OM

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

Η Μία Φύση



Η ΦΥΣΗ, Αυτό που Υπάρχει Πραγματικά, Χωρίς Ιδιότητες, Χωρίς Προσδιορισμούς (από καμία αντίληψη) , Είναι Ζωή, που Ρέει, που Δονείται και Δραστηριοποιείται, Χωρίς Χώρο, Χωρίς Χρόνο, Χωρίς καμία αντίληψη από αυτές που συλλαμβάνουν οι άνθρωποι. Είναι το Παντελώς Άγνωστο κι Ασύλληπτο, που Μόνο το Βιώνεις, αλλά δεν το αναλύεις και δεν το περιγράφεις. Είναι Μια Ενότητα Χωρίς Όρια και Περιορισμούς, Μια Υπερουσία, ούτε καν ύπαρξη.
Όλα όσα «εμφανίζονται» σαν παρουσία, ύπαρξη, ενέργεια, φαινόμενα, δεν είναι παρά Δραστηριότητες της ΜΙΑΣ ΦΥΣΗΣ. Τι είναι «Δραστηριότητα»; Η Δραστηριότητα είναι αποτέλεσμα κάποιου άλλου πράγματος, είναι κάτι που υφίσταται, αλλά «υπάρχει» μόνο την στιγμή που συμβαίνει και δεν είναι κάποια ουσία, ούτε μετασχηματισμός ουσίας. Είναι σαν την κίνηση του χεριού στον αέρα. Η κίνηση υφίσταται σαν δραστηριότητα κάποιου πράγματος, υπάρχει την στιγμή που γίνεται και μετά τίποτα.
Η Συνείδηση που Βιώνει την ΦΥΣΗ, το Αληθινό Είναι, Βιώνει, Βλέπει και Κατανοεί, τι είναι η Δραστηριότητα, πως η Δραστηριότητα γίνεται παρουσία, ύπαρξη, ενέργεια, φαινόμενο, αλλά δεν βλέπει τίποτα περισσότερο από «δραστηριότητα». Η Συνείδηση που έχει άγνοια και σύγχυση εκλαμβάνει τις Δραστηριότητες σαν κάτι πραγματικό και σχηματίζει μια άλλη «εικόνα» για την πραγματικότητα.
Τελικά υπάρχουν δύο Γνώσεις, δύο Οπτικές, ανάλογα με την «θέση» από την οποία βλέπουμε. Από την Θέση του Είναι η Συνείδηση Κατανοεί ότι δεν υπάρχει χώρος, χρόνος, τίποτα αλλά μόνο Ζωή. Κατανοεί ότι η Δραστηριότητα είναι μόνο δραστηριότητα, κάτι που υφίσταται μόνο την στιγμή που εκδηλώνεται και υπάρχει μόνο στο απόλυτο παρόν και σβήνει στο τίποτα. Δεν παρασύρεται στον Κόσμο της Φαντασίας, του Ονείρου. Η Συνείδηση όμως που δεν είναι πλήρως αφυπνισμένη, που για κάποιο λόγο μολύνεται από άγνοια, που προσπαθεί να συλλάβει το Πραγματικό, να σχηματίσει μια αντίληψη για το Πραγματικό, το «συλλαμβάνει σαν Υπερουσία, πέρα από τον Χώρο, πέρα από τον Χρόνο. Ταυτόχρονα βιώνει την Παρουσία της, την ύπαρξή της, μέσα στον Χώρο, μέσα στον Χρόνο, στους αόρατους κόσμους και στο υλικό σύμπαν. Δεν γνωρίζει ούτε κατανοεί πως από την Υπερουσία γεννιέται η Παρουσία, η ύπαρξη, η ενέργεια, το φαινόμενο (η υλική ουσία). Για την Αφυπνισμένη Συνείδηση τα πάντα είναι Δραστηριότητες της ΦΥΣΗΣ, άσχετα πως «εμφανίζονται», φαινόμενα παροδικά, που διαλύονται στο τίποτα. Η Αφώτιστη Συνείδηση δεν κατανοεί ούτε την Πανταχού Παρουσία της Υπερουσίας, ούτε την Υπερχρονικότητά της, ούτε την πραγματική φύση των συμβάντων, ούτε την πραγματική φύση του χρόνου (που είναι μόνο παρόν), ούτε γνωρίζει πως να τα κατανοήσει όλα αυτά. Δεν κατανοεί πως η Απλή Δραστηριότητα γίνεται Παρουσία (επίγνωση Ύπαρξης), Ύπαρξη (ατομική ύπαρξη), ενέργεια (ψυχικός δυναμισμός), υλική ουσία. Τα «αντιμετωπίζει όλα αυτά σαν πραγματικά, όπως «φαίνονται».
Όταν η Συνείδηση «μολύνεται» από την Άγνοια ή Αρχίζει να «Ονειρεύεται», να σχηματίζει εικόνες για την «Ύπαρξή» της (να αυτοσχεδιάζει στον χώρο του τίποτα) προσπαθεί Καταρχήν να συλλάβει το ΕΙΝΑΙ, να Αντικαθρεφτίσει το ΕΙΝΑΙ. Τι μπορεί να συλλάβει; Απεριόριστο Χώρο, Χωρίς Ιδιότητες, Χωρίς Χρόνο, Μια Απεραντοσύνη Ενότητας, που όμως Είναι Ζωντανή, Ρέει, μέσα στην Αιωνιότητα. Αυτή η Πρώτη Αντίληψη, είναι η Παγκόσμια Συνείδηση, η Πιο Μεγαλειώδης Αυταπάτη, ο Ισβάρα της Ινδικής Κοσμοθεωρίας, ο Υιός που Γεννάται Αενάως από τον Μυστηριώδη Πατέρα της Χριστιανικής Θεολογίας.
Μέσα σε Αυτή την Αντίληψη Παρουσίας (στην Παγκόσμια Συνείδηση) Υπάρχουν Βαθμίδες Επίγνωσης που από την Απεραντοσύνη της Παρουσίας περνούν στην Τοπική Ανάδυση της Παρουσίας. Κι έτσι Μέσα στον Κόσμο της Ενότητας Σχηματίζεται ο Κόσμος της Πολλαπλότητας. Η Συνείδηση που από την Παγκόσμια Παρουσία περνά στον Τοπικό Προσδιορισμό της γίνεται ο υπαρξιακός πυρήνας στον κόσμο του νου.
Ο Κόσμος του Νου, ο κόσμος των Ιδεών του Πλάτωνα, όσο Αιώνιος και Σταθερός κι αν φαντάζει, δεν είναι παρά μια «κατασκευή». Κι είναι οι «ιδέες» που φορτίζονται με δυναμισμό και γίνονται «δυναμικά πεδία» στον κατώτερο ψυχικό κόσμο. Είναι ακριβώς ο παγκόσμιος δυναμισμός που «εμφανίζεται» σαν ενέργεια που στην επιβράδυνσή της συλλαμβάνεται από τις ανθρώπινες αισθήσεις σαν υλική ουσία.
Τελικά, ενώ Υπάρχει ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΦΥΣΗ και όλα όσα «εμφανίζονται» είναι Δραστηριότητες αυτής της ΜΙΑΣ ΦΥΣΗΣ, Απλές Δραστηριότητες, από την Παρουσία, την Ύπαρξη, μέχρι την Ενέργεια και την Υλική Ουσία, η Αφώτιστη Συνείδηση (η ανθρώπινη συνείδηση) τα εκλαμβάνει όλα αυτά όπως «φαίνονται», σαν πραγματικά. Αυτό που Αναζήτησαν πάντα όλοι οι Μεγάλοι Μύστες κι όλοι οι Μυστικοί στην ανθρώπινη ιστορία, είναι η Πραγματικότητα, η Κατανόηση της Πραγματικότητας. Τι είναι η ΦΥΣΗ, τι είναι όλα αυτά που Συμβαίνουν, τι είναι η ύπαρξη στους κόσμους, η ζωή, η ζωή στη γη.
Υπάρχουν μέσα στην Συνείδηση δύο Τάσεις, δύο Τρόποι Ζωής, δύο Δρόμοι. Αυτός που Οδηγεί στην ΦΥΣΗ, στον ΑΛΗΘΙΝΟ ΕΑΥΤΟ (μια Κεντρομόλος τάση) κι αυτός που οδηγεί έξω, στην απορρόφηση σε όσα συμβαίνουν στην αυταπάτη ότι όλα αυτά είναι πραγματικά, στην ψεύτικη εικόνα της πραγματικότητας (μια κεντρόφυγος τάση).
Οι Μυστικοί Αναζήτησαν πάντα την ΦΥΣΗ, την Βίωση του Είναι, κι έτσι Οδηγήθηκαν Μέσα, Έσω. Η Πραγματική Ουσία του Εσωτερισμού είναι η Βίωση της ΜΙΑΣ ΦΥΣΗΣ, πέρα από όλες τις υποκειμενικές κι αντικειμενικές διαφοροποιήσεις. Ο Αληθινός Πνευματικός Δρόμος είναι η Βίωση κι η Κατανόηση της ΦΥΣΗΣ μας, πέρα από αισθήσεις, πέρα από την διανόηση και την σκέψη, πέρα από την αντίληψη. Ακόμα κι Απλή Παρουσία (σαν Παγκόσμια Συνείδηση) δεν είναι παρά μια Ψευδαίσθηση. Το ΑΛΗΘΙΝΟ Είναι πέρα από όλα, Η ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΖΩΗ που Υπάρχει, που Δονείται κι Υφίσταται Πάντα, το ΑΓΝΩΣΤΟ ΧΑΟΣ των Αρχαίων Φιλοσόφων, το ΑΔΗΜΙΟΥΡΓΗΤΟ. Δεν Φτάνεις ΕΔΩ μέσα από εξωτερικές δραστηριότητες, μέσα από τεχνικές, διαλογισμό, προσευχή. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΝΘΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΣΙΩΠΗ. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ δεν έχει καμία σχέση με ό,τι μπορεί να συλλάβει και να αντιληφθεί η Συνείδηση (η ανθρώπινη αντίληψη).
Κατανοώντας οι Μυστικοί ότι τελικά Υπάρχει ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟ Οδηγήθηκαν στην Πλήρη Εγκατάλειψη όλων των Εξωτερικών Δραστηριοτήτων, στην πλήρη εξάλειψη κάθε ατομικής ύπαρξης, κάθε «εγώ», στο Σβήσιμο μέσα στον ΘΕΙΟ ΩΚΕΑΝΟ.
Η Άγνοια ταυτίσθηκε με την Δραστηριότητα, με την Ανάδυση της «Παρουσίας», της Ατομικής Ύπαρξης, της Ξεχωριστής Ψυχής, της ανθρώπινης οντότητας. Αυτό είναι το Βασικό Πιστεύω στον Βουδισμό και σε όλη την ινδική θρησκευτική φιλοσοφία. Αυτό το Βίωσε, το Κατανόησε και το Διακήρυξε ο Ιησούς. Αναδύθηκε ως την ΜΙΑ ΦΥΣΗ κι είπε «εγώ κι ο Πατέρας είμαστε ένα» ( «εγώ και ο Πατήρ εν εσμέν», Ιωάννης 10,30). Οι χριστιανοί θεολόγοι κατάλαβαν άλλα κι ακόμα μέχρι σήμερα διδάσκουν άλλα. Η Ανάδυση της «παρουσίας», της ατομικής ύπαρξης, του «εγώ» θεωρήθηκε ακόμα αμαρτία. Αυτό είναι το προπατορικό αμάρτημα μέσα στον Αγιογραφικό Συμβολισμό κι η αιτία της πτώσης του ανθρώπου από την Θεία Ενότητα, στην σκοτεινή μοναχικότητα του ανθρώπινου προσώπου.
Όλοι οι Μυστικοί στην Αναζήτηση της ΘΕΙΑΣ ΦΥΣΗΣ οδηγήθηκαν αναγκαστικά στην υπέρβαση της ψεύτικης ανθρώπινης ατομικότητας, στην πλήρη εξάλειψη του «εγώ» στην ΑΠΟΛΥΤΗ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ. Η Ταπεινότητα δεν είναι η υποκριτική πειθάρχηση του εγώ στο Θεό ή σε ένα ανώτερο ιδεώδες. Η Ταπεινότητα δεν είναι δράση του εγώ. Είναι η «εξάλειψη του εγώ». Αυτόν τον Δρόμο της Αληθινής Ταπεινότητας τον Ακολούθησαν μόνο οι Αληθινοί Μυστικοί. Είναι η Στενή Πύλη που Οδηγεί στην Αλήθεια. «Στενή είναι η πύλη, και τεθλιμμένη η οδός η φέρουσα εις την ζωήν.» (Ματθ. [7] ζ΄14). Η Πύλη είναι στενή γιατί δεν χωράει να περάσει το εγώ κι η οδός είναι τεθλιμμένη γιατί πρέπει να εγκαταλείψουμε όλες τις αγαπημένες αυταπάτες μας.
Το θέμα είναι ότι «όπου γαρ εστιν ο θησαυρός ημών, εκεί έσται και η καρδία υμών». (Ματθ. στ΄ 21). Αμήν!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΟΔΟΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

23 – Σεπτέμβριος – 2018

Ενδιαφέρεται κάποιος για τις Θρησκευτικές Πρακτικές, για τον Διαλογισμό κλπ. όταν νοιώθει βαθιά μέσα του, την εσωτερική ανάγκη να Βιώσει την Πραγματικότητα, να Βρει την Αλήθεια για την Ύπαρξή του, την Ζωή, την Πραγματική Ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνει μια φυσική ανάγκη της ζωής, ένα βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης. Δεν επιβάλει στον εαυτό του μια αυθαίρετη πειθαρχία της οποίας δεν γνωρίζει τον σκοπό, τους στόχους και τους μηχανισμούς της.

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι μια Φυσική Εκπλήρωση, μια Άνθιση της Ζωής, μια Ωρίμανση της Κατανόησης και μια Αληθινή Πραγμάτωση της Ύπαρξης. Είναι το Εσωτερικό Φως που Ανατέλλει, η Νέα Ζωή που Γεννιέται, το Χρυσό Λουλούδι που Ανθίζει. Είναι ο Αληθινός Εαυτός.

 

09 - Σεπτέμβριος - 2018

Χιλιάδες χρόνια τώρα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν θρησκευτικές πρακτικές, διαλογισμό, γιόγκα, σαντάνα, προσευχή, ενατένιση, συγκέντρωση κι άλλες παρόμοιες πνευματικές τεχνικές με σκοπό να Βιώσουν την Ανώτερη Πραγματικότητα, να Προσεγγίσουν τον Θεό, να Ζήσουν μια Ανώτερη Κατάσταση της Συνείδησης ή να Πραγματοποιήσουν μια Διεύρυνση της Συνείδησης.

Εντούτοις ελάχιστοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ορθά την θρησκευτική δράση κι ασκούν ορθά την πνευματική πρακτική (όποια πρακτική κι αν εφαρμόζουν). Συνήθως οι άνθρωποι, που είτε δεν εμβαθύνουν στο πνευματικό θέμα είτε πληροφορούνται ανεπαρκώς από ανθρώπους που δεν έχουν πραγματική εμπειρία αυτών των θεμάτων (αλλά έχουν απλώς συσσωρεύσει διανοητικές πληροφορίες περί παντός επιστητού), κάνουν ένα βασικό λάθος.

Στην πρακτική εξάσκησή τους δεν ενεργούν με ορθό τρόπο, πράγμα που θα φανέρωνε μια πραγματική κατανόηση, (και μόνο κάποιοι που έχουν εμπειρία μπορούν να υποδείξουν εδώ το ορθό και το λάθος), αλλά ενεργοποιούν ή δραστηριοποιούν κατώτερα κέντα λειτουργίας που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τους οδηγήσουν πέρα από τα όρια της φυσικής λειτουργίας τους.

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι άστοχες δράσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν διαλογισμό, συγκέντρωση, κάθε είδους πνευματική δράση, έχουν πραγματικό στόχο (είτε το αντιλαμβάνεται ο ασκούμενος, είτε όχι) την υπέρβαση της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο ασκούμενος. Ο Πανταζάλι το ξεκαθαρίζει απόλυτα ήδη στους πρώτους αφορισμούς στο «Γιόγκα Σούτρας». Η Συγκέντρωση πρέπει να τελειωθεί, να οδηγηθεί σε Μη-Συγκέντρωση. Το Σαμάντι (στην «περιοχή» του Διαλογισμού) «πραγματώνεται» (και μόνο τότε) όταν ακριβώς καταλύεται το «κέντρο δράσης» και διαλύεται η διάκριση Διαλογιζόμενου-διαλογισμού-αντικειμένου του διαλογισμού σε μια Ενότητα Επίγνωσης που περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι η Μη-Δυαδική  Συνείδηση για την οποία μιλούν όλοι αυτοί που φτάνουν στην Εξωτερική Φώτιση που είναι στο Κατώφλι του Εσωτερικού Χώρου και της Πραγματικής Εμπειρίας στα Βαθύτερα Πεδία της Συνείδησης Όπου Ανατέλλει το Εσωτερικό Φως της Ύπαρξης.

Αυτός ο δρόμος είναι ένας δύσκολος και συχνά προβληματικός κι επώδυνος τρόπος για να φτάσουμε να Βιώσουμε την Αλήθεια. Παραμένει όμως ο κλασσικός δρόμος για τους πιο πολλούς ανθρώπους που ζουν μέσα στην δυαδικότητα (στον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου) και δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς τους μηχανισμούς της ύπαρξής τους, ή δεν τους έχει υποδειχθεί η ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος (από κάποιους που γνωρίζουν, που γνωρίζουν απλά γιατί έχουν εμπειρία).

Ασφαλώς υπάρχει πιο άμεσος τρόπος δράσης, ακόμα και στιγμιαία μετάβαση στην Αφυπνισμένη Κατάσταση της Μη-Δυαδικής Συνείδησης. Αλλά για τους πιο πολλούς ανθρώπους φαίνεται δρόμος απόκρημνος ή δύσβατος.

Στην πραγματικότητα ο πιο Απλός Εύκολος Φυσικός Δρόμος είναι ο Δρόμος της Ζωής, ο Δρόμος της Φύσης μας, που Ξεκινά από την Ορθή Παρατήρηση του Εαυτού κι Οδηγεί μέσα από την Αληθινή Αυτογνωσία (αυτού που Συμβαίνει, Εδώ, Τώρα) στην Πραγματική Απελευθέρωση, στην Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, σε Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν και θεωρούν το πιο Ιερό Βίωμα, στην Καρδιά των Πάντων, στην Βίωση του Όλου.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ – ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ

«Χάος ἦν καὶ Νὺξ Ἔρεβός τε μέλαν πρῶτον καὶ Τάρταρος εὐρύς·
γῆ δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν· Ἐρέβους δ᾽ ἐν ἀπείροσι κόλποις
τίκτει πρώτιστον ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος ᾠόν,
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὥραις ἔβλαστεν Ἔρως ὁ ποθεινός,
στίλβων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώκεσι δίναις.
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νύχιος κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν εἰς φῶς.
Πρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως
ξυνέμειξεν ἅπαντα·
ξυμμειγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς ὠκεανός τε
καὶ γῆ πάντων τε θεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον». 

(Ορφικός Ύμνος, διασώθηκε από τον Αριστοφάνη, «Όρνιθες, 693 – 702», 8ος – 5ος αιώνας π.Χ.)


Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

(Ορφικός Ύμνος, Πρωτογόνου, 8ος – 6ος αιώνας π.Χ.)

«Kάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ  ἔπειτα μόνην καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ [ἐκ] δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;»

(Πλάτωνας, Φαίδων, 67,c,d, 4ος αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

«Αυτό (το Βράχμαν) είναι η βαθύτερη ουσία. Αυτό είναι η ψυχή όλου του κόσμου. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το Άτμαν. Αυτό είσαι εσύ»

(Τσαντόγια Ουπανισάδ, 8ος – 4ος  αιώνας π.Χ.).

«Αυτό δεν έχει συνείδηση ούτε του υποκειμένου, ούτε του αντικειμένου, ούτε και των δύο. Αυτό δεν είναι ούτε απλή συνείδηση, ούτε αμέτοχη αίσθηση, ούτε σκοτάδι. Είναι αόρατο, χωρίς σχέσεις, ακατανόητο χωρίς αναφορές, χωρίς δυνατότητα περιγραφής – είναι η ουσία της Αυτοσυνείδησης, το τέλος της μάγια»

(Μαντουκία Ουπανισάδ, 8ος - 4ος  αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

"Υπάρχει, ω αδελφοί, μία σφαίρα ζωής όπου δεν υπάρχει ούτε γη, ούτε νερό, ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε η σφαίρα του ατέλειωτου χώρου, ούτε καν η σφαίρα της συνείδησης. Εκεί που σας λέω δεν υπάρχει πραγματικά ούτε αυτός εδώ ο κόσμος, ούτε ο άλλος κόσμος, ούτε η σφαίρα του απείρου διαστήματος, ούτε η σφαίρα της άπειρης συνείδησης, ούτε η σφαίρα της ανυπαρξίας του οτιδήποτε, ούτε η σφαίρα όπου δεν υπάρχει ούτε αντίληψη, ούτε μη αντίληψη. Μιά τέτοια κατάσταση , ω αδελφοί, εγώ θα την περιέγραφα έτσι: ούτε να έρχεσαι, ούτε να πηγαίνεις, ούτε να στέκεσαι, ούτε να γυρίζεις πίσω, ούτε να κατεβαίνεις, μα ούτε και να ανεβαίνεις. Είναι κάτι σαν μη γεννημένο, μη γινόμενο, μη δημιουργημένο, μη συνθεμένο: είναι το τέλος της οδύνης".

(Ουντάνα, VIII, I, 1ος  αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

«Το Τάο γιά το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε (να το ονομάσουμε Τάο) δεν είναι το «Αμετάβλητο Τάο» (Τσ’ανγκ Τάο).
Το όνομα που μπορούμε να του δώσουμε δεν είναι «Αμετάβλητο Όνομα» (τσ’ανγκ μίνγ).
Αόρατο (Γου) είναι το όνομα που δίνω στο Γεννήτορα του Γιάνγκ και του Γιν.
Ορατό (Γιέου) είναι το όνομα που δίνω στη Μητέρα των δέκα χιλιάδων όντων.
Αληθινά, στο Γου («μη είναι», «μη έχειν προσδιορισμούς», αόρατο) θα θαυμάσουμε το μυστήριο.
Στο Γιέου («είναι», «έχειν προσδιορισμούς», ορατό) θα δούμε τα εξωτερικά φαινόμενα.
Αυτά τα δύο (Γου και Γιέου) πηγάζουν από το ίδιο (Τάο), αλλά οι τρόποι τους είναι διαφορετικοί.
Τούτο το «ίδιο» (Τάο) το ονομάζω το Σκοτεινό (Σιουάν).
Το πιό σκοτεινό αυτού του σκότους είναι η «Πύλη όλων των Μυστηρίων» (Τσ’ανγκ Τάο).

(Τάο Τε Κίνγκ, κεφάλαιο 1, 9ος - 3ος αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσι είσθαι εν τη καρδία σου·
και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου, και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου και περιπατών εν τη οδώ και πλαγιάζων και εγειρόμενος.
Και θέλεις δέσει αυτούς διά σημείον επί της χειρός σου και θέλουσιν είσθαι ως προμετωπίδια μεταξύ των οφθαλμών σου.
Και θέλεις γράψει αυτούς επί τους παραστάτας της οικίας σου και επί τας πύλας σου».

(Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, 4-9, 9ος – 6ος αιώνας π.Χ.)


Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν το νόμω;
Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου.
Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.
Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται.

(Ματθαίος, κεφάλαιο 22, 36-40, 1ος αιώνας μ.Χ.)


Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;
Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις;
Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει.

(Λουκάς, κεφάλαιο 10, 25-28, 1ος αιώνας μ.Χ.)


«Ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος. εαν ουν ο οφθαλμος σου απλους η, ολον το σωμα σου φωτεινον εσται·
 εαν δε ο οφθαλμος σου πονηρος η, ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται. ει ουν το φως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον;»

(Ματθαίος, κεφάλαιο 6, 22-23, 1ος αιώνας μ.Χ.)


~~~~~

ΣΟΥΦΙΣΜΟΣ

«Χτύπησε, Κι Αυτός θα σου ανοίξει την πόρτα
Εξαφανίσου, Κι Αυτός θα σε κάνει να λάμψεις σαν τον ήλιο
Πέσε, Κι Αυτός θα σε ανυψώσει στους ουρανούς
Γίνε ένα τίποτα, Κι Αυτός θα σε μεταμορφώσει στο παν».

(Τζάλαλ Άντ-Ντιν Ρούμι, 13ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~