλιο
Πέσε, Κι Αυτός θα σε ανυψώσει στους ουρανούς
Γίνε ένα τίποτα, Κι Αυτός θα σε μεταμορφώσει στο παν».

(Τζάλαλ Άντ-Ντιν Ρούμι, 13ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~