OM

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΥΗΣΗ



Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΥΗΣΗ

ΚΑΤΑΝΟΟΥΜΕ ότι ο Άνθρωπος (ο καθένας μας) μπορεί, όταν στρέφεται προς τα ΕΣΩ κι αποσύρεται από τον εξωτερικό κόσμο, να Βρει, Μέσα στην ίδια του την Συνείδηση, πέρα από την απλή «αίσθηση παρουσίας», στο «Βάθος της Απεραντοσύνης της Ύπαρξης», το «Πρωταρχικό Βίωμα της Ενότητας», την «Άμεση Επαφή» με ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ, με την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, με το ΑΛΗΘΙΝΟ. ΑΥΤΟ Είναι Κάτι Ζωντανό και μπορείς να το Προσεγγίσεις μόνο με αυτόν τον «Άμεσο Τρόπο». ΑΥΤΟ Είναι ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΕΟΣ για τον Οποίο «μιλούν» οι άνθρωποι, προσεγγίζοντάς Τον συνήθως διανοητικά, σαν μια «αντίληψη» ή μια «ιδέα» (έννοια).
Όταν η Συνείδηση δεν έχει «Εμπειρία της Ενότητας του Όντος» κι είναι απομονωμένη στον Υπαρξιακό Πυρήνα της, διαχωρισμένη σε Υποκείμενο-Αντικείμενο, τότε προσεγγίζει την Πραγματικότητα μέσα από την περιορισμένη αντίληψή της, μέσα από την διανόηση. Δεν έχει «Άμεση Επαφή» με την Πραγματικότητα, «σκέφτεται» την πραγματικότητα και σχηματίζει μια «ιδέα της πραγματικότητας» με βάση τις «πληροφορίες» που έχει, (όλο αυτό είναι μια «κατασκευή» της σκέψης).
___

Στο κατώτερο διανοητικό επίπεδο οι άνθρωποι σχηματίζουν μια ιδέα Αυτού του Υπέρτατου, το Ονομάζουν Πραγματικότητα, Βράχμαν, Ασαμσκρίτα (Σουνιάτα, Ταθάτα), Τάο, Θεό, Αλλάχ, ή κάπως αλλιώς. Οι άνθρωποι μπορούν να υποθέτουν (ή να διαισθάνονται) ότι πίσω από τις ιδέες-λέξεις υπάρχει ΚΑΤΙ αλλά αυτοί οι ίδιοι δεν έχουν «Άμεση Επαφή» με Αυτό το ΑΛΛΟ, απλά διαχειρίζονται (στο επίπεδο που λειτουργούν) τις ιδέες τους, τις διανοητικές πληροφορίες τους.
Προφανώς όλοι οι Μεγάλοι Μύστες, ο Ορφέας, οι Δάσκαλοι των Ουπανισάδ, ο Βούδας, ο Λάο Τσε, ο Ιησούς, ο Μωάμεθ, μιλούσαν για την «Άμεση Επαφή» με ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ, κι όχι για διανοητικές θεωρίες, θρησκείες, ή απλές ιδέες-λέξεις. Οι άνθρωποι που λειτουργούν στο διανοητικό επίπεδο μιλούν για θρησκείες κι είναι σε διαμάχη με τους άλλους για τις αντιλήψεις τους, που είναι όλες «κατασκευές» της σκέψης. Προφανώς όλοι αυτοί είναι ανώριμοι και «παιδιαρίζουν». Πέρα από την «διανόηση», στον ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, στον ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΒΙΩΜΑΤΟΣ, Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ.
Η Θρησκεία των διανοητικών ανθρώπων είναι μια ψευδο-θρησκεία. Προβάλουν τις ιδέες τους στον εξωτερικό κόσμο, σε εξωτερικές δραστηριότητες, σε «ιερές» πράξεις και οργανώνουν «ιστορικά» και «κοινωνικά» θρησκείες. Υποτίθεται ότι με την θρησκευτική λατρεία, τους ναούς, τις θρησκευτικές δραστηριότητες, προσεγγίζουν Αυτό το ΑΛΛΟ, όμως στην πραγματικότητα απλά κάνουν κάποιες εξωτερικές πράξεις (σκέπτονται, μιλούν, αισθάνονται, πράττουν) και δεν έχουν «Εσωτερική Άμεση Επαφή» με ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ, τον ΖΩΝΤΑΝΟ ΘΕΟ. (Συνήθως λένε, «αυτά», το εσωτερικό βίωμα, είναι για τους «ασκητές» και περιορίζονται στην «εξωτερική λατρεία»).
___

Στην ΑΚΑΔΗΜΙΑ μιλάμε κι υποδεικνύουμε απλά αυτόν τον «Άμεσο Τρόπο» να Βρει ο Άνθρωπος Μέσα του το «Πρωταρχικό Βίωμα της Ενότητας των Πάντων». Δεν Υπάρχει καμία «Διδασκαλία», πέρα από την έκθεση απλών γεγονότων που δείχνουν «τι είμαστε», «τι μας συμβαίνει», «ποια είναι η παρούσα κατάστασή μας» και πως πρακτικά «ξεπερνάμε τους περιορισμούς μας» για να «Αναδυθούμε στην Πραγματικότητα». Όταν αναφερόμαστε στην Παράδοση, στις θρησκείες, απλά υποδεικνύουμε τι υπάρχει πίσω από τις «διδασκαλίες» και τις ιδέες-λέξεις, σε βαθύτερο βιωματικό επίπεδο. Δεν αντιλαμβανόμαστε τις θρησκείες διανοητικά, εξωτερικά, όπως οι «άνθρωποι της σκέψης». Δεν έχουμε κανένα διάλογο με τους «ανθρώπους της σκέψης» και δεν ασχολούμαστε με τις ψευδο-θρησκείες τους.
Το «Πρόγραμμά» μας ακολουθεί τον «ετήσιο κύκλο των εποχών», όπως γινόταν και στην Αρχαία Ελλάδα, στους Ορφικούς Κύκλους, στα Μυστήρια και στους Δελφούς. Όχι μόνο η «Δημιουργία» αλλά και η ζωή των ανθρώπων, ακόμα και η ζωή μέσα στο ημερονύκτιο ακολουθούν την κυκλική πορεία. Όλα «αρχίζουν» από Κάπου, έχουν μια εξέλιξη και «κλείνουν» τον κύκλο τους (Κάπου). Η «πνευματική ανάπτυξη» του ανθρώπου ακολουθεί επίσης αυτό τον κύκλο, Ο Άνθρωπος «αναδύεται» από την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, εξελίσσεται μέσα στην «αυτόνομη υπαρξιακή ψευδαίσθησή» του, για να «επιστρέψει» πίσω στην ΠΗΓΗ του (να «συνειδητοποιήσει ότι δεν «αποχωρίστηκε» ποτέ στην πραγματικότητα). Βεβαίως όλα αυτά (η κυκλική πορεία) ισχύουν όταν ζούμε στον «εξωτερικό κόσμο» και «δραστηριοποιούμαστε εκεί. Πέρα από όλα αυτά, στον ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ δεν υπάρχει «χρόνος», «εξέλιξη», «επίτευξη». Μέχρι όμως να Φτάσουμε ΕΔΩ, θα χρησιμοποιούμε όλες αυτές τις «ψευδαισθητικές αντιλήψεις» και θα «οργανώνουμε» τις δραστηριότητές μας σύμφωνα με τον «χρόνο».
Στον ΕΤΗΣΙΟ ΚΥΚΛΟ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ, Υποδεικνύουμε πως, «ξεκινώντας» από βασικές αντιλήψεις και δράσεις (της Συνείδησης), μπορούμε να βιώσουμε ΜΕΣΑ μας το ΑΛΗΘΙΝΟ. Κατανοούμε τι «λένε» πραγματικά όλες οι Παραδόσεις, οι θρησκείες για την βιωματική προσέγγιση της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, πέρα από «διδασκαλίες», «δόγματα», «ιδέες-λέξεις» κι άλλες «διανοητικές ανοησίες». Διευκρινίζουμε τι είναι τελικά ο άνθρωπος, τι κάνει, τι «μπορεί» να κάνει. Και τέλος Εφαρμόζουμε Πρακτικά την ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, όχι σαν «πνευματική εξέλιξη», «πνευματική επίτευξη», «πνευματική φώτιση» ή οτιδήποτε άλλο (όλα αυτά είναι «προλήψεις» της σκέψης), αλλά σαν ΑΝΑΔΥΣΗ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ με την διάλυση των περιορισμών της αντίληψης και των ψευδαισθήσεων της σκέψης. Το ΦΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΑ. «Ανατέλλει» για μας όταν «διαλύεται» το σκοτάδι, αυτό που μας «εμποδίζει» να δούμε, δηλαδή εξωτερικές άστοχες δραστηριότητες. Στο Βάθος της Ησυχίας, στην Απεραντοσύνη της ΣΙΩΠΗΣ, ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ.
Γίνεται κατανοητό ότι όλη αυτή η «ετήσια διαδικασία» αποτελεί μια «συνέχεια» που πρέπει κάποιος να «ακολουθήσει» για να φτάσει στο ΤΕΛΙΚΟ ΒΙΩΜΑ. Όλα αυτά στα οποία αναφερόμαστε είναι μια πραγματική μετάβαση στο ΑΛΗΘΙΝΟ, όχι μια σειρά από άρθρα, διδασκαλίες, μαθήματα, τα οποία θα μπορούσε κάποιος να παρακολουθήσει αποσπασματικά. Σε μια ΣΚΑΛΑ δεν μπορεί να λείπει κανένα σκαλί. Δεν κάνουμε διανοητικά μαθήματα, με διανοητικές πληροφορίες. Δεν είμαστε «Σχολείο».
Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ. Δεν είναι ίδρυμα εξωτερικής γνώσης, ή διανοητικής πληροφόρησης. Δεν είναι θρησκεία ή θρησκευτική οργάνωση. Δεν είναι οργανωμένη ομάδα με οπαδούς.
Η «ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ» είναι ένα ανοικτό ελεύθερο κέντρο μάθησης με αντικείμενο την «Αληθινή Αυτογνωσία». 
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΥΗΣΗ είναι Μετάδοση Ζωής, Ενεργοποίηση Άμεσης Κατανόησης της Πραγματικότητας, Βίωση της Αλήθειας σε πραγματικό χρόνο, Πραγματική Αφύπνιση. Είναι Αυστηρά Προσωπική Καθοδήγηση σε πραγματικό χρόνο. Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΥΗΣΗ δεν είναι διανοητική πληροφόρηση. Δεν μπορεί να γραφτεί σε ένα κείμενο ή να μεταδοθεί με ένα βιβλίο ή μέσω του ίντερνετ.
Χρησιμοποιούμε την διανόηση και τις ιδέες-λέξεις σαν «δείκτες» του πραγματικού, για να μεταβούμε στο πραγματικό. Ο διανοητικός λόγος μας υποδεικνύει την αλήθεια, δεν είναι η αλήθεια. Όταν ο στόχος επιτευχθεί δεν έχει άλλη χρησιμότητα, εγκαταλείπεται, όπως εγκαταλείπεται η σχεδία από εκείνον που πέρασε στην άλλη όχθη του ποταμού.

~~~~~~~~~~

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΜΕΣΗΣ ΑΤΡΑΠΟΥ 

(Η ΟΔΟΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ)

(Η Άμεση Αφύπνιση)

Η Άμεση Αφύπνιση είναι Αναγνώριση αυτού που συμβαίνει, εδώ, τώρα, Κατανόηση του πραγματικού  περιεχόμενου της δράσης μας κι Άμεση Δράση, διάλυση της αυταπάτης: Άμεσος Φωτισμός, χωρίς διαδικασία, χωρίς χρόνο, ελευθερία χωρίς όρια, Συνείδηση χωρίς ιδιότητες, η Αλήθεια.
Η Άμεση Αφύπνιση δεν είναι θεωρία, νοητική σύλληψη και δράση σύμφωνα με την «ιδέα». Δεν είναι διδασκαλία, νοητική πληροφορία που μεταδίδεται με τον λόγο. Δεν είναι καν διαδικασία, διαδικασία πνευματικής άσκησης, διαλογισμού, προσευχής, ή οτιδήποτε από αυτές τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι νοητικοί άνθρωποι (που δεν ζουν στην πραγματική ζωή αλλά σκέφτονται την ζωή και δρουν σύμφωνα με την ημιμαθή γνώση τους). 
Η Άμεση Αφύπνιση είναι Άμεσο Πέρασμα Πέραν (της δυαδικότητας, της σκέψης, της αυταπάτης, της άγνοιας), πραγματική μετατόπιση από τον χώρο της δυαδικότητας (και της πραγματικότητας που κατασκευάζει η σκέψη) στην Πραγματική Ζωή. Είναι ακόμα Πέραν της Ενότητας (της Παγκόσμιας Συνείδησης). Πέραν κάθε αντίληψης Θείας Ύπαρξης.   Διάλυση στον «Απέραντο Χώρο του Χωρίς Ιδιότητες» που είναι πέρα από οποιαδήποτε αντίληψη (σαν διαδικασία ή «περιεχόμενο» αν και αυτά ταυτίζονται, μόνο ο δυαδικός νους τα «ξεχωρίζει»).
Η Άμεση Αφύπνιση είναι η Μετάδοση της Ζωής ( της Αληθινής Ζωής που είναι Άμεση Επαφή με την Πραγματικότητα κι όχι «σκέψη» της ζωής, η φαντασία). Είναι το Ιερό Μυστικό των Αρχαίων Σοφών. Το «Άγγιγμα» του Θεού.
Η Άμεση Αφύπνιση είναι το Πολύτιμο Μυστικό που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά, από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα,  στους ευλογημένους που μπορούν να κατανοήσουν (με την Άμεση Υπόδειξη) χωρίς ανάλυση ή διαδικασίες ή προσπάθειες. Είναι η Μετάβαση από την δυαδικότητα της σκέψης και του χρόνου στο Άχρονο.

~~~~~~~~~~

ΟΙ ΕΠΤΑ ΜΥΗΣΕΙΣ

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Είναι Μία, ανεξάρτητα «αν», «πως» ή «τι» αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι. Επίσης ο Παγκόσμιος Εσωτερισμός είναι ένας («Μία Διδασκαλία»), ανεξάρτητα πως διατυπώθηκε μέσα στον χρόνο, στην παγκόσμια ιστορία, στις διάφορες πολιτιστικές συνθήκες, στην Αρχαία Κίνα, στην Αρχαία Ινδία, στην Αρχαία Ελλάδα και την Ευρύτερη Περιοχή. Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, στο Εδώ και Τώρα, στην Στιγμή που Ρέει, στο Άχρονο. Είναι Ολοκλήρωση και Απελευθέρωση του Ανθρώπου από τις αυταπάτες και τον κύκλο της «δημιουργίας».

Στην Ευρύτερη Περιοχή της Ελλάδας, ήδη από τον 3ο π.Χ. αιώνα όλη η Ελληνική Γνώση, από τα Μυστήρια και την Ελληνική Φιλοσοφία (που πάντα αντλούσε την «γνώση» της από τα Μυστήρια) «αποκρυσταλλώνεται» στο Ερμητικό Ρεύμα που θα «δώσει» στους επόμενους αιώνες τον Γνήσιο Γνωστικισμό, τον Νεοπλατωνισμό και τον Δυτικό Εσωτερισμό. Ήδη από τους προχριστιανικούς αιώνες υπήρξε μια Μυστική Ομάδα (το ΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ) που μετέδιδε την Ιερή Φλόγα της Γνώσης, από γενιά σε γενιά μέχρι σήμερα. Αυτή η Ομάδα διατήρησε την Αληθινή Γνώση, κι εφάρμοζε την ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΥΗΣΗ, μέχρι σήμερα. Από τον ευρύτερο κύκλο αυτού το Ρεύματος προήλθαν οι διάφορες μυστικές και εσωτερικές παραδόσεις της Δύσης, περισσότερο ή λιγότερο «γνήσιες», όπως Ροδόσταυροι, Γνωστικιστές, Τέκτονες, κλπ. Πολλές από αυτές τις ομάδες δεν είναι ΓΝΗΣΙΕΣ, δεν «κατέχουν» την ΓΝΩΣΗ, δεν παρέχουν την ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΥΗΣΗ, αλλά καθιέρωσαν τελείως εξωτερικές, τελετουργικές, (εικονικές), «μυήσεις», φτωχά σύμβολα της ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΜΥΗΣΗΣ. Στην πραγματικότητα ανήκουν στον χώρο της άγνοιας και της εξωτερικής ειδωλολατρίας και δεν έχουν καμία σχέση με την ΓΝΗΣΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΖΩΗ.

Ήδη από την Αρχαία Εποχή, από τους προχριστιανικούς αιώνες, «παρέχονταν» η ΑΛΗΘΙΝΗ ΜΥΗΣΗ, σε όσους «προσέρχονταν» και ήταν «ικανοί» να το βιώσουν. Μετά την πρώτη Εξωτερική Μύηση της Άνοιξης (όπως στα Μικρά Μυστήρια) και την «Ψυχική Μύηση» του Θέρους (όπως στα Μεγάλα Μυστήρια), παρέχονταν στην ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ, τον Μήνα Σεπτέμβριο, η Τρίτη Μεγάλη Μύηση της Κάθαρσης της Διανοίας (όπως στον τρίτο βαθμό των Μυστηρίων, της Εποπτείας).

Το χρονικό διάστημα από τις 22 Σεπτεμβρίου (ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ) μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου (ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ) είναι η πιο Ιερή Περίοδος του ανθρώπινου χρόνου (που βασίζεται στο Φυσικό Ηλιακό Ημερολόγιο). Πάντα, σε όλους τους αιώνες, στην Δύση, αυτή την «Ιερή Εποχή» παρέχονταν οι ΤΡΕΙΣ ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΜΥΗΣΕΙΣ, που αναφέρονται στην Βίωση της Παγκόσμιας Συνείδησης και στην ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ από το ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΤΟ ΘΕΙΟ (όπως στα Μυστήρια του Διονύσου). Σε αυτές τις Τρεις Εσωτερικές Βαθμίδες της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ αναφέρονται οι Τρεις Εσωτερικοί Ουρανοί του Χριστιανικού Μυστικισμού, ή οι Τρεις Λόγοι της Θεοσοφικής Διδασκαλίας.

Το ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ, στις 22 Δεκεμβρίου είναι το Πιο Ιερό Ημερονύκτιο του ανθρώπινου χρόνου (του Φυσικού Ηλιακού Ημερολογίου). Είναι η «Στιγμή» του Άχρονου, η Αρχή και το Τέλος του Χρόνου κι η Αρχή του Νέου Χρόνου στην Παγκόσμια Επαναγέννηση των Φαινομένων, το «Θαύμα» της Δημιουργίας. Το ΑΧΡΟΝΟ είναι Αφιερωμένο στο ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΛΗΨΗ. Είναι η Απόλυτη Σιωπή της Βίωσης του Απολύτου, πέρα από κάθε αντίληψη (και δεν είναι ποτέ εμπειρία κάποιου «εγώ»).

Αυτό για το οποίο μιλάμε δεν είναι μια «διδασκαλία» ή διανοητικές πληροφορίες. Μιλάμε για την «Εμπειρία Ζωής» των Αρχαίων Σοφών (που από γενιά σε γενιά φτάνει μέχρι σήμερα). Μιλάμε για την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΔΩ, ΤΩΡΑ, ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΡΕΕΙ, ΣΤΟ ΑΧΡΟΝΟ, ΣΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Αυτή η Εμπειρία δεν είναι εμπειρία ενός «εγώ» κι είναι  η αληθινή μετάβαση από την Εμπειρία (από «Εμπειρία», Αντικειμενική κι «Απρόσωπη») στο ΧΩΡΙΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ, στο ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΟ, στην ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ που ΑΠΛΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, χωρίς να «σχολιάζεται» από καμία αντίληψη, στο ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΩΝ ΠΝΕΥΜΑ.

Κάποιοι Ακολουθούν τα Χνάρια των Αρχαίων Σοφών. Δεν είναι ούτε φαντασιόπληκτοι ούτε «καθυστερημένοι». Αντίθετα! Ζουν έξω από την διανοητική αυταπάτη μέσα στην οποία ζουν οι περισσότεροι άνθρωποι (σε μια πραγματικότητα «κατασκευασμένη» από την σκέψη τους). ΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ.

~~~~~~~~~~

ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΝΕΥΜΑ

Η Πραγματικότητα είναι Αυτό που τα Περιλαμβάνει Όλα, Εδώ, Τώρα. Όλα Όσα Συμβαίνουν. Πραγματικότητα είναι αυτά που συμβαίνουν πραγματικά, όχι αυτά που αντιλαμβάνονται ή αναλύουν ή ερμηνεύουν ή φαντάζονται τα όντα.
Αυτό που Υπάρχει, Αυτό που τα Στηρίζει Όλα, Αντίληψη, Ύπαρξη, Εμπειρία, Φαινόμενο, Είναι Ελεύθερο και Έξω από όλες τις Δραστηριότητές Του και ταυτόχρονα Παρόν μέσα σε όλες τις Δραστηριότητές Του χωρίς να δεσμεύεται. Όλα είναι Δραστηριότητες.  Η Πραγματικότητα Είναι Δραστηριότητα. Αυτό που Συμβαίνει αυτή τούτη την Στιγμή, η Στιγμή που Ρέει. Αυτό Συμβαίνει (Υπάρχει) μόνο στο Απόλυτο Παρόν, Εδώ, Τώρα. Την Επόμενη Στιγμή έχει αλλάξει. Πραγματική Ζωή είναι η Συνεχής Επαφή με Αυτό που Ρέει κι Αλλάζει Συνέχεια. Είναι η Συμπόρευση με το Ρεύμα της Ζωής. Ο Μόνος Πραγματικός Χρόνος είναι Αυτή η Ροή. Αν χάσουμε την άμεση επαφή με την ροή της πραγματικότητας  εισερχόμαστε σε πλασματικές (κατασκευασμένες) πραγματικότητες. Η εμμονή σε μια δραστηριότητα, διαδικασία, λειτουργία, πράξη, απομονώνει την συνείδηση, δημιουργεί μια άλλη αντίληψη της πραγματικότητας και ένα τοπικό, περιορισμένο εδώ, τώρα. Έτσι τα όντα βιώνουν την Πραγματικότητα αποσπασματικά, σαν ξεχωριστούς κόσμους.
Η Απελευθέρωση Αυτού που Υπάρχει (το Πνεύμα των ανθρώπων), που στηρίζει την επιφανειακή, δεδομένη, τωρινή συνείδησή μας, η Άμεση Επαφή με την Πραγματικότητα, την Πραγματική Ζωή (η Πραγματική Ζωή), Αποκαλύπτει την Ολότητα και την Ενότητα της Πραγματικότητας, το Εδώ και Τώρα που τα Περιλαμβάνει Όλα.
Το Ελεύθερο Πνεύμα Βρίσκεται Παντού, Δρα Παντού. Δεν κρατιέται πουθενά, σε καμιά ιδιαίτερη κατάσταση ή διαδικασία ή φαινόμενο. Το Ελεύθερο Πνεύμα Είναι Έξω και Μέσα και Παντού (δεν αναγνωρίζει διαχωρισμούς). Υπάρχει Ακόμα κι αν όλες οι εξωτερικές δραστηριότητες και εμπειρίες διαλύονται. Είναι Αυτό που Έχει Ζωή από Μέσα Του, που Στέκεται Μόνο Του και Υπάρχει Πέρα από τον Χρόνο, σαν το Μόνο Αληθινό.
Η Αναγνώριση της Πραγματικότητας, αυτού που συμβαίνει πραγματικά (το τι είναι η πραγματικότητα, πραγματικά) κι η Απελευθέρωση της Πνευματικής Ενέργειας από τις τοπικές δεσμεύσεις (στις εξωτερικές δραστηριότητες), η Αφύπνιση στην Πραγματική Ζωή, ήταν πάντα το Ιερό Μυστικό όλων των εσωτερικών Παραδόσεων Στην πραγματικότητα όλοι οι Σοφοί, ο Λάο Τσε, ο Βούδας κι οι Βουδιστές Διδάσκαλοι, οι Διδάσκαλοι της Βεδάντα, ο Ορφέας, ο Ιησούς, ο Προφήτης, μέχρι τους σύγχρονους Θεόσοφους και τον Κρισναμούρτι, διδάσκουν ακριβώς αυτή την Πραγματική Άμεση Μετάβαση από την φανταστική ζωή που έχουν κατασκευάσει με την σκέψη τους οι άνθρωποι στην Πραγματική Ζωή, του Εδώ και Τώρα, που τα Περιλαμβάνει Όλα. Αυτή την Παράδοση Ακολουθούμε.

~~~~~~~~~~



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΟΔΟΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

23 – Σεπτέμβριος – 2018

Ενδιαφέρεται κάποιος για τις Θρησκευτικές Πρακτικές, για τον Διαλογισμό κλπ. όταν νοιώθει βαθιά μέσα του, την εσωτερική ανάγκη να Βιώσει την Πραγματικότητα, να Βρει την Αλήθεια για την Ύπαρξή του, την Ζωή, την Πραγματική Ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνει μια φυσική ανάγκη της ζωής, ένα βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης. Δεν επιβάλει στον εαυτό του μια αυθαίρετη πειθαρχία της οποίας δεν γνωρίζει τον σκοπό, τους στόχους και τους μηχανισμούς της.

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι μια Φυσική Εκπλήρωση, μια Άνθιση της Ζωής, μια Ωρίμανση της Κατανόησης και μια Αληθινή Πραγμάτωση της Ύπαρξης. Είναι το Εσωτερικό Φως που Ανατέλλει, η Νέα Ζωή που Γεννιέται, το Χρυσό Λουλούδι που Ανθίζει. Είναι ο Αληθινός Εαυτός.

 

09 - Σεπτέμβριος - 2018

Χιλιάδες χρόνια τώρα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν θρησκευτικές πρακτικές, διαλογισμό, γιόγκα, σαντάνα, προσευχή, ενατένιση, συγκέντρωση κι άλλες παρόμοιες πνευματικές τεχνικές με σκοπό να Βιώσουν την Ανώτερη Πραγματικότητα, να Προσεγγίσουν τον Θεό, να Ζήσουν μια Ανώτερη Κατάσταση της Συνείδησης ή να Πραγματοποιήσουν μια Διεύρυνση της Συνείδησης.

Εντούτοις ελάχιστοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ορθά την θρησκευτική δράση κι ασκούν ορθά την πνευματική πρακτική (όποια πρακτική κι αν εφαρμόζουν). Συνήθως οι άνθρωποι, που είτε δεν εμβαθύνουν στο πνευματικό θέμα είτε πληροφορούνται ανεπαρκώς από ανθρώπους που δεν έχουν πραγματική εμπειρία αυτών των θεμάτων (αλλά έχουν απλώς συσσωρεύσει διανοητικές πληροφορίες περί παντός επιστητού), κάνουν ένα βασικό λάθος.

Στην πρακτική εξάσκησή τους δεν ενεργούν με ορθό τρόπο, πράγμα που θα φανέρωνε μια πραγματική κατανόηση, (και μόνο κάποιοι που έχουν εμπειρία μπορούν να υποδείξουν εδώ το ορθό και το λάθος), αλλά ενεργοποιούν ή δραστηριοποιούν κατώτερα κέντα λειτουργίας που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τους οδηγήσουν πέρα από τα όρια της φυσικής λειτουργίας τους.

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι άστοχες δράσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν διαλογισμό, συγκέντρωση, κάθε είδους πνευματική δράση, έχουν πραγματικό στόχο (είτε το αντιλαμβάνεται ο ασκούμενος, είτε όχι) την υπέρβαση της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο ασκούμενος. Ο Πανταζάλι το ξεκαθαρίζει απόλυτα ήδη στους πρώτους αφορισμούς στο «Γιόγκα Σούτρας». Η Συγκέντρωση πρέπει να τελειωθεί, να οδηγηθεί σε Μη-Συγκέντρωση. Το Σαμάντι (στην «περιοχή» του Διαλογισμού) «πραγματώνεται» (και μόνο τότε) όταν ακριβώς καταλύεται το «κέντρο δράσης» και διαλύεται η διάκριση Διαλογιζόμενου-διαλογισμού-αντικειμένου του διαλογισμού σε μια Ενότητα Επίγνωσης που περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι η Μη-Δυαδική  Συνείδηση για την οποία μιλούν όλοι αυτοί που φτάνουν στην Εξωτερική Φώτιση που είναι στο Κατώφλι του Εσωτερικού Χώρου και της Πραγματικής Εμπειρίας στα Βαθύτερα Πεδία της Συνείδησης Όπου Ανατέλλει το Εσωτερικό Φως της Ύπαρξης.

Αυτός ο δρόμος είναι ένας δύσκολος και συχνά προβληματικός κι επώδυνος τρόπος για να φτάσουμε να Βιώσουμε την Αλήθεια. Παραμένει όμως ο κλασσικός δρόμος για τους πιο πολλούς ανθρώπους που ζουν μέσα στην δυαδικότητα (στον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου) και δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς τους μηχανισμούς της ύπαρξής τους, ή δεν τους έχει υποδειχθεί η ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος (από κάποιους που γνωρίζουν, που γνωρίζουν απλά γιατί έχουν εμπειρία).

Ασφαλώς υπάρχει πιο άμεσος τρόπος δράσης, ακόμα και στιγμιαία μετάβαση στην Αφυπνισμένη Κατάσταση της Μη-Δυαδικής Συνείδησης. Αλλά για τους πιο πολλούς ανθρώπους φαίνεται δρόμος απόκρημνος ή δύσβατος.

Στην πραγματικότητα ο πιο Απλός Εύκολος Φυσικός Δρόμος είναι ο Δρόμος της Ζωής, ο Δρόμος της Φύσης μας, που Ξεκινά από την Ορθή Παρατήρηση του Εαυτού κι Οδηγεί μέσα από την Αληθινή Αυτογνωσία (αυτού που Συμβαίνει, Εδώ, Τώρα) στην Πραγματική Απελευθέρωση, στην Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, σε Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν και θεωρούν το πιο Ιερό Βίωμα, στην Καρδιά των Πάντων, στην Βίωση του Όλου.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ – ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ

«Χάος ἦν καὶ Νὺξ Ἔρεβός τε μέλαν πρῶτον καὶ Τάρταρος εὐρύς·
γῆ δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν· Ἐρέβους δ᾽ ἐν ἀπείροσι κόλποις
τίκτει πρώτιστον ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος ᾠόν,
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὥραις ἔβλαστεν Ἔρως ὁ ποθεινός,
στίλβων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώκεσι δίναις.
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νύχιος κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν εἰς φῶς.
Πρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως
ξυνέμειξεν ἅπαντα·
ξυμμειγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς ὠκεανός τε
καὶ γῆ πάντων τε θεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον». 

(Ορφικός Ύμνος, διασώθηκε από τον Αριστοφάνη, «Όρνιθες, 693 – 702», 8ος – 5ος αιώνας π.Χ.)


Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

(Ορφικός Ύμνος, Πρωτογόνου, 8ος – 6ος αιώνας π.Χ.)

«Kάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ  ἔπειτα μόνην καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ [ἐκ] δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;»

(Πλάτωνας, Φαίδων, 67,c,d, 4ος αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

«Αυτό (το Βράχμαν) είναι η βαθύτερη ουσία. Αυτό είναι η ψυχή όλου του κόσμου. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το Άτμαν. Αυτό είσαι εσύ»

(Τσαντόγια Ουπανισάδ, 8ος – 4ος  αιώνας π.Χ.).

«Αυτό δεν έχει συνείδηση ούτε του υποκειμένου, ούτε του αντικειμένου, ούτε και των δύο. Αυτό δεν είναι ούτε απλή συνείδηση, ούτε αμέτοχη αίσθηση, ούτε σκοτάδι. Είναι αόρατο, χωρίς σχέσεις, ακατανόητο χωρίς αναφορές, χωρίς δυνατότητα περιγραφής – είναι η ουσία της Αυτοσυνείδησης, το τέλος της μάγια»

(Μαντουκία Ουπανισάδ, 8ος - 4ος  αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

"Υπάρχει, ω αδελφοί, μία σφαίρα ζωής όπου δεν υπάρχει ούτε γη, ούτε νερό, ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε η σφαίρα του ατέλειωτου χώρου, ούτε καν η σφαίρα της συνείδησης. Εκεί που σας λέω δεν υπάρχει πραγματικά ούτε αυτός εδώ ο κόσμος, ούτε ο άλλος κόσμος, ούτε η σφαίρα του απείρου διαστήματος, ούτε η σφαίρα της άπειρης συνείδησης, ούτε η σφαίρα της ανυπαρξίας του οτιδήποτε, ούτε η σφαίρα όπου δεν υπάρχει ούτε αντίληψη, ούτε μη αντίληψη. Μιά τέτοια κατάσταση , ω αδελφοί, εγώ θα την περιέγραφα έτσι: ούτε να έρχεσαι, ούτε να πηγαίνεις, ούτε να στέκεσαι, ούτε να γυρίζεις πίσω, ούτε να κατεβαίνεις, μα ούτε και να ανεβαίνεις. Είναι κάτι σαν μη γεννημένο, μη γινόμενο, μη δημιουργημένο, μη συνθεμένο: είναι το τέλος της οδύνης".

(Ουντάνα, VIII, I, 1ος  αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

«Το Τάο γιά το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε (να το ονομάσουμε Τάο) δεν είναι το «Αμετάβλητο Τάο» (Τσ’ανγκ Τάο).
Το όνομα που μπορούμε να του δώσουμε δεν είναι «Αμετάβλητο Όνομα» (τσ’ανγκ μίνγ).
Αόρατο (Γου) είναι το όνομα που δίνω στο Γεννήτορα του Γιάνγκ και του Γιν.
Ορατό (Γιέου) είναι το όνομα που δίνω στη Μητέρα των δέκα χιλιάδων όντων.
Αληθινά, στο Γου («μη είναι», «μη έχειν προσδιορισμούς», αόρατο) θα θαυμάσουμε το μυστήριο.
Στο Γιέου («είναι», «έχειν προσδιορισμούς», ορατό) θα δούμε τα εξωτερικά φαινόμενα.
Αυτά τα δύο (Γου και Γιέου) πηγάζουν από το ίδιο (Τάο), αλλά οι τρόποι τους είναι διαφορετικοί.
Τούτο το «ίδιο» (Τάο) το ονομάζω το Σκοτεινό (Σιουάν).
Το πιό σκοτεινό αυτού του σκότους είναι η «Πύλη όλων των Μυστηρίων» (Τσ’ανγκ Τάο).

(Τάο Τε Κίνγκ, κεφάλαιο 1, 9ος - 3ος αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσι είσθαι εν τη καρδία σου·
και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου, και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου και περιπατών εν τη οδώ και πλαγιάζων και εγειρόμενος.
Και θέλεις δέσει αυτούς διά σημείον επί της χειρός σου και θέλουσιν είσθαι ως προμετωπίδια μεταξύ των οφθαλμών σου.
Και θέλεις γράψει αυτούς επί τους παραστάτας της οικίας σου και επί τας πύλας σου».

(Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, 4-9, 9ος – 6ος αιώνας π.Χ.)


Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν το νόμω;
Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου.
Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.
Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται.

(Ματθαίος, κεφάλαιο 22, 36-40, 1ος αιώνας μ.Χ.)


Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;
Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις;
Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει.

(Λουκάς, κεφάλαιο 10, 25-28, 1ος αιώνας μ.Χ.)


«Ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος. εαν ουν ο οφθαλμος σου απλους η, ολον το σωμα σου φωτεινον εσται·
 εαν δε ο οφθαλμος σου πονηρος η, ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται. ει ουν το φως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον;»

(Ματθαίος, κεφάλαιο 6, 22-23, 1ος αιώνας μ.Χ.)


~~~~~

ΣΟΥΦΙΣΜΟΣ

«Χτύπησε, Κι Αυτός θα σου ανοίξει την πόρτα
Εξαφανίσου, Κι Αυτός θα σε κάνει να λάμψεις σαν τον ήλιο
Πέσε, Κι Αυτός θα σε ανυψώσει στους ουρανούς
Γίνε ένα τίποτα, Κι Αυτός θα σε μεταμορφώσει στο παν».

(Τζάλαλ Άντ-Ντιν Ρούμι, 13ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~