__________________________________________________________________

__________________________________________________________________
***

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Η Εξέλιξη του ανθρώπου / Από την Νεολιθική Εποχή στην Σύγχρονη Πραγματικότητα



Πριν 10.000 χρόνια, μετά το λιώσιμο των πάγων στην περιοχή της Νότιας Ευρώπης, και μετά την γεωργική επανάσταση – που είχε ξεκινήσει, τουλάχιστον δύο χιλιετηρίδες πριν στην Εύφορη Ημισέληνο, από το Δέλτα του Νείλου μέχρι την Μεσοποταμία  και τον Περσικό Κόλπο – (μικτή γεωργία, δηλαδή αγροτική καλλιέργεια, και κτηνοτροφία), αρχίζει ουσιαστικά η νεολιθική εποχή. Ο άνθρωπος γίνεται παραγωγός της τροφής του (χωρίς να εγκαταλείπεται τελείως, το κυνήγι, το ψάρεμα, κι η συλλογή καρπών και φυτών), εγκαθίσταται μόνιμα σε περιοχές που προσφέρονται για καλλιέργεια, φτιάχνοντας μόνιμους οικισμούς (και προς το τέλος της περιόδου πόλεις)…

Στην διάρκεια της νεολιθικής εποχής (10.000 – 5.000 χρόνια πριν) αρχίζουν να σχηματίζονται οι πολυθεϊστικές αντιλήψεις (αντανακλώντας ως ένα σημείο, την κοινωνική οργάνωση της εποχής, ένα σύστημα «ομαδικής ηγεσίας», που ξεχώριζε τις ικανότητες του καθενός, αλλά υποτάσσονταν στις συλλογικές αποφάσεις… πολύ αργότερα θα αναδυθούν κεντρικές εξουσίες και η κοινωνική οργάνωση θα τροποποιηθεί, προετοιμάζοντας τον ερχομό της «βασιλείας» και την δημιουργία βασιλείων και αυτοκρατοριών…)… και ταυτόχρονα αρχίζει να ανιχνεύεται μέσα στην ψυχή (που θεωρείται αφηρημένη ζωική δύναμη) ο «νους», το «λογικό», σαν το ανώτερο μέρος της ψυχής. Τα κοσμοθεωρητικά συστήματα των ανθρώπων γίνονται πιο πολύπλοκα, κι αρχίζουν να εμφανίζονται λατρείες και έθιμα. Ο «ανώτατος θεός», ο «δημιουργός», παραχωρεί την «θέση» του σε θεούς της γονιμότητας, της συγκεκριμένης δημιουργίας, των καιρικών φαινομένων, της γης, των νερών, κλπ…

Στο τέλος της νεολιθικής εποχής (μετά από μία μακρά προετοιμασία χιλιετηρίδων), η εικονική αποτύπωση των αντικειμένων σε διάφορα υλικά διαμορφώνεται σε συγκροτημένη εικονική γραφή στην αρχή, κι αργότερα σε αφηρημένη γραφή (εικόνες, εικονογράμματα, ιδεογράμματα, σύμβολα, κι αργότερα αλφάβητα και σύγχρονη γραφή)…

Στο τέλος της νεολιθικής εποχής, ακόμα, εφευρίσκεται ο τροχός και κατασκευάζονται άμαξες, όχι μόνο για την μεταφορά ανθρώπων κι αγαθών (πράγμα που αναπτύσσει το εμπόριο πιο πολύ), αλλά και για πολεμικούς σκοπούς…

Στο τέλος της νεολιθικής εποχής, τέλος, αποσαφηνίζονται, η «κοσμική» κι η «θρησκευτική» εξουσία… Στις επόμενες χιλιετηρίδες οι  δύο «εξουσίες» άλλοτε συγχωνεύονται, άλλοτε συνεργάζονται, κι άλλοτε βρίσκονται αντιμέτωπες…

Εδώ βρίσκονται οι απαρχές του ιστορικού πολιτισμού…


Η εποχή του χαλκού (5.000 – 3.000 χρόνια πριν), είναι η εποχή των βασιλείων και των παλιών αυτοκρατοριών της Εγγύς Ανατολής, της Ινδίας και της Κίνας, και της Κρήτης του Μίνωα… είναι η εποχή που αρχίζει να διαμορφώνεται ο «ενοθεϊσμός» και ο «μονοθεϊσμός και στο τέλος της εποχής εμφανίζονται οι μονοθεϊστικές θρησκείες (όλες αυτές οι αντιλήψεις πηγαίνουν παράλληλα και με την κοινωνική οργάνωση, είναι η εποχή των βασιλέων…)… ενώ παράλληλα, μέσα στο «νου», σαν το ανώτατο σημείο της εξέλιξής του, της «διεύρυνσής» του αναδύεται η αντίληψη του «πνεύματος», (σαν «καθαρού νου», νου απαλλαγμένου από προσωπικά στοιχεία…


Η καθαρά ιστορική εποχή (3.000 πριν, μέχρι σήμερα) είναι η εποχή των βασιλείων, των νέων  αυτοκρατοριών της Μεσογείου, και των σύγχρονων εθνών, είναι η εποχή των μεγάλων ιστορικών θρησκειών, όπου η Θεότητα ανιχνεύεται πλέον σαν Κάτι Έξω από τις ανθρώπινες αντιλήψεις, Άχρονο, Αναλλοίωτο…. ενώ παράλληλα, η πηγή, η ουσία, και το όριο εξέλιξης του ανθρώπινου πνεύματος ταυτίζεται με την Ίδια την Θεότητα… Όλα Είναι Θεός, στο Βάθος της Ύπαρξής τους, Όλα Προέρχονται από τον Θεό, Αναφέρονται στο Θεό, κι Εξελίσσονται προς τον Θεό…

Παρόλο όμως που η Νέα Αποκάλυψη, το «Κήρυγμα του Βούδα», η «Διδασκαλία του Λάο Τσε», ο «Ιερός Λόγος του Ορφέα», το «Ευαγγέλιο του Ιησού», δείχνουν μία Βιωματική Προσέγγιση της Θεότητας στα Βάθη της ύπαρξής μας όλες σχεδόν οι ιστορικές θρησκείες ξέπεσαν σε απλές θεωρητικές διδασκαλίες, σε οργανωμένες θρησκευτικές λατρείες και εξωτερικές δραστηριότητες… Πρέπει να «κοπιάσει» κάποιος οπαδός, ή μελετητής μίας θρησκείας για να «ανασύρει» το αρχικό μήνυμα μέσα από τον τεράστιο όγκο των ανθρώπινων παρεμβάσεων, των ερμηνειών, των σχολίων, της «παράδοσης»… και να βιώσει  την πραγματική ουσία της θρησκείας, που είναι μία «διευρυμένη συνείδηση», η «συνειδητοποίηση της Μίας Ουσίας που Υπάρχει στο Βάθος των Πάντων», η «επίγνωση της Μίας Και Μοναδικής Πραγματικότητας», η «Αναγνώριση του Θεού σαν Ουσίας των Πάντων»…

Εδώ και κάμποσα χρόνια γίνεται κατανοητό, από φωτισμένους ανθρώπους διαφόρων ειδικοτήτων (θρησκειολόγους, φιλοσόφους, ανθρωπολόγους, κοινωνιολόγους, ιστορικούς…) ότι όλες οι ιστορικές θρησκείες (σαν θεωρίες κι οργανωμένες θρησκείες, οργανισμοί, κλπ) έχουν κλείσει τον «ιστορικό κύκλο» τους, κι αρχίζει να Αναδύεται μία Νέα Αντίληψη της Θρησκείας: Γίνεται αντιληπτό ότι:

Η Πραγματικότητα Αποτελεί το Υπόβαθρο κάθε ύπαρξης, κάθε δραστηριότητας.

Αυτή η Πραγματικότητα Προσεγγίζεται Βιωματικά σαν το Εσώτερο Είναι μας από οποιονδήποτε άνθρωπο ανεξαρτήτως πεποιθήσεων, και αντιλήψεων, και εξωτερικών δραστηριοτήτων.

Αυτή η Πραγματικότητα επειδή Είναι εξαρχής Παρούσα, δεν χρειάζεται να «πραγματοποιηθεί». Δεν έχει διδασκαλία, ή μονοπάτι. Γίνεται Αντιληπτή όταν σταματήσει ο θόρυβος της σκέψης (όχι μόνο στο εξωτερικό επίπεδο, αλλά και στα βαθύτερα στρώματα της ύπαρξης).

Η Πραγματικότητα Αποτελεί Ένα Ενιαίο (Ενοποιημένο) Πεδίο, μέσα στο Οποίο, υπάρχουμε και ζούμε και δραστηριοποιούμαστε. Πέρα και πάνω από όλες τις «επιφανειακές δραστηριότητες» το Βάθος της Ύπαρξης Παραμένει Αναλλοίωτο, Άχρονο, και Σταθερό. Ο Κύκλος της Εξέλιξής μας Κλείνει σε Αυτό το Αιώνιο Σταθερό, (η δημιουργία ακόμα κι αν διαρκεί ασύλληπτο χρόνο επιστρέφει στο Άχρονο).

Πολλοί μεγάλοι διδάσκαλοι της νέας εποχής διδάσκουν ακριβώς αυτό το πράγμα, ότι η Πραγματικότητα Είναι Ήδη Παρούσα, πέρα από την προσωπική ύπαρξη και την εξωτερική δραστηριότητα: το Ολοκληρωμένο Ον Βιώνει την Πραγματικότητα στο Σύνολό της, και το Βάθος και την εξωτερική δραστηριότητα…

Είναι αυτή η Αντίληψη που θα επικρατήσει στη Νέα Εποχή, όσο κι αν οι άνθρωποι, οι ανθρώπινες κοινότητες, εξελίσσονται πολύ αργά…

...
ΕΠΟΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ

...

ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ

Copyright © fftsoe 2010-2017.All Rights Reserved

123

Δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Το σύνολο του περιεχομένου του Δικτυακού μας τόπου, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, των κειμένων, ειδήσεων, γραφικών, φωτογραφιών, σχεδιαγραμμάτων, απεικονίσεων, παρεχόμενων υπηρεσιών και γενικά κάθε είδους αρχείων, αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, με εξαίρεση τα ρητώς αναγνωρισμένα δικαιώματα τρίτων.
Συνεπώς, απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «λήψη» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος. Γίνεται γνωστό ότι σε περίπτωση κατά την οποία το Ίδρυμα συναινέσει, ο αιτών υποχρεούται για την ρητή παραπομπή μέσω συνδέσμων (hyperlinks) στο σχετικό περιεχόμενο του Δικτυακού τόπου του Ιδρύματος. Η υποχρέωση αυτή του αιτούντος υφίσταται ακόμα και αν δεν αναγραφεί ρητά στην έγγραφη συναίνεση του Ιδρύματος.
Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η μεμονωμένη αποθήκευση και αντιγραφή τμημάτων του περιεχομένου σε απλό προσωπικό υπολογιστή για αυστηρά προσωπική χρήση (ιδιωτική μελέτη ή έρευνα, εκπαιδευτικούς σκοπούς), χωρίς πρόθεση εμπορικής ή άλλης εκμετάλλευσης και πάντα υπό την προϋπόθεση της αναγραφής της πηγής προέλευσής του, χωρίς αυτό να σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.
Επίσης, επιτρέπεται η αναδημοσίευση υλικού για λόγους προβολής των γεγονότων και δραστηριοτήτων του Ιδρύματος, με την προϋπόθεση ότι θα αναφέρεται η πηγή και δεν θα θίγονται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, δεν θα τροποποιούνται, αλλοιώνονται ή διαγράφονται εμπορικά σήματα.
Ό,τι άλλο περιλαμβάνεται στις ηλεκτρονικές σελίδες του Δικτυακού μας τόπου και αποτελεί κατοχυρωμένα σήματα και προϊόντα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων ανάγεται στη δική τους σφαίρα ευθύνης και ουδόλως έχει να κάνει με τον Δικτυακό τόπο του Ιδρύματος.