__________________________________________________________________

__________________________________________________________________
***

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ


Το Χρονικό Διάστημα από τις 7 Δεκεμβρίου μέχρι τις 7 Ιανουαρίου  θεωρείται, εδώ και χιλιάδες χρόνια στην Εσωτερική Παράδοση, σαν μια Ιερή Περίοδος Απομόνωσης, Περισυλλογής και Εσωτερικής Κατανόησης της Ύπαρξης.

Εξωτερικά είναι το Τέλος του Χρόνου Μιας Δημιουργίας κι Αρχή Μιας Νέας Δημιουργίας ή Ανανέωσης της Φύσης. Στον Φυσικό Κόσμο Αντιστοιχεί με το Χειμερινό Ηλιοστάσιο και την Αναγέννηση της Υλικής Φύσης (λόγω της θέσης της γης σε σχέση με τον Ήλιο και την διαρκή μετακίνησή της προς την θέση της Ισημερίας). Μέσα στην Καρδιά του Χειμώνα Γεννιέται η Άνοιξη κι η Καλοκαιρία, μέχρι να αντιστραφεί πάλι η εξέλιξη στο Θερινό Ηλιοστάσιο.

Στην Αρχαία Ελλάδα, στους Δελφούς, Γιορτάζονταν από τους Μύστες και τους λάτρες της Θεότητας, η Γέννηση του Διονύσου Ζαγρέα, του Γιού του Διός, του Γιού του Θεού. Ήταν η «Γιορτή» του «Διονύσου Λικνίτη», του Θείου Βρέφους, μέσα στον λικνίτη, το λιχνιστήρι, (ένα πλατύ επίπεδο καλάθι με το οποίο κοσκίνιζαν οι Αρχαίοι Έλληνες το στάρι).

Προφανώς σε αυτή την Γιορτή που μετράει πολλούς αιώνες πριν τον Χριστό έχει την «καταγωγή» της η Γιορτή των Χριστουγέννων, της Γέννησης του Θείου Βρέφους, των χριστιανών.

Καλές Γιορτές σε Όλους, σε όποια θρησκεία κι αν θέλουν να ανήκουν. Καλές Γιορτές!
_____

Εμείς θα Είμαστε Πάλι Μαζί, με νέες δημοσιεύσεις, στις 8 Ιανουαρίου.









Κ.



Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΙ ΟΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ


Ποιο είναι το πραγματικό νόημα της ζωής; Ποιος είναι ο αληθινός σκοπός της ζωής; Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από την ίδια την ζωή. Η ίδια η ζωή είναι ο σκοπός της. Η ελεύθερη εκδήλωση κι η ροή της ζωής. Η ζωή είναι σαν ένα ποτάμι που ρέει. Όταν ρέει ελεύθερα ξέρει που να πάει, πώς να πάει κι απλά ταξιδεύει. Δεν χρειάζεται τίποτα άλλο.

Αλλά όταν έρχεται ο άνθρωπος και βάζει μεταφορικά και κυριολεκτικά φράγματα κι αλλάζει κατευθύνσεις στην πορεία των πραγμάτων (νομίζοντας ότι βελτιώνει έτσι την πορεία των πραγμάτων) τότε το αποτέλεσμα είναι μια τεχνητή διαμορφωμένη πραγματικότητα. Εκ των πραγμάτων, είναι καλύτερο αυτό; Η ελευθερία θεωρείται σαν ανεξέλεγκτη πορεία κι η ελεγχόμενη πορεία θεωρείται σαν σωτήρια επέμβαση. Είναι πράγματι έτσι; Μπορεί η ελευθερία να υποκατασταθεί από τον περιορισμό; το περιορισμένο; και να οδηγήσει την πορεία της ζωής και τα πράγματα σε καλύτερες καταστάσεις;

Ο περιορισμός του νου οδηγεί όντως στην αληθινή, ανώτερη, πιο χρήσιμη, γνώση; Ο περιορισμός σε αντιλήψεις και πεποιθήσεις οδηγεί σε καλύτερη ζωή; Ο περιορισμός των δράσεων, ο έλεγχος κι η χειραγώγηση των δραστηριοτήτων μας, οδηγεί σε μια πιο ευτυχισμένη διαβίωση;

Μήπως όλο αυτό το παραμύθι της επέμβασης και παρέμβασης στην ελεύθερη έκφραση της ζωής (σε νοητικό, γνωστικό και πρακτικό επίπεδο) που οι άνθρωποι ονομάζουν περήφανα «πολιτισμό», «κοινωνική ζωή», κλπ., είναι ακριβώς μια παγίδευση του ανθρώπου; Μήπως, πέρα από όλα όσα λένε οι δήθεν ηγέτες του κόσμου, θρησκευτικοί, πολιτικοί, οικονομικοί, κλπ., η πραγματική ζωή δεν είναι στην διαμόρφωση και τους περιορισμούς και στον έλεγχο, αλλά στην Ελευθερία; Στην Αληθινή Ελευθερία, όχι στην αναρχία του εγωισμού,  στην ανεξέλεγκτη δράση των εγώ. Στην Ελευθερία από τον εγωισμό, την προκατάληψη, την ανοησία. Στην Αληθινή Έκφραση της Πραγματικής Φύσης του Ανθρώπου, που είναι Ελευθερία Άχρονη κι η Μόνη Πραγματικότητα.


Προφανώς η Ελευθερία για την οποία μιλάμε είναι η Πραγματική Ελευθερία του Ανθρώπου, η Αφύπνιση στην Πραγματικότητα, η Πραγματική Ζωή του Παγκόσμιου Ανθρώπου, που Φωτισμένος από την Κατανόηση της Ενότητας της Ύπαρξης Γνωρίζει Πώς να Δράσει στην ζωή και στην κοινωνία. Αληθινή κοινωνία φτιάχνουν οι Αληθινοί Άνθρωποι, δεν φτιάχνουν τα εγωιστικά ζώα. Τα εγωιστικά ζώα συναθροίζονται απλά κι αποτελούν αγέλες, αγέλες πολιτισμένων ζώων ίσως, αλλά πάντα αγέλες ζώων.



Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ


(Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ / ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ)

Η Αναζήτηση της Αλήθειας (σαν Βιωματικής Εμπειρίας της Πραγματικότητας κι όχι σαν διανοητικής διαφώτισης ή πληροφόρησης) είναι για τους περισσότερους ανθρώπους μια δύσκολη υπόθεση και είναι λίγοι αυτοί που ξεκινούν το Ταξίδι της Αληθινής Γνώσης. Οι πιο πολλοί άνθρωποι αρκούνται σε αυτά που τους «παρέχει» η κοινωνία μέσα από την κοινωνικοποίηση, την γλώσσα, την εκπαίδευση, την δημόσια πληροφόρηση, ήθη και έθιμα και κοινωνικές συμπεριφορές. Έτσι οι άνθρωποι, χωρίς να το καταλάβουν καν, διαμορφώνονται, χειραγωγούνται και κατευθύνονται σαν κοπάδια ζώων. Μπορεί κάποιος να εξεγείρεται, να διαμαρτύρεται ότι δεν είναι έτσι κι ότι δεν νοιώθει ζώο σε μαντρί, αλλά υπάρχουν πάρα πολλά επιχειρήματα (όταν αναφερθούμε στην λειτουργία και το περιεχόμενο του νου του, στις πεποιθήσεις του, στις συμπεριφορές του και στις δραστηριότητές του – και κυρίως στην «αυτοματοποίηση» της ζωής του) για να αποδείξουμε ότι είναι ακριβώς αυτό, ένα χειραγωγούμενο και χειραγωγημένο ζώο.

Προφανώς, κάποιοι που θέλουν να είναι ηγέτες κι έχουν το θράσος και την δύναμη να αποφασίζουν για λογαριασμό των άλλων, κρατούν τους ανθρώπους στο σκοτάδι και σε ελεγχόμενες συμπεριφορές. Η Αληθινή Επανάσταση είναι Εσωτερική, Προσωπική και συνίσταται στο να βγεις τελείως έξω από όλο αυτό το κοινωνικό σύστημα (την κοσμοθεωρία του, την νοοτροπία, τις πεποιθήσεις και τις αυτόματες συμπεριφορές). Είναι ο Δρόμος της Προσωπικής Απελευθέρωσης. Αυτό δεν έχει να κάνει τίποτα με μια εξωτερική επανάσταση εναντίον του συστήματος ή με την επιδίωξη της αλλαγής της κοινωνίας. Δεν υπάρχει τίποτα για να αλλάξει στην κοινωνία. Απλά βγαίνεις έξω από όλο αυτό, από την ζωή του ύπνου στην κοινωνία, έξω, στην Πραγματική Ζωή και σε Μια Πραγματική Κοινωνία Πραγματικών Ανθρώπων.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τον Δρόμο της Απελευθέρωσης, της Αφύπνισης στην Πραγματικότητα, της Πραγματικής Ζωής και της Φωτισμένης Δράσης. Η «Επιστροφή» στους ανθρώπους (όπως η «επιστροφή» του Βούδα μετά την «Φώτισή» του, ή του Ιησού μετά την «εμπειρία της ερήμου»), το Μήνυμα που φέρνει ένας άνθρωπος που βγήκε έξω από όλο αυτό (την παγκόσμια αυταπάτη) και από την «παλιά συνείδηση» του συνηθισμένου ανθρώπου, είναι Απλό και Κατανοητό. Αν κάποιος Θέλει να Βρει την Αλήθεια θα την Βρει έξω από την διαμορφωμένη συνείδηση, με την εγκατάλειψη κάθε αυταπάτης, κάθε περιορισμού, με την ολοκληρωτική απόρριψη κάθε διαμόρφωσης, έξω στο Ελεύθερο Πνεύμα που δεν φυλακίζεται πουθενά αλλά ενεργεί όπου θέλει.

Η Ελευθερία, η Απεραντοσύνη, ο Θεός, η Πραγματική Φώτιση, Είναι (Εγγενής) στην Ίδια την Φύση του Ανθρώπου και δεν είναι κάτι έξω για να το ψάξεις και να το βρεις. Η Αληθινή Γνώση είναι η Γνώση της Πραγματικής Φύσης μας, το «Γνώθι Σαυτόν» (σα γνώση της εσωτερικής φύσης κι όχι των εξωτερικών επίκτητων χαρακτηριστικών) που διάβαζαν παλιά οι Έλληνες (χαραγμένο στο μάρμαρο) όταν επισκέπτονταν το Ιερό των Δελφών. Είναι Γνώση του Πραγματικού Εαυτού (του «Χωρίς Ιδιότητες») κι όχι της διαμορφωμένης εμπειρικής συνείδησης, των περιορισμών, των πεποιθήσεων και της συσσωρευμένης ανοησίας που κουβαλούν οι άνθρωποι σαν πολύτιμη γνώση. Αυτή Ακριβώς η Γνώση είναι το Ταξίδι προς την Αληθινή Γνώση του Εαυτού (του «Χωρίς Ιδιότητες»), η Ουσία της Αγωγής του Ανθρώπου και το αντικείμενο της Πραγματικής Εκπαίδευσής του.

Όμως η κοινωνία δεν έχει καμία σχέση με αυτό και ασχολείται με το να εκπαιδεύει τους ανθρώπους σε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό,  δηλαδή την γνώση της αληθινής φύσης μας. Έτσι το «πεδίο» μένει ελεύθερο σε όλους αυτούς που εκμεταλλευόμενοι το κενό προωθούν τις δικές τους (περιορισμένες) απόψεις για την Αλήθεια, την ζωή και τον κόσμο. Κι εδώ ανήκουν θρησκείες, φιλοσοφίες, διδασκαλίες και κάθε είδους μικρομάγαζα της μεταφυσικής γνώσης που πουλούν την γνώση σε σεμινάρια και σε χρήματα. Οι άνθρωποι είναι τόσο διαχειρίσιμοι που πέφτουν θύματα σε όλους αυτούς τους απατεωνίσκους, είτε φέρνουν τους ηχηρούς τίτλους του Παγκόσμιου Δασκάλου ,του Πάπα,  του Πατριάρχη ή του Επισκόπου, είτε του διπλωματούχου δασκάλου, του γιόγκα, του διαλογισμού, του ζεν, του ρέικι, της ψυχολογίας, ή οτιδήποτε άλλο. Αγνοούν ότι η Αλήθεια Είναι Μέσα τους, η Φύση τους, η Υπαρξιακή Βάση τους και εμμένοντας στους περιορισμούς και τις προκαταλήψεις τους (που έντεχνα καλλιεργούν όλοι οι απατεώνες) την αναζητούν έξω την Ίδια την Φύση τους σαν το Ανώτερο, σαν τον Αληθινό Εαυτό, σαν τον Θεό, σαν την Πραγματικότητα, σαν  την Φώτιση, οτιδήποτε άλλο.

Θα πρέπει κάποιος να διαθέτει τουλάχιστον την κανονική νοημοσύνη, να σταθεί και να προβληματιστεί. Ακριβώς Εδώ Αρχίζει ο Δρόμος της Αλήθειας. Θα πρέπει κάποιος να Κατανοήσει ότι η Αλήθεια Είναι Εδώ που Είναι από Πάντα και για Πάντα, όχι εκεί που πιθανόν ψάχνουν οι άνθρωποι, εκεί που τους δίδαξαν, εκεί που τους είπαν, εκεί που τους υποδεικνύουν κάποιοι ζητώντας αμοιβή, εκεί που διάβασαν. Πρέπει να Βρούμε Αυτό που Είναι Μέσα στην Ίδια την Φύση μας, Μέσα μας, στον Εαυτό μας, Αυτό το «Χωρίς Ιδιότητες» που Υπάρχει και Ζει πέρα από τις διαμορφώσεις και τις αυταπάτες κι όχι εκεί που στρέφουν τον νου μας, «διαμορφώνοντάς» τον, οι επιτήδειοι ή οι αμαθείς ή οι απατεωνίσκοι. Οι άνθρωποι ψάχνουν να Βρουν αυτό που νομίζουν ότι έχουν χάσει όχι εκεί που μπορεί πραγματικά να είναι, αλλά εκεί που τους λένε, εκεί που τους δίνουν πληροφορίες, εκεί που συνήθως τους παραπληροφορούν.

Μόνο Βλέποντας Μέσα μας, στην Ίδια την Φύση μας, Μπαίνουμε στον Δρόμο της Αλήθειας. Στην πραγματικότητα, Αυτό το Ταξίδι, Μέσα μας, είναι Ταυτόχρονα το Ταξίδι και το Τέρμα. Όταν Μάθουμε να Βλέπουμε Πραγματικά δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κάνουμε. Όλα ξεδιπλώνονται μόνα τους, η Φώτιση Έρχεται Χωρίς να το Επιδιώκουμε κι η Φύση Αποκαθίσταται (Υγιής κι όχι διαμορφωμένη κι άρρωστη). Χωρίς Προσπάθεια! Γιατί; Επειδή Ακολουθούμε τον Δρόμο της Ζωής. Στην ζωή δεν υπάρχει άλλος πραγματικός δρόμος εκτός από την Πραγματική Ζωή. Έξω από τον Δρόμο της Ζωής υπάρχει μόνο αυταπάτη, ονειροπόληση κι οι φαντασίες του κόσμου, της σκέψης, της κοινωνίας και των ανθρώπων.



Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Η ΠΥΛΗ


( Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ)

Η Αληθινή Θρησκεία είναι η Θρησκεία του Βιώματος, της Άμεσης Εμπειρίας της Πραγματικότητας, της Άμεσης Επαφής με αυτό που συμβαίνει πραγματικά, Εδώ, Τώρα, στον Πραγματικό Χρόνο. Μια Κατάσταση Συνείδησης διαφορετική από αυτή του συνηθισμένου ανθρώπου. Μια Αντίληψη Καθαρή, Ανοιχτή, χωρίς διαστρεβλώσεις, πέρα από την σκέψη, το εγώ, την δυαδικότητα, τον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου, την ψεύτικη εξέλιξη και τον ψεύτικο χρόνο της σκέψης. Ένας άλλος τρόπος να βλέπουμε, να ζούμε και να «αγγίζουμε» τα πράγματα. Μια Κατάσταση Ενότητας της Ύπαρξης, Μια Παγκόσμια Συνείδηση.
Η Αληθινή Θρησκεία είναι να Βιώσουμε Άμεσα την Πραγματικότητα, να Δούμε, να Κατανοήσουμε εμείς οι ίδιοι, (όχι να συλλάβουμε την πραγματικότητα με την σκέψη, να σκεφτούμε). Η Κατανόηση, σαν απόλυτα δική μας «πράξη», είναι μια απόλυτα προσωπική μοναχική «πράξη», μια Προσωπική Πύλη, Διέξοδος, Οδός, προς την Πραγματική Ζωή, προς την Εμπειρία της Πραγματικότητας. Είναι μια πράξη τόσο μοναχική όσο η γέννησή μας στον κόσμο ή ο θάνατος, το πέρασμα σε μια άλλη κατάσταση ύπαρξης. Δεν είναι κάτι που μπορούμε να κάνουμε με κάποιον άλλον, (άσχετα αν παράλληλα το κάνουν κι άλλοι). Η Αφύπνιση στην Πραγματικότητα είναι σαν μια δεύτερη γέννηση, γινόμαστε ένας νέος άνθρωπος, ένας άλλος άνθρωπος, επειδή τώρα Βλέπουμε ενώ τόσο καιρό είμασταν τυφλοί (στην πραγματικότητα βλέπαμε αυτό που «κατασκευάζαμε» με την σκέψη).
Το να μιλήσεις στους ανθρώπους για την Αληθινή Θρησκεία, για την Άμεση Εμπειρία της Πραγματικότητας, για την Αφύπνιση στην Πραγματικότητα, δηλαδή για την Κατανόηση που πρέπει να κατακτήσουν αυτοί οι ίδιοι μέσα τους, μόνοι τους, για μια εσωτερική μοναχική πράξη, όπου θα είναι ο καθένας τελείως μόνος μέχρι μα Περάσει την Πύλη προς την Ενότητα της Ύπαρξης, είναι κάτι πολύ δύσκολο. Οι άνθρωποι φοβούνται να είναι μόνοι και μάλιστα σε κάτι τόσο σοβαρό όπως μια «νέα γέννηση». Αντίθετα οι άνθρωποι μπορούν, όλοι μαζί, να βιώνουν «μαζί» την εξωτερική ζωή. Έτσι θέλουν να πιστεύουν. Στην πραγματικότητα ο καθένας είναι φυλακισμένος στην δική του προσωπική αντίληψη της πραγματικότητας (που κατασκευάζει με την σκέψη του) κι όλοι ζουν στον δικό τους ξεχωριστό κόσμο κι αυτό που ονομάζουν «μαζί» είναι απλά ότι τα σώματά τους είναι μαζί, κοντά, (ενώ οι ψυχές τους μένουν πάντα «χώρια»). Έτσι, με αυτή την έννοια, όλοι μαζί, μπορούν να κάνουν οποιοδήποτε εξωτερικό έργο. Να φτιάξουν θρησκείες, φιλοσοφίες, πολιτικές ιδεολογίες, να χτίσουν τον υψηλότερο ναό του κόσμου ή την πιο μεγάλη γέφυρα του πλανήτη, ακόμα και να ταξιδέψουν στο διάστημα (αν και είναι προφανές ότι το διάστημα δεν φτιάχτηκε τόσο απέραντο για τον άνθρωπο της γης, μόνο για τον άνθρωπο της γης, ό,τι κι αν λένε οι αμαθείς). Όλα αυτά τα κάνουν γιατί στα εξωτερικά έργα είναι μαζί με άλλους, τουλάχιστον σωματικά, κι ως ένα σημείο συμφωνούν με τους άλλους σε κάποια δραστηριότητα. Όμως στον Εσωτερικό Μοναχικό Δρόμο αρνούνται να βαδίσουν. Ελάχιστοι το αποφασίζουν. Σχεδόν κανείς δεν Περνάει την Πύλη, προς την Ενότητα της Ύπαρξης, προς την Παγκόσμια Συνείδηση. Μπορούν όμως να γίνουν Διδάσκαλοι, να φτιάξουν Οργανώσεις κι Εταιρείες, να λένε θαυμάσια πράγματα για την Ενότητα και την Αγάπη, να εκθέτουν εμπνευσμένες φιλοσοφίες, η να προφέρουν σοφά λόγια. Γιατί; Επειδή όλα αυτά είναι εξωτερικά (ακόμα κι η διανόηση κι όχι μόνο τα υλικά έργα). Δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με την Πραγματική Ζωή, με την Αληθινή Θρησκεία, με την Άμεση Εμπειρία της Πραγματικότητας, με την Αφύπνιση στην Αλήθεια που είναι Βίωμα πέρα από την σκέψη. Οι άνθρωποι, ακόμα και παγκόσμιοι Διδάσκαλοι, παγκόσμια γνωστοί (όχι όλοι, κάποιοι), πάντα σταματούν έξω από την Πύλη. Δεν περνούν ποτέ την Πύλη. Ίσως γιατί πρέπει να «εγκαταλείψουν» το εγώ (το πολύ «εκλεπτυσμένο εγώ», που μιμείται το Παγκόσμιο) από την εδώ μεριά.
Όταν Βαδίζεις την Οδό, Ξαφνικά Διαπιστώνεις ότι είσαι Τελείως Μόνος. Μπροστά σε μια Πύλη (Πύλη Κατανόησης). Από έξω ο κόσμος φαίνεται όπως τον γνωρίζουμε, ο κόσμος της δυαδικότητας, ο κόσμος της σκέψης, ο πολιτισμένος κόσμος των ανθρώπων (που περιλαμβάνει και τον «πολιτισμό της τεχνολογίας» και την βαρβαρότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς, με την βία, την διαμάχη, την εκμετάλλευση, την χειραγώγηση, τους πολέμους, οικονομικούς ή πραγματικούς με όπλα, κλπ.). Μπορείς να είσαι «μαζί» με όλους αυτούς μέσα στην παγκόσμια αυταπάτη της παγκόσμιας βαρβαρότητας. Αν θέλεις όμως να Γνωρίσεις την Πραγματικότητα, Αυτό το Ιερό που δεν αγγίζει η σκέψη, το Άχρονο, το Αληθινό, τότε Πρέπει μόνος να Περάσεις την Πύλη, Έσω, Μέσα σου, Εδώ, Τώρα. Και Τότε, (αν το κάνεις, περνώντας πέρα από τον χρόνο) η Πραγματικότητα θα είναι Τελείως Διαφορετική. Θα Βλέπεις. Μέχρι τώρα νόμιζες ότι έβλεπες αλλά έβλεπες τις σκιές που σχημάτιζε ο περιορισμένος φοβισμένος «νους» σου, τα πράγματα που κατασκεύαζε η «σκέψη» σου.
Είναι πραγματικά περίεργο, όλοι αυτοί οι άνθρωποι, γύρω, με τον πολιτισμό τους, τα έργα τους, τον πλούτο ή την φτώχεια τους, τους πολέμους ή την ψεύτικη ειρήνη τους και την δυστυχία τους, την ζωώδη αμεριμνησία του «χορτάτου» και τον πόνο του «εξαθλιωμένου», να ζουν μέσα στην αυταπάτη. Κι όλα όσα κάνουν, όλες οι εξωτερικές ανόητες πράξεις, μοιάζουν με παιχνίδια, παιχνίδια που συχνά γίνονται σκληρά γιατί το αίμα που χύνεται είναι πραγματικό (κι όχι εικόνες στην τηλεόραση των σαλονιών των αραγμένων πολιτισμένων ζώων). Ένας πλανήτης ανώριμων πολιτισμένων, με την γνώση τους την τεχνολογία τους, την σχιζοφρένεια και τις συγκρούσεις τους. Ώρες-ώρες νομίζεις πως ζεις σε ένα πλανήτη ανθρωποειδών που ειρωνικά κάποιοι δήθεν επιστήμονες ονόμασαν homo sapiens. Το ορθό είναι homo simian.
Όσοι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι «Είναι Εδώ», νοιώθουν ότι η Αλήθεια δεν είναι μπροστά τους, σε ό,τι βλέπουν έξω, αλλά Μέσα τους. Όταν είσαι σε Αληθινή Εγρήγορση, σε Προσοχή, σε Απορία, νοιώθεις ότι Είσαι Μόνος σου. Μπροστά στην Πύλη. Η Αληθινή Ζωή είναι πέρα από τον κόσμο των ανθρώπων, σε μια «άλλη συνείδηση», σε μια «νέα πραγματικότητα», σε μια Διαφορετική Όραση της Πραγματικότητας. Ακριβώς αυτό. Δεν αλλάζει η Πραγματικότητα. Αλλάζει ο Τρόπος που Βλέπουμε. Επειδή Τώρα Βλέπουμε. Κι αυτό που Βλέπουμε είναι το Αληθινό.
Και Βλέπουμε κάτω, τον κόσμο των ανθρώπων. Βλέπουμε την ανωριμότητα και την πλάνη των ανθρώπων. Βλέπουμε πως ό,τι αντιλαμβάνονται, σκέπτονται, ο πολιτισμός τους, οι θρησκείες τους, οι ιδεολογίες τους, οι δραστηριότητές τους, τα αγαθά τους κι οι διαμάχες τους για την διαχείριση των πόρων, όλα είναι ανοησίες. Οι θρησκείες τους είναι ειδωλολατρία. Η πολιτική τους είναι άδικη βία. Ο πολιτισμός τους είναι υποκριτική αδιαφορία για τον πόνο των άλλων ανήμπορων ανθρώπων. Η ζωή τους είναι αμεριμνησία του χορτάτου ζώου ή λυσσασμένη πείνα, ανάλογα με το που βρίσκεσαι. Η καθημερινότητά τους είναι το όνειρο που προσπαθούν να χτίσουν στον χρόνο και που γλιστράει συνεχώς από τα χέρια τους.
Και Βλέπουμε πέρα από τον κόσμο των ανθρώπων. Η Αλήθεια δεν είναι εδώ, σε αυτό που ζουν οι άνθρωποι. Κι όσους δρόμους κι αν χαράξουν οι άνθρωποι μέσα στον κόσμο τους (τον κόσμο της «σκέψης», του ονείρου) δεν θα βρουν την Αλήθεια, επειδή ο κόσμο τους είναι περιορισμένος, κλεισμένος μέσα στην αυταπάτη. Η Αλήθεια Είναι Έξω από όλο αυτό. Κι υπάρχει μόνο μια Έξοδος, Μία Πύλη, που είναι ταυτόχρονα Είσοδος στον Αληθινό Κόσμο. Μέσα μας. Στην μοναχική απόφαση να Περάσουμε Πέραν. Οι Αληθινοί Άνθρωποι, ελάχιστοι, είναι αλήθεια, που έρχονται στην γη, αργά ή γρήγορα Κατανοούν και Περνούν την Πύλη. Κι ο πλανήτης των ανθρώπων θα συνεχίσει να πορεύεται, για χιλιάδες ανθρώπινα χρόνια ακόμα, στο σκοτεινό σύμπαν (κι ας βλέπουν οι ανόητοι τον ήλιο να βγαίνει κάθε πρωί). Ακόμα κι αν οι άνθρωποι βρουν τρόπο να ταξιδεύουν στο σύμπαν δεν θα βρουν τίποτα εκεί έξω, καμία Αλήθεια. Ο Δρόμος προς τον Άνθρωπο, προς την Αλήθεια του, είναι Μέσα, όχι έξω. Έξω είναι μόνο το όνειρο που δεν θα γίνει ποτέ αλήθεια όσο κι αν επιμένουν οι άνθρωποι.
Κι εσύ αδελφέ; Που διαβάζεις εδώ, γιατί διαβάζεις; Ποια αναζήτηση σε φέρνει εδώ; Εδώ μιλάμε σοβαρά, σε μεγάλους ανθρώπους. Εδώ μιλάμε για τον Δρόμο της Υπευθυνότητας, τον Μοναχικό Δρόμο του Ώριμου Ανθρώπου, τον Δρόμο της Αρετής, που εγκαταλείπει την αυταπάτη του εγώ και τα όνειρα της σκέψης, τον Δρόμο της Θλίψης και των δακρύων για τις αυταπάτες που πρέπει να εγκαταλείψουμε, για την ασφάλεια του περιορισμένου ζώου που χάνουμε. Γιατί, αδελφέ, δεν πας να παίξεις με τα άλλα παιδιά, εκεί έξω, στον πολιτισμένο κόσμο. Οι άνθρωποι είναι καλύτερα «μαζί» κι ας είναι μέσα στην αυταπάτη, αρκεί να είναι «μαζί». Τούτος ο Δρόμος, ο Δρόμος της Αφύπνισης, είναι απόλυτα μοναχικός. Μέχρι να Βγεις Πέρα. Αλλά, μπορείς να Βασιστείς στο Αγαπημένο Όραμα της Βαθύτερης Ύπαρξής σου, στο Όραμα της Φωτεινής Ζωής, στην Βαθύτερη Συναίσθηση της Αλήθειας; Μήπως είναι καλύτερα στην ασφάλεια της σκοτεινής σπηλιάς του εγώ; Πρέπει να απαντήσεις σε αυτό. Είναι το μοναδικό πρόβλημα της ζωής.
Όταν Προχωράς προς την Πύλη συναντάς όλο και λιγότερους ανθρώπους. Κάποιο φίλοι, που ένοιωθες φίλους, μένουν πίσω. Στο τέλος μένεις ολομόναχος. Αλλά τι έχεις να φοβηθείς; Καθώς Πλησιάζεις στο Φως όλες οι σκιές διαλύονται. Όλα φαίνονται πεντακάθαρα. Κι είναι όλα τόσο Ειρηνικά. Μονάχα Φως Βλέπεις Πια. Τόσο Φως που σε Τυφλώνει. Και δεν χρειάζεσαι πλέον καν να βλέπεις, επειδή ΜΟΝΟ ΦΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ. Μόνο Φως Μέσα στο Οποίο οι σκιές έχουν διαλυθεί, υποψίες ύπαρξης κάποτε, και νοιώθεις αυτό που είναι πραγματικά, που ήταν πάντα, Φως, Φως εκ Φωτός (κι όχι η ψεύτικη σκιά που έκρυβε την Αληθινή Ουσία). ΜΟΝΟ ΦΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ. Ο Κόσμος της Αλήθειας δεν έχει σκιές. Όταν Ανατέλλει το Φως δεν Βλέπεις τίποτα άλλο. Είναι Ένας Νέος Άλλος Κόσμος, ο Αληθινός Κόσμος. Κι ο κόσμος της σκιάς, των ανθρώπων, της αυταπάτης και των ονείρων, παλιά ανάμνηση που σκορπίζει στο τίποτα, όπως σκορπίζει η πρωινή καταχνιά την ώρα που βγαίνει ο Ήλιος.

Κι αν θέλαμε να πούμε ένα τελευταίο λόγο, αποχαιρετισμό αγάπης, στους ανθρώπους που μένουν πίσω, τούτο μόνο θα λέγαμε κι εδώ θα κρύβονταν όλη η αλήθεια που μπορούν να κατανοήσουν οι άνθρωποι. «Αδελφοί! Αν Ζητάτε τον Θεό, την Πραγματικότητα, την Φώτιση, Οποιαδήποτε Αλήθεια, Περάστε την ΠΥΛΗ. Μέσα σας. Αδελφοί! Δεν υπάρχει άλλος δρόμος».



Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

6. Ο Δρόμος του Θεού



Ο Σοφός Άνθρωπος, που Στηρίζεται στον Θεό, είναι σαν το αιώνιο φως που δε σβήνει ποτέ… Ο ανόητος άνθρωπος που στηρίζεται στον μικρό εαυτό του είναι σαν την σκιά που μπερδεύεται με τα σκοτάδια της νύχτας.

***

Τελικά, το να Ακολουθείς τον Δρόμο του Θεού, το Θέλημά του, (αλλιώς τον Δρόμο της Ζωής), είναι ο πιο εύκολος δρόμος για τον άνθρωπο. Τον απαλλάσσει από την ευθύνη της επιλογής αλλά και από τις συνέπειες… Αντίθετα, ο εγωιστής άνθρωπος που επιδιώκει να πραγματοποιήσει το δικό του θέλημα στην πορεία του κόσμου, φορτώνεται και την ευθύνη των επιλογών του και τις συνέπειες των λαθών του.

***

Ο Θεός Είναι (για την ανθρώπινη αντίληψη) Απύθμενη Άβυσσος, Ερημιά, Σιωπή. Μια Μυστηριώδης Παρουσία. Κι όμως Εδώ Εδράζονται Όλα. Αυτό είναι το Φως το Αληθινό που Φωτίζει, κι από Εδώ πηγάζουν όλα τα φώτα κι οι σκιές.

***

Η Ψευδαίσθηση της δημιουργίας προηγείται κάθε αντίληψης κι έτσι είναι (για την αντίληψη) ένα αντικειμενικό γεγονός. Μέσα σε αυτή την Ψευδαίσθηση, ερμηνεύοντας αυτή την Ψευδαίσθηση, με την αντίληψή τους τα όντα, προσθέτουν και τις δικές τους φαντασίες, κι έτσι το σκοτάδι γίνεται πυκνότερο.

***

Στον κόσμο της ανθρώπινης αντίληψης υπάρχουν πάντα πολλές αλήθειες και πολλά ψέματα… Όσο Βαθύτερα όμως προχωράς, πέρα από την σκέψη, ανακαλύπτεις ότι υπάρχει Μια Μοναδική Αλήθεια, η Πραγματικότητα Πάνω στην Οποία Στηρίζονται Όλα.


***
Συχνά η Σιωπή είναι πιο εύγλωττη κι από την πιο εμπνευσμένη ομιλία, κι από όλα τα λόγια του κόσμου!

***

Στην Δημιουργία όλα τα φαινόμενα ανθίζουν και μαραίνονται σαν τα λουλούδια του αγρού… ίσως (ίσως) επειδή είναι μόνο φαινόμενα.

*****




Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

5. Δικαίωμα στο λάθος


Οι άνθρωποι προσανατολίζονται ανάλογα με τις διαστάσεις του χώρου που γνωρίζουν. Όμως ο σοφός υπερβαίνει το χώρο αποκαλύπτοντας την Απεραντοσύνη πέρα από τον χώρο.

***

«Οι άνθρωποι είναι εγωιστές και κακοί». Αλλά κι αυτό που λέμε κι αυτό μέσα από τον εγωισμό λέγεται. Τελικά πρέπει να αποδεχόμαστε και το καλό και το κακό. Είναι η ζωή που ζυγίζει και κρίνει κι αποδίδει δίκαιο, εμείς δεν μπορούμε να προσθέσουμε τίποτα. Σιωπηλά πρέπει να αποδεχόμαστε αυτό που συμβαίνει.

***

Ο θάνατος είναι τελείως φυσικός, σχεδόν γλυκός, για όποιον δεν έχει προσκολλήσεις στην ζωή. Όμως για εκείνον που δένεται με την ζωή και τα αντικείμενα ο αποχωρισμός είναι μια βασανιστική διαδικασία και μια βαθιά τραυματική εμπειρία για τα πιστεύω και τις ελπίδες του.

***

Από όλα τα μέρη της πόλης καλύτερο είναι… η εξοχή, έξω από την πόλη. Ίσως επειδή οι άνθρωποι σπανίζουν και δεν μολύνουν την ατμόσφαιρα με τις σκέψεις τους, δεν κομματιάζουν τον χώρο με τις δραστηριότητές τους, υπάρχει μόνο ηρεμία κι οι θόρυβοι της ζωής.

***

Ο σοφός κι ο εγωιστής μοιάζουν πολύ εξωτερικά. Είναι κι οι δυο βέβαιοι για αυτό που κάνουν, αλλά για διαφορετικούς λόγους. Ο σοφός είναι βέβαιος επειδή γνωρίζει, ο εγωιστής επειδή απλά πιστεύει (τις πιο πολλές φορές αβάσιμα). Έτσι τελικά είναι τελείως διαφορετικοί, ακολουθούν διαφορετικούς δρόμους.

***

Οι άνθρωποι έχουν κάθε δικαίωμα (κατά την αντίληψή τους) να ακολουθούν λάθος δρόμο… Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα αποφύγουν τις συνέπειες των επιλογών τους.

***

Όλοι γνωρίζουν το Σωστό. Αλλά όταν το Σωστό είναι ενάντια στο συμφέρον τους το θεωρούν λάθος και το καταδικάζουν κι ακολουθούν το δικό τους άνομο δρόμο.

*****





Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

4. Εγωισμός


Ίσως, ο πιο Μεγάλος Εγωιστής να Είναι ο Θεός, γιατί Αγκαλιάζει  όλες τις υπάρξεις, τις ζωοποιεί και τις οδηγεί στην τελείωσή τους… πόσο διαφορετικός είναι εγωισμός του ανθρώπου που περιορίζεται στον μικρό εαυτό, που είναι διαχωρισμένος και σε διαμάχη με όλα!

***

Αν θες να Δεις πραγματικά ποιος είσαι τότε Κοίτα πέρα από όλες τις εξωτερικές μορφές, πάνω από όλες τις εξωτερικές δραστηριότητες, στην Καρδιά της Ουράνιας Φύσης σου, που είναι Απέραντη, Ειρηνική, Χωρίς Χρόνο.

***

Για τους ανθρώπους είναι δύσκολο να κάνουν το Σωστό, να βάλουν ένα λιθαράκι στην Οικοδόμηση του κόσμου. Είναι πιο εύκολο και βολικό να κάνουν το λάθος υποστηρίζοντας, όπως νομίζουν, το συμφέρον τους. Έτσι όμως γκρεμίζουν τον κόσμο… Και μετά κάθονται και κοιτούν τα ερείπια γύρω τους, στην κοινωνία, και παραπονιούνται… Τάχα δεν έχουμε όλοι ευθύνη για του κόσμου την κατάντια;

***

Η ζωή στη γη είναι παροδική, ένα πέρασμα μονάχα. Τι πιο φυσιολογικό από το να φύγουμε κάποια στιγμή… Κι έτσι θα έπρεπε να φεύγουμε με χαρά, και με χαρά θα έπρεπε να μας αποχαιρετούν όσοι ξεμένουν πίσω, γιατί σίγουρα υπάρχουν καλύτεροι κόσμοι να πάμε… σίγουρα είναι καλύτεροι, όταν βλέπεις την κατάντια του κόσμου γύρω σου.

***

Πολλές φορές οι άνθρωποι προσπαθούν να είναι καλοί ή να φαίνονται καλοί. Όχι γιατί πραγματικά νοιώθουν μέσα τους καλοσύνη αλλά για να δικαιολογήσουν τις ενοχές για την κακία τους. Έτσι όμως αμαρτάνουν διπλά. Όχι μόνο για την κακία τους αλλά και για την υποκρισία τους.

***

Ακόμα κι ο Θεός Υποχωρεί μπροστά στον εγωιστή άνθρωπο!

***

Οι άνθρωποι συνέχεια ταυτίζουν την αντίληψη που έχουν για τον κόσμο με την Πραγματικότητα. Κι ενώ συνέχεια η πραγματικότητά τους τους απογοητεύει επιμένουν στην φαντασία τους. Αυτό είναι έλλειψη νοημοσύνης; Ή είναι επιθυμία να έχουν ένα κόσμο ακριβώς στα μέτρα τους; Δεν είναι τρελό;

*****



Κυριακή, 7 Αυγούστου 2016

3. Το Μάθημα της ζωής



Κάθε άνθρωπος, όλοι μας, έχει την Απόλυτη Ευθύνη της Ύπαρξής του. Δεν υπάρχουν ελαφρυντικά για κανέναν… Ίσως να μην μπορούμε να πολεμήσουμε τις συνθήκες και τις συγκυρίες… μπορούμε όμως να τα αντιμετωπίσουμε όλα με ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

***

Ο εγωισμός δεν είναι απλά μεταφυσική άγνοια, δεν είναι αρρώστια αφού μας απομακρύνει από την Αλήθεια… είναι αμαρτία επειδή εμποδίζει την Αγάπη του Θεού να μας αγκαλιάσει και να μας γιατρέψει.

***

Είναι παράξενη η Αγάπη του Θεού. Λειτουργεί σαν Ζωογόνος Δύναμη μέσα σε όλες τις υπάρξεις και δεν διαφέρει καθόλου από την ουσία της ύπαρξής τους… Κι επειδή δεν μπορεί να παρατηρηθεί σαν κάτι «διαφορετικό» φαίνεται σαν να μην υπάρχει. Μα μόνο οι τυφλοί δεν αναγνωρίζουν την Αγκαλιά μέσα στην Οποία υπάρχουν και ζουν.

***

Υπάρχει ένας ουσιαστικός αλλά μυστικός λόγος που οι άνθρωποι έρχονται στη γη. Και το ανακαλύπτει καθένας, προσωπικά, όταν ωριμάζουν οι συνθήκες. Άλλοι το κατανοούν νωρίς, άλλοι χρειάζονται πολλές ζωές… Όταν έρθει η ώρα καθένας θα το νοιώσει.

***

Το Αληθινό δεν βρίσκεται σε αυτά που ζούμε αλλά στον τρόπο που τα ζούμε, στην κατανόηση που μας οδηγεί πέρα από όλα τα φαινόμενα, στην Καρδιά της Απεραντοσύνης, στην Αληθινή Φύση μας.

***

Το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος είναι η αληθινή ολοκληρωτική και τελεσίδικη ταπεινότητα. Είναι η Ανοιχτή Πύλη του Ουρανού… Αντίθετα η ψεύτικη καλλιεργημένη ταπεινότητα (ενός εγώ), μια πειθαρχημένη συμπεριφορά, σε οδηγεί στα πιο μαύρα σκοτάδια του εγωισμού.


***

Αν Αναζητάς την Αλήθεια αναζήτησέ την μέσα σου, στην κατανόηση αυτού που συμβαίνει, κι όχι στις ανόητες ερμηνείες της σκέψης, ή στα οράματα της φαντασίας.

*****


Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

2. Αλήθειες και ψέματα


Η Ζωή περιγράφει αυτά που βλέπει. Η σκέψη των ανθρώπων, κι η τέχνη του λόγου τους, μιλά, μιλά, μιλά, χωρίς να λέει τίποτα. Αυτή είναι η ουσία της τέχνης, ένα τίποτα τυλιγμένο σε τίποτα.

***

Οι αληθινοί άνθρωποι που γράφουν ακόμα, γράφουν για να περιγράψουν τον Αληθινό Κόσμο, την Αληθινή Ζωή και όχι για να αλλάξουν τον κόσμο των ανθρώπων, της σκέψης τους και του θλιβερού πολιτισμού τους.

***

Ο Ιησούς από την Ναζαρέτ ποτέ δεν χρησιμοποίησε τον όρο Λόγος. Από πού στο καλό ξεφύτρωσε στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο ο όρος Λόγος; Και πρόκειται για την Αρχαιοελληνική και Στωική Αντίληψη; για την αντίληψη του Φίλωνα από την Αλεξάνδρεια; για την Καμπαλιστική σύλληψη της Σοφίας; Ή μήπως (μήπως) πίσω από τις λέξεις των σοφών δεν υπάρχει παρά η ανθρώπινη φαντασία;

***

Το αμετάβλητο γεγονός μιας αδιαμφησβήτητης αλήθειας μπορεί να προκύψει μόνον σαν αποτέλεσμα της άμεσης βίωσης της πραγματικότητας κι όχι σαν διανοητική σύλληψη ή σαν μετάδοση μιας διανοητικής πληροφορίας. Η διανοητική σύλληψη μιας αλήθειας δεν είναι η αλήθεια.

***

Η διανοητική πίστη κι η συμμόρφωση της δραστηριότητας σύμφωνα με μια πίστη δεν είναι απόδειξη θρησκευτικής ζωής… δείχνει μάλλον έλλειψη ζωντανής νοημοσύνης και διανοητική αγκύλωση.

***

Τα πραγματική μυητικά τάγματα, από την προχριστιανική εποχή, δεν είχαν ποτέ δημόσια δράση… Έτσι όλοι αυτοί οι απατεωνίσκοι, σαν τους δήθεν ροδόσταυρους, και τέκτονες, κι άλλα παρόμοια, δεν εκπροσωπούν παρά την μικρή ανθρώπινη φαντασία τους.

***

Αν μπορεί κάποιος να ισχυρίζεται ότι οι πνευματικοί ηγέτες σαν τον Δαλάι Λάμα ή τον Πάπα της Ρώμης, ή τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως έχουν πνευματική εμπειρία της πραγματικότητας, τότε οποιοσδήποτε μπορεί να ισχυριστεί ότι οι πίθηκοι της αφρικανικής σαβάνας μπορούν να γίνουν πυρηνικοί επιστήμονες.

*****

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016

1. Βαδίζοντας στην ζωή


Ο Σοφός άνθρωπος Ισορροπεί πάνω στο Κύμα της Ζωής, Πορεύεται με Αυτό, χωρίς να αντιστέκεται, Εκεί που τον Οδηγεί η Ζωή… είναι οι ανόητοι που πνίγονται στα μαύρα νερά της φαντασίας τους, κυνηγώντας φευγαλέα οράματα.

***

Οι άνθρωποι Ευθύνονται όχι μόνον για τις πράξεις που κάνουν, αλλά και για όλα όσα παραλείπουν να κάνουν… Έτσι η Δικαιοσύνη είναι Ακέραιη.

***

Στον Αληθινό Κόσμο υπάρχει μονάχα Μια Πραγματικότητα, η Ενότητα της Ύπαρξης, και μία μονάχα σχέση, η Αγάπη που τα Ενώνει όλα, διαλύοντας τις διαφορές… Στον κόσμο των ανθρώπων, της σκέψης, της δυαδικότητας, του εγώ και του διαχωρισμού, υπάρχουν σχέσεις ανάμεσα σε εγώ… αλλά αυτές οι σχέσεις ισχύουν μόνο στο κόσμο των ανθρώπων, της δυαδικότητας, και της φαντασίας.

***

Οι άνθρωποι Οφείλουν να Δρουν και να αντιδρούν στις καταστάσεις όπου τους Οδηγεί η Ζωή. Έχουν Υποχρέωση στη Δράση! Όμως είναι ανόητοι όσοι νομίζουν ότι μπορούν να κατευθύνουν το Ρεύμα της Ζωής, ότι μπορούν να έχουν ατομικό όφελος από την δράση τους. Οι άνθρωποι δεν έχουν, ουσιαστικά, δικαίωμα στους καρπούς της δράσης! Έτσι είναι η Ζωή!

***

Τελικά! Υπάρχει τρόπος να αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα όπως είναι; ή πάντα θα παρεμβαίνει η σκέψη, η φαντασία, και θα εμφανίζει σαν πραγματικότητα αυτό που εμείς κατασκευάζουμε; Και η πεποίθηση, η βεβαιότητα, ότι όντως αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα, καθιστά την φαντασία πραγματικότητα; Ίσως μόνο στην φαντασία μας.

***

Σε πείσμα των ανόητων που αρνούνται την υπερβατική φύση της Ψυχής, όσοι έχουν βρεθεί κοντά σε κάποιον που πεθαίνει διαπιστώνουν μια συγκεκριμένη διαδικασία αποχωρισμού της ύπαρξης από το σώμα, και συγκεκριμένα συμπτώματα, που δεν μπορούν να ερμηνευθούν σαν απόσυρση της εγκεφαλικής δραστηριότητας από το σώμα. Υπήρξαν, σε όλες τις εποχές, άνθρωποι που πραγματοποίησαν αυτό τον διαχωρισμό συνειδητά κι είχαν ενδιαφέρουσες εμπειρίες. Τελικά, αυτός που «φεύγει» διαπιστώνει, με προσωπική εμπειρία, την διαδικασία του αποχωρισμού… κι είναι πολλοί που βρίσκονται μπροστά σε εκπλήξεις.

***

Όσο και να τεντώνουν οι άνθρωποι τα χέρια δεν μπορούν να αγγίξουν τον Θεό… Γιατί; Επειδή ψάχνουν, επειδή ψάχνουν με λάθος τρόπο, επειδή ψάχνουν σε λάθος μέρος!

*****



ΕΠΟΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ

...

ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ

Copyright © fftsoe 2010-2017.All Rights Reserved

123

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.
Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.
Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.
Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.
Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.

SEARCH TERMS

TRANSLATE

FACEBOOK
 
((( f )))