OM

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ / ΕΞΕΛΙΞΗ / ΚΑΤΑΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΥΛΗ

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ / ΕΞΕΛΙΞΗ / ΚΑΤΑΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΥΛΗ
ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ (ΠΗΓΗ (Κενή Μόνο Συνείδηση(Καθαρή Ενοποιημένη Συνείδηση(Παγκόσμια Συνείδηση (ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΜΗ ΔΥΑΔΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΑΓΝΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ (Ανώτερη Αντικειμενική Ηθική Νοημοσύνη, Νόηση(Έλλογη Συναισθηματική Βουλητική Νοημοσύνη, Διανόηση(Ενστικτώδης Νοημοσύνη (Ψυχοσωματικές Δραστηριότητες (Υλικό Σώμα

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ / ΕΙΣΕΛΙΞΗ / ΑΝΑΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΛΗ

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ / ΕΙΣΕΛΙΞΗ / ΑΝΑΒΑΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΛΗ
ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ) ΠΗΓΗ) Κενή Μόνο Συνείδηση) Καθαρή Ενοποιημένη Συνείδηση)Παγκόσμια Συνείδηση) ΦΩΤΙΣΜΕΝΗ ΜΗ ΔΥΑΔΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, ΑΓΝΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ) Ανώτερη Αντικειμενική Ηθική Νοημοσύνη, Νόηση)Έλλογη Συναισθηματική Βουλητική Νοημοσύνη, Διανόηση)Ενστικτώδης Νοημοσύνη) Ψυχοσωματικές Δραστηριότητες) Υλικό Σώμα
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2019

Ο Άνθρωπος στην Ύπαρξη και στον Χρόνο


Μέσα μας, όταν Ανυψωνόμαστε Προς τον Θεό, την Πηγή των Πάντων, το Όριο Κάθε Εξέλιξης, μπορούμε να Βρούμε την Αληθινή Γνώση, Όλη την Γνώση.
Μπορεί η Αλήθεια να είναι Αιώνια και να Έχει Ήδη Διατυπωθεί… όμως προσεγγίζοντάς την ξανά και ξανά βοηθάμε στην διασαφήνισή της και στην κατανόησή της.
Ο Αληθινός Λόγος είναι σαν τον ορίζοντα, όσο βαδίζεις προς το μέρος του, τόσο απομακρύνεται. Έτσι και με το λόγο, όσο  προσεγγίζεις ένα θέμα τόσο ανοίγονται πλατύτερα πεδία διερεύνησης.
Δεν πρέπει να συγχέουμε τη Φυσική Πραγματικότητα, που Προσεγγίζεται όχι διανοητικά αλλά Μόνο Βιωματικά σαν Ενότητα των Πάντων, με τις ερμηνείες και τις λέξεις.
Παρόλα αυτά ο Λόγος μας δεν είναι μάταιος – κι ας ανήκει, σαν κάθε λόγο, στον κόσμο των ειδώλων – αντίθετα, είναι παρήγορος κι ελπιδοφόρος, ακόμα και γι’ αυτούς που δεν καταλαβαίνουν… γιατί Δείχνει Προς Την Αλήθεια.
Είναι τελικά θέμα λόγου, να εξηγήσεις, να συνεννοηθείς. Μερικές φορές όταν παίρνουμε τις ερμηνείες για την Πραγματικότητα και τις λέξεις για τα ίδια τα πράγματα, μπερδευόμαστε… τότε οι λέξεις γίνονται εμπόδιο.
Η Αληθινή Επικοινωνία είναι πέρα από λέξεις, όταν υπάρχει ανθρώπινο ενδιαφέρον, Αγάπη… Όταν μπορέσουμε να νοιώσουμε πέρα από τις λέξεις τον Αληθινό Άνθρωπο που Μιλάει και Καταθέτει την Κατανόησή του…
Πραγματικότητα είναι σε γενικές γραμμές τα Φυσικά Περιστατικά, κι Εδώ Περιλαμβάνονται Όλα, Όλα: Ποιος είπε ότι Θεός, Συνείδηση, πνεύμα, νους, ψυχή, ύλη (με ολόκληρο το σύμπαν),είναι πράγματα ξεχωριστά; Αυτό το λέει η ανθρώπινη σκέψη, η «ερμηνεία» που κάνει της Πραγματικότητας, που είναι μια «κατασκευή». Άλλο πράγμα η Πραγματικότητα, άλλο η «ερμηνεία».
Τι είναι ο άνθρωπος; Η Ίδια η Πραγματικότητα, γιατί δεν υπάρχει διαχωρισμός κανένας. Από τη Φύση του ο άνθρωπος είναι Όλα… αλλά στην «συμπεριφορά» του γίνεται κάτι άλλο, ό,τι θέλει, ανόητος, τυφλός, ζώο…
 Αν ο άνθρωπος αφήσει την Αληθινή Φύση να τον Καθοδηγήσει, θα τον καθοδηγήσει σωστά, απλά δεν το κάνει.
Ποιος είπε ότι πριν 500.000 χρόνια όταν ανέτειλε η «αυτοσυνείδηση» αυτό το ζώο δεν είχε  οράματα, αισθήματα, Αγάπη;. Ήταν Όλα, ακόμα και Αγάπη, αλλά πιο πολύ (οι πιο πολλοί) ήταν μόνο το ζώο.
Η Πραγματικότητα Είναι Αυτό που Είναι κι Είναι, Εδώ, Τώρα, δεν είναι αλλού… Ρέει Συνεχώς, αλλά Κάθε Στιγμή Εκπληρώνει το Σκοπό της.  Αυτά περί εξέλιξης, χρόνου, σκοπού της δημιουργίας, πορείας, ολοκλήρωσης του ανθρώπου, είναι όλα «όνειρα» στα πλαίσια της «ερμηνείας» της Πραγματικότητας… δεν ανήκουν στην Πραγματικότητα.
Ο άνθρωπος απλά πρέπει να Συνειδητοποιήσει ότι είναι η Πραγματικότητα, Όλη η Πραγματικότητα, Να Είναι Ένα με Όλα, να Ρέει Μαζί με τη Ζωή, Κάθε Στιγμή, στην Αιωνιότητα… είτε σαν ενσαρκωμένη οντότητα, είτε με όποια άλλη μορφή του δίνει η Ζωή… γιατί Ζωή δεν είναι μόνο η βιολογική ζωή, η Ζωή είναι Ύπαρξη, Κίνηση που Αυτοεκπληρώνεται Κάθε Στιγμή, στην Αιωνιότητα…
Έτσι  ούτε η Πραγματικότητα, ούτε ο Άνθρωπος (στη Φύση του) είναι πρόβλημα: Πρόβλημα είναι η «συμπεριφορά» του ανθρώπου, η «ανωριμότητά» του, η «βαρβαρότητά»… Όλα αυτά πηγάζουν από το απλό γεγονός ότι ο άνθρωπος δεν Ζει στην Πραγματικότητα, την Πραγματικότητα, αλλά ζει στο μυαλό του, αυτά που σκέφτεται και κάνει, που δεν τον οδηγούν πουθενά, γιατί εξορισμού ζει «μέσα στο όνειρο».
Η ζωή είναι «συμβάντα», «διαδικασίες», δεν είναι θεωρίες και σχολιασμός της σκέψης…
Υπάρχει μια Ενιαία Πραγματικότητα, δεν υπάρχει διαχωρισμός…
Η   Ζωή Είναι Μία, δεν υπάρχει διαχωρισμός σε «Ζωή» και «Άσκηση» (Ενεργός προσοχή, Διαλογισμός, Προσευχή, - δεν εξετάζω ποιο περιεχόμενο θα δώσουμε).
Το να Ζούμε και το να ζούμε συνειδητά (ασκούμενοι, προσευχόμενοι, οτιδήποτε άλλο) δεν είναι το ίδιο; Είναι διαφορετικά πράγματα; Δηλαδή μπορεί κάποιος να πει, γενικώς ζω, αλλά κάθε μέρα, κάποια συγκεκριμένη ώρα, απομονώνομαι, προσεύχομαι, διαλογίζομαι, κάνω κάτι; Μπορούν ζωή και άσκηση να διαχωριστούν; Κι αν ναι τι γίνεται; Είμαστε διαφορετικοί άνθρωποι, σε διαφορετικές καταστάσεις;
Πως αντιλαμβανόμαστε τον Άνθρωπο;
Αναφερόμαστε σε Ουσία, ύπαρξη, πνεύμα, λόγο, νου, ψυχή, βιολογικό σώμα… Πως ακριβώς ιεραρχούνται αυτές οι δυνάμεις-λειτουργίες μέσα στον άνθρωπο; Σε τι εξελίσσεται ο άνθρωπος; Πως Βιώνει την Πραγματικότητα, την Αληθινή Ουσία, ή πως επικοινωνεί με Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν Ζωντανό Θεό;… Μπορεί να εξελιχθεί ο άνθρωπος, να γίνει σαν Αυτόν τον Θεό;… κι όλα αυτά, τα όντα, ο άνθρωπος, δεν Στηρίζονται και δεν Αναφέρονται στο Άγνωστο Όλο; (δεν έχει σημασία το Όνομα).
Πιστεύουμε ότι προορισμός του ανθρώπου – σαν είδος – είναι ο εξωτερικός κόσμος;
Η Συνείδηση που φυλακίστηκε μέσα στο βιολογικό σώμα, τι ακριβώς είναι; Άυλη ουσία, ενέργεια, παρουσία; Ή απλά προϊόν βιοχημικών διαδικασιών του εγκεφάλου; Επιβιώνει του θανάτου; Και μετά;
Δεν υπάρχει επικοινωνία ζωντανή με την Ανώτερη Πραγματικότητα; Μόνο μέσω κάποιων θεϊκών απεσταλμένων  (μεσολαβητών) υπάρχει κάποιου είδους «επαφή»;
Ο Αληθινός Άνθρωπος (Αυτός που θα προκύψει με την Εξέλιξη, ίσως σε χιλιετηρίδες, δεν ξέρω)  δεν μπορεί να περιοριστεί στο υλικό σύμπαν, όσο απέραντο κι αν φαίνεται σήμερα (γιατί δεν έχουμε γνώση και τεχνολογία – όχι ανθρώπινη τεχνολογία, κάτι διαφορετικό).
Το σύμπαν είναι πολύ μικρό για να χωρέσει τα «όνειρά» μας.
Η Εξέλιξη του Ανθρώπου και το εξελικτικό βήμα προς την «θέωση – φώτιση» συμβαίνει μέσα στον φυσικό χώρο;
Η Συνείδηση θα συνδέεται πάντα με κάποιο σώμα; φυσικό σώμα;
Η Συνείδηση δεν είναι (σαν παρουσία, δραστηριότητα, ενέργεια) κάτι διαφορετικό από το σώμα που μπορεί να απελευθερωθεί και να συνεχίσει την εξέλιξή της σε άυλους κόσμους;
Ανεξάρτητα από την εξέλιξη της ανθρωπότητας και το εξελικτικό στάδιο που βρίσκεται τώρα, υπάρχει για κάθε οντότητα μια ατομική πορεία, μια προσωπική εξέλιξη, που μπορεί και να μην συμβαδίζει με την εποχή του. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι πολύ πιο μπροστά από την εποχή τους ή δικαιώνονται μετά από αιώνες…
Κάποιος που σήμερα ψάχνει να βρει την αλήθεια δεν θα πρέπει να ακολουθήσει ένα προσωπικό δρόμο, να ανοίξει μόνος του το μονοπάτι;
Και με ποιο τρόπο εξελίσσεται η συνείδηση; Και πως απελευθερώνεται;
Αν κάποιος δεν στηριχτεί σε ό,τι ο ίδιος Βιώνει, στην Εμπειρία της Ζωής που Αποκομίζει, στην Κατανόηση που κατακτά, από πού μπορεί να δεχθεί βοήθεια;
Τελικά η Αλήθεια, η Γνώση, η Ελευθερία, δεν είναι πέρα από όλη την ηλιθιότητα που συσσώρευσε ο άνθρωπος;
Η Φώτιση, η Απελευθέρωση δεν είναι έξω από τον χρόνο των ανθρώπων; Γιατί πρέπει ο Θεός να ασχολείται με το υλικό σύμπαν κι ένα ασήμαντο πλανήτη, τη γη; Γιατί οι άνθρωποι να μην επιστρέψουν στους άυλους κόσμους από όπου ίσως προήλθαν;… Επειδή η «Συνείδηση» έχει Θεϊκή Καταγωγή και δεν είναι η γη η αληθινή κατοικία της.
Τελικά το Μήνυμα της Ανώτερης Δύναμης είναι να αποκατασταθεί η τάξη εδώ, στη γη; Ή όσοι είναι άξιοι να επιστρέψουν στον Οίκο του Πατέρα τους;
Δεν ξέρω… Απλά αναρωτιέμαι.
Ο κόσμος δεν έχει γιατρειά.
Πρέπει να μιλάμε τη Γλώσσα της Αλήθειας.
Η Αλήθεια δεν έχει σκληρή γλώσσα. Η Αλήθεια είναι Αλήθεια, τίποτα περισσότερο.
Κι ασφαλώς όλοι οι άνθρωποι που βλέπουν την Αλήθεια από Κάπου αλλού Φωτίζονται κι Εμπνέονται.
Τελικά τι μπορεί να γίνει πρακτικά; Με συγκεκριμένες δράσεις. Με διαπιστώσεις, ανεφάρμοστες προτάσσεις, με ευχές, με ελπίδα ότι θα έρθει βοήθεια από αλλού, δεν προχωράει η ζωή… δεν προχωράει.
Δεν λέω πως πρέπει να «μεταναστεύσουμε» είτε σε άλλο «τόπο», είτε στην «φαντασία». Λέω πως πρέπει να είμαστε εδώ. Να κάνουμε τι;
Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι βολεμένοι σε αυτή την κατάσταση της άγνοιας (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο), στηρίζουν ή αποδέχονται αυτή την κατάσταση. Δεν είναι ότι δεν βλέπουν, δεν ακούνε ή ότι αδιαφορούν. Αποδέχονται. Καταλαβαίνουμε πόσο εφιαλτικό είναι αυτό; Θα τους σώσει κάποιος με το ζόρι; Δεν θέλουν.
Και ξανακάνουμε κύκλο και ξαναρχόμαστε στην ίδια ερώτηση. Θα προχωρήσουμε με ποιους; Με τους σύγχρονους ανθρώπους; Ζούμε στον πλανήτη των Homo simian. Κι οι Σοφοί Χάθηκαν στη σκόνη του χρόνου.
Η Αλήθεια Είναι Πάντα Εδώ, Τώρα. Δεν είναι αλλού, ούτε στο μέλλον.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ
Το Μυστικό Ξεκλείδωμα της Πνευματικής Αφύπνισης

Η ΑΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΑΙΦΝΙΔΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η ΑΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΑΙΦΝΙΔΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η ΕΜΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

Η  ΕΜΜΕΣΗ ΟΔΟΣ (ΣΤΑΔΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ)

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ

ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΟΔΟΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

23 – Σεπτέμβριος – 2018

Ενδιαφέρεται κάποιος για τις Θρησκευτικές Πρακτικές, για τον Διαλογισμό κλπ. όταν νοιώθει βαθιά μέσα του, την εσωτερική ανάγκη να Βιώσει την Πραγματικότητα, να Βρει την Αλήθεια για την Ύπαρξή του, την Ζωή, την Πραγματική Ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνει μια φυσική ανάγκη της ζωής, ένα βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης. Δεν επιβάλει στον εαυτό του μια αυθαίρετη πειθαρχία της οποίας δεν γνωρίζει τον σκοπό, τους στόχους και τους μηχανισμούς της.

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι μια Φυσική Εκπλήρωση, μια Άνθιση της Ζωής, μια Ωρίμανση της Κατανόησης και μια Αληθινή Πραγμάτωση της Ύπαρξης. Είναι το Εσωτερικό Φως που Ανατέλλει, η Νέα Ζωή που Γεννιέται, το Χρυσό Λουλούδι που Ανθίζει. Είναι ο Αληθινός Εαυτός.

 

09 - Σεπτέμβριος - 2018

Χιλιάδες χρόνια τώρα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν θρησκευτικές πρακτικές, διαλογισμό, γιόγκα, σαντάνα, προσευχή, ενατένιση, συγκέντρωση κι άλλες παρόμοιες πνευματικές τεχνικές με σκοπό να Βιώσουν την Ανώτερη Πραγματικότητα, να Προσεγγίσουν τον Θεό, να Ζήσουν μια Ανώτερη Κατάσταση της Συνείδησης ή να Πραγματοποιήσουν μια Διεύρυνση της Συνείδησης.

Εντούτοις ελάχιστοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ορθά την θρησκευτική δράση κι ασκούν ορθά την πνευματική πρακτική (όποια πρακτική κι αν εφαρμόζουν). Συνήθως οι άνθρωποι, που είτε δεν εμβαθύνουν στο πνευματικό θέμα είτε πληροφορούνται ανεπαρκώς από ανθρώπους που δεν έχουν πραγματική εμπειρία αυτών των θεμάτων (αλλά έχουν απλώς συσσωρεύσει διανοητικές πληροφορίες περί παντός επιστητού), κάνουν ένα βασικό λάθος.

Στην πρακτική εξάσκησή τους δεν ενεργούν με ορθό τρόπο, πράγμα που θα φανέρωνε μια πραγματική κατανόηση, (και μόνο κάποιοι που έχουν εμπειρία μπορούν να υποδείξουν εδώ το ορθό και το λάθος), αλλά ενεργοποιούν ή δραστηριοποιούν κατώτερα κέντα λειτουργίας που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τους οδηγήσουν πέρα από τα όρια της φυσικής λειτουργίας τους.

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι άστοχες δράσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν διαλογισμό, συγκέντρωση, κάθε είδους πνευματική δράση, έχουν πραγματικό στόχο (είτε το αντιλαμβάνεται ο ασκούμενος, είτε όχι) την υπέρβαση της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο ασκούμενος. Ο Πανταζάλι το ξεκαθαρίζει απόλυτα ήδη στους πρώτους αφορισμούς στο «Γιόγκα Σούτρας». Η Συγκέντρωση πρέπει να τελειωθεί, να οδηγηθεί σε Μη-Συγκέντρωση. Το Σαμάντι (στην «περιοχή» του Διαλογισμού) «πραγματώνεται» (και μόνο τότε) όταν ακριβώς καταλύεται το «κέντρο δράσης» και διαλύεται η διάκριση Διαλογιζόμενου-διαλογισμού-αντικειμένου του διαλογισμού σε μια Ενότητα Επίγνωσης που περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι η Μη-Δυαδική  Συνείδηση για την οποία μιλούν όλοι αυτοί που φτάνουν στην Εξωτερική Φώτιση που είναι στο Κατώφλι του Εσωτερικού Χώρου και της Πραγματικής Εμπειρίας στα Βαθύτερα Πεδία της Συνείδησης Όπου Ανατέλλει το Εσωτερικό Φως της Ύπαρξης.

Αυτός ο δρόμος είναι ένας δύσκολος και συχνά προβληματικός κι επώδυνος τρόπος για να φτάσουμε να Βιώσουμε την Αλήθεια. Παραμένει όμως ο κλασσικός δρόμος για τους πιο πολλούς ανθρώπους που ζουν μέσα στην δυαδικότητα (στον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου) και δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς τους μηχανισμούς της ύπαρξής τους, ή δεν τους έχει υποδειχθεί η ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος (από κάποιους που γνωρίζουν, που γνωρίζουν απλά γιατί έχουν εμπειρία).

Ασφαλώς υπάρχει πιο άμεσος τρόπος δράσης, ακόμα και στιγμιαία μετάβαση στην Αφυπνισμένη Κατάσταση της Μη-Δυαδικής Συνείδησης. Αλλά για τους πιο πολλούς ανθρώπους φαίνεται δρόμος απόκρημνος ή δύσβατος.

Στην πραγματικότητα ο πιο Απλός Εύκολος Φυσικός Δρόμος είναι ο Δρόμος της Ζωής, ο Δρόμος της Φύσης μας, που Ξεκινά από την Ορθή Παρατήρηση του Εαυτού κι Οδηγεί μέσα από την Αληθινή Αυτογνωσία (αυτού που Συμβαίνει, Εδώ, Τώρα) στην Πραγματική Απελευθέρωση, στην Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, σε Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν και θεωρούν το πιο Ιερό Βίωμα, στην Καρδιά των Πάντων, στην Βίωση του Όλου.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ – ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ


«Χάος ἦν καὶ Νὺξ Ἔρεβός τε μέλαν πρῶτον καὶ Τάρταρος εὐρύς·
γῆ δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν· Ἐρέβους δ᾽ ἐν ἀπείροσι κόλποις
τίκτει πρώτιστον ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος ᾠόν,
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὥραις ἔβλαστεν Ἔρως ὁ ποθεινός,
στίλβων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώκεσι δίναις.
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νύχιος κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν εἰς φῶς.
Πρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως
ξυνέμειξεν ἅπαντα·
ξυμμειγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς ὠκεανός τε
καὶ γῆ πάντων τε θεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον». 

(Ορφικός Ύμνος, διασώθηκε από τον Αριστοφάνη, «Όρνιθες, 693 – 702», 8ος – 5ος αιώνας π.Χ.)


Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

(Ορφικός Ύμνος, Πρωτογόνου, 8ος – 6ος αιώνας π.Χ.)

«Kάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ  ἔπειτα μόνην καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ [ἐκ] δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;»

(Πλάτωνας, Φαίδων, 67,c,d, 4ος αιώνας π.Χ.)

~~~~~

 

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

«Αυτό (το Βράχμαν) είναι η βαθύτερη ουσία. Αυτό είναι η ψυχή όλου του κόσμου. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το Άτμαν. Αυτό είσαι εσύ»

(Τσαντόγια Ουπανισάδ, 8ος – 4ος  αιώνας π.Χ.).

«Αυτό δεν έχει συνείδηση ούτε του υποκειμένου, ούτε του αντικειμένου, ούτε και των δύο. Αυτό δεν είναι ούτε απλή συνείδηση, ούτε αμέτοχη αίσθηση, ούτε σκοτάδι. Είναι αόρατο, χωρίς σχέσεις, ακατανόητο χωρίς αναφορές, χωρίς δυνατότητα περιγραφής – είναι η ουσία της Αυτοσυνείδησης, το τέλος της μάγια»

(Μαντουκία Ουπανισάδ, 8ος - 4ος  αιώνας π.Χ.)

~~~~~

 

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

"Υπάρχει, ω αδελφοί, μία σφαίρα ζωής όπου δεν υπάρχει ούτε γη, ούτε νερό, ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε η σφαίρα του ατέλειωτου χώρου, ούτε καν η σφαίρα της συνείδησης. Εκεί που σας λέω δεν υπάρχει πραγματικά ούτε αυτός εδώ ο κόσμος, ούτε ο άλλος κόσμος, ούτε η σφαίρα του απείρου διαστήματος, ούτε η σφαίρα της άπειρης συνείδησης, ούτε η σφαίρα της ανυπαρξίας του οτιδήποτε, ούτε η σφαίρα όπου δεν υπάρχει ούτε αντίληψη, ούτε μη αντίληψη. Μιά τέτοια κατάσταση , ω αδελφοί, εγώ θα την περιέγραφα έτσι: ούτε να έρχεσαι, ούτε να πηγαίνεις, ούτε να στέκεσαι, ούτε να γυρίζεις πίσω, ούτε να κατεβαίνεις, μα ούτε και να ανεβαίνεις. Είναι κάτι σαν μη γεννημένο, μη γινόμενο, μη δημιουργημένο, μη συνθεμένο: είναι το τέλος της οδύνης".

(Ουντάνα, VIII, I, 1ος  αιώνας π.Χ.).

~~~~~

 

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

«Το Τάο γιά το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε (να το ονομάσουμε Τάο) δεν είναι το «Αμετάβλητο Τάο» (Τσ’ανγκ Τάο).
Το όνομα που μπορούμε να του δώσουμε δεν είναι «Αμετάβλητο Όνομα» (τσ’ανγκ μίνγ).
Αόρατο (Γου) είναι το όνομα που δίνω στο Γεννήτορα του Γιάνγκ και του Γιν.
Ορατό (Γιέου) είναι το όνομα που δίνω στη Μητέρα των δέκα χιλιάδων όντων.
Αληθινά, στο Γου («μη είναι», «μη έχειν προσδιορισμούς», αόρατο) θα θαυμάσουμε το μυστήριο.
Στο Γιέου («είναι», «έχειν προσδιορισμούς», ορατό) θα δούμε τα εξωτερικά φαινόμενα.
Αυτά τα δύο (Γου και Γιέου) πηγάζουν από το ίδιο (Τάο), αλλά οι τρόποι τους είναι διαφορετικοί.
Τούτο το «ίδιο» (Τάο) το ονομάζω το Σκοτεινό (Σιουάν).
Το πιό σκοτεινό αυτού του σκότους είναι η «Πύλη όλων των Μυστηρίων» (Τσ’ανγκ Τάο).

(Τάο Τε Κίνγκ, κεφάλαιο 1, 9ος - 3ος αιώνας π.Χ.).

~~~~~

 

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσι είσθαι εν τη καρδία σου·
και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου, και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου και περιπατών εν τη οδώ και πλαγιάζων και εγειρόμενος.
Και θέλεις δέσει αυτούς διά σημείον επί της χειρός σου και θέλουσιν είσθαι ως προμετωπίδια μεταξύ των οφθαλμών σου.
Και θέλεις γράψει αυτούς επί τους παραστάτας της οικίας σου και επί τας πύλας σου».

(Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, 4-9, 9ος – 6ος αιώνας π.Χ.)


Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν το νόμω;
Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου.
Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.
Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται.

(Ματθαίος, κεφάλαιο 22, 36-40, 1ος αιώνας μ.Χ.)


Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;
Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις;
Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει.

(Λουκάς, κεφάλαιο 10, 25-28, 1ος αιώνας μ.Χ.)


«Ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος. εαν ουν ο οφθαλμος σου απλους η, ολον το σωμα σου φωτεινον εσται·
 εαν δε ο οφθαλμος σου πονηρος η, ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται. ει ουν το φως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον;»

(Ματθαίος, κεφάλαιο 6, 22-23, 1ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~

 

ΣΟΥΦΙΣΜΟΣ


«Χτύπησε, Κι Αυτός θα σου ανοίξει την πόρτα
Εξαφανίσου, Κι Αυτός θα σε κάνει να λάμψεις σαν τον ήλιο
Πέσε, Κι Αυτός θα σε ανυψώσει στους ουρανούς
Γίνε ένα τίποτα, Κι Αυτός θα σε μεταμορφώσει στο παν».

(Τζάλαλ Άντ-Ντιν Ρούμι, 13ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~




 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~