V

Κυριακή, 31 Ιουλίου 2016

2. Αλήθειες και ψέματα


Η Ζωή περιγράφει αυτά που βλέπει. Η σκέψη των ανθρώπων, κι η τέχνη του λόγου τους, μιλά, μιλά, μιλά, χωρίς να λέει τίποτα. Αυτή είναι η ουσία της τέχνης, ένα τίποτα τυλιγμένο σε τίποτα.

***

Οι αληθινοί άνθρωποι που γράφουν ακόμα, γράφουν για να περιγράψουν τον Αληθινό Κόσμο, την Αληθινή Ζωή και όχι για να αλλάξουν τον κόσμο των ανθρώπων, της σκέψης τους και του θλιβερού πολιτισμού τους.

***

Ο Ιησούς από την Ναζαρέτ ποτέ δεν χρησιμοποίησε τον όρο Λόγος. Από πού στο καλό ξεφύτρωσε στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο ο όρος Λόγος; Και πρόκειται για την Αρχαιοελληνική και Στωική Αντίληψη; για την αντίληψη του Φίλωνα από την Αλεξάνδρεια; για την Καμπαλιστική σύλληψη της Σοφίας; Ή μήπως (μήπως) πίσω από τις λέξεις των σοφών δεν υπάρχει παρά η ανθρώπινη φαντασία;

***

Το αμετάβλητο γεγονός μιας αδιαμφησβήτητης αλήθειας μπορεί να προκύψει μόνον σαν αποτέλεσμα της άμεσης βίωσης της πραγματικότητας κι όχι σαν διανοητική σύλληψη ή σαν μετάδοση μιας διανοητικής πληροφορίας. Η διανοητική σύλληψη μιας αλήθειας δεν είναι η αλήθεια.

***

Η διανοητική πίστη κι η συμμόρφωση της δραστηριότητας σύμφωνα με μια πίστη δεν είναι απόδειξη θρησκευτικής ζωής… δείχνει μάλλον έλλειψη ζωντανής νοημοσύνης και διανοητική αγκύλωση.

***

Τα πραγματική μυητικά τάγματα, από την προχριστιανική εποχή, δεν είχαν ποτέ δημόσια δράση… Έτσι όλοι αυτοί οι απατεωνίσκοι, σαν τους δήθεν ροδόσταυρους, και τέκτονες, κι άλλα παρόμοια, δεν εκπροσωπούν παρά την μικρή ανθρώπινη φαντασία τους.

***

Αν μπορεί κάποιος να ισχυρίζεται ότι οι πνευματικοί ηγέτες σαν τον Δαλάι Λάμα ή τον Πάπα της Ρώμης, ή τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως έχουν πνευματική εμπειρία της πραγματικότητας, τότε οποιοσδήποτε μπορεί να ισχυριστεί ότι οι πίθηκοι της αφρικανικής σαβάνας μπορούν να γίνουν πυρηνικοί επιστήμονες.

*****

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016

1. Βαδίζοντας στην ζωή


Ο Σοφός άνθρωπος Ισορροπεί πάνω στο Κύμα της Ζωής, Πορεύεται με Αυτό, χωρίς να αντιστέκεται, Εκεί που τον Οδηγεί η Ζωή… είναι οι ανόητοι που πνίγονται στα μαύρα νερά της φαντασίας τους, κυνηγώντας φευγαλέα οράματα.

***

Οι άνθρωποι Ευθύνονται όχι μόνον για τις πράξεις που κάνουν, αλλά και για όλα όσα παραλείπουν να κάνουν… Έτσι η Δικαιοσύνη είναι Ακέραιη.

***

Στον Αληθινό Κόσμο υπάρχει μονάχα Μια Πραγματικότητα, η Ενότητα της Ύπαρξης, και μία μονάχα σχέση, η Αγάπη που τα Ενώνει όλα, διαλύοντας τις διαφορές… Στον κόσμο των ανθρώπων, της σκέψης, της δυαδικότητας, του εγώ και του διαχωρισμού, υπάρχουν σχέσεις ανάμεσα σε εγώ… αλλά αυτές οι σχέσεις ισχύουν μόνο στο κόσμο των ανθρώπων, της δυαδικότητας, και της φαντασίας.

***

Οι άνθρωποι Οφείλουν να Δρουν και να αντιδρούν στις καταστάσεις όπου τους Οδηγεί η Ζωή. Έχουν Υποχρέωση στη Δράση! Όμως είναι ανόητοι όσοι νομίζουν ότι μπορούν να κατευθύνουν το Ρεύμα της Ζωής, ότι μπορούν να έχουν ατομικό όφελος από την δράση τους. Οι άνθρωποι δεν έχουν, ουσιαστικά, δικαίωμα στους καρπούς της δράσης! Έτσι είναι η Ζωή!

***

Τελικά! Υπάρχει τρόπος να αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα όπως είναι; ή πάντα θα παρεμβαίνει η σκέψη, η φαντασία, και θα εμφανίζει σαν πραγματικότητα αυτό που εμείς κατασκευάζουμε; Και η πεποίθηση, η βεβαιότητα, ότι όντως αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα, καθιστά την φαντασία πραγματικότητα; Ίσως μόνο στην φαντασία μας.

***

Σε πείσμα των ανόητων που αρνούνται την υπερβατική φύση της Ψυχής, όσοι έχουν βρεθεί κοντά σε κάποιον που πεθαίνει διαπιστώνουν μια συγκεκριμένη διαδικασία αποχωρισμού της ύπαρξης από το σώμα, και συγκεκριμένα συμπτώματα, που δεν μπορούν να ερμηνευθούν σαν απόσυρση της εγκεφαλικής δραστηριότητας από το σώμα. Υπήρξαν, σε όλες τις εποχές, άνθρωποι που πραγματοποίησαν αυτό τον διαχωρισμό συνειδητά κι είχαν ενδιαφέρουσες εμπειρίες. Τελικά, αυτός που «φεύγει» διαπιστώνει, με προσωπική εμπειρία, την διαδικασία του αποχωρισμού… κι είναι πολλοί που βρίσκονται μπροστά σε εκπλήξεις.

***

Όσο και να τεντώνουν οι άνθρωποι τα χέρια δεν μπορούν να αγγίξουν τον Θεό… Γιατί; Επειδή ψάχνουν, επειδή ψάχνουν με λάθος τρόπο, επειδή ψάχνουν σε λάθος μέρος!

*****



Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ



(Στην Αγορά του Κόσμου)

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

Η Αλήθεια δεν χρειάζεται επιχειρήματα, ούτε αποδείξεις, ούτε συζητήσεις. Είναι Ολοφάνερη! Μόνο η «ερμηνεία της πραγματικότητας» χρειάζεται επιχειρήματα για να «πείσουν» ότι «τα πράγματα είναι έτσι». Αλλά μόνο ηλίθιοι «πείθονται» από επιχειρήματα. Οι αληθινοί άνθρωποι απλά «Βλέπουν».
Γνωρίζουμε ότι Υπάρχει Μια Πραγματικότητα πέρα από το Κοσμικό Όνειρο. Γνωρίζουμε ότι Υπάρχουν Ανώτεροι Πνευματικοί Κόσμοι, Αόρατοι για τους ανθρώπους. Γνωρίζουμε ότι στο Σύμπαν υπάρχουν εκατομμύρια κατοικημένοι πλανήτες με πολιτισμούς ανώτερους από αυτόν της γης. Είναι ηλιθιότητα του ανθρώπου να πιστεύει και να διακηρύττει ότι το Σύμπαν «φτιάχτηκε» για αυτόν.
Συνήθως δεν ασχολούμαστε με τον κόσμο και την γη, πέρα από το να μαρτυρήσουμε την Αλήθεια, μέχρι το βάθος που την κατανοούμε. Μερικές φορές όμως, από ιστορική άποψη (αν και η γήινη ιστορία δεν έχει και πολύ σημασία) ασχολούμαστε με αυτά που συμβαίνουν γύρω μας.
Μια «Δημοκρατία» στην οποία οι συμμετέχοντες είναι εξαρχής «άνισοι» και όπου δεν υπάρχει προοπτική να αλλάξει η κοινωνική κατάσταση ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, δεν είναι ένα Σταθερό Πολιτικό Σύστημα Ελευθερίας, Ισότητας, Ισονομίας. Είναι ένα Ανελεύθερο Σύστημα που επιβάλλει ακόμα και με την απειλή τιμωρίας και ποινής μια ΑΔΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. Εμπεριέχει Αυταρχισμό, Βία, Αδικία, κι Ανισορροπία.
Ποιος είπε ότι αυτού του τύπου οι ψευτοδημοκρατίες είναι το καλύτερο πολιτικό σύστημα; Μόνο όσοι εξυπηρετούνται από αυτή την κοινωνική κατάσταση το ισχυρίζονται και τα πρόβατα που τους ακολουθούν, είτε για να εξασφαλίσουν την βοσκή τους, είτε για να μην χάσουν την ησυχία του μαντριού.
Η Αλήθεια είναι πέρα από την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ της ψευτοδημοκρατίας, έξω από την βρώμικη κοινωνία που φτιάχνουν βρώμικοι άνθρωποι.
Σε όλες τις εποχές και σε όλα τα μέρη της γης, τις πιο πολλές φορές στην «Εξουσία» (πολιτική, οικονομική, κοινωνική, θρησκευτική…) δεν βρίσκονται σοφοί και δίκαιοι άνθρωποι, αλλά ανθρωπάκια… ανθρωπάκια χωρίς ψυχή, χωρίς αρετή,  χωρίς δικαιοσύνη, χωρίς αξίες, αλλά με πολύ μετριότητα, με πολύ ανικανότητα, με πολύ θράσος και με πολύ παλιανθρωπιά… Η ιστορία των ανθρώπων, όπως την διηγούνται (για τον προσεκτικό παρατηρητή) δεν είναι παρά η εξιστόρηση της γελοιότητας.
Ο «κοινοβουλευτισμός» (και μάλιστα όπως εφαρμόζεται, σχεδόν παντού) δεν είναι Δημοκρατία, είναι απάτη, φτηνή απομίμηση Δημοκρατίας, γελοιοποίηση της Δημοκρατίας… Το «σύνταγμα», εκτός του ότι δεν στηρίζεται στην Δικαιοσύνη και δεν εξασφαλίζει τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων, περιέχει πολλές αντιφάσεις κι αυτοαναιρείται, δεν ταιριάζει σε μια πολιτισμένη κοινωνία… Οι νόμοι που νομοθετούν είναι «νόμοι κατά παραγγελία»: νομιμοποιούν την παρανομία  και χαρακτηρίζουν άνομο και παράνομο το «δίκηο του λαού». Εκβιάζουν την εφαρμογή των «άνομων νόμων» τους με κυρώσεις και τιμωρίες κι αφήνουν ελεύθερα τα παράσιτα που πλουτίζουν ενώ κυνηγούν τους φτωχούς ανθρώπους… Κι ενώ όλοι αυτοί (το πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και θρησκευτικό κατεστημένο) είναι μέσα στην ανομία έχουν το θράσος να μιλάνε για «έννομο κράτος»… αλλά το ίδιο μπορεί να προβάλλει κι ο πιο κτηνώδης δικτάτορας, κι αυτός «εφαρμόζει νόμο». Έχουν το θράσος να απαιτούν από τους πολίτες να υπακούν στους «νόμους». Ποιους νόμους; Τους άδικους, άθλιους, νόμους που νομοθετούν; Λες και η νομοθέτηση «νομιμοποιεί» οποιοδήποτε εκτρωματικό νομικό κείμενο. Μας θεωρούν ηλίθιους; Ή έχουν χάσει πιά κάθε ντροπή;
Σε ένα «άδικο κράτος» κι όταν η ίδια η «εξουσία» παρανομεί κανένας πολίτης δεν έχει υποχρέωση (ηθική, νομική, οποιουδήποτε είδους) να υπακούει σε «άδικους νόμους». Αντίθετα, θα λέγαμε ότι σε ένα «άδικο κράτος» έχει Ηθική Υποχρέωση να Αντισταθεί, αλλιώς γίνεται συνένοχος στο Άδικο και στην Ανομία και στην Παρανομία: Όποιος σιωπά μπροστά στο Άδικο δεν έχει δικαίωμα να διαμαρτύρεται εκ των υστέρων ότι τον αδικούν.
Η Αντίσταση στο Άδικο πρέπει να είναι Ενεργή, όχι παθητική…
Παντού, όλα συμβαίνουν «ανάποδα»: Επωφελούνται οι «λιγοστοί», οι αχυράνθρωποι, τα παράσιτα και οι διεφθαρμένοι και το υγιές σώμα του λαού λιώνει μέσα στον ηθικό, ψυχολογικό, οικονομικό, θρησκευτικό και υλικό μαρασμό.
Δυστυχώς, δεν πιστεύουμε ότι μπορούν οι σύγχρονοι λαοί να αφυπνιστούν, να αντιδράσουν. Τελικά δεν υπάρχει καμμιά Ενεργή Αντίσταση στην ηθική, πολιτική, οικονομική και στην θρησκευτική αποσύνθεση. Οι σύγχρονοι κάτοικοι του πλανήτη περιμένουν παθητικά το «μοιραίο».
Κι αν υπάρχει κάποια παθητική ανυπακοή στις εντολές των κυβερνώντων κι όσων παρασίτων έχουν (ή νομίζουν ότι έχουν) συμφέροντα μέσα σε αυτή την «κατάσταση», είναι όχι γιατί οι πολίτες γνωρίζουν το Αληθινό και το Δίκαιο και θέλουν επιτέλους να το δουν στη ζωή τους, αλλά από αδυναμία, από εξάντληση και από αηδία: Παρανομούν γιατί δεν έχουν κίνητρα σε ένα ανήθικο και άδικο και σαπισμένο κράτος να είναι νόμιμοι (μόνο από φόβο είναι νόμιμοι, όσοι είναι). … Ζουν έχοντας στραγγίσει από «ζωή»…
Τελικά, απλά διαπιστώνουμε τα συμπτώματα της τελικής αποσύνθεσης όλων των εθνών. Υπάρχει Ελπίδα; Όχι Δεν Υπάρχει Ελπίδα! Μόνο άνθρωποι μεμονωμένοι μπορούν να «διασωθούν».
...

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

Οι κοινωνίες, εδώ και χιλιάδες χρόνια σέρνονται μέσα στην ιστορία. Ο πολιτισμός που δημιούργησαν οι άνθρωποι είναι ένας πολιτισμός της βαρβαρότητας… Ό,τι καλό δημιούργησαν οι άνθρωποι, στην φιλοσοφία, στην τέχνη, στη ζωή, δεν το δημιούργησαν σαν κοινωνίες… κάποια ιδιαίτερα άτομα που ξεχώρισαν, σήκωσαν τα μάτια στον ουρανό, ένοιωσαν το βάθος του ορίζοντα, και χάραξαν δρόμους με στέρεα βήματα… πόσοι όμως ακολουθούν;
Κοινωνία σημαίνει ομαδική ψυχή, ομαδικό «πνεύμα», ισότιμη συμμετοχή, συνεργασία, κοινή ζωή… Κάθε κοινωνία έχει την ποιότητα των ανθρώπων που την αποτελούν… Πως οι κάτοικοι τούτου του πλανήτη, οι εγώ-άνθρωποι να φτιάξουν κοινωνία; Για αυτό όλες οι κοινωνίες είναι προβληματικές.
Οι ανθρώπινες κοινωνίες είναι πάντα προβληματικές. Ο λόγος είναι απλός. Η «κοινωνία» απαιτεί ομαδικότητα. Οι κοινωνίες όμως καλλιεργούν πάντα τον ατομισμό, τον ατομικισμό, το ίδιον συμφέρον. Κοινωνία και εγωισμός είναι αντιφατικές έννοιες, κανένας δεν γνωρίζει πώς να τις εξισορροπήσει. Αυτή η αντιφατικότητα περνάει στην συμπεριφορά των ανθρώπων. Το αποτέλεσμα μπορεί κάποιος να το δει γύρω του.
Ο Θεός (όπως κι αν τον καταλαβαίνουν οι άνθρωποι, αν τον καταλαβαίνουν) είναι η Απόλυτη Εξουσία που Στηρίζει τα Πάντα… Κι όμως! Πόσο Διακριτικά Κρατά τα Πάντα στην Αγκαλιά Του… σαν να Μην Υπάρχει, Χωρίς να Φαίνεται. Κι είναι πολλοί που λένε «δεν υπάρχει». Παρών αλλά Αόρατος Συμπεριφέρεται σαν η Απόλυτη Μη-Εξουσία… Όμως οι εξουσίες των ανθρώπων χειραγωγούν, κατευθύνουν και καταπιέζουν τους ανθρώπους. Άρα οι ανθρώπινες εξουσίες δεν είναι του Θεού, προέρχονται από το σκοτάδι της ανθρώπινης ψυχής… Τελικό Συμπέρασμα: Κάθε ανθρώπινη εξουσία είναι βρώμικη. Κι όποιος σκύβει το κεφάλι σε ανθρώπινες εξουσίες ομολογεί ότι είναι δούλος.
Το πολιτικό καθεστώς που έχει επιβληθεί εδώ και 10.000 χρόνια στις ανθρώπινες κοινωνίες, και που πέρασε από τις βασιλείες και τις αυτοκρατορίες για να καταλήξει στις σημερινές ψευτοδημοκρατίες και διεθνείς λυκοσυμμαχίες, είναι το χειρότερο πολιτικό σύστημα που μπορεί να υπάρξει. Στηρίζεται στην απατηλή ιδέα της ατομικής ιδιοκτησίας και στην φανταστική δυνατότητα του ατομικού πλουτισμού. Έτσι ενώ είναι οι λίγοι που κατέχουν τον πλούτο στον πλανήτη, οι πολλοί ηλίθιοι υιοθετούν την απατηλή ιδεολογία της ατομικής επιβίωσης και πέφτουν στην παγίδα που τους έχουν στημένη χιλιετηρίδες τώρα… τελικά οι ηλίθιοι βολεύονται με το κοινωνικό ξεροκόμματό τους και μασουλάνε αμέριμνοι τα ψίχουλά τους, κι η ζωή περνάει… τόσο ήσυχα, τόσο ειρηνικά, στο μαντρί.
Η Πραγματική Οικονομία έχει να κάνει με πράγματα που υπάρχουν. Αν θέλετε να δείτε τι είναι πραγματική οικονομία διαβάστε τον «Ροβινσόνα Κρούσο» του Ντανιέλ Ντιφόου… Το Χρηματοπιστωτικό Σύστημα που εφαρμόζεται σε ολόκληρο σχεδόν τον πλανήτη δεν έχει παρά μικρή σχέση με την Πραγματική Οικονομία, αφού διαχειρίζεται πλασματικά «μεγέθη», πράγματα που δεν υπάρχουν… Πρόκειται για μια μεγάλη απάτη (αυτών που έχουν την πραγματική εξουσία στον πλανήτη) που έχει σκοπό την χειραγώγηση των πληθυσμών… Πως; Γιατί; Τι; Καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του σε αυτό τον ασήμαντο τελικά πλανήτη.
Η Δικαιοσύνη και το Δίκαιο όχι μόνο δεν είναι ταυτόσημες ή συγγενείς (φιλοσοφικοπολιτικές) έννοιες, αλλά, είναι εξολοκλήρου αντίθετες. Αυτό ακούγεται παράδοξο. Αν όμως διαθέτετε λίγη νοημοσύνη στοχαστείτε το και θα το διαπιστώσετε. Η Δικαιοσύνη είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη αξία της Ισότητας, του Ίσου μοιράσματος, κλπ. Το Δίκαιο αντίθετα, καθορίζει, περιγράφει κι επιζητεί να δώσει λύση σε σχέσεις μεταξύ ατομικών υπάρξεων και συμφερόντων, να βρει ισορροπίες ανάμεσα σε διαχωρισμένα κι αντιμαχόμενα μέρη. Ολόκληρος ο πολιτισμός των ανθρώπινων κοινωνιών δεν βασίζεται στη Φυσική Αίσθηση Δικαιοσύνης, αλλά σε μια τεράστια νομολογία που προσπαθεί να δώσει λύση σε όλες τις ανθρώπινες συγκρούσεις… κι είστε τόσο αφελείς να πιστεύετε ότι αποδίδεται δικαιοσύνη; Το βλέπετε γύρω σας;
Όταν σε μια κοινωνία οι νόμοι είναι άδικοι, τότε οι πολίτες Οφείλουν στην Δικαιοσύνη, στην Φυσική Αίσθηση Δικαιοσύνης, αν θέλουν να είναι ελεύθεροι, να είναι «παράνομοι»… αλλιώς καταντούν δούλοι.
...
Η Πραγματικότητα Είναι Πολύ Ευρύτερη κι Έχει Απροσδιόριστο Βάθος, που δεν μπορεί να προσεγγίσει η ανθρώπινη αντίληψη… Πάντως πραγματικότητα δεν είναι η πραγματικότητα που διαμορφώνουν οι επίσημες κυβερνήσεις κι οι πολιτικοί και προβάλλουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης… Όταν με τον προβολέα φωτίζεις ένα σημείο δεν σημαίνει ότι ο υπόλοιπος κόσμος δεν υπάρχει. Η τέχνη της κατασκευής της πραγματικότητας (καθώς και τα μέσα επιβολής της στους πληθυσμούς) είναι πολύ-πολύ παλιά τέχνη στις ανθρώπινες κοινωνίες… Αλλά αφού οι λαοί είναι ευχαριστημένοι έτσι που τους κυβερνούν, τι να πούμε;

ΣΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΜΑΝΤΡΙΑ

Μόνο ένας τρόπος υπάρχει να βρει κάποιος την πνευματική ισορροπία του. Να μην χρησιμοποιεί το δίκτυο, ή τουλάχιστον να διαγραφεί από τα ηλίθια μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να σταματήσει να βλέπει τηλεόραση και να διαβάζει εφημερίδες, και να ξεχάσει ό,τι ηλιθιότητα του έχουν διδάξει μέχρι σήμερα… να σταματήσει να αποδέχεται την πραγματικότητα που άλλοι κατασκευάζουν για αυτόν και να βγει από τον τάφο του… Τότε θα ανακαλύψει ότι Ψηλά υπάρχει ένας Ουρανός, και κάτω, η γη είναι στέρεη κάτω από τα πόδια του.
Όλες οι θρησκευτικές, πολιτικές, κάθε είδους, εξουσίες είναι διεφθαρμένες και χρησιμοποιούν ψεύτικη γλώσσα που διαστρέφει την πραγματικότητα… πως μπορούν να μιλήσουν για την Αλήθεια, για το Δίκαιο, για την Ζωή;
Χιλιάδες χρόνια τώρα οι πολιτικές εξουσίες δεν έλυσαν τα κοινωνικά προβλήματα. Και δεν πρόκειται να τα λύσουν. Όσοι είναι βολεμένοι στο «σύστημα» σηκώνουν τους ώμους… όσοι πεινάνε είναι ανήμποροι να αντιδράσουν… Κι έτσι ο κόσμος πορεύεται ειρηνικά.
Οι άνθρωποι, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι, που δημιουργούν τα προβλήματα μέσα στην κοινωνία των ανθρώπων, τσακώνονται μεταξύ τους για την καλύτερη λύση… και τελικά δεν κάνουν τίποτα ή στραβώνουν χειρότερα τα πράγματα, κι η κοινωνία σέρνεται
Αν Υπήρχε Δικαιοσύνη δεν θα χρειαζόταν να υπάρχουν νόμοι!

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ



(Στο Βήμα της Αρετής)

Οι Ανθρώπινες Κοινωνίες ήταν πάντα «άδικες»… όσο βαθιά κι αν πηγαίνουμε στην Ιστορία, χιλιάδες χρόνια… Και πάντα αυτές οι «κοινωνίες» ανέτρεφαν «άδικους» ανθρώπους… Ακόμα και σήμερα. Το βλέπουμε παντού. Όπου κι αν κοιτάξουμε, στους λαούς του πλανήτη και στις διαμάχες τους, στις τοπικές κοινωνίες, στις πόλεις,  στα χωριά, στις οικογένειες… Παντού, το «άδικο» μάχεται με το «άδικο». Που να δώσεις Δίκαιο; Μπορεί το «άδικο» να δημιουργήσει Δίκαιο; Όχι!
Ποδοπατιέται το (δήθεν) «διεθνές δίκαιο», παραβιάζονται τα (κουρελόχαρτα) «συντάγματα», παραβιάζονται «νόμοι», ψηφίζονται «άδικοι νόμοι» και παράλληλα «νόμοι που αθωώνουν εγκλήματα»… Σου φέρνει ίλιγγο αυτός ο «ξεπεσμός» του ανθρώπου, των κοινωνιών, των αξιών, της αρετής, της νομιμότητας. Κυβερνήσεις παρανομούν, δημόσιοι λειτουργοί παρανομούν… πολιτικά, οικονομικά, θρησκευτικά, εμπορικά, κατεστημένα, σε ένα ξέφρενο χορό παρανομίας… Χορός Τραγωδίας; Μη βλασφημούμε! Η Τραγωδία δημιουργήθηκε σε μια κοινωνία που είχε αξίες (κι ας μην έλειπαν κι εκεί οι αστοχίες) και αναπαρίστανε ένα «κόσμο αξιών». Χορός Κωμωδίας; Μα και στην Κωμωδία υπάρχει «ηθική»… Παραφροσύνη, απανθρωπιά, παλιανθρωπιά… όλοι μαζί, σέρνουμε το χορό… πάνω από το χάος.
Για ποιο κόσμο μιλάμε; Ποιοι παράφρονες κινούν τα νήματα στο πλανήτη; Ποια άνομα συμφέροντα αιματοκυλούν λαούς, ή καταδικάζουν τεράστιους πληθυσμούς σε μαρασμό; Ο πόλεμος δεν γίνεται πιά με όπλα (αν και γίνεται και με αυτά, μερικές φορές) αλλά μέσω διακρατικών συμφωνιών, τραπεζικών συναλλαγών και «νομοσχεδίων εκτρωμάτων» που αντιστρέφουν κάθε έννοια δικαίου, κάνοντας το δίκαιο παράνομο και νομιμοποιώντας την παρανομία. Πόση αηδία για τις ανθρώπινες κοινωνίες να αντέξουμε πιά;
Κι η Ελλάδα! Η Ελλάδα! Η Ελλάδα της Δημοκρατίας!... «Αιδώς Αργείοι»!... Η Ελλάδα της Ανομίας.  Υπάρχουν πολλοί που συντάσσονται με αυτή την κατάσταση. Έχουν συμφέροντα. Πολλοί που την εκθειάζουν ή την ανέχονται αυτή την κατάσταση. Όλοι έχουν συμφέροντα. Υπάρχουν κι άλλοι που απορούν, που εξεγείρονται, αλλά δεν είναι στην «εξουσία». Κι αν κάποτε πάρουν την εξουσία, θα κάνουν τα ίδια…  Υπάρχει κι ένας ηλίθιος λαός που αιώνες σκλαβιάς (από τους Επίγονους του Αλέξανδρου, τους Ρωμαίους, τους Ανθέλληνες Βυζαντινούς, τους Οθωμανούς και το σύγχρονο Ευρωπαϊκό Σκυλολόι) τον έχουν αποβλακώσει. Παρακολουθεί άβουλα, σε κατάσταση αναισθησίας, το θέατρο με τις μαριονέτες στις «ειδήσεις» κι ενημερώνεται για την πολιτική επικαιρότητα. Κι όλα φαίνονται φυσιολογικά! Όλα φυσιολογικά!
Στην Αρχαία Ελλάδα, τότε που σε τούτη τη γη περπατούσαν αληθινοί άνθρωποι κι όχι ζόμπι, (άβουλα πλάσματα, καταβεβλημένα ψυχολογικά και σωματικά), ήταν αλλιώς τα πράγματα. Υπήρχαν Άνθρωποι Σοφοί. Κι υπήρχαν άνθρωποι που αναζητούσαν τη Σοφία…
Τι έλεγαν λοιπόν εκείνοι οι παλιοί άνθρωποι (με τους οποίους οι σύγχρονοι Έλληνες μοιράζονται ελάχιστα έως τίποτα);
Η Αιώνια Φύση Είναι Αυτή που Γεννά τα Πάντα. Αποτελεί την Βάση της Ύπαρξης, την Ουσία κάθε ύπαρξης. Είναι Αυτό που τα Αγκαλιάζει όλα και τα Ενώνει στην Ουσία της. Μόνο εξωτερικά, στις δραστηριότητές τους διαφοροποιούνται τα όντα. Προερχόμαστε όλοι από Αυτή τη Μια Κοινή Ουσία. Αυτή είναι η Ουσία μας, σε Αυτήν Βασιζόμαστε και σε Αυτήν Επιστρέφουμε
Αυτή η Αιώνια Ουσία είναι ο Άνθρωπος, όποια μορφή κι αν πάρει εξωτερικά, όποια ζωή κι αν ζήσει. Η Αιώνια Φύση Υφίσταται Πάντα. Αργά ή γρήγορα Εκδηλώνεται, Κυριαρχεί. Το να Γνωρίζουμε την Αληθινή Αιώνια Φύση μας είναι Αληθινή Γνώση, Σοφία. Κι όποιος Γνωρίζει την Αιώνια Φύση του Συμπεριφέρεται Σύμφωνα με Αυτή την Αιώνια Φύση και Πραγματώνει την Αρετή
Αλήθεια τι είναι Αρετή; Τι δίδασκαν εκείνα τα παλιά χρόνια οι Σοφοί στα ελληνόπουλα; Ότι η Αρετή δεν είναι μια «γενική έννοια». Έτσι την συλλαμβάνει ο επιπόλαιος νους των αμόρφωτων. Η Αρετή είναι η Δράση της Σοφίας. Άρα η Αρετή είναι όλες οι αρετές μαζί, η πεμπτουσία. Η Αρετή είναι μία, δεν έχει πληθυντικό. Από το Φως αυτής της Πηγαίας Αυθόρμητης Γνήσιας Αρετής Φωτίζονται και παίρνουν ουσία όλες οι άλλες Αρετές, το πλήθος των αρετών. Αυτή η έννοια της αρετής έχει πληθυντικό. Η Δικαιοσύνη, η Υπέρτατη Αρετή, η Ισότητα, η ισονομία, η ισοδικία, η ισοπολιτεία,  η ίση συμμετοχή στα αγαθά, κλπ. Προσέξτε! Όλες οι Αρετές πηγάζουν από την βαθιά μεταφυσική έννοια της ισότητας όλων των πλασμάτων. Προερχόμαστε από Μια Ουσία, άρα είμαστε όλοι ίσοι. Σε αυτό τον απλό συλλογισμό στήριξαν οι Αρχαίοι Έλληνες την Θεωρία της Αρετής.
Ήδη, αγαπητοί φίλοι, φτάσαμε πολύ μακριά! Οι Έλληνες μιλούσαν για την Μια Αιώνια Φύση που Γεννά τα πάντα, από την Οποία Προερχόμαστε και με την Οποία, όλοι μας, μα όλοι μας, Μοιραζόμαστε την Ίδια Ουσία. Μιλούσαν για την Γνώση Αυτής της Αιώνιας Φύσης. Μιλούσαν για την Δράση που πηγάζει από αυτή την Γνώση, την Αληθινή Αρετή (που γεννά και ουσιώνει όλες τις Αρετές)… Δηλαδή, δηλαδή, δηλαδή… Προσέξτε το αυτό. Η Ύπαρξη, η Γνώση, η Αρετή, δεν σχετίζονται απλά: Ταυτίζονται μεταξύ τους στην Βίωση, στην Εμπειρία της Ζωής. Η Ύπαρξη, η Γνώση, η Αρετή, είναι Τρεις «υπερνοητικές συλλήψεις» (κι όχι απλές νοητικές έννοιες) που σχετίζονται με το Βίωμα της Ύπαρξης με την Ζωή. Εκφράζουν την Ίδια την Ζωή, την Αληθινή Ζωή. Δεν είναι τρεις Ταυτόσημες έννοιες, αφού ασφαλώς διαφοροποιούνται στην λειτουργία τους, αλλά τρεις Ισοδύναμοι Όροι που Εκφράζουν τη Ζωή. Η Μια Επικαλείται τις άλλες Δύο έννοιες… Έτσι οι προπάπποι των προπάππων των προπάππων… μας δεν ταύτιζαν απλά, αλλά Βίωναν την Βαθιά Μεταφυσική Ενότητα της Οντολογίας, της Γνωσιολογίας και της Ενάρετης Δράσης (της Αρετής, του Αγαθού). Είτε μιλούσες για  την Αληθινή Ύπαρξη, είτε μιλούσες για την Αληθινή Γνώση, είτε μιλούσες για την Ζωντανή Αρετή (το Αγαθόν), μιλούσες για την Ίδια Πραγματικότητα…
Τώρα μην πείτε ότι είμαι κακοήθης, αλλά θαρρώ (με το φτωχό μου το μυαλό) ότι από εδώ εμπνεύστηκαν οι ελληνικής παιδείας πατέρες του χριστιανισμού το «τριαδικό δόγμα» τους. Και μην πείτε ότι βλαστημώ! Φέρτε μου έναν χριστιανό, από τον πάπα της Ρώμης μέχρι τον πιο αμόρφωτο ευλαβή, που να Σέβεται (Αληθινά) και να Τιμά (Αληθινά) τον Μεγάλο Διδάσκαλο Ιησού, όσο εγώ! (κι ας μην είμαι χριστιανός!). Ψευτοχριστιανοί όλοι τους. Κι αν ερχόταν ο Ιησούς ξανά, θα τους πέταγε ξανά έξω από το Σπίτι του Πατέρα του… Ε! μην πείτε ότι τον βρήκα και κουβεντιάσαμε. Αλλά το γνωρίζω, δεν λέω πως…
Ωραία Εποχή! Τότε! Με όλους αυτούς τους Σοφούς, από τον Μύστη Ορφέα (ναι, ναι, αν δεν σας το είπαν στα χριστιανικά σχολεία, ήταν υπαρκτό πρόσωπο), τον Θείο Πυθαγόρα, τους Τρεις Μεγάλους Σοφούς, τον Παρμενίδη, τον Ηράκλειτο και τον Πλάτωνα, και τόσους άλλους που δεν αναφέρω όχι γιατί δεν ήταν το Ίδιο Μεγάλοι, αλλά κάτι θα έχετε ακούσει, κι ας τους έχουν αιώνες θαμμένους με την ψεύτικη γνώση τους, την ψεύτικη ιστορία τους, τα ψεύτικα λόγια τους… Τι να πεις για τους Σοφιστές, τους Κυνικούς, τους Στωικούς, τους Επικούρειους, τους Σκεπτικιστές, τους Νεοπλατωνικούς!
Οι σύγχρονοι Έλληνες (οι πιο πολλοί, μην είμαστε κι άδικοι) τους αγνοούν όλους αυτούς τους Σοφούς… Άλλωστε τι γνώριζαν όλοι αυτοί οι ηλίθιοι σοφοί; Ο σύγχρονος Έλληνας κάθεται μπροστά στην τηλεόραση και τα μαθαίνει όλα! Του λένε την αλήθεια, η κυβέρνηση, οι δημόσιοι λειτουργοί, οι τραπεζίτες, οι επιχειρηματίες που κάνουν τις χοντρές δουλειές με το «κοινό» δημόσιο… Κι αν δεν του την πουν αυτοί, γιατί υπάρχουν και κακοί δημοσιογράφοι (βεβαίως υπάρχουν και οι άλλοι οι σοβαροί υπερασπιστές της αλήθειας), μπορούν να την βρουν. Στο «ανεξάρτητο» διαδίκτυο ας πούμε. Εκεί η αλήθεια ρέει ελεύθερη. Προπάντων στις καταγγελτικές ιστοσελίδες… Στην πραγματικότητα οι άνθρωποι όλοι είναι στο μαύρο σκοτάδι! Ακόμα και οι «εχθροί» του συστήματος για το σύστημα δουλεύουν, είναι μέρος του συστήματος, σαν δικλείδα ασφαλείας (ας εκτονωθούν οι ηλίθιοι, το σύστημα κάνει τη δουλειά του).
Τελικά είμαστε όλοι συνένοχοι. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Όλοι εμείς οι καλοί άνθρωποι φτιάξαμε αυτή την ωραία κοινωνία
Κι εγώ ο ηλίθιος κάθομαι να γράψω, μεταξύ σοβαρού και αστείου, για την Αρετή! Λες κι ενδιαφέρεται κανένας!
Βέβαια, κοιτάξτε, αγαπητοί φίλοι, πόσο ευρηματικό είναι το ανθρώπινο μυαλό. Μπορώ να βρω χιλιάδες δικαιολογίες. Έχω ηθικό καθήκον, (μεγάλη βλακεία είπα). Υπηρετώ την αλήθεια, (ποια αλήθεια; υπάρχει αλήθεια στο χάος;). Για προσωπικούς λόγους, να το παίξω συγγραφέας, (λες και δεν φτάνουν εκατομμύρια βιβλία και λόγια, λόγια, λόγια, που δεν λένε τίποτα). Να μεταχειριστώ τις γνώσεις μου (ποιες γνώσεις;) για να αποκομίσω κάποιο όφελος…
Στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει τίποτα από όλα αυτά… Τίποτα που να έχει σχέση με τον κόσμο, τος ανθρώπους, τη ζωή στη γη… Τελικά δεν έχει σημασία. Απλά Μιλάμε για την Αρετή. Δεν χρειάζεται να έχουμε λόγο να το κάνουμε. Η Ύπαρξη Απλά Υπάρχει! Η Ζωή Απλά Εκδηλώνεται! Εμείς Απλά Ζούμε! Απλά Κάνουμε Ό,τι Κάνουμε… Ευτυχώς που η βουδιστική παιδεία μας (μιλάω για μένα) μας έδωσε το προνόμιο να «είμαστε ηλίθιοι χωρίς τύψεις»
…..

ΕΠΟΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ

Ποιός Ήταν Πραγματικά ο Ιησούς;

ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ

ΜΥΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

__________________________________________________________________

__________________________________________________________________
__________________________________________________________________

ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΣ

ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΣ, ΛΟΓΟΙ & ΣΧΟΛΙΑ
...

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΣ

ΝΑΪΤΕΣ - ΤΕΚΤΟΝΕΣ - ΡΟΔΟΣΤΑΥΡΟΙ

1. ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΝΑΪΤΩΝ ΤΟΥ "ΚΟΣΜΙΚΟΥ ΝΑΟΥ"
2.  ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΩΝ "ΑΡΧΑΙΩΝ" ΤΕΚΤΟΝΩΝ
3. ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΟΥ "ΛΕΥΚΟΥ ΡΟΔΟΥ"


ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

(ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ)

ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΜΕΣΗ ΑΤΡΑΠΟ

(Η ΑΡΧΑΙΑ ΑΧΡΟΝΗ ΟΔΟΣ - Η ΟΔΟΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ)

1. ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΤΟΥ «ΕΡΜΗ», ΤΟ ΦΩΣ, ΤΟ ΑΙΘΕΡΙΟ ΠΝΕΥΜΑ, Η ΣΚΙΑ (ΤΟΥ ΕΡΕΒΟΥΣ)

2. Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΠΥΡΗΣ ΑΙΘΕΡΙΑΣ ΨΥΧΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ

3. Η ΑΜΕΣΗ ΑΤΡΑΠΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ (ΠΛΗΡΩΜΑ ΖΩΗΣ), ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ

4. Η ΑΝΑΒΑΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΤΟ ΟΥΡΑΝΟ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ 

5. Η  ΕΚΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΦΩΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΟΡΦΙΚΗ ΜΥΗΣΗ

1. Η ΟΡΦΙΚΗ ΜΥΗΣΗ

2. ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ (ΤΗΣ ΥΛΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ) ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ (ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ)

3. Η ΠΡΩΤΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΜΥΗΣΗ ΚΙ Η ΒΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ

4. Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΥΗΣΗ ΚΙ Η ΑΝΥΨΩΣΗ ΣΤΟ ΑΡΧΙΚΟ ΟΝ

5. Η ΤΡΙΤΗ ΜΥΗΣΗ, Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ


ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΤΒΑΪΤΑ

1. Η ΜΗ ΔΥΑΔΙΚΟΤΗΤΑ

2. ΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΥΠΑΣΑΝΑ

3. Η ΤΖΝΑΝΑ ΓΙΟΓΚΑ ΚΙ Η ΑΠΟΡΙΨΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ (ΤΖΙΒΑ), ΣΑΡΒΙΚΑΛΠΑ ΣΑΜΑΝΤΙ

4. Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ «ΧΩΡΙΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΕΑΥΤΟΥ» (ΑΤΜΑΝ), ΝΙΡΒΙΚΑΛΠΑ ΣΑΜΑΝΤΙ

5. Η ΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΒΙΑΤΑΜ (ΒΡΑΧΜΑΝ), ΣΑΧΑΤΖΑ ΣΑΜΑΝΤΙ

ΓΙΟΓΚΑ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ ΣΑΜΚΥΑ ΓΙΟΓΚΑ

(ΑΣΤΑΝΓΚΑ ΓΙΟΓΚΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΑΖΑΛΙ)

1. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΓΚΑ

2. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΥ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ

3. Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΜΠΡΑΤΖΝΑΤΑ ΣΑΜΑΝΤΙ

4. Ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΑΜΠΡΑΤΖΝΑΤΑ ΣΑΜΑΝΤΙ

5. Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΤΑΝΤΡΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΑΝΤΡΙΚΗ ΜΥΗΣΗ

1. Ο «ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ»

2. ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ «ΤΟΠΙΚΟΤΗΤΑ», ΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

3. Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ «ΠΗΓΗ» ΣΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

4. Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΙ Η «ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ» ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΑ

5. Η ΤΕΛΙΚΗ ΕΝΩΣΗ (ΑΝΤΒΙΑΤΑΜ)

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ

1. Η ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ, Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ (ΒΙΤΖΝΑΝΑ) ΚΙ Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

2. Η ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ

3. ΤΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΤΖΑΝΑ, ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

4.ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΣΑΜΑΠΑΤΤΙ,ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΒΑΘΟΥΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ (ΒΙΤΖΝΑΝΑ), ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ-ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ-ΑΦΥΠΝΙΣΗ

5. Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΕΠΙΤΕΥΞΗ,ΤΟ ΝΙΡΒΑΝΑ

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΤΑΟΪΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

(ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ «ΓΟΥ ΤΑΝΓΚ ΚΟΥΝΓΚ ΦΟΥ»)

(«ΓΟΥ ΤΑΝΓΚ ΤΑΪ ΤΣΙ ΤΣΟΥΑΝ»)

1. ΤΟ ΤΖΙΝΓΚ ΖΟΥΟ (ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΤΑΪ-ΤΣΙ, ΤΑΟΪΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ, «ΣΙΩΠΗΛΟ ΚΑΘΙΣΜΑ»)

2. ΤΟ ΓΟΥ-ΓΟΥΕΪ, ΝΕΪ ΚΟΥΝΓΚ (ΤΣΙ ΚΟΥΝΓΚ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΤΣΙ ΑΠΟ ΤΟ «ΜΥΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ», ΣΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ)

3. ΤΟ ΤΕ, ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΤΖΙΝΓΚ (ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ) ΣΕ ΤΣΙ (ΚΑΘΑΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ)

4. ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΤΕ, Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΤΑΟ, «ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ» ΤΟΥ ΤΣΙ ΣΕ ΣΕΝ Ή ΤΑΪ-ΤΣΙ (ΜΕΓΑ ΤΕΡΜΑ)

5. Η «ΕΠΙΤΕΥΞΗ» ΤΟΥ ΤΑΟ, (Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΓΟΥ-ΤΣΙ, ΕΣΧΑΤΟ ΤΕΡΜΑ)

ΖΕΝ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ ΖΕΝ

1. ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΖΕΝ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΖΕΝ

2. ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ ΖΕΝ: ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ, ΤΩΡΑ

3. ΑΣΚΩΝΤΑΣ ΤΟ ΖΕΝ: Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

4. ΒΙΩΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΖΕΝ: Η ΧΩΡΙΣ ΕΜΠΟΔΙΑ ΥΠΑΡΞΗ

5. ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΖΕΝ: Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΦΩΤΙΣΗ

ΘΙΒΕΤΑΝΙΚΟΣ ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟ ΜΠΑΡΝΤΟ

1. Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

2. ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΟΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΚΕΝΤΡΑ

3. Η ΗΡΕΜΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ ΚΙ Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΗΣ ΔΥΑΔΙΚΟΤΗΤΑΣ

4. Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΟ ΣΑΜΠΧΟΓΚΑ ΚΑΓΙΑ ΚΙ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΣΟΦΙΩΝ

5. Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ (ΝΤΑΡΜΑ ΚΑΓΙΑ)

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

1. Η ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ

2. ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

3. Η ΟΡΘΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ Η ΚΑΘΑΡΣΗ ΤΟΥ ΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΙΣΜΟΥΣ

4. Ο ΚΑΘΑΡΟΣ ΝΟΥΣ ΚΙ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΔΟΥ ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ

5. Η ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ


ΚΑΜΠΑΛΑ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΑΜΠΑΛΑ

1. ΤΟ ΟΝ (ΤΟ «ΑΪΝ ΣΟΦ», Ο «ΧΩΡΟΣ», ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ, ΤΑ ΠΕΔΙΑ ΥΠΑΡΞΗΣ ΚΙ Η ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΑΣΙΓΙΑ)

2. ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΝΕΦΕΣ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΓΙΕΤΣΙΡΑ

3. ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ «ΔΙΑΛΥΣΗ» ΤΟΥ ΝΕΣΑΜΑΧ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΜΠΕΡΙΑ

4. ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΑΤΣΙΛΟΥΤ ΚΑΙ «ΑΝΥΨΩΣΗ» ΤΟΥ ΡΟΥΑΧ ΣΤΟ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ ΦΩΣ

5. Η «ΒΙΩΣΗ» ΤΟΥ ΑΪΝ ΣΟΦ

ΜΑΓΙΚΟΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ
ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ  ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

ΓΙΑΣΠΕΡΣ

 Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ "ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΟΣ"

1. ΤΟ «ΠΕΡΙΕΧΟΝ» (DAS UMGREIFENDE) ΣΑΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ «ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ» (BEWUSSTSEIN UBERHAUPT)

2. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η «ΔΙΑΦΩΤΙΣΗ» (EXISTENZERHELLUNG)

3. Η ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΟΥ «ΕΔΩ-ΕΙΝΑΙ» (DA-SEIN) ΣΕ «ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ» (BEWUSSTSEIN UBERHAUPT)

4. Η ΑΝΥΨΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ» (BEWUSSTSEIN UBERHAUPT) ΣΤΗΝ «ΚΑΘΑΡΗ ΥΠΑΡΞΗ» (EXISTENZ)

5. Η ΒΙΩΣΗ ΤΟΥ «ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΟΣ» (DAS UMGREIFENDE)

ΧΑΪΝΤΕΓΚΕΡ

 Η ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ "ΜΗΔΕΝΟΣ"

1. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ «ΕΔΩ-ΕΙΝΑΙ» (DA-SEIN) ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ «ΜΗΔΕΝΟΣ» (SEYN) ΚΑΙ ΤΟΥ “ΧΡΟΝΟΥ” (ZEIT)

2. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ «ΥΠΕΡΒΑΣΗ» (EK-SISTENZ)

3. Η ΒΙΩΣΗ ΤΟΥ «ΕΔΩ-ΕΙΝΑΙ» (DA-SEIN) ΣΑΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΗΣ «ΕΜΠΕΙΡΙΚΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ» (SEINDES)

4. Η ΑΝΥΨΩΣΗ ΤΟΥ «ΕΔΩ-ΕΙΝΑΙ» (DA-SEIN) ΣΤΟ «ΚΑΘΑΡΟ ΕΙΝΑΙ» (SEIN)

5. Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΕΡΒΑΣΗ (EK-SISTENZ) ΣΤΟ «ΜΗΔΕΝ» (SEYN)

Copyright © fftsoe 2010-2017.All Rights Reserved