OM

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

Τα ΒΑΘΗ του Πραγματικού


Ζεν είναι το Πραγματικό, να Βιώνεις το Πραγματικό. Επειδή, εκ των πραγμάτων, είναι διαπιστωμένο ότι η Ύπαρξη Εκδηλώνεται σε πολλά Πεδία και σε διάφορα Επίπεδα, σε κάθε Πεδίο, το Πραγματικό έχει «διαβαθμίσεις», Βάθη που επεκτείνονται μέχρι το Χωρίς Όρια.
Ας το εξηγήσουμε λίγο, αν και θα πρέπει κάποιος να το βιώσει για να το κατανοήσει σωστά. Μπορούμε, ενόσω είμαστε, σαν Πνευματικές Οντότητες, ενσαρκωμένοι στο σώμα να λειτουργούμε σε διάφορα Επίπεδα, μέσα από τις αισθήσεις στον εξωτερικό κόσμο, στο επίπεδο της ψυχικής ενέργειας-διάθεσης, στο επίπεδο της σκέψης, στο επίπεδο της βαθύτερης άμεσης αντίληψης, και πέρα από αυτό. Άρα, το Πραγματικό, η Βίωση του Πραγματικού, λαβαίνει εκάστοτε διαφορετικό περιεχόμενο, ανάλογα με το αν λειτουργούμε στο εξωτερικό επίπεδο ή στα εσωτερικά επίπεδα.
Τώρα, το σε ποιο Πεδίο βρίσκεται κάποιος, σε ποιο επίπεδο λειτουργεί ένα ενσαρκωμένο ον, φαίνεται από το σε ποια λειτουργία εκδηλώνεται η συνειδητότητα και φυσικά από την χρήση αυτής της λειτουργίας. Η απλή αίσθηση του κόσμου δεν αποκαλύπτει την ουσία των φαινομένων (παρά μόνο τα εξωτερικά χαρακτηριστικά τους). Η ψυχική επιλογή του καλού και του κακού δεν φανερώνει επίσης όλα αυτά που συμβαίνουν. Η σκέψη είναι μια αυθαίρετη ερμηνεία που επίσης μας αφήνει στο σκοτάδι. Πρέπει να Δούμε άμεσα το Πραγματικό με Πλατύτερη Κατανόηση. Κι αυτό όπως είπαμε δεν είναι παρά η Αρχή της Οδού, του Εσωτερικού Μονοπατιού.
Όταν λειτουργούμε μέσω των αισθήσεων στον εξωτερικό κόσμο Πραγματικό είναι να δούμε την πραγματική ουσία των φαινομένων, την ροή των φαινομένων (να «νοιώσουμε» την βαθύτερη ενέργεια που τα δημιουργεί), κι όχι με την σκέψη να πλάθουμε πλασματικές σταθερές ουσίες. Όλα αυτά που φαίνονται έξω δεν είναι ανύπαρκτα, συμβαίνουν. Είναι διαφορετικό όμως να βλέπουμε ότι αναδύονται και διαλύονται, σε μια Πλατύτερη Βάση, σαν φαινόμενα, από το να θεωρούμε, με την σκέψη, ότι υπάρχει μια σταθερή πραγματικότητα που αλλάζει εσωτερικά στους συσχετισμούς της, ότι όλα αυτά είναι πραγματικές ουσίες που εξελίσσονται.
Προχωρώντας στα Βαθύτερα Επίπεδα το Πραγματικό αποκαλύπτεται σαν Ψυχική Δύναμη που αγκαλιάζει τον κόσμο (κι από δω πηγάζει η «επιθυμία» του κόσμου). Κι ακόμα Βαθύτερα το Πραγματικό αποκαλύπτεται σαν Νόηση, Νους, που κατασκευάζει σύμφωνα με αιώνια πρότυπα (τις ιδέες του Πλάτωνα) τους κατώτερους κόσμους (κι εδώ βρίσκονται οι υπαρξιακοί πυρήνες όλων των κατώτερων κόσμων). Ακόμα βαθύτερα Βιώνουμε ότι Όλα Είναι Αντίληψη. Αυτή είναι η Πραγματική Ουσία της Ύπαρξης, κι η Δύναμη που Στηρίζει τον Νου, Ζωοποιεί την Ψυχή κι Αντανακλάται στα εξωτερικά φαινόμενα. Η Αντίληψη είναι σαν την Κίνηση του Ωκεανού, τους μετασχηματισμούς και τα κύματα.
Υπάρχει Εδώ Ένα Μυστικό που αποκαλύπτεται σε Όσους Φτάνουν σε Αυτό το Επίπεδο. Ένα Μυστικό που όταν Κατανοείται μας Οδηγεί Πέραν Όλων των Ορίων. Είναι το Μεγάλο Μυστικό Όλων των Μυστών, των Φωτισμένων Ψυχών που Έφτασαν ως Εδώ, μέσα από διάφορα εσωτερικά μονοπάτια. Το Μυστικό Αφορά το τι «Είναι» η Αντίληψη. Όταν Αποκαλύπτεται όλα γίνονται κατανοητά.
Όταν η Ψυχή (η Ανώτερη Πνευματική Οντότητα), το Πνεύμα, η Αληθινή Οντότητα, αποσύρεται από το σώμα το Πραγματικό Αποκαλύπτεται σαν ένας Άλλος Ανώτερος Φωτεινός Κόσμος. Διασχίζοντας τους Εσωτερικούς Κόσμους Φτάνουμε στο Ανώτατο Βασίλειο της Πλήρους Φώτισης, στο Βασίλειο του Θεού σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις, η στο Αρχικό Χάος, στο Ακατάληπτο που Γεννά τα Πάντα, σύμφωνα με την ελληνική Παράδοση.
Αυτό που θέλουμε να πούμε τελικά, καταγράφοντας πραγματικές βιωματικές εμπειρίες, κι όχι διατυπώνοντας αυθαίρετες διανοητικές θεωρήσεις, είναι ότι η Εμπειρία του Πραγματικού έχει Βάθη, Άπειρο βάθος, Χωρίς Όρια. Η Βίωση του Πραγματικού στην επαφή μας με τον εξωτερικό κόσμο δεν είναι η Τελική Φώτιση. Αντίθετα είναι η Αρχή της Διαφώτισης. Όσο Βαθαίνει η Κατανόηση το Φως Απλώνεται σε Πλατύτερους Κύκλους μέχρι που δεν υπάρχει Κύκλος Φωτός, δηλαδή περιορισμένη περιοχή αντίληψης (ύπαρξης) αλλά Μια Απεραντοσύνη Φωτός.
Στην Παράδοση του Ζεν υπάρχουν δύο όροι για να φανερώσουν το Βίωμα του Πραγματικού, το «Κένσο» και το «Σατόρι». Οι αμαθείς δεν καταλαβαίνουν την διαφορά και συχνά τα χρησιμοποιούν σαν συνώνυμα. Στην πραγματικότητα το «Κένσο» (σαν Άμεση Επαφή με το Πραγματικό) έχει την φύση του «Σατόρι» αλλά δεν είναι «Σατόρι». Αν προσπαθούσαμε να διευκρινίσουμε την ουσία του «Σατόρι» θα λέγαμε είναι ότι η Διαρκής Επεκτεινόμενη Διαφώτιση μέχρι το Χωρίς Όρια, ή το «Επεκτεινόμενο Κένσο».
Ο προσεκτικός αναγνώστης θα πρέπει να διέκρινε ήδη (αλλιώς ας ξαναδιαβάσει όσα είπαμε) ότι μιλάμε:
1) Για μια Εξωτερική Ανύψωση ως την Αληθινή Όραση του Πραγματικού στον εξωτερικό κόσμο.
2) Για μια όλο Βαθύτερη Πλατύτερη Κατανόηση των Ψυχικών Λειτουργιών.
3) Για μια Πραγματική Απόσπαση της Ψυχής από το σώμα που Οδηγεί στους Εσωτερικούς Κόσμους.
4) για το «Πραγματικό» Πραγματικό που είναι πέρα από όλα τα όρια κι όχι για μια «αντίληψη» του Πραγματικού.
Όλη αυτή η Κίνηση, η «Εξέλιξη» είναι Μονάχα Βάθεμα της Κατανόησης Αυτού που Είμαστε κι όχι πραγματική εξέλιξη ή αλλαγή της Πραγματικής Ουσίας μας. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΟΔΟΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

23 – Σεπτέμβριος – 2018

Ενδιαφέρεται κάποιος για τις Θρησκευτικές Πρακτικές, για τον Διαλογισμό κλπ. όταν νοιώθει βαθιά μέσα του, την εσωτερική ανάγκη να Βιώσει την Πραγματικότητα, να Βρει την Αλήθεια για την Ύπαρξή του, την Ζωή, την Πραγματική Ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνει μια φυσική ανάγκη της ζωής, ένα βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης. Δεν επιβάλει στον εαυτό του μια αυθαίρετη πειθαρχία της οποίας δεν γνωρίζει τον σκοπό, τους στόχους και τους μηχανισμούς της.

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι μια Φυσική Εκπλήρωση, μια Άνθιση της Ζωής, μια Ωρίμανση της Κατανόησης και μια Αληθινή Πραγμάτωση της Ύπαρξης. Είναι το Εσωτερικό Φως που Ανατέλλει, η Νέα Ζωή που Γεννιέται, το Χρυσό Λουλούδι που Ανθίζει. Είναι ο Αληθινός Εαυτός.

 

09 - Σεπτέμβριος - 2018

Χιλιάδες χρόνια τώρα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν θρησκευτικές πρακτικές, διαλογισμό, γιόγκα, σαντάνα, προσευχή, ενατένιση, συγκέντρωση κι άλλες παρόμοιες πνευματικές τεχνικές με σκοπό να Βιώσουν την Ανώτερη Πραγματικότητα, να Προσεγγίσουν τον Θεό, να Ζήσουν μια Ανώτερη Κατάσταση της Συνείδησης ή να Πραγματοποιήσουν μια Διεύρυνση της Συνείδησης.

Εντούτοις ελάχιστοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ορθά την θρησκευτική δράση κι ασκούν ορθά την πνευματική πρακτική (όποια πρακτική κι αν εφαρμόζουν). Συνήθως οι άνθρωποι, που είτε δεν εμβαθύνουν στο πνευματικό θέμα είτε πληροφορούνται ανεπαρκώς από ανθρώπους που δεν έχουν πραγματική εμπειρία αυτών των θεμάτων (αλλά έχουν απλώς συσσωρεύσει διανοητικές πληροφορίες περί παντός επιστητού), κάνουν ένα βασικό λάθος.

Στην πρακτική εξάσκησή τους δεν ενεργούν με ορθό τρόπο, πράγμα που θα φανέρωνε μια πραγματική κατανόηση, (και μόνο κάποιοι που έχουν εμπειρία μπορούν να υποδείξουν εδώ το ορθό και το λάθος), αλλά ενεργοποιούν ή δραστηριοποιούν κατώτερα κέντα λειτουργίας που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τους οδηγήσουν πέρα από τα όρια της φυσικής λειτουργίας τους.

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι άστοχες δράσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν διαλογισμό, συγκέντρωση, κάθε είδους πνευματική δράση, έχουν πραγματικό στόχο (είτε το αντιλαμβάνεται ο ασκούμενος, είτε όχι) την υπέρβαση της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο ασκούμενος. Ο Πανταζάλι το ξεκαθαρίζει απόλυτα ήδη στους πρώτους αφορισμούς στο «Γιόγκα Σούτρας». Η Συγκέντρωση πρέπει να τελειωθεί, να οδηγηθεί σε Μη-Συγκέντρωση. Το Σαμάντι (στην «περιοχή» του Διαλογισμού) «πραγματώνεται» (και μόνο τότε) όταν ακριβώς καταλύεται το «κέντρο δράσης» και διαλύεται η διάκριση Διαλογιζόμενου-διαλογισμού-αντικειμένου του διαλογισμού σε μια Ενότητα Επίγνωσης που περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι η Μη-Δυαδική  Συνείδηση για την οποία μιλούν όλοι αυτοί που φτάνουν στην Εξωτερική Φώτιση που είναι στο Κατώφλι του Εσωτερικού Χώρου και της Πραγματικής Εμπειρίας στα Βαθύτερα Πεδία της Συνείδησης Όπου Ανατέλλει το Εσωτερικό Φως της Ύπαρξης.

Αυτός ο δρόμος είναι ένας δύσκολος και συχνά προβληματικός κι επώδυνος τρόπος για να φτάσουμε να Βιώσουμε την Αλήθεια. Παραμένει όμως ο κλασσικός δρόμος για τους πιο πολλούς ανθρώπους που ζουν μέσα στην δυαδικότητα (στον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου) και δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς τους μηχανισμούς της ύπαρξής τους, ή δεν τους έχει υποδειχθεί η ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος (από κάποιους που γνωρίζουν, που γνωρίζουν απλά γιατί έχουν εμπειρία).

Ασφαλώς υπάρχει πιο άμεσος τρόπος δράσης, ακόμα και στιγμιαία μετάβαση στην Αφυπνισμένη Κατάσταση της Μη-Δυαδικής Συνείδησης. Αλλά για τους πιο πολλούς ανθρώπους φαίνεται δρόμος απόκρημνος ή δύσβατος.

Στην πραγματικότητα ο πιο Απλός Εύκολος Φυσικός Δρόμος είναι ο Δρόμος της Ζωής, ο Δρόμος της Φύσης μας, που Ξεκινά από την Ορθή Παρατήρηση του Εαυτού κι Οδηγεί μέσα από την Αληθινή Αυτογνωσία (αυτού που Συμβαίνει, Εδώ, Τώρα) στην Πραγματική Απελευθέρωση, στην Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, σε Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν και θεωρούν το πιο Ιερό Βίωμα, στην Καρδιά των Πάντων, στην Βίωση του Όλου.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ – ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ

«Χάος ἦν καὶ Νὺξ Ἔρεβός τε μέλαν πρῶτον καὶ Τάρταρος εὐρύς·
γῆ δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν· Ἐρέβους δ᾽ ἐν ἀπείροσι κόλποις
τίκτει πρώτιστον ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος ᾠόν,
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὥραις ἔβλαστεν Ἔρως ὁ ποθεινός,
στίλβων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώκεσι δίναις.
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νύχιος κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν εἰς φῶς.
Πρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως
ξυνέμειξεν ἅπαντα·
ξυμμειγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς ὠκεανός τε
καὶ γῆ πάντων τε θεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον». 

(Ορφικός Ύμνος, διασώθηκε από τον Αριστοφάνη, «Όρνιθες, 693 – 702», 8ος – 5ος αιώνας π.Χ.)


Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

(Ορφικός Ύμνος, Πρωτογόνου, 8ος – 6ος αιώνας π.Χ.)

«Kάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ  ἔπειτα μόνην καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ [ἐκ] δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;»

(Πλάτωνας, Φαίδων, 67,c,d, 4ος αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

«Αυτό (το Βράχμαν) είναι η βαθύτερη ουσία. Αυτό είναι η ψυχή όλου του κόσμου. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το Άτμαν. Αυτό είσαι εσύ»

(Τσαντόγια Ουπανισάδ, 8ος – 4ος  αιώνας π.Χ.).

«Αυτό δεν έχει συνείδηση ούτε του υποκειμένου, ούτε του αντικειμένου, ούτε και των δύο. Αυτό δεν είναι ούτε απλή συνείδηση, ούτε αμέτοχη αίσθηση, ούτε σκοτάδι. Είναι αόρατο, χωρίς σχέσεις, ακατανόητο χωρίς αναφορές, χωρίς δυνατότητα περιγραφής – είναι η ουσία της Αυτοσυνείδησης, το τέλος της μάγια»

(Μαντουκία Ουπανισάδ, 8ος - 4ος  αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

"Υπάρχει, ω αδελφοί, μία σφαίρα ζωής όπου δεν υπάρχει ούτε γη, ούτε νερό, ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε η σφαίρα του ατέλειωτου χώρου, ούτε καν η σφαίρα της συνείδησης. Εκεί που σας λέω δεν υπάρχει πραγματικά ούτε αυτός εδώ ο κόσμος, ούτε ο άλλος κόσμος, ούτε η σφαίρα του απείρου διαστήματος, ούτε η σφαίρα της άπειρης συνείδησης, ούτε η σφαίρα της ανυπαρξίας του οτιδήποτε, ούτε η σφαίρα όπου δεν υπάρχει ούτε αντίληψη, ούτε μη αντίληψη. Μιά τέτοια κατάσταση , ω αδελφοί, εγώ θα την περιέγραφα έτσι: ούτε να έρχεσαι, ούτε να πηγαίνεις, ούτε να στέκεσαι, ούτε να γυρίζεις πίσω, ούτε να κατεβαίνεις, μα ούτε και να ανεβαίνεις. Είναι κάτι σαν μη γεννημένο, μη γινόμενο, μη δημιουργημένο, μη συνθεμένο: είναι το τέλος της οδύνης".

(Ουντάνα, VIII, I, 1ος  αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

«Το Τάο γιά το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε (να το ονομάσουμε Τάο) δεν είναι το «Αμετάβλητο Τάο» (Τσ’ανγκ Τάο).
Το όνομα που μπορούμε να του δώσουμε δεν είναι «Αμετάβλητο Όνομα» (τσ’ανγκ μίνγ).
Αόρατο (Γου) είναι το όνομα που δίνω στο Γεννήτορα του Γιάνγκ και του Γιν.
Ορατό (Γιέου) είναι το όνομα που δίνω στη Μητέρα των δέκα χιλιάδων όντων.
Αληθινά, στο Γου («μη είναι», «μη έχειν προσδιορισμούς», αόρατο) θα θαυμάσουμε το μυστήριο.
Στο Γιέου («είναι», «έχειν προσδιορισμούς», ορατό) θα δούμε τα εξωτερικά φαινόμενα.
Αυτά τα δύο (Γου και Γιέου) πηγάζουν από το ίδιο (Τάο), αλλά οι τρόποι τους είναι διαφορετικοί.
Τούτο το «ίδιο» (Τάο) το ονομάζω το Σκοτεινό (Σιουάν).
Το πιό σκοτεινό αυτού του σκότους είναι η «Πύλη όλων των Μυστηρίων» (Τσ’ανγκ Τάο).

(Τάο Τε Κίνγκ, κεφάλαιο 1, 9ος - 3ος αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσι είσθαι εν τη καρδία σου·
και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου, και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου και περιπατών εν τη οδώ και πλαγιάζων και εγειρόμενος.
Και θέλεις δέσει αυτούς διά σημείον επί της χειρός σου και θέλουσιν είσθαι ως προμετωπίδια μεταξύ των οφθαλμών σου.
Και θέλεις γράψει αυτούς επί τους παραστάτας της οικίας σου και επί τας πύλας σου».

(Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, 4-9, 9ος – 6ος αιώνας π.Χ.)


Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν το νόμω;
Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου.
Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.
Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται.

(Ματθαίος, κεφάλαιο 22, 36-40, 1ος αιώνας μ.Χ.)


Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;
Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις;
Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει.

(Λουκάς, κεφάλαιο 10, 25-28, 1ος αιώνας μ.Χ.)


«Ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος. εαν ουν ο οφθαλμος σου απλους η, ολον το σωμα σου φωτεινον εσται·
 εαν δε ο οφθαλμος σου πονηρος η, ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται. ει ουν το φως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον;»

(Ματθαίος, κεφάλαιο 6, 22-23, 1ος αιώνας μ.Χ.)


~~~~~

ΣΟΥΦΙΣΜΟΣ

«Χτύπησε, Κι Αυτός θα σου ανοίξει την πόρτα
Εξαφανίσου, Κι Αυτός θα σε κάνει να λάμψεις σαν τον ήλιο
Πέσε, Κι Αυτός θα σε ανυψώσει στους ουρανούς
Γίνε ένα τίποτα, Κι Αυτός θα σε μεταμορφώσει στο παν».

(Τζάλαλ Άντ-Ντιν Ρούμι, 13ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~