V

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ



(Στον Ιερό Περίβολο της Πραγματικότητας)

Ο Χώρος της Επίγνωσης (και της Ανθρώπινης Επίγνωσης επίσης) είναι ο Μόνος Πραγματικός Χώρος, της Ύπαρξης, της Εμπειρίας, της Ζωής: Οποιοδήποτε γνωστικό γεγονός Προϋποθέτει την Επίγνωση (τον Παρατηρητή) ή τον Χώρο Εποπτείας και το παρατηρούμενο (που δεν είναι παρά μεταβολές στις σχέσεις των στοιχείων του παρατηρούμενου χώρου).
Η Επίγνωση Θεωρείται σαν  ένα Ολοκληρωμένο Σύστημα Εμπειρίας της Ύπαρξης στο Οποίο Τίθενται εξαρχής το Υποκείμενο και το αντικείμενο. Πως όμως αντιλαμβάνεται το Υποκείμενο, τι αντιλαμβάνεται κι είναι αληθινό ό,τι αντιλαμβάνεται; Αυτό που συλλαμβάνεται είναι η Πραγματικότητα;
Πραγματικότητα είναι Αυτό (ο Χώρος, οι Καταστάσεις, τα όντα, οι σχέσεις, οι μεταβολές του παρατηρούμενου… όλα συλλήψεις της Αντίληψης) που Υπάρχει από Μόνο του που δεν είναι κατασκευασμένο. Ένας τέτοιος ορισμός της Πραγματικότητας όμως είναι διφορούμενος. Αν Εφαρμοσθεί Κυριολεκτικά μπορεί να Οδηγήσει όντως στην Πραγματικότητα, στην Αντικειμενική Πραγματικότητα, στην Υπερβατική Πραγματικότητα, στην Αντικειμενικότητα Πέραν του Υποκειμένου, αλλά αν εφαρμοσθεί επιπόλαια, επιφανειακά οδηγεί σε μια τελείως εσφαλμένη αντίληψη της αντικειμενικότητας και της πραγματικότητας. Οι Σοφοί ακολουθούν τον Πρώτο Δρόμο. Οι περισσότεροι άνθρωποι διολισθαίνουν στην πλαστή πραγματικότητα και στο όνειρο.
Ας το εξηγήσουμε με απλά λόγια: Εφόσον ο Μόνος Πραγματικός Χώρος Ύπαρξης κι Εμπειρίας και Γνώσης είναι η Επίγνωση (δηλαδή το Υποκείμενο), μπορούμε να Οδηγηθούμε στην Αντικειμενική Πραγματικότητα (όπως την ορίσαμε πιο πάνω σαν το μη κατασκευασμένο) μόνον Μέσα στο Υποκείμενο, Υπερβαίνοντας το «Υποκείμενο», τις υποκειμενικές διαδικασίες, αντιλήψεις και βιώματα. Είναι αυτή ακριβώς η Υπέρβαση, η Έξοδος από το Υποκείμενο, που υποδείχθηκε από τους Σοφούς και την Μυστική Παράδοση σαν η Μόνη Οδός που Οδηγεί στην Αλήθεια, στην Αντικειμενική Πραγματικότητα.
Οι περισσότεροι άνθρωποι όμως ακολουθούν εντελώς αντίθετο δρόμο. Ενώ, όπως είπαμε ο Μόνος Πραγματικός Χώρος Ύπαρξης, Εμπειρίας, Γνώσης, είναι η Επίγνωση σαν Σύστημα Υποκειμένου- αντικειμένου  (ο κόσμος της δυαδικότητας), το Υποκείμενο καθηλώνεται, οχυρώνεται στον «εαυτό» του και τοποθετεί απέναντί του το αντικειμενικό: αυτό που συλλαμβάνει είναι το άμεσα αντικειμενικό, το οποίο με την παρατήρηση και την επαλήθευση και την διυποκειμενική σύμβαση μεταξύ των ανθρώπων, θεωρείται σαν «αντικειμενικό». Από μια άποψη είναι αντικειμενικό, αλλά δεν είναι η Αντικειμενική Πραγματικότητα.
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ των δύο τρόπων προσέγγισης του Αντικειμενικού; Στην Πρώτη Περίπτωση Βγαίνουμε τελείως έξω από το Σύστημα της Επίγνωσης, το Δυαδικό σύστημα, σε μια Κατάσταση Επίγνωσης Ανώτερη, Ευρύτερη και Πλήρη που Αγκαλιάζει τα πάντα: Βιώνουμε ένα Ανοιχτό Σύστημα Αντίληψης, πέρα από την δυαδικότητα, Βιώνουμε την Ενότητα της Ύπαρξης, Βιώνουμε την Πραγματικότητα. Στην Δεύτερη Περίπτωση όμως παραμένουμε μέσα στο Δυαδικό Σύστημα, αποκλεισμένοι στο υποκείμενο και τοποθετώντας τον αντικειμενικό κόσμο απέναντί μας σαν κάτι ξένο: Βιώνουμε όχι μια ολοκληρωμένη εμπειρία της ύπαρξης, αλλά τον διχασμό, την αποξένωση από το περιβάλλον κι αναρωτιόμαστε για τον λόγο ύπαρξής μας, την θέση μας στον κόσμο, τη σχέση μας με τον κόσμο και τους άλλους (όλα αυτά τα βασανιστικά ερωτήματα που τυραννούν τους ανθρώπους χιλιάδες χρόνια). Ο Πρώτος Δρόμος απαιτεί μια Σαφή Αντίληψη του τι συμβαίνει, απαιτεί μια Πνευματική Ανάπτυξη, μια Υπέρβαση της παρούσας υποκειμενικής κατάστασης, μια Απελευθέρωση της Επίγνωσης από τα υποκειμενικά στοιχεία, μια Διεύρυνση της Επίγνωσης πέρα από τα όρια, στο Χωρίς Όρια. Είναι η στενή και τεθλιμμένη Οδός του Ιησού που Οδηγεί στην Αληθινή Ζωή. Ο Δεύτερος Δρόμος είναι ο εύκολος δρόμος των ανθρώπων που δεν επιθυμούν καμιά πνευματική ανάπτυξη αλλά μια απλή (πολλές φορές μη αξιοπρεπή) επιβίωση και διαβίωση μέσα σε ένα χιλιοκομματιασμένο κόσμο, σε μια ζωώδη κοινωνία που ο πολιτισμός της ανέχεται την αδικία, την φτώχεια, τη δυστυχία…
Πραγματικότητα είναι  η Χωρίς Διαφοροποιήσεις Συνεχής Παρουσία που Ανανεώνεται κάθε στιγμή κι είναι πάντα Πλήρης… δεν είναι απλά η απουσία αντίληψης, το «πνευματικό κενό». Η Ηρεμία είναι η Πλήρης Δράση κι η Φωτισμένη Δράση είναι η Απαρασάλευτη Ηρεμία.
Η Επίγνωση Αυθόρμητη, Ανεμπόδιστη, Ανόθευτη, είναι η Πραγματικότητα: Αντίληψη και Περιεχόμενο της Αντίληψης Ταυτίζονται. Αυτός είναι ο λόγος που όλα συλλαμβάνονται, γίνονται γνωστά, χωρίς προσπάθεια. Βιώνουμε την Ύπαρξη σαν Ενότητα, κι όλα Περιέχονται σε αυτή την Εμπειρία.
Πραγματικότητα είναι Αυτό που συλλαμβάνεται (από την Επίγνωση, Πέραν του Υποκειμένου σαν το Αληθινά Αντικειμενικό) άμεσα χωρίς γνωστικές ενέργειες ή διαδικασίες, αυθόρμητα χωρίς παρεμβάσεις: Πραγματικότητα είναι Αυτό που Υπάρχει πριν και μετά την ανθρώπινη σκέψη, πέρα από την ανθρώπινη σκέψη: Μια Πλήρης Αποδοχή Όλου  του Χώρου Ύπαρξης  σαν Μιας Ενότητας: Μια Αποκάλυψη που δεν οφείλει τίποτα σε δικές μας προσπάθειες: η Μη Κατασκευασμένη Πραγματικότητα.
Οποιαδήποτε προσπάθεια να διευκρινισθεί, να αναλυθεί, ή να ερμηνευθεί το περιεχόμενο της αντίληψης αποτελεί μια αυθαίρετη κατασκευή, μια προβολή των περιοριστικών δραστηριοτήτων στην πραγματικότητα που μας οδηγεί μέσα στον αδιέξοδο κύκλο της δυαδικότητας, σε μια εικονική πραγματικότητα, σε μια μαζική φρεναπάτη.
Όταν αυτό γίνεται ενστικτωδώς, καθώς αφηνόμαστε στο Ρεύμα της Ζωής, που μας πετάει στις ακτές του άμεσα αντικειμενικού, οδηγούμαστε σε διάφορες αντιλήψεις της Πραγματικότητας. Αυτός είναι στην ουσία του ο μηχανισμός της μετανάστευσης των όντων μέσα στην δημιουργία, στους διάφορους κόσμους. Όταν αυτό γίνεται με συγκεκριμένες προσδιορισμένες διαδικασίες μιλάμε για Πεδία Εκδήλωσης της Ύπαρξης. Κι όταν γίνεται με συγκεκριμένους αυστηρούς κανόνες (που αναγνωρίζουμε σαν νόμους της φύσης) τότε έχουμε μπροστά μας την διαφοροποίηση των (μετρήσιμων) αντικειμενικών κόσμων, του κόσμου του πνεύματος, του νου, της ψυχής, του υλικού κόσμου…
Ανεξάρτητα από το σε ποιο Πεδίο ή Κόσμο Εκδηλώνεται η Επίγνωση η Ίδια η Επίγνωση Είναι Χώρος που Υπερβαίνει τα Πάντα ενώ ταυτόχρονα τα περιλαμβάνει όλα σαν ένα πολύ μικρό μέρος της πραγματικότητάς της… καθώς Επεκτείνεται σε Απέραντα Βάθη Μακριά από όλα.
Η Επίγνωση ακόμα κι όταν Εκδηλώνεται με ένα υλικό φορέα (σώμα) στην Πραγματικότητα Προηγείται του σώματος, είναι Ανεξάρτητη από το Σώμα και Ελεύθερη να Ανυψωθεί πάνω από τον κόσμο της δυαδικότητας και να Πετάξει Προς τα Ανεξερεύνητα Βάθη του Αληθινού Όντος. Εξαρτάται από εμάς να το επιδιώξουμε, να το πραγματοποιήσουμε, να το Βιώσουμε.
Εμείς οι ίδιοι, σαν Επίγνωση, Ανυψωνόμαστε Πέρα από τα Όρια, η θέτουμε όρια, Εκδηλωνόμαστε πνευματικά πέρα από τους ψυχοσωματικούς περιορισμούς (σε μια μεταφυσική πορεία στους αόρατους κόσμους μέχρι την Θεότητα), ή περιοριζόμαστε μέσα στις ψυχοσωματικές λειτουργίες, στην μίζερη ζωούλα μας, σε ένα κόσμο που παραζαλισμένος γυρίζει γύρω από τις αυταπάτες του.
Είμαστε Υπεύθυνοι της Ύπαρξής μας: Αληθινά Κυρίαρχοι, ή δούλοι της μοίρας μας… ανάλογα με το πώς την οικοδομούμε…
…..

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

Η ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗΣ





(Στο Άδυτο του ΙΕΡΟΥ)

Επίγνωση (στην Πραγματική Βιωματική Προσέγγισή της – άσχετα πως το αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος) Είναι Αυτοαναβλύζουσα Αντίληψη της Ύπαρξης, που στην Βάση της, στην Πλήρη Λειτουργία της και στην Αληθινή Κατάστασή της, Είναι Αντίληψη Παρουσίας Χωρίς Ιδιότητες, Χωρίς Όρια, Χωρίς Περιεχόμενο – Μια Αδιαφοροποίητη Αντίληψη Συνέχειας, Αιωνιότητας, Πληρότητας κι Ολοκλήρωσης.
Όταν η Επίγνωση Συσχετίζεται με Περιεχόμενο τότε αποκτά ένα Απεριόριστο Βάθος, σαν Χώρος Αντίληψης, Βάθρο Αντίληψης πάνω στο Οποίο μπορεί να θεωρηθεί, (να θεμελιωθεί, να παρατηρηθεί και να αναλυθεί) το ιδιαίτερο. Η Επίγνωση του Χώρου Ύπαρξης, της Ενότητας του Αδιαφοροποίητου, όχι μόνο Προηγείται αλλά και Προϋποτίθεται σε κάθε επίγνωση του ιδιαίτερου. Η επίγνωση του ιδιαίτερου δεν είναι παρά μια πολύ μερική επίγνωση-αντίληψη, μια εξαρτημένη κατάσταση αντίληψης και ποτέ (ποτέ) η πλήρης ολοκληρωμένη επίγνωση. Η Επίγνωση Είναι το Λευκό Φόντο που είτε Υπάρχει Από Μόνο του, στην Καθαρή Κατάστασή του, είτε χρησιμοποιείται σαν Φόντο, Βάση πάνω στην Οποία σχηματίζεται οποιοδήποτε σχήμα, που αποτελεί είτε ένα ολοκληρωμένο «νόημα», είτε στοιχείο κάποιου νοήματος (ύπαρξης, δραστηριότητας, κατάστασης, κλπ.)… Αυτό το Λευκό Φόντο είναι Πλήρες Δυνάμεως Δυνατότητας και Ζωής κι όχι «κενός» «ανύπαρκτος» «χώρος»… Επιτέλους, είναι θέμα απλής κοινής λογικής: για να γράψεις κάτι χρειάζεσαι χαρτί, ή κάποιο άλλο υλικό σαν βάση.
Συνήθως οι άνθρωποι (από τους φιλοσόφους, επιστήμονες, μέχρι τους απλούς ανθρώπους) αντιλαμβάνονται την «Επίγνωση» και την ορίζουν σαν «επίγνωση του κάτι» (επειδή ακριβώς δεν έχουν «εμπειρία» κάποιας άλλης κατάστασης επίγνωσης). Παραβλέπουν, τόσο την  Ουσιαστική Παρουσία (τους) που Συνιστά την Επίγνωση, όσο και το Πλαίσιο Χώρο Αντίληψης και προσδιορίζουν και ορίζουν σαν επίγνωση μόνο την άμεση παρούσα συμβαίνουσα αντίληψη του συγκεκριμένου (δηλαδή δεν έχουν αντίληψη του πλήρους φαινομένου αλλά μόνον του «περιεχομένου»). Αυτή είναι μια πολύ επιφανειακή προσέγγιση ενός Φαινομένου, που έχει τις Αιτίες του, τις Ρίζες του, την Ουσιαστική Λειτουργία του, πολύ βαθιά (μεταφυσικά), πολύ μακριά (μέσα στην ποικιλία των καταστάσεων επίγνωσης που είναι δυνατές), και πολύ ψηλότερα από το απλό «κοίταγμα» του αφελούς ανθρώπου, και ασφαλώς (γελάμε με αυτό ακόμα κι αν διατυπώνεται από δήθεν επιστήμονες και) δεν μπορούμε να πάρουμε μια τέτοια αντίληψη στα σοβαρά… Κάποιοι θεωρούν ακόμα την επίγνωση σαν επιφαινόμενο της υλικής εγκεφαλικής λειτουργίας και δεν μπορούν να αποδεχτούν ότι μπορεί να υπάρξει «Επίγνωση» χωρίς ύλη, χωρίς εγκέφαλο, χωρίς έμβια ζωή. Παραβλέπουν προκλητικά το γεγονός ότι προϋποτίθεται η «Επίγνωση» για να μπορέσουν να συλλάβουν όλες αυτές τις ωραίες ηλίθιες θεωρίες - αφού πάντα ο παρατηρητής προϋποτίθεται σε κάθε δραστηριότητα, ενέργημα, γνώσης – και μετά κάνουν το επιστημονικό ηλίθιο λάθος να περιορίζουν και να προσδιορίζουν σαν Ζωή (που στην πραγματική της Ουσία είναι Κίνηση, Ενέργεια, Δραστηριότητα) το υλικό φαινόμενο της ζωής (και μάλιστα της γήινης, ενώ είναι μαθηματικά βέβαιο ότι υπάρχουν εκατομμύρια πλανήτες στους Γαλαξίες με έμβια ζωή, πολλές φορές δομημένη σε διαφορετική υλική βάση…)… Και τέλος το ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν εμπειρία μιας Ανώτερης Κατάστασης Επίγνωσης, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει κιόλας μια τέτοια κατάσταση: Τότε κι ο τυφλός έχει κάθε δικαίωμα να αποδείξει ότι δεν υπάρχει φως, αντίδραση της αντίληψης των αισθήσεων, όραση. Πολύ επιστημονικό ακούγεται αυτό!
Στην πραγματικότητα η Επίγνωση Προηγείται της Ύπαρξης (αφού η ύπαρξη δεν εμφανίζεται παρά σαν αντιληπτική σύλληψη, ιδιότητες, φαινόμενα) ό,τι κι αν λέει η «τετράγωνη» λογική των ανθρώπων. Και μάλιστα, είναι η Επίγνωση που δημιουργεί όλα τα φαινόμενα της ύπαρξης, τη ζωή, ακόμα και τα υλικά φαινόμενα. Όλα είναι «συμβάντα επίγνωσης», «νοητικά» φαινόμενα, που μέσα στην (μετρήσιμη) «νοητική» λειτουργία εμφανίζονται σαν φαινόμενα μιας χονδροειδούς «υλικής» ουσίας… Έτσι μας δίδαξαν όλοι οι Μεγάλοι Διδάσκαλοι, ο Ορφέας, ο Λάο Τσε, ο Βούδας… κι έτσι διαπιστώσαμε, βιωματικά, ότι συμβαίνει… Κι αν κάποιοι θεωρούν το «μυστικό βίωμα» σαν υποκειμενική παραφροσύνη και φαντασία με το ίδιο δικαίωμα τους θεωρούμε με τη σειρά μας που δεν «βλέπουν» αυτό που είναι μπροστά στα μάτια τους. Η Ευγένεια είναι αμοιβαία!
Η Επίγνωση Εκδηλώνεται σε διάφορες μορφές (Βαθμίδες Επίγνωσης, που δημιουργούν τα Πεδία Δραστηριότητας), σαν «Είναι», σαν «Νοείν», σαν «Ενέργεια», σαν «Φαινόμενο» που «μελέτησαν» οι Έλληνες Σοφοί (Ορφέας, Πυθαγόρας, Παρμενίδης, Ηράκλειτος, Πλάτωνας… Πλωτίνος), που «διευκρίνισε» ο Λάο Τσε στην «Οδό» του κι εξάντλησε η βουδιστική μεταφυσική (Σιντάρτα, Ναγκαρζούνα, Ασάνγκα και Βασουμπάντχου, Μποντιντάρμα… Όταν η Επίγνωση συνδέεται με ένα υλικό φορέα δημιουργούνται, εκδηλώνονται και λειτουργούν όλες εκείνες οι δραστηριότητες που εμφανίζονται σαν «ψυχολογική λειτουργία» (που ο Πλάτωνας όριζε σαν «υλική ψυχή» και την θεωρούσε σαν ένα πρόσκαιρο φαινόμενο που όφειλε ακριβώς την ύπαρξή του στην «σύνδεση της Επίγνωσης-Ψυχής με το σώμα), σαν ψυχοσωματική δραστηριότητα… Η Επίγνωση μπορεί να λειτουργεί σε αυτή την περίπτωση μέσω των ψυχοσωματικών λειτουργιών και μέσω των αισθήσεων και να δραστηριοποιείται στον κόσμο… αλλά μπορεί να Υπάρχει (όταν Απελευθερώνεται) και χωρίς το σώμα… Αυτός είναι ο Δρόμος των Σοφών. Τον Ακολούθησαν πολλοί. Ο Καθένας μπορεί να το διαπιστώσει μόνος του, με δική του προσωπική εμπειρία…
Πως Μπορεί λοιπόν Κάποιος (Ξεκινώντας από την Παρούσα Επίγνωση) να Προχωρήσει στο Απέραντο Βάθος της Επίγνωσης, πέρα από την επίγνωση του συγκεκριμένου, στην Ουσία της Επίγνωσης, στην Ίδια την Πηγή της Επίγνωσης, που Είναι η Αληθινή Ύπαρξη, η Αληθινή Ζωή, η Χωρίς Όρια Κατάσταση, η Ίδια η Θεότητα (Gottheit του Μάιστερ Έκχαρτ);
Αυτή η Κατάσταση Επίγνωσης που δεν είναι κατάσταση αλλά Υπέρβαση όλων των καταστάσεων επίγνωσης, στον Χωρίς Όρια Χώρο Αντίληψης, είναι το Άδυτο του ΙΕΡΟΥ, το ΙΕΡΟ, όπου λιώνουν τα Πάντα σε Μια Απέραντη Ήρεμη Θάλασσα Παρουσίας Χωρίς Ιδιότητες.
…..


Κυριακή, 12 Ιουνίου 2016

1. Ο Κόσμος της Σκιάς




Εισαγωγική Σημείωση.
Το χρονικό διάστημα ανάμεσα στο θερινό ηλιοστάσιο (20 ή 21 Ιουνίου) και τη φθινοπωρινή ισημερία (22 ή 23 Σεπτεμβρίου), αυτό που στο ημερολόγιο ονομάζουμε θέρος ή καλοκαίρι, στην ΑΡΧΑΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ, στους Ορφικούς Κύκλους, στους Δελφούς, στην Ελευσίνα και στα άλλα λατρευτικά κέντρα της Αρχαίας Ελλάδας ήταν αφιερωμένο στον εξωτερικό κόσμο και στις εξωτερικές δραστηριότητες και προετοίμαζε για την Μεγάλη Επιστροφή στο Θεό που ξεκινούσε στην φθινοπωρινή ισημερία με τα Μεγάλα Μυστήρια της Ελευσίνας κι ολοκληρωνόταν στο χειμερινό ηλιοστάσιο με τις Μυστικές Τελετές στους Δελφούς.
Αυτό το χρονικό διάστημα (από τις 21 Ιουνίου μέχρι τις 23 Σεπτεμβρίου) θα ασχοληθούμε, στις κυριακάτικες δημοσιεύσεις μας, κάνοντας αρχή από σήμερα, με τον ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ.
Καλό Καλοκαίρι!

1. Ο Κόσμος της Σκιάς

Υπάρχει ΜΙΑ ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΥΣΙΑ, Χωρίς Ιδιότητες. Κι Εντός Αυτής της Ουσίας Υφίστανται (σαν Δραστηριότητες) όλες οι Εμπειρίες της ύπαρξης.
Αυτό που Αναδύεται πρώτα είναι η Αντίληψη της Δραστηριότητας, της Διαφοροποίησης. Όσο η Αντίληψη Αντανακλά την Ακινησία της Ουσίας, Αντιλαμβάνεται την Ουσία. Είναι Αυτοσυνειδησία.
 Όταν η Αντίληψη συλλαμβάνει την Διαφοροποίηση αναδύονται τα φαινόμενα της ύπαρξης. Ενώ, όλα αυτά, είναι μονάχα δραστηριότητες, φαινόμενα, καθώς η Αντίληψη απορροφιέται  στα φαινόμενα, σταματά να τα βλέπει σαν απλές δραστηριότητες της Ουσίας, παροδικά φαινόμενα, και τα βιώνει σαν απόλυτες ξεχωριστές πραγματικότητες.
Όταν η Αντίληψη Αντιλαμβάνεται Άμεσα την Πραγματικότητα, χωρίς επεξεργασία,  Αντιλαμβάνεται την Ενότητα της Ύπαρξης, Βιώνει την Φωτεινή Όψη της Ύπαρξης, «Κατοικεί» στις Ουράνιες Περιοχές.
Όταν η Αντίληψη δεν περιορίζεται σε αυτό που συμβαίνει, αλλά επεξεργάζεται, διορθώνει, συμπληρώνει, φτιάχνει μια εικόνα της Πραγματικότητας στο νοητικό πεδίο. Δομεί ένα νοητικό πυρήνα ύπαρξης στο νοητικό πεδίο και χτίζει γύρω του ένα εγώ, που συντίθεται από προσωρινά χαρακτηριστικά, μια προσωπικότητα. «Κατοικεί» στους τρεις κατώτερους κόσμους, σαν νους, ψυχή, ή ενσωματωμένη οντότητα, ανάλογα την καθαρότητα της ύπαρξής του.
Αν τα όντα που ενσωματώνονται στη γη θυμούνταν την πορεία τους στην ύπαρξη, στις διαδοχικές ζωές, και την επάνοδό τους ξανά και ξανά στον υλικό κόσμο, όπου τα δένει η επιθυμία, θα πάθαιναν σύγχυση, ή θα τρελαίνονταν. Ευτυχώς δεν μένει τίποτα από τις προσωρινές προσωπικότητες. Η Φύση λειτουργεί πάντα με σοφό τρόπο.
Κι έτσι έρχονται τα όντα στη γη, αγνοώντας την Ουσία μέσα στην Οποία Υπάρχουν, αγνοώντας τι είναι πραγματικά, αγνοώντας την ύπαρξη των ανώτερων κόσμων που διασχίζουν για να φτάσουν στη γη, και στους οποίους αποσσύρονται  περιοδικά για να ξαναέρθουν πάλι στην γη.
Ο Κόσμος της Σκιάς, του Νου, της Ψυχής, της Ύλης, είναι στις χαμηλότερες βαθμίδες της ύπαρξης. Κι από όλους αυτούς τους κόσμους, ο κόσμος της ύλης είναι ο πιο σκοτεινός

***

Στον Κόσμο της Σκιάς και στο πιο σκοτεινό μέρος, οι άνθρωποι χτίζουν πολιτισμούς, αυτοκρατορίες, κατακτούν το σύμπαν… μόνο που δεν βλέπουν ότι βρίσκονται στο σκοτεινό μέρος.

***

Είναι σίγουρο ότι στα εκατομμύρια γαλαξίες που απλώνονται στο σύμπαν υπάρχουν όντα με πολύ (πολύ) υψηλότερη νοημοσύνη από αυτή των ανθρώπων της γης, που έχουν αναπτύξει αληθινούς πολιτισμούς, κι όπου συμβαίνουν πολύ σημαντικότερα γεγονότα από αυτά που συμβαίνουν στη γη…
Οι ανόητοι γήινοι, επειδή είναι ουσιαστικά απομονωμένοι στον πλανήτη τους, και δεν έχουν πληροφορίες από το εξώτερο σύμπαν, πιστεύουν (λόγω έλλειψης νοημοσύνης και φαντασίας) ότι είναι μοναδικοί στο σύμπαν, ότι η γη είναι το κέντρο του σύμπαντος κι ότι ό Όποιος Θεός Υπάρχει ασχολείται μόνο με αυτούς εδώ κάτω και τον ασήμαντο πλανήτη τους. Καμαρώνουν για τον υπανάπτυκτο πολιτισμό της σαβούρας που δημιούργησαν, για την φιλοσοφία της ηλιθιότητας, για την πολιτική της βίας, για την δικαιοσύνη της διαμάχης, για την τέχνη της φλυαρίας, και δεν βλέπουν τα χάλια τους επειδή δεν έχουν μέτρο σύγκρισης με άλλους πολιτισμούς στο σύμπαν…
Αυτοί όμως που γνωρίζουν, κι έχουν μέτρο σύγκρισης, με τους αμέτρητους πολιτισμούς που έχουν αναπτυχθεί στο σύμπαν, δεν μπορούν παρά να έχουν «κατανόηση» για την ανοησία των ανθρώπων.

***

Αν ο κόσμος της γης και το ανθρώπινο είδος ήταν κάτι σημαντικό, κι αν ο πολιτισμός των ανθρώπων δεν ήταν πολιτισμός της βαρβαρότητας, ίσως άξιζε να ασχοληθούμε με την γη και τις ανθρώπινες κοινωνίες. Τελικά όμως δεν αξίζει τον κόπο… Έτσι το μόνο που μένει είναι απλά να μιλήσουμε για την Αλήθεια… κι όσοι μπορούν θα καταλάβουν.

***

Μονάχα Όσοι Ζουν την Αλήθεια, Είναι Αλήθεια, κι έχουν Δικαίωμα να Μιλούν για την Αλήθεια. Μονάχα οι Δίκαιοι έχουν Δικαίωμα να Μιλούν για το Δίκαιο. Μονάχα οι αληθινοί άνθρωποι έχουν Δικαίωμα να λένε «είμαστε άνθρωποι».

*****

ΕΠΟΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ

Ποιός Ήταν Πραγματικά ο Ιησούς;

ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ

ΜΥΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

__________________________________________________________________

__________________________________________________________________
__________________________________________________________________

ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΣ

ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΣ, ΛΟΓΟΙ & ΣΧΟΛΙΑ
...

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΣ

ΝΑΪΤΕΣ - ΤΕΚΤΟΝΕΣ - ΡΟΔΟΣΤΑΥΡΟΙ

1. ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΝΑΪΤΩΝ ΤΟΥ "ΚΟΣΜΙΚΟΥ ΝΑΟΥ"
2.  ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΩΝ "ΑΡΧΑΙΩΝ" ΤΕΚΤΟΝΩΝ
3. ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΟΥ "ΛΕΥΚΟΥ ΡΟΔΟΥ"


ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

(ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ)

ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΜΕΣΗ ΑΤΡΑΠΟ

(Η ΑΡΧΑΙΑ ΑΧΡΟΝΗ ΟΔΟΣ - Η ΟΔΟΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ)

1. ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΤΟΥ «ΕΡΜΗ», ΤΟ ΦΩΣ, ΤΟ ΑΙΘΕΡΙΟ ΠΝΕΥΜΑ, Η ΣΚΙΑ (ΤΟΥ ΕΡΕΒΟΥΣ)

2. Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΠΥΡΗΣ ΑΙΘΕΡΙΑΣ ΨΥΧΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ

3. Η ΑΜΕΣΗ ΑΤΡΑΠΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ (ΠΛΗΡΩΜΑ ΖΩΗΣ), ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ

4. Η ΑΝΑΒΑΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΤΟ ΟΥΡΑΝΟ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ 

5. Η  ΕΚΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΦΩΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΟΡΦΙΚΗ ΜΥΗΣΗ

1. Η ΟΡΦΙΚΗ ΜΥΗΣΗ

2. ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ (ΤΗΣ ΥΛΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ) ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ (ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ)

3. Η ΠΡΩΤΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΜΥΗΣΗ ΚΙ Η ΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ

4. Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΥΗΣΗ ΚΙ Η ΑΝΥΨΩΣΗ ΣΤΟ ΑΡΧΙΚΟ ΟΝ

5. Η ΤΡΙΤΗ ΜΥΗΣΗ, Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ


ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΤΒΑΪΤΑ

1. Η ΜΗ ΔΥΑΔΙΚΟΤΗΤΑ

2. ΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΥΠΑΣΑΝΑ

3. Η ΤΖΝΑΝΑ ΓΙΟΓΚΑ ΚΙ Η ΑΠΟΡΙΨΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ (ΤΖΙΒΑ), ΣΑΡΒΙΚΑΛΠΑ ΣΑΜΑΝΤΙ

4. Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ «ΧΩΡΙΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΕΑΥΤΟΥ» (ΑΤΜΑΝ), ΝΙΡΒΙΚΑΛΠΑ ΣΑΜΑΝΤΙ

5. Η ΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΒΙΑΤΑΜ (ΒΡΑΧΜΑΝ), ΣΑΧΑΤΖΑ ΣΑΜΑΝΤΙ

ΓΙΟΓΚΑ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ ΣΑΜΚΥΑ ΓΙΟΓΚΑ

(ΑΣΤΑΝΓΚΑ ΓΙΟΓΚΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΑΖΑΛΙ)

1. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΓΚΑ

2. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΥ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ

3. Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΜΠΡΑΤΖΝΑΤΑ ΣΑΜΑΝΤΙ

4. Ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΑΜΠΡΑΤΖΝΑΤΑ ΣΑΜΑΝΤΙ

5. Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΤΑΝΤΡΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΑΝΤΡΙΚΗ ΜΥΗΣΗ

1. Ο «ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ»

2. ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ «ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑ», ΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

3. Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ «ΠΗΓΗ» ΣΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

4. Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΙ Η «ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ» ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΑ

5. Η ΤΕΛΙΚΗ ΕΝΩΣΗ (ΑΝΤΒΙΑΤΑΜ)

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ

1. Η ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ, Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ (ΒΙΤΖΝΑΝΑ) ΚΙ Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

2. Η ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ

3. ΤΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΤΖΑΝΑ, ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

4.ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΣΑΜΑΠΑΤΤΙ,ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΒΑΘΟΥΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ (ΒΙΤΖΝΑΝΑ), ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ-ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ-ΑΦΥΠΝΙΣΗ

5. Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΕΠΙΤΕΥΞΗ,ΤΟ ΝΙΡΒΑΝΑ

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΑΟΪΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

(ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ «ΓΟΥ ΤΑΝΓΚ ΚΟΥΝΓΚ ΦΟΥ»)

(«ΓΟΥ ΤΑΝΓΚ ΤΑΪ ΤΣΙ ΤΣΟΥΑΝ»)

1. ΤΟ ΤΖΙΝΓΚ ΖΟΥΟ (ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΤΑΪ-ΤΣΙ, ΤΑΟΪΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, «ΣΙΩΠΗΛΟ ΚΑΘΙΣΜΑ»)

2. ΤΟ ΓΟΥ-ΓΟΥΕΪ, ΝΕΪ ΚΟΥΝΓΚ (ΤΣΙ ΚΟΥΝΓΚ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΤΣΙ ΑΠΟ ΤΟ «ΜΥΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ», ΣΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ)

3. ΤΟ ΤΕ, ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΤΖΙΝΓΚ (ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ) ΣΕ ΤΣΙ (ΚΑΘΑΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ)

4. ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΤΕ, Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΤΑΟ, «ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ» ΤΟΥ ΤΣΙ ΣΕ ΣΕΝ Ή ΤΑΪ-ΤΣΙ (ΜΕΓΑ ΤΕΡΜΑ)

5. Η «ΕΠΙΤΕΥΞΗ» ΤΟΥ ΤΑΟ, (Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΓΟΥ-ΤΣΙ, ΕΣΧΑΤΟ ΤΕΡΜΑ)

ΖΕΝ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ ΖΕΝ

1. ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΖΕΝ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΖΕΝ

2. ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ ΖΕΝ: ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ, ΤΩΡΑ

3. ΑΣΚΩΝΤΑΣ ΤΟ ΖΕΝ: Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

4. ΒΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΖΕΝ: Η ΧΩΡΙΣ ΕΜΠΟΔΙΑ ΥΠΑΡΞΗ

5. ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΖΕΝ: Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΦΩΤΙΣΗ

ΘΙΒΕΤΑΝΙΚΟΣ ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ ΜΠΑΡΝΤΟ

1. Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

2. ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΚΕΝΤΡΑ

3. Η ΗΡΕΜΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ ΚΙ Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΗΣ ΔΥΑΔΙΚΟΤΗΤΑΣ

4. Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΟ ΣΑΜΠΧΟΓΚΑ ΚΑΓΙΑ ΚΙ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΣΟΦΙΩΝ

5. Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ (ΝΤΑΡΜΑ ΚΑΓΙΑ)

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

1. Η ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ

2. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

3. Η ΟΡΘΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ Η ΚΑΘΑΡΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΙΣΜΟΥΣ

4. Ο ΚΑΘΑΡΟΣ ΝΟΥΣ ΚΙ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΔΟΥ ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ

5. Η ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ


ΚΑΜΠΑΛΑ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΜΠΑΛΑ

1. ΤΟ ΟΝ (ΤΟ «ΑΪΝ ΣΟΦ», Ο «ΧΩΡΟΣ», ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ, ΤΑ ΠΕΔΙΑ ΥΠΑΡΞΗΣ ΚΙ Η ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΑΣΙΓΙΑ)

2. ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΝΕΦΕΣ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΓΙΕΤΣΙΡΑ

3. ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ «ΔΙΑΛΥΣΗ» ΤΟΥ ΝΕΣΑΜΑΧ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΜΠΕΡΙΑ

4. ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΑΤΣΙΛΟΥΤ ΚΑΙ «ΑΝΥΨΩΣΗ» ΤΟΥ ΡΟΥΑΧ ΣΤΟ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ ΦΩΣ

5. Η «ΒΙΩΣΗ» ΤΟΥ ΑΪΝ ΣΟΦ

ΜΑΓΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ
ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ  ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

ΓΙΑΣΠΕΡΣ

 Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ "ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΟΣ"

1. ΤΟ «ΠΕΡΙΕΧΟΝ» (DAS UMGREIFENDE) ΣΑΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ «ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ» (BEWUSSTSEIN UBERHAUPT)

2. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η «ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ» (EXISTENZERHELLUNG)

3. Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ «ΕΔΩ-ΕΙΝΑΙ» (DA-SEIN) ΣΕ «ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ» (BEWUSSTSEIN UBERHAUPT)

4. Η ΑΝΥΨΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ» (BEWUSSTSEIN UBERHAUPT) ΣΤΗΝ «ΚΑΘΑΡΗ ΥΠΑΡΞΗ» (EXISTENZ)

5. Η ΒΙΩΣΗ ΤΟΥ «ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΟΣ» (DAS UMGREIFENDE)

ΧΑΪΝΤΕΓΚΕΡ

 Η ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ "ΜΗΔΕΝΟΣ"

1. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ «ΕΔΩ-ΕΙΝΑΙ» (DA-SEIN) ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ «ΜΗΔΕΝΟΣ» (SEYN) ΚΑΙ ΤΟΥ “ΧΡΟΝΟΥ” (ZEIT)

2. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ «ΥΠΕΡΒΑΣΗ» (EK-SISTENZ)

3. Η ΒΙΩΣΗ ΤΟΥ «ΕΔΩ-ΕΙΝΑΙ» (DA-SEIN) ΣΑΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΗΣ «ΕΜΠΕΙΡΙΚΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ» (SEINDES)

4. Η ΑΝΥΨΩΣΗ ΤΟΥ «ΕΔΩ-ΕΙΝΑΙ» (DA-SEIN) ΣΤΟ «ΚΑΘΑΡΟ ΕΙΝΑΙ» (SEIN)

5. Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΕΡΒΑΣΗ (EK-SISTENZ) ΣΤΟ «ΜΗΔΕΝ» (SEYN)

Copyright © fftsoe 2010-2017.All Rights Reserved