OM

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2015

Γιόγκα




Πουρουσά

Πουρουσά Είναι Αιώνια Πραγματικότητα, χωρίς ιδιότητες. Καθαρή Συνείδηση, Αυτόνομη, Ελεύθερη και ταυτόχρονα Απεριόριστη Αντίληψη που συλλαμβάνει οτιδήποτε «αντικειμενικό», χωρίς να δεσμεύεται πραγματικά. Το Πουρουσά χαρακτηρίζεται στις γραφές σαν Νιργκουνατβατ (χωρί ιδιότητες), νιρσιντάρμα (χωρίς «νοημοσύνη»), Ασάνγκ (χωρίς δεσμά, ελεύθερο), ντραστ («θεατής», απόλυτη συνείδηση, κατ’ εξοχήν όραση).
Πρακρίτι είναι η Ενέργεια που βρίσκεται στην βάση όλων των φαινομένων, που μετασχηματίζεται σε νοημοσύνη, ενέργεια, ύλη.
Το Πουρουσά, χωρίς ιδιότητες, απεριόριστη αντίληψη, συνδέεται με την Πρακρίτι, αντιλαμβάνεται την Πρακρίτι και τους μετασχηματισμούς της. Ταυτόχρονα η Πρακρίτι υπό την επίδραση του Πουρουσά μετασχηματίζεται παράγοντας τον κόσμο των φαινομένων. Αυτή η σχέση, η αντιστοιχία ονομάζεται γιογκγιάτα

Πρακρίτι

Πριν την δημιουργία, το Πουρουσά και η Πρακρίτι είναι ανεξάρτητα. Η Πρακρίτι βρίσκεται σε ακινησία καθώς οι δυνάμεις που την διέπουν (γκούνας) βρίσκονται σε τέλεια ισορροπία. Αποτελεί μια Ενέργεια χωρίς ιδιότητες, «άμορφη». Αυτή η κατάσταση ονομάζεται αβυάκτα. Στην αρχή της δημιουργίας (στο ξεκίνημά της) το Πουρουσά που «συνδέεται» με την Πρακρίτι αντιλαμβάνεται την Πρακρίτι σ’ αυτή την κατάσταση ισορροπίας, σαν ενέργεια χωρίς ιδιότητες ενώ η Πρακρίτι «αντανακλά» ακριβώς το Πουρουσά. Έτσι η Ενέργεια υφίσταται τον πρώτο μετασχηματισμό της, γίνεται Μαχάτ, καθαρή νοημοσύνη. Αυτή η «κίνηση» ονομάζεται βυάκτα. Από αυτόν τον μετασχηματισμό θα προκύψουν προοδευτικά όλες οι καταστάσεις της ενέργειας, οι μορφές του γίγνεσθαι, η δημιουργία.
Ήδη, από την στιγμή που η Πρακρίτι πέρασε από την αρχική κατάσταση της τέλειας ισορροπίας (την κατάσταση όπου ήταν χωρίς ιδιότητες) στην κατάσταση της νοημοσύνης, οι δυνάμεις μέσα στην Πρακρίτι διαταράχτηκαν και η Ενέργεια αρχίζει να μετασχηματίζεται. Μπήκε σε μια ροή εξέλιξης, ενεργοποίησης των δυναμικών που ενυπήρχαν ήδη στην Πρακρίτι, σε μία φάση στην οποία ωθείται πλέον να αναπτύξει όλα αυτά που υπάρχουν εν δυνάμει. Αυτή η εξέλιξη της Πρακρίτι ονομάζεται παρινάμα.
Σε αυτή την φάση της εξέλιξης λοιπόν δεν υπάρχει πιά ισορροπία δυνάμεων μέσα στην Πρακρίτι. Εμφανίζονται κάποιες ροπές, δυναμισμοί, δυνάμεις, που ωθούν σε κίνηση, σε μετασχηματισμό. Ο μετασχηματισμός της Πρακρίτι γίνεται σύμφωνα με αυτές τις ροπές, δυνάμεις. Οι αρχές αυτής της εξέλιξης ονομάζονται γκούνας και είναι:
α) σάττβα, η αρχή της ισορροπίας που εκδηλώνεται (σε όποιο κοσμικό πεδίο ή επίπεδο κι αν αναφερόμαστε) σαν αγνότητα, ηρεμία (αγνή νοημοσύνη, αγνή αίσθηση, βούληση, αγνή δράση της ύλης).
β) ράτζας, η αρχή της δράσης (διατάραξη της ισορροπίας) που εκδηλώνεται σαν δυναμικότητα, δραστηριότητα (δραστηριότητα της νοημοσύνης, δραστηριότητα της αίσθησης, δραστηριότητα της ύλης).
γ) τάμας, η αρχή της στατικής αδράνειας (της αντίστασης στην δράση) που εκδηλώνεται σαν επιβράδυνση και διάλυση (νοητική ασάφεια, αισθησιακή σύγχυση).
Τα τρία γκούνας εμφανίζονται σαν ένα «φάσμα δραστηριότητας» στο οποίο διακρίνουμε τρεις επιμέρους περιοχές. Η μετάβαση από την μία περιοχή του φάσματος δραστηριότητας σε μία άλλη περιοχή γίνεται βαθμιαία και ομαλά. Όταν το σάττβα αυξάνεται υπέρ το δέον (προς τα πάνω) περνάμε σε μία «ανώτερη ποιοτικά» κατάσταση. Όταν το τάμας αυξάνεται υπέρ το δέον (προς τα κάτω) περνάμε σε μία «κατώτερη ποιοτικά» κατάσταση.Η κατάσταση, που είναι ένα πεδίο δραστηριότητας, ένας χώρος εκδήλωσης, ύπαρξης ονομάζεται Βικάρα.
Έτσι όταν μέσα στο Μαχάτ (βικάρα) που είναι ένα ομοιογενές πεδίο, κυριαρχεί το σάττβα το Μαχάτ «αντανακλά» το Πουρουσά σαν μία απροσδιόριστη κατάσταση χωρίς ιδιότητες. Όταν κυριαρχεί το ράτζας δημιουργείται η αντίληψη μίας παγκόσμιας συνείδησης. Όταν κυριαρχεί το τάμας τότε επικρατεί η αντίληψη μίας ευρύτερης συνείδησης που απλώνεται σε όλο τον χώρο.
Όταν μέσα στο Μαχάτ αυξάνεται το τάμας υπέρ το δέον (προς τα κάτω) περνάμε σε μία κατώτερη ποιοτικά κατάσταση που είναι η σφαίρα της ατομικοποίησης του Μαχάτ, του Ανταχκαράνα (βικάρα), που είναι ένα πεδίο πολλαπλότητας. Ανάλογα με το ποια δύναμη (σάττβα, ράτζας, τάμας) επικρατεί εκδηλώνονται οι λειτουργίες του Μπούντι, του Αχαμκάρα, του Μάνας (οι μετασχηματισμοί της νοημοσύνης ονομάζονται βρίττις κι ανάλογα με το ποια δύναμη από τα σάττβα, ράτζας, τάμας, κυριαρχεί είναι αντίστοιχα πρακχύα πραβρίττι, στίττι).
Όταν μέσα στο Ανταχκαράνα βικάρα αυξάνεται το τάμας υπέρ το δέον (προς τα κάτω) περνάμε στην σφαίρα του Πράνα (της αιθέριας ενέργειας). Ανάλογα με το ποία δύναμη (σάττβα, ράτζας, τάμας) επικρατεί εκδηλώνονται οι λειτουργίες των τζνάνα ιντρίγιας, κάρμα ιντρίγιας και τανμάτρας.
Όταν μέσα στο Πράνα βικάρα αυξάνεται το τάμας υπέρ το δέον (προς τα κάτω) περνάμε στην σφαίρα του Ακάσα, του υλικού σύμπαντος. Ανάλογα με το ποια δύναμη (σάττβα, ράτζας, τάμας) επικρατεί εκδηλώνονται τα στοιχεία Ακάσα (αιθέρας, διάστημα, χώρος), μαχαμπούτας (αέρας, φωτιά, νερό, γη) και τα διάφορα υλικά σώματα.
Έτσι η Πρακρίτι μετασχηματίζεται σύμφωνα με τις ροπές της και παράγονται όλες οι καταστάσεις, οι μορφές του γίγνεσθαι. Δημιουργούνται έτσι διάφορα πεδία εκδήλωσης που ονομάζονται βικάρα. Ολόκληρη η δημιουργία είναι προϊόν μίας αρχικής ενέργειας που παράγει προοδευτικά νόηση, δύναμη, ύλη. Στα ανώτερα πεδία δραστηριότητας δεν υπάρχει διάκριση υποκειμένου, αντικειμένου. Στα κατώτερα πεδία δραστηριότητας όμως υπάρχει διάκριση υποκειμένου αντικειμένου. Αφού όμως στην πραγματικότητα όλα προέρχονται από μία ενέργεια κι είναι της ίδιας υφής, δεν πρέπει να μας παραξενεύει το γεγονός ότι στην κοσμολογία του Σαμκύα Γιόγκα αναφέρονται υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία χωρίς να διακρίνονται (το αντικειμενικό δεν έχει την έννοια του ανεξάρτητου).
Η Εξέλιξη της Πρακρίτι (παρινάμα) ακολουθεί συγκεκριμένους νόμους που οδηγούν μέσα από μια καθορισμένη πορεία προς ένα συγκεκριμένο τέρμα. Η δημιουργία είναι φαινόμενο κυκλικό και καταλήγει μετά την παρέλευση τεράστιου χρονικού διαστήματος βέβαια ξανά στην αποκατάσταση της ισορροπίας των δυνάμεων μέσα στην Πρακρίτι και στην διάλυση όλων των μετασχηματισμών της Πρακρίτι, όλων των μορφών του γίγνεσθαι. Αυτή η κατάσταση είναι γνωστή σαν Μαχαπραλάγια.

Αστάνγκα Γιόγκα

Το Πουρουσά Είναι Αδιαφοροποίητη Πραγματικότητα, χωρίς ιδιότητες. Όσο το Πουρουσά συγκεντρώνεται στην Πρακρίτι και δίνει όλη την προσοχή Του στους μετασχηματισμούς, απορροφιέται στην ατομική ύπαρξη, στις λειτουργίες της (Μπούντι, Αχαμκάρα, Μάνας), στις ενέργειές της (Πράνα), στις καταστάσεις της (Ακάσα, υλικό σώμα), στα διάφορα κοσμικά πεδία. Η Πραγματική Κατάσταση του Πουρουσά είναι η Αδιαφοροποίητη κατάσταση της Καιβαλγία (Ανεξαρτησία, Μόνωση) κι όχι η σύνδεσή της με την Πρακρίτι, η απορρόφησή Του στους μετασχηματισμούς της. Για να φτάσει το Πουρουσά στην Πραγματική Του Κατάσταση, σε όποιο κοσμικό πεδίο κι αν βρίσκεται στην παρούσα φάση, πρέπει να πάψει να απορροφιέται στους μετασχηματισμούς της Πρακρίτι.
Στο υλικό κοσμικό πεδίο η Πρακτική που οδηγεί στην Απελευθέρωση ονομάζεται Αστάνγκα Γιόγκα και περιλαμβάνει διάφορα στάδια. Τα στάδια αυτά είναι:
1) Καιβαλγία στο υλικό πεδίο, η Μόνωση, αποκοπή από την πρακρίτι στο υλικό πεδίο, από κάθε μετασχηματισμό.
2) Ασαμπράντζνατα Σαμάντι, Έλεγχος του Μαχάτ (τρεις ποικιλίες νοημοσύνης)
3) Τρεις Ποικιλίες του Σαμπράντζνατα Σαμάντι:
1) Ασμιτά Σαμάντι Έλεγχος του Μπούντι (Απάλειψη της εγωικής νοημοσύνης, των
μετασχηματισμών της συνειδητότητας).
2) Ανάντα Σαμάντι, Έλεγχος του Αχαμκάρα (Εξουδετέρωση των νοητικών
διεργασιών, σκέψης, κλπ.
3) Τέσσερις ποικιλίες Σαμάντι, νιρβισάρα, σαβισάρα, νιρβιτάρκα, σαβιτάρκα),
Έλεγχος του Μάνας (Εξάλειψη των αντιληπτικών διαδικασιών μέσω της συγκέντρωσης σε ένα μοναδικό σημείο).
4) Έλεγχος της Αίσθησης, μέσω των Πρατγιαχάρα, και Πραναγιάμα
5) Έλεγχος του Σώματος μέσω των Ασάνα, Νιγιάμα (Συμορφώσεις) και Γιάμα (Απαρνήσεις), δηλαδή μέσω δράσεων που πρέπει να ακολουθηθούν και δράσεων που πρέπει να απορριφθούν.
Εννοείται ότι ανάλογα με την εξέλιξη της ατομικής ύπαρξης το Πουρουσά θα ξεκινήσει από την βαθμίδα που βρίσκεται την δεδομένη στιγμή. Όταν το Πουρουσά επιτύχει την Καιβαλγία (το μούκτι) είναι ένας τζίβαν μούκτι (ζωντανός απελευθερωμένος). Μπορεί να χρησιμοποιεί την Πρακρίτι, τους μετασχηματισμούς, χωρίς να δεσμεύεται πιά.





~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΟΔΟΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

23 – Σεπτέμβριος – 2018

Ενδιαφέρεται κάποιος για τις Θρησκευτικές Πρακτικές, για τον Διαλογισμό κλπ. όταν νοιώθει βαθιά μέσα του, την εσωτερική ανάγκη να Βιώσει την Πραγματικότητα, να Βρει την Αλήθεια για την Ύπαρξή του, την Ζωή, την Πραγματική Ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνει μια φυσική ανάγκη της ζωής, ένα βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης. Δεν επιβάλει στον εαυτό του μια αυθαίρετη πειθαρχία της οποίας δεν γνωρίζει τον σκοπό, τους στόχους και τους μηχανισμούς της.

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι μια Φυσική Εκπλήρωση, μια Άνθιση της Ζωής, μια Ωρίμανση της Κατανόησης και μια Αληθινή Πραγμάτωση της Ύπαρξης. Είναι το Εσωτερικό Φως που Ανατέλλει, η Νέα Ζωή που Γεννιέται, το Χρυσό Λουλούδι που Ανθίζει. Είναι ο Αληθινός Εαυτός.

 

09 - Σεπτέμβριος - 2018

Χιλιάδες χρόνια τώρα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν θρησκευτικές πρακτικές, διαλογισμό, γιόγκα, σαντάνα, προσευχή, ενατένιση, συγκέντρωση κι άλλες παρόμοιες πνευματικές τεχνικές με σκοπό να Βιώσουν την Ανώτερη Πραγματικότητα, να Προσεγγίσουν τον Θεό, να Ζήσουν μια Ανώτερη Κατάσταση της Συνείδησης ή να Πραγματοποιήσουν μια Διεύρυνση της Συνείδησης.

Εντούτοις ελάχιστοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ορθά την θρησκευτική δράση κι ασκούν ορθά την πνευματική πρακτική (όποια πρακτική κι αν εφαρμόζουν). Συνήθως οι άνθρωποι, που είτε δεν εμβαθύνουν στο πνευματικό θέμα είτε πληροφορούνται ανεπαρκώς από ανθρώπους που δεν έχουν πραγματική εμπειρία αυτών των θεμάτων (αλλά έχουν απλώς συσσωρεύσει διανοητικές πληροφορίες περί παντός επιστητού), κάνουν ένα βασικό λάθος.

Στην πρακτική εξάσκησή τους δεν ενεργούν με ορθό τρόπο, πράγμα που θα φανέρωνε μια πραγματική κατανόηση, (και μόνο κάποιοι που έχουν εμπειρία μπορούν να υποδείξουν εδώ το ορθό και το λάθος), αλλά ενεργοποιούν ή δραστηριοποιούν κατώτερα κέντα λειτουργίας που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τους οδηγήσουν πέρα από τα όρια της φυσικής λειτουργίας τους.

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι άστοχες δράσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν διαλογισμό, συγκέντρωση, κάθε είδους πνευματική δράση, έχουν πραγματικό στόχο (είτε το αντιλαμβάνεται ο ασκούμενος, είτε όχι) την υπέρβαση της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο ασκούμενος. Ο Πανταζάλι το ξεκαθαρίζει απόλυτα ήδη στους πρώτους αφορισμούς στο «Γιόγκα Σούτρας». Η Συγκέντρωση πρέπει να τελειωθεί, να οδηγηθεί σε Μη-Συγκέντρωση. Το Σαμάντι (στην «περιοχή» του Διαλογισμού) «πραγματώνεται» (και μόνο τότε) όταν ακριβώς καταλύεται το «κέντρο δράσης» και διαλύεται η διάκριση Διαλογιζόμενου-διαλογισμού-αντικειμένου του διαλογισμού σε μια Ενότητα Επίγνωσης που περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι η Μη-Δυαδική  Συνείδηση για την οποία μιλούν όλοι αυτοί που φτάνουν στην Εξωτερική Φώτιση που είναι στο Κατώφλι του Εσωτερικού Χώρου και της Πραγματικής Εμπειρίας στα Βαθύτερα Πεδία της Συνείδησης Όπου Ανατέλλει το Εσωτερικό Φως της Ύπαρξης.

Αυτός ο δρόμος είναι ένας δύσκολος και συχνά προβληματικός κι επώδυνος τρόπος για να φτάσουμε να Βιώσουμε την Αλήθεια. Παραμένει όμως ο κλασσικός δρόμος για τους πιο πολλούς ανθρώπους που ζουν μέσα στην δυαδικότητα (στον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου) και δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς τους μηχανισμούς της ύπαρξής τους, ή δεν τους έχει υποδειχθεί η ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος (από κάποιους που γνωρίζουν, που γνωρίζουν απλά γιατί έχουν εμπειρία).

Ασφαλώς υπάρχει πιο άμεσος τρόπος δράσης, ακόμα και στιγμιαία μετάβαση στην Αφυπνισμένη Κατάσταση της Μη-Δυαδικής Συνείδησης. Αλλά για τους πιο πολλούς ανθρώπους φαίνεται δρόμος απόκρημνος ή δύσβατος.

Στην πραγματικότητα ο πιο Απλός Εύκολος Φυσικός Δρόμος είναι ο Δρόμος της Ζωής, ο Δρόμος της Φύσης μας, που Ξεκινά από την Ορθή Παρατήρηση του Εαυτού κι Οδηγεί μέσα από την Αληθινή Αυτογνωσία (αυτού που Συμβαίνει, Εδώ, Τώρα) στην Πραγματική Απελευθέρωση, στην Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, σε Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν και θεωρούν το πιο Ιερό Βίωμα, στην Καρδιά των Πάντων, στην Βίωση του Όλου.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ – ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ

«Χάος ἦν καὶ Νὺξ Ἔρεβός τε μέλαν πρῶτον καὶ Τάρταρος εὐρύς·
γῆ δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν· Ἐρέβους δ᾽ ἐν ἀπείροσι κόλποις
τίκτει πρώτιστον ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος ᾠόν,
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὥραις ἔβλαστεν Ἔρως ὁ ποθεινός,
στίλβων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώκεσι δίναις.
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νύχιος κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν εἰς φῶς.
Πρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως
ξυνέμειξεν ἅπαντα·
ξυμμειγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς ὠκεανός τε
καὶ γῆ πάντων τε θεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον». 

(Ορφικός Ύμνος, διασώθηκε από τον Αριστοφάνη, «Όρνιθες, 693 – 702», 8ος – 5ος αιώνας π.Χ.)


Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

(Ορφικός Ύμνος, Πρωτογόνου, 8ος – 6ος αιώνας π.Χ.)

«Kάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ  ἔπειτα μόνην καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ [ἐκ] δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;»

(Πλάτωνας, Φαίδων, 67,c,d, 4ος αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

«Αυτό (το Βράχμαν) είναι η βαθύτερη ουσία. Αυτό είναι η ψυχή όλου του κόσμου. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το Άτμαν. Αυτό είσαι εσύ»

(Τσαντόγια Ουπανισάδ, 8ος – 4ος  αιώνας π.Χ.).

«Αυτό δεν έχει συνείδηση ούτε του υποκειμένου, ούτε του αντικειμένου, ούτε και των δύο. Αυτό δεν είναι ούτε απλή συνείδηση, ούτε αμέτοχη αίσθηση, ούτε σκοτάδι. Είναι αόρατο, χωρίς σχέσεις, ακατανόητο χωρίς αναφορές, χωρίς δυνατότητα περιγραφής – είναι η ουσία της Αυτοσυνείδησης, το τέλος της μάγια»

(Μαντουκία Ουπανισάδ, 8ος - 4ος  αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

"Υπάρχει, ω αδελφοί, μία σφαίρα ζωής όπου δεν υπάρχει ούτε γη, ούτε νερό, ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε η σφαίρα του ατέλειωτου χώρου, ούτε καν η σφαίρα της συνείδησης. Εκεί που σας λέω δεν υπάρχει πραγματικά ούτε αυτός εδώ ο κόσμος, ούτε ο άλλος κόσμος, ούτε η σφαίρα του απείρου διαστήματος, ούτε η σφαίρα της άπειρης συνείδησης, ούτε η σφαίρα της ανυπαρξίας του οτιδήποτε, ούτε η σφαίρα όπου δεν υπάρχει ούτε αντίληψη, ούτε μη αντίληψη. Μιά τέτοια κατάσταση , ω αδελφοί, εγώ θα την περιέγραφα έτσι: ούτε να έρχεσαι, ούτε να πηγαίνεις, ούτε να στέκεσαι, ούτε να γυρίζεις πίσω, ούτε να κατεβαίνεις, μα ούτε και να ανεβαίνεις. Είναι κάτι σαν μη γεννημένο, μη γινόμενο, μη δημιουργημένο, μη συνθεμένο: είναι το τέλος της οδύνης".

(Ουντάνα, VIII, I, 1ος  αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

«Το Τάο γιά το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε (να το ονομάσουμε Τάο) δεν είναι το «Αμετάβλητο Τάο» (Τσ’ανγκ Τάο).
Το όνομα που μπορούμε να του δώσουμε δεν είναι «Αμετάβλητο Όνομα» (τσ’ανγκ μίνγ).
Αόρατο (Γου) είναι το όνομα που δίνω στο Γεννήτορα του Γιάνγκ και του Γιν.
Ορατό (Γιέου) είναι το όνομα που δίνω στη Μητέρα των δέκα χιλιάδων όντων.
Αληθινά, στο Γου («μη είναι», «μη έχειν προσδιορισμούς», αόρατο) θα θαυμάσουμε το μυστήριο.
Στο Γιέου («είναι», «έχειν προσδιορισμούς», ορατό) θα δούμε τα εξωτερικά φαινόμενα.
Αυτά τα δύο (Γου και Γιέου) πηγάζουν από το ίδιο (Τάο), αλλά οι τρόποι τους είναι διαφορετικοί.
Τούτο το «ίδιο» (Τάο) το ονομάζω το Σκοτεινό (Σιουάν).
Το πιό σκοτεινό αυτού του σκότους είναι η «Πύλη όλων των Μυστηρίων» (Τσ’ανγκ Τάο).

(Τάο Τε Κίνγκ, κεφάλαιο 1, 9ος - 3ος αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσι είσθαι εν τη καρδία σου·
και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου, και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου και περιπατών εν τη οδώ και πλαγιάζων και εγειρόμενος.
Και θέλεις δέσει αυτούς διά σημείον επί της χειρός σου και θέλουσιν είσθαι ως προμετωπίδια μεταξύ των οφθαλμών σου.
Και θέλεις γράψει αυτούς επί τους παραστάτας της οικίας σου και επί τας πύλας σου».

(Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, 4-9, 9ος – 6ος αιώνας π.Χ.)


Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν το νόμω;
Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου.
Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.
Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται.

(Ματθαίος, κεφάλαιο 22, 36-40, 1ος αιώνας μ.Χ.)


Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;
Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις;
Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει.

(Λουκάς, κεφάλαιο 10, 25-28, 1ος αιώνας μ.Χ.)


«Ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος. εαν ουν ο οφθαλμος σου απλους η, ολον το σωμα σου φωτεινον εσται·
 εαν δε ο οφθαλμος σου πονηρος η, ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται. ει ουν το φως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον;»

(Ματθαίος, κεφάλαιο 6, 22-23, 1ος αιώνας μ.Χ.)


~~~~~

ΣΟΥΦΙΣΜΟΣ

«Χτύπησε, Κι Αυτός θα σου ανοίξει την πόρτα
Εξαφανίσου, Κι Αυτός θα σε κάνει να λάμψεις σαν τον ήλιο
Πέσε, Κι Αυτός θα σε ανυψώσει στους ουρανούς
Γίνε ένα τίποτα, Κι Αυτός θα σε μεταμορφώσει στο παν».

(Τζάλαλ Άντ-Ντιν Ρούμι, 13ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~