OM

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου 2015

Πυθαγόρας, Πυθαγόρεια Αριθμολογία

By Unseen


Για τον Πυθαγόρα μπορεί κάποιος να βρει πληροφορίες σε εγκυκλοπαίδειες, στο δίκτυο, σε βιβλία (νεοπλατωνικών και νεότερων). Πέρα όμως από κάποια διαπιστωμένα ιστορικά βιογραφικά στοιχεία τα υπόλοιπα ανήκουν στον χώρο του μύθου. Άλλωστε, πάντα, γύρω από κάθε μεγάλη ιστορική μορφή δημιουργείται μια μυθολογία. Ποιος όμως ήταν ο Πυθαγόρας; Ή ακριβέστερα, τι Ήταν ο Πυθαγόρας;
Αναμφίβολα ο Πυθαγόρας υπήρξε ένας Μεγάλος Σοφός κι αυτό αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων, από το «ιστορικό» έργο του. Δεν μιλάμε για την τεράστια επιρροή που είχε στους συγχρόνους του και στους κατοπινούς ανθρώπους. Μιλάμε κυρίως για τον τρόπο που Βίωσε, που Κατανόησε και Περιέγραψε (όσο μπορεί να περιγραφεί) την Πραγματικότητα. Το δεύτερο που πρέπει να έχουμε υπόψη μας, αν θέλουμε να «γνωρίσουμε» τον Πυθαγόρα (την Αντίληψη του Πυθαγόρα, την Θεώρηση της Πραγματικότητας που είχε) είναι ότι ο Πυθαγόρας είναι ο πιο αξιόλογος ίσως Συνεχιστής του Ορφέα, του Έργου του Ορφέα. Δεν είναι μόνο ότι Μυήθηκε στα Ορφικά μυστήρια, στην Ορφική Αντίληψη της Πραγματικότητας, ότι εκπαιδεύτηκε μέσα στους Ορφικούς Θιάσους, αλλά ότι όλο το Έργο του δεν είναι παρά μια «Ερμηνεία» του Ορφέα και μια Πρακτική Βίωση του Ορφικού Βίου. Ο Πυθαγόρας όμως ήταν το Ίδιο Μεγάλος με τον Ορφέα για αυτό κι έβαλε την δική του σφραγίδα στην Ορφική Αντίληψη για την Πραγματικότητα, για τον κόσμο, τόσο που, μετά τον Πυθαγόρα, δεν «μιλούσαν» πια μόνο για Ορφικούς αλλά για Ορφικούς και Πυθαγόρειους, που θα διαμορφώσουν όλη την κατοπινή Ελληνική Φιλοσοφία. Η Μεγαλοφυία του Πυθαγόρα συνίσταται στο γεγονός ότι μετέφερε την θρησκευτική-θεολογική-μυστηριακή αντίληψη-ζωή του Ορφέα σε μια Συμβολική Μαθηματική Γλώσσα κι ένα έμπρακτο θείο βίο.
Τι ήταν λοιπόν οι Αριθμοί του Πυθαγόρα; Έχουν πει κι έχουν γράψει πολλά. Τα πιο πολλά είναι φαντασίες των ανθρώπων. Το Κλειδί για να Κατανοήσουμε την Μαθηματική Σκέψη του Πυθαγόρα είναι να δούμε την άμεση σχέση της Ορφικής Αντίληψης (Κοσμοθεωρίας) με αυτά που «Εξηγούσε» Μαθηματικά ο Πυθαγόρας.
Τα Μαθηματικά, οι Αριθμοί, που Δίδασκε ο Πυθαγόρας, τουλάχιστον στους Κύκλους των Μυημένων του Ομακοείου, δεν έχουν παρά ελάχιστη σχέση με τα εξωτερικά μαθηματικά, που ήταν μια δευτερεύουσα ασχολία για τους πυθαγόρειους. Αυτά τα εξωτερικά μαθηματικά γνωρίζουμε σήμερα σαν άλγεβρα. Οι Αριθμοί του Πυθαγόρα έχουν μεταφυσικό οντολογικό χαρακτήρα και συνιστούν την ουσιαστική ταυτότητα των «πραγμάτων», τον οντολογικό πυρήνα τους. Τι είναι λοιπόν ο Αριθμός; Αριθμός είναι μια αφηρημένη νοητική σύλληψη μιας «σειράς» καταφάσεων και αρνήσεων με βασικά στοιχεία το «0» (κατάφαση) και το «1» (άρνηση). Με άλλα λόγια κάθε «ον» (είτε πρόκειται για «κατάσταση» είτε για «πράγμα») που εισέρχεται στην επίγνωση μπορεί να συλληφθεί με μια σειρά καταφάσεων-αρνήσεων. Δημιουργείται έτσι ένας «σειριακός αριθμός» που είναι μοναδικός για κάθε «ον» (κατάσταση ή πράγμα) κι αποτελεί την οντολογική ταυτότητά του. Αυτός ο αριθμός λοιπόν ονομάζεται «ειδητικός αριθμός» (από το «είδος») γιατί φανερώνει την ουσία, τον χαρακτήρα του όντος. Όλα τα όντα λοιπόν (όσα εισέρχονται στην Αντίληψη) είναι «ειδητικοί αριθμοί».
Αλλά κάθε «ον» δεν είναι απλά και μόνο Ουσία αλλά και ιδιαίτερη μορφή, όψη, εμφάνιση, «ιδέα» (ιδ-ιδείν – οράω – είδος), το «πως φαίνεται». Έτσι η Νόηση (η Καθαρή Αντίληψη, η Καθαρή Νόηση) μπορεί να συλλάβει όχι απλά τον αφηρημένο μαθηματικό οντολογικό χαρακτήρα ενός πράγματος (τον «σειριακό αριθμό» του) αλλά και την εξωτερική όψη του, την «ιδέα» του πράγματος. Συνεπώς «ειδητικός αριθμός» και «ιδέα» είναι το ίδιο, σαν εσωτερική κι εξωτερική όψη του πράγματος (τι είναι και πως φαίνεται).
Όλα αυτά θα τα εξηγήσει ακόμα καλύτερα ο Πλάτωνας στην Ακαδημαϊκή Διδασκαλία του. Είναι ακριβώς οι «ειδητικοί αριθμοί – ιδέες», που αποτελούν τον οντολογικό πυρήνα των πραγμάτων, που δημιουργούν τον αιώνιο κόσμο των ιδεών, ο οποίος εκδηλώνεται με δυναμική μορφή στο ψυχικό επίπεδο κι «υλοποιείται» με υλική μορφή στον κόσμο της ύλης.
Για το ενσωματωμένο ον (όπως ο άνθρωπος) η Άμεση Θεώρηση της Πραγματικότητας, η Ανύψωση στον Χώρο της Πραγματικότητας, στον Ανώτερο Κόσμο των «ειδητικών αριθμών – ιδεών» είναι κάτι πολύ δύσκολο. Αυτό που συλλαμβάνουν οι άνθρωποι με την σκέψη τους δεν είναι η ουσία των όντων (οι ειδητικοί αριθμοί – ιδέες), η αιώνια πραγματικότητα (των ιδεών) αλλά μια «εικόνα», μια έννοια, δηλαδή μία κατασκευή της σκέψης. Είναι φανερό λοιπόν ότι ο «ειδητικός αριθμός – ιδέα» δεν έχει καμία σχέση με την «έννοια», αν και πολλοί μέσα στην αμάθειά τους (ακόμα και μεγάλοι φιλόσοφοι) τα «ταυτίζουν» με  επιπόλαιο τρόπο.
Βεβαίως, όπως Δίδασκε ο Πυθαγόρας, οι Αριθμοί έχουν Μία Πηγή, Μία Μοναδική Ουσία, Μία Τάξη, Μία Ιεραρχία και Μία Αρμονική Σχέση Μεταξύ τους. Όχι μόνο τα όντα έχουν έναν οντολογικό «αριθμό-ιδέα» αλλά και οι σχέσεις μεταξύ των όντων μπορούν να ερμηνευθούν με πραγματικές μαθηματικές σχέσεις. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να Ερμηνευθεί Ολόκληρο το Γίγνεσθαι μέσα από μαθηματικές συλλήψεις, ακόμα και ο εξωτερικός κόσμος. Τα μαθηματικά που γνωρίζουμε κι εφαρμόζουμε συνήθως στον εξωτερικό κόσμο δεν έχουν οντολογικό χαρακτήρα αλλά μόνο ποσοτικές ιδιότητες που βοηθούν στις «μετρήσεις» κι εκφράζουν τις ποσοτικές σχέσεις των εξωτερικών πραγμάτων. Πρόκειται βέβαια για κάτι τελείως διαφορετικό.
Σιγά-σιγά θα Διερευνήσουμε τους Ιερούς Αριθμούς του Πυθαγόρα, πάντα σε σχέση με την Ορφική Αντίληψη-Κοσμοθεωρία. Αυτό έκανε ο Πυθαγόρας και πρέπει να το σεβαστούμε και να μην γλιστρήσουμε σε δικές μας φανταστικές ερμηνείες. Θα εξηγήσουμε έτσι το Βαθύτερο Νόημα του Μηδενός, της Μονάδας, της Δυάδας, της Τριάδας, της Τετράδας, της Ιερής Δεκάδας. Και φυσικά θα πρέπει να αναφερθούμε και στην μετέπειτα φιλοσοφία που συνέχισε το Έργο του Πυθαγόρα.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΟΔΟΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

23 – Σεπτέμβριος – 2018

Ενδιαφέρεται κάποιος για τις Θρησκευτικές Πρακτικές, για τον Διαλογισμό κλπ. όταν νοιώθει βαθιά μέσα του, την εσωτερική ανάγκη να Βιώσει την Πραγματικότητα, να Βρει την Αλήθεια για την Ύπαρξή του, την Ζωή, την Πραγματική Ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνει μια φυσική ανάγκη της ζωής, ένα βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης. Δεν επιβάλει στον εαυτό του μια αυθαίρετη πειθαρχία της οποίας δεν γνωρίζει τον σκοπό, τους στόχους και τους μηχανισμούς της.

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι μια Φυσική Εκπλήρωση, μια Άνθιση της Ζωής, μια Ωρίμανση της Κατανόησης και μια Αληθινή Πραγμάτωση της Ύπαρξης. Είναι το Εσωτερικό Φως που Ανατέλλει, η Νέα Ζωή που Γεννιέται, το Χρυσό Λουλούδι που Ανθίζει. Είναι ο Αληθινός Εαυτός.

 

09 - Σεπτέμβριος - 2018

Χιλιάδες χρόνια τώρα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν θρησκευτικές πρακτικές, διαλογισμό, γιόγκα, σαντάνα, προσευχή, ενατένιση, συγκέντρωση κι άλλες παρόμοιες πνευματικές τεχνικές με σκοπό να Βιώσουν την Ανώτερη Πραγματικότητα, να Προσεγγίσουν τον Θεό, να Ζήσουν μια Ανώτερη Κατάσταση της Συνείδησης ή να Πραγματοποιήσουν μια Διεύρυνση της Συνείδησης.

Εντούτοις ελάχιστοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ορθά την θρησκευτική δράση κι ασκούν ορθά την πνευματική πρακτική (όποια πρακτική κι αν εφαρμόζουν). Συνήθως οι άνθρωποι, που είτε δεν εμβαθύνουν στο πνευματικό θέμα είτε πληροφορούνται ανεπαρκώς από ανθρώπους που δεν έχουν πραγματική εμπειρία αυτών των θεμάτων (αλλά έχουν απλώς συσσωρεύσει διανοητικές πληροφορίες περί παντός επιστητού), κάνουν ένα βασικό λάθος.

Στην πρακτική εξάσκησή τους δεν ενεργούν με ορθό τρόπο, πράγμα που θα φανέρωνε μια πραγματική κατανόηση, (και μόνο κάποιοι που έχουν εμπειρία μπορούν να υποδείξουν εδώ το ορθό και το λάθος), αλλά ενεργοποιούν ή δραστηριοποιούν κατώτερα κέντα λειτουργίας που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τους οδηγήσουν πέρα από τα όρια της φυσικής λειτουργίας τους.

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι άστοχες δράσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν διαλογισμό, συγκέντρωση, κάθε είδους πνευματική δράση, έχουν πραγματικό στόχο (είτε το αντιλαμβάνεται ο ασκούμενος, είτε όχι) την υπέρβαση της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο ασκούμενος. Ο Πανταζάλι το ξεκαθαρίζει απόλυτα ήδη στους πρώτους αφορισμούς στο «Γιόγκα Σούτρας». Η Συγκέντρωση πρέπει να τελειωθεί, να οδηγηθεί σε Μη-Συγκέντρωση. Το Σαμάντι (στην «περιοχή» του Διαλογισμού) «πραγματώνεται» (και μόνο τότε) όταν ακριβώς καταλύεται το «κέντρο δράσης» και διαλύεται η διάκριση Διαλογιζόμενου-διαλογισμού-αντικειμένου του διαλογισμού σε μια Ενότητα Επίγνωσης που περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι η Μη-Δυαδική  Συνείδηση για την οποία μιλούν όλοι αυτοί που φτάνουν στην Εξωτερική Φώτιση που είναι στο Κατώφλι του Εσωτερικού Χώρου και της Πραγματικής Εμπειρίας στα Βαθύτερα Πεδία της Συνείδησης Όπου Ανατέλλει το Εσωτερικό Φως της Ύπαρξης.

Αυτός ο δρόμος είναι ένας δύσκολος και συχνά προβληματικός κι επώδυνος τρόπος για να φτάσουμε να Βιώσουμε την Αλήθεια. Παραμένει όμως ο κλασσικός δρόμος για τους πιο πολλούς ανθρώπους που ζουν μέσα στην δυαδικότητα (στον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου) και δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς τους μηχανισμούς της ύπαρξής τους, ή δεν τους έχει υποδειχθεί η ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος (από κάποιους που γνωρίζουν, που γνωρίζουν απλά γιατί έχουν εμπειρία).

Ασφαλώς υπάρχει πιο άμεσος τρόπος δράσης, ακόμα και στιγμιαία μετάβαση στην Αφυπνισμένη Κατάσταση της Μη-Δυαδικής Συνείδησης. Αλλά για τους πιο πολλούς ανθρώπους φαίνεται δρόμος απόκρημνος ή δύσβατος.

Στην πραγματικότητα ο πιο Απλός Εύκολος Φυσικός Δρόμος είναι ο Δρόμος της Ζωής, ο Δρόμος της Φύσης μας, που Ξεκινά από την Ορθή Παρατήρηση του Εαυτού κι Οδηγεί μέσα από την Αληθινή Αυτογνωσία (αυτού που Συμβαίνει, Εδώ, Τώρα) στην Πραγματική Απελευθέρωση, στην Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, σε Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν και θεωρούν το πιο Ιερό Βίωμα, στην Καρδιά των Πάντων, στην Βίωση του Όλου.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ – ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ

«Χάος ἦν καὶ Νὺξ Ἔρεβός τε μέλαν πρῶτον καὶ Τάρταρος εὐρύς·
γῆ δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν· Ἐρέβους δ᾽ ἐν ἀπείροσι κόλποις
τίκτει πρώτιστον ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος ᾠόν,
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὥραις ἔβλαστεν Ἔρως ὁ ποθεινός,
στίλβων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώκεσι δίναις.
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νύχιος κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν εἰς φῶς.
Πρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως
ξυνέμειξεν ἅπαντα·
ξυμμειγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς ὠκεανός τε
καὶ γῆ πάντων τε θεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον». 

(Ορφικός Ύμνος, διασώθηκε από τον Αριστοφάνη, «Όρνιθες, 693 – 702», 8ος – 5ος αιώνας π.Χ.)


Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

(Ορφικός Ύμνος, Πρωτογόνου, 8ος – 6ος αιώνας π.Χ.)

«Kάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ  ἔπειτα μόνην καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ [ἐκ] δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;»

(Πλάτωνας, Φαίδων, 67,c,d, 4ος αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

«Αυτό (το Βράχμαν) είναι η βαθύτερη ουσία. Αυτό είναι η ψυχή όλου του κόσμου. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το Άτμαν. Αυτό είσαι εσύ»

(Τσαντόγια Ουπανισάδ, 8ος – 4ος  αιώνας π.Χ.).

«Αυτό δεν έχει συνείδηση ούτε του υποκειμένου, ούτε του αντικειμένου, ούτε και των δύο. Αυτό δεν είναι ούτε απλή συνείδηση, ούτε αμέτοχη αίσθηση, ούτε σκοτάδι. Είναι αόρατο, χωρίς σχέσεις, ακατανόητο χωρίς αναφορές, χωρίς δυνατότητα περιγραφής – είναι η ουσία της Αυτοσυνείδησης, το τέλος της μάγια»

(Μαντουκία Ουπανισάδ, 8ος - 4ος  αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

"Υπάρχει, ω αδελφοί, μία σφαίρα ζωής όπου δεν υπάρχει ούτε γη, ούτε νερό, ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε η σφαίρα του ατέλειωτου χώρου, ούτε καν η σφαίρα της συνείδησης. Εκεί που σας λέω δεν υπάρχει πραγματικά ούτε αυτός εδώ ο κόσμος, ούτε ο άλλος κόσμος, ούτε η σφαίρα του απείρου διαστήματος, ούτε η σφαίρα της άπειρης συνείδησης, ούτε η σφαίρα της ανυπαρξίας του οτιδήποτε, ούτε η σφαίρα όπου δεν υπάρχει ούτε αντίληψη, ούτε μη αντίληψη. Μιά τέτοια κατάσταση , ω αδελφοί, εγώ θα την περιέγραφα έτσι: ούτε να έρχεσαι, ούτε να πηγαίνεις, ούτε να στέκεσαι, ούτε να γυρίζεις πίσω, ούτε να κατεβαίνεις, μα ούτε και να ανεβαίνεις. Είναι κάτι σαν μη γεννημένο, μη γινόμενο, μη δημιουργημένο, μη συνθεμένο: είναι το τέλος της οδύνης".

(Ουντάνα, VIII, I, 1ος  αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

«Το Τάο γιά το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε (να το ονομάσουμε Τάο) δεν είναι το «Αμετάβλητο Τάο» (Τσ’ανγκ Τάο).
Το όνομα που μπορούμε να του δώσουμε δεν είναι «Αμετάβλητο Όνομα» (τσ’ανγκ μίνγ).
Αόρατο (Γου) είναι το όνομα που δίνω στο Γεννήτορα του Γιάνγκ και του Γιν.
Ορατό (Γιέου) είναι το όνομα που δίνω στη Μητέρα των δέκα χιλιάδων όντων.
Αληθινά, στο Γου («μη είναι», «μη έχειν προσδιορισμούς», αόρατο) θα θαυμάσουμε το μυστήριο.
Στο Γιέου («είναι», «έχειν προσδιορισμούς», ορατό) θα δούμε τα εξωτερικά φαινόμενα.
Αυτά τα δύο (Γου και Γιέου) πηγάζουν από το ίδιο (Τάο), αλλά οι τρόποι τους είναι διαφορετικοί.
Τούτο το «ίδιο» (Τάο) το ονομάζω το Σκοτεινό (Σιουάν).
Το πιό σκοτεινό αυτού του σκότους είναι η «Πύλη όλων των Μυστηρίων» (Τσ’ανγκ Τάο).

(Τάο Τε Κίνγκ, κεφάλαιο 1, 9ος - 3ος αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσι είσθαι εν τη καρδία σου·
και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου, και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου και περιπατών εν τη οδώ και πλαγιάζων και εγειρόμενος.
Και θέλεις δέσει αυτούς διά σημείον επί της χειρός σου και θέλουσιν είσθαι ως προμετωπίδια μεταξύ των οφθαλμών σου.
Και θέλεις γράψει αυτούς επί τους παραστάτας της οικίας σου και επί τας πύλας σου».

(Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, 4-9, 9ος – 6ος αιώνας π.Χ.)


Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν το νόμω;
Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου.
Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.
Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται.

(Ματθαίος, κεφάλαιο 22, 36-40, 1ος αιώνας μ.Χ.)


Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;
Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις;
Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει.

(Λουκάς, κεφάλαιο 10, 25-28, 1ος αιώνας μ.Χ.)


«Ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος. εαν ουν ο οφθαλμος σου απλους η, ολον το σωμα σου φωτεινον εσται·
 εαν δε ο οφθαλμος σου πονηρος η, ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται. ει ουν το φως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον;»

(Ματθαίος, κεφάλαιο 6, 22-23, 1ος αιώνας μ.Χ.)


~~~~~

ΣΟΥΦΙΣΜΟΣ

«Χτύπησε, Κι Αυτός θα σου ανοίξει την πόρτα
Εξαφανίσου, Κι Αυτός θα σε κάνει να λάμψεις σαν τον ήλιο
Πέσε, Κι Αυτός θα σε ανυψώσει στους ουρανούς
Γίνε ένα τίποτα, Κι Αυτός θα σε μεταμορφώσει στο παν».

(Τζάλαλ Άντ-Ντιν Ρούμι, 13ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~