OM

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Η Πραγματικότητα που Βιώνουμε όταν Είμαστε Πλήρως Αφυπνισμένοι είναι Χωρίς Ιδιότητες, πέρα από τον χρόνο, πέρα από τον Χώρο, πέρα από κάθε Αντίληψη. Όσο όμως βιώνουμε την Ύπαρξη "τοπικά" πρέπει να λαβαίνουμε υπόψη μας τις τοπικές συνθήκες. Για την γη το Ηλιακό Έτος απεικονίζει σε εξωτερικό, συμβολικό, επίπεδο την ίδια την "Δημιουργία". Το ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ, είναι για εμάς (με την έννοια που εξηγήσαμε πιο πάνω) η πιο Ιερή Περίοδος του Έτους. Συμβολίζει το Σημείο Μηδέν, την Αρχή και το Τέλος, την Δημιουργία και την Αναγέννησή της κάθε έτος. Την Περίοδο αυτή, στην Ακαδημία, δεν υπάρχουν ούτε εξωτερικές δραστηριότητες ούτε δημοσιεύσεις. Αυτές οι Ιερές Μέρες είναι αφιερωμένες σε Εσωτερική Περισυλλογή , στην "Διαμονή" μας στην Ουράνια Κατοικία μας. Θα είμαστε πάλι μαζί στις 7 Ιανουαρίου του 2018. Καλές Γιορτές!

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

48. Αν... τότε




Ο Άνθρωπος βαδίζει μονάχα ένα δρόμο. Ακολουθεί μονάχα μία κατεύθυνση. Δεν μπορεί να πηγαίνει κ εδώ κ εκεί. Αν Ακολουθείς την Οδό και Βαδίζεις στο Φως της Αλήθειας, Βλέποντας την Ζωή στην λειτουργία της, Κατανοώντας αυτό που συμβαίνει, τότε δεν έχει σημασία τι κάνεις εξωτερικά, γιατί ό,τι κι αν κάνεις θα λούζεται στο Φως της Αλήθειας και θα καθοδηγείται από την Ιερή Αγάπη που τα Ενώνει όλα.
Αν Ζεις μέσα στην Κατανόηση της Ζωής, σε Άμεση Επαφή με αυτό που συμβαίνει κι όχι στον φανταστικό κόσμο της σκέψης, τότε όλες οι πλάνες έχουν διαλυθεί κι όλα τα μονοπάτια ενώνονται με την Απεραντοσύνη. Είσαι Ένα με όλα. Κι αυτό είναι ο Αληθινός Διαλογισμός. Και δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι, να επιδιώξεις κάτι, να γίνεις κάτι, γιατί όλα αυτά ανήκουν στην αρρωστημένη φαντασία. Η Ειρήνη που είναι Μέσα σου απλώνεται παντού κι αγκαλιάζει τους κόσμους.
Αν Μέσα σου, βαθιά, έχεις ειλικρινά, ολοκληρωτικά και τελεσίδικα, απαρνηθεί όλες τις προσκολλήσεις στα φαινόμενα, όλες τις ψευδαισθήσεις της ζωής, όλες τις Σειρήνες της σκέψης, τότε δεν χρειάζεται να ντυθείς ένα μοναχικό σχήμα, ή να ασκητέψεις στην έρημο, δεν χρειάζεται, σαν τον Οδυσσέα του Έπους, να δεθείς στο κατάρτι της υπομονής για να μην υποκύψεις, γιατί μέσα στην Εσωτερική Σιωπή δεν φτάνει το τραγούδι των Σειρήνων.
Αν Μέσα σου έχεις Βιώσει την Πραγματικότητα, την Απεριόριστη Επίγνωση που Απλώνεται Παντού Χωρίς Εμπόδια και δεν γνωρίζεις «κέντρα» και διαχωρισμούς και δυαδικότητες, αν Μέσα σου έχει διαλυθεί κάθε εγώ, κάθε αυταπάτη, κάθε ψευδαίσθηση και κάθε προσκόλληση σε εξωτερικά πράγματα, τότε Εδώ που Κατοικείς είναι η Αλήθεια κι όχι Χώρος ή Χρόνος. Τότε δεν έχει σημασία που βρίσκεται το σώμα σου, που ακολουθεί την δική του φυσική πορεία μέχρι να ολοκληρωθούν οι λόγοι της ύπαρξής του. Στο βουνό ή στην θάλασσα, στο ποτάμι ή στην έρημο, στο σπίτι ή στους δρόμους της πόλης, είναι ο ίδιος τόπος.
Αν έχεις Πραγματώσει Μέσα σου την Ειρήνη του Νου, την Ησυχία της Ψυχής και την Ηρεμία του σώματος διαβαίνεις τον κόσμο ήσυχα, αθόρυβα κι ειρηνικά. Όταν έχει τελειώσει κάθε περιορισμός Αναπαύεσαι στο Αιώνιο Τώρα χωρίς να νοιάζεσαι για το τι έρχεται και τι φεύγει. Τότε Κατανοείς ότι Κάθε Στιγμή είναι το Απόγειο της Ζωής και ούτε στηρίζεσαι στο παρελθόν, ούτε προετοιμάζεις κάποιο μέλλον. Ισορροπείς στην Αιωνιότητα κι είσαι έξω από κάθε εξέλιξη, έξω από κάθε κίνηση, έξω από κάθε χρόνο, έξω από κάθε τόπο, στο Αιώνιο Βασίλειο της Αληθινής Ζωής.
Αν έχεις Φτάσει Μέσα σου, Πραγματικά, με την Κατανόηση κι όχι με εξωτερικές δραστηριότητες όπως η σκέψη, στην Κατάσταση της Ενότητας της Ύπαρξης, στην Παγκόσμια Συνείδηση που τα δένει όλα σε Μια Κοινή Ύπαρξη, τότε η Αίσθηση της Ενότητας γίνεται Αγάπη προς το κάθε τι. Δεν έχει σημασία αν είσαι μόνος στο βουνό ή είσαι ανάμεσα στους ανθρώπους. Η Αγάπη είναι η Πιο Ιερή Προσευχή, είναι η Πιο Αποτελεσματική Δράση κι η Πιο Πραγματική Βοήθεια για όλα τα πλάσματα του κόσμου.
Αν έχει Περάσει Πέραν, στο Βασίλειο της Πραγματικότητας, πέρα από την σκέψη, το εγώ, την δυαδικότητα, αν Βιώνεις την Μια Φύση σαν Φύση σου, τότε δεν ασχολείσαι με τον Θεό, δεν μιλάς για τον Θεό, ούτε αναζητάς τον Θεό. Δεν υπάρχει λόγος να το κάνεις. Όλα Είναι Θεός. Μονάχα όσοι απομονώνονται στο εγώ νοιώθουν μακριά από τον Θεό, μιλούν για τον Θεό, αναζητούν τον Θεό. Δεν καταλαβαίνουν ότι ο Μόνος Δρόμος προς τον Θεό είναι η ταπεινότητα, η εξάλειψη του εγώ. Όταν ο Ήλιος της Αλήθειας ανατέλλει τότε όλα τα μικρά άστρα της αυταπάτης χάνονται στο Φως Του.
Αν έχεις Κατανοήσει ότι η Αληθινή Διδασκαλία είναι η Βιωματική Εμπειρία της Αλήθειας, μέσα από την Άμεση Επαφή με το Πραγματικό κι όχι διανοητικές θεωρίες και εξωτερικές δραστηριότητες και πρακτικές και δήθεν «μυστήρια» και «ιερές πράξεις», τότε Ζεις στην Χώρα της Αλήθειας, πέρα από τα εξωτερικά φαινόμενα, πέρα από την γήινη ευτυχία και την γήινη δυστυχία. Νικητής της Ζωής Βαδίζεις χωρίς να ταράζεσαι από τίποτα.
Αν Ακολουθείς την Οδό, την Αληθινή Θρησκεία του Βιώματος κι όχι τις ειδωλολατρικές θρησκείες των ανθρώπων, αν Ήδη Κατοικείς στην Χώρα του Πραγματικού, τότε κάθε ανάσα σου είναι ευλογημένη και κάθε πράξη σου είναι ιερή. Τότε δεν χρειάζεται ούτε Ιερά Βιβλία να διαβάζεις, ούτε σε Ιερούς Χώρους να πηγαίνεις, ούτε Ιερές Πράξεις να κάνεις. Όταν Όλη η Ζωή Είναι Ιερή τότε ο χωρισμός σε πράξεις και ιερές πράξεις είναι ένας μάταιος πλεονασμός της σκέψης. Μην ξεγελιέσαι. Για τον Άνθρωπο που Ζει στην Χώρα του Ιερού, Όλη η Ζωή Είναι Ιερή, κι όλα τα φαινόμενα το ίδιο αποδεκτά, αλλά δεν έχουν όλα τα φαινόμενα τις ίδιες συνέπειες.
Αν Ζεις στην Χώρα της Αλήθειας, που είναι Χωρίς Πύλες, χωρίς εξωτερικά μονοπάτια, Μια Απεραντοσύνη που Κατανοείται όταν σβήνουν οι αυταπάτες, τότε έχεις Φτάσει στην Πλήρη Αφύπνιση. Και μέσα στην Κατανόηση Βλέπεις ότι είναι αδιάφορη η κυριαρχία των φαινομένων. Η Υπέρτατη Νίκη απέναντι στα φαινόμενα είναι να τα αφήνεις να τραβούν τον δρόμο τους, έχοντας Ειρήνη Μέσα σου, Ευγνωμοσύνη για την Ζωή κι Αδιατάρακτη Μακαριότητα, ό,τι κι αν συμβαίνει. Έτσι κι αλλιώς  όλα τα φαινόμενα είναι ακριβώς αυτό, φαινόμενα, προσωρινοί και ψεύτικοι σχηματισμοί που διαλύονται στο τίποτα. Μονάχα η Ζωή Είναι Αληθινή.


Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2016

47. Πολύτιμα κι Άχρηστα





Όταν το Φως της Επίγνωσης, που γεννιέται από την άμεση επαφή με αυτό που συμβαίνει πραγματικά, διαλύει τις αυταπάτες, όπως ο ήλιος διαλύει την πρωινή καταχνιά, τότε η Ζωή Ελευθερώνεται μέσα στον Απέραντο Χώρο της Αιωνιότητας. Η Ελευθερία είναι ό,τι πιο πολύτιμο μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος. Αντίθετα, χιλιάδες χρόνια σκλαβιάς μέσα στην αυταπάτη δεν περιέχουν την παραμικρή πραγματική χαρά. Όλοι οι κόσμοι είναι αφιλόξενοι κι όλα τα πράγματα είναι άχρηστα, γιατί το εγώ νοιώθει πάντα διαχωρισμένο από όλα κι όσο κι αν τα πλησιάζει δεν τα «αγγίζει».
Ο Σοφός Άνθρωπος είναι Πολύτιμος σαν ζωντανό παράδειγμα μονάχα για όσους βαδίζουν την Οδό της Πραγματικότητας αναζητώντας την Αλήθεια Μέσα τους, πέρα από τις αυταπάτες. Αλλά ταυτόχρονα ο ίδιος άνθρωπος είναι άχρηστος σε όσους έχουν κοσμικές επιδιώξεις κι είναι αποροφημένοι σε εξωτερικές δραστηριότητες.
Η Εμπειρία της Πραγματικότητας, όταν η Σιωπή Απλώνεται παντού, πέρα από κάθε αντίληψη, πέρα από κάθε ψίθυρο της σκέψης, ή ανάσα των αισθήσεων, είναι ο Αληθινός Θησαυρός του Ανθρώπου κι η Αληθινή Γνώση, το Πολύτιμο. Όλα όσα δημιουργεί η σκέψη, θεωρίες, διδασκαλίες, θρησκείες, εξωτερικές ιερουργίες και πρακτικές αυτοπραγματώσεις, όλα είναι σαν το χθεσινό μεθύσι που αφήνει ένα κενό και καμία διέξοδο, είναι σαν τα πυροτεχνήματα στον ουρανό της γιορτής που τελείωσε αφήνοντας πάλι το σκοτάδι μόνο του.
Ο Αληθινός Διαλογισμός που Ανθίζει μέσα στην διάλυση κάθε αυταπάτης είναι πιο πολύτιμος από χιλιάδες χρόνια άσκησης και πνευματικής προσπάθειας κι επίπονων θυσιών. Όλα αυτά είναι σαν το σχήμα που κάνεις με το χέρι σου στον αέρα, δεν μένει τίποτα.
Η Αληθινή Ύπαρξη Είναι Μία στο Βάθος της κι όσοι νοιώθουν αυτή την Ενότητα την εκδηλώνουν με την Αγάπη που τα Ενώνει όλα, σαν μια γέφυρα πάνω από τις αυταπάτες του εγώ. Η Ενότητα όση Αγάπη κι αν δείξει δεν μπορεί ποτέ να ενωθεί με το εγώ, με την αυταπάτη. Κάθε άνθρωπος φυλακισμένος στο εγώ υπερασπίζεται μια απομονωτική στάση, είναι πάντα εχθρικός σε κάθε συνεργασία κι αρνητικός σε κάθε συνεννόηση. Έτσι νομίζει ότι υπερασπίζεται τον εαυτό του και το δικό του αλλά το τίμημα που πληρώνει είναι η βαθιά μοναξιά που νοιώθει μέσα του.
Η Παγκόσμια Συνείδηση, το Σαμάντι της Ενότητας του Είναι, που Ανατέλλει όταν σβήνει η σκέψη, είναι μια Θαυμαστή Εμπειρία σε σύγκριση με αυτά που βιώνει ο συνηθισμένος άνθρωπος που ζει μέσα στην δυαδικότητα, στην αυταπάτη του εγώ και στον διαχωρισμό από τον κόσμο.
Ακόμα πιο Πολύτιμο από όλες τις Αντιληπτικές Καταστάσεις είναι το  Υπέρτατο Σαμάντι της Πλήρους Σιωπής. Είναι η Κατάσταση Χωρίς Επιστροφή, η Απόλυτη Απορρόφηση στην Θεία Πραγματικότητα.
Η Αληθινή Ευδαιμονία βρίσκεται Μέσα στον άνθρωπο, όταν Βιώνει Ολοκληρωτικά την Μία Φύση που Είναι Πίσω από όλα, κι όχι σε εξωτερικές δραστηριότητες, σε εξωτερικά φαινόμενα, στους κόσμους, στην υλική πραγματικότητα, στην ζωή στη γη ή στα πράγματα της γης.
Ακόμα και η πιο ελάχιστη πράξη που Εμπνέεται από την Αίσθηση της Ενότητας και την Χωρίς Όρους Αγάπη είναι πιο πολύτιμη από κάθε πράξη φιλανθρωπίας ή ελεημοσύνης που γίνεται μέσα από το εγώ. Η Αγάπη Φωτίζει τις Ψυχές των ανθρώπων. Η ιδιοτελής φιλανθρωπία κρατά τον φιλάνθρωπο φυλακισμένο στο εγώ του και καταρρακώνει την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που έχουν ανάγκη και σκιάζει κάθε εξωτερικό όφελος.
Η Ανύψωση στην Πραγματικότητα, στο Αληθινό, είναι ο Μόνος Προορισμός που έχει ο άνθρωπος από την Φύση του. Όπου αλλού κι αν ψάξει ο άνθρωπος δεν θα βρει τίποτα, πέρα από αυταπάτες. Κι η Μόνη Οδός που μπορεί να Ακολουθήσει ο άνθρωπος είναι η Οδός της Απάρνησης που τα αφήνει όλα πίσω της, και κόσμους και επιθυμίες και σκέψεις, για να Αντικρύσει το Φως της Αλήθειας, τον Ήλιο της Αλήθειας που Φωτίζει όλους τους κόσμους. Αυτοί που δένονται σε καταστάσεις και πράγματα απλά φτιάχνουν αλυσίδες βαριές που κουβαλάνε σε κάθε τους βήμα, και σε αυτόν τον κόσμο και στους άλλους κόσμους.



~~~~~~~~~~