OM

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΤΙΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ














Όλες οι Θρησκείες μιλούν για Μια Απόλυτη Πραγματικότητα, για το Υπέρτατο, για τον Θεό, (όπως κι αν το Ονομάσουμε είναι το ίδιο). Για την Αληθινή Θρησκεία Αυτό το Υπέρτατο Είναι Κάτι που Υπάρχει από Μόνο του, ανεξάρτητα αν το αντιλαμβανόμαστε ή πως το αντιλαμβανόμαστε. Δεν είναι μια νοητική σύλληψη, ή μια ιδέα, δημιούργημα της σκέψης. Αυτό το Υπέρτατο δεν Είναι Κάτι που Απλά Υπάρχει, αλλά η Ίδια η Ουσία, η Βάση της Ύπαρξης, κάθε ύπαρξης και κάθε φαινομένου. Είμαστε Εξαρχής σε Σχέση Μαζί Του. Η Αναγνώριση αυτής της Σχέσης, η Εμβάθυνσή της και η Πλήρης Κατανόησή της, είναι ακριβώς η Ουσία της Θρησκείας. Αυτό είναι η Αληθινή Θρησκεία.

Η Αληθινή Θρησκεία είναι Βιωματική Προσέγγιση της Πραγματικότητας, κάτι που ζούμε, κάτι που μας Ανυψώνει σε μια Ανώτερη Πραγματικότητα, ανώτερη από αυτήν που αντιλαμβανόμαστε συνήθως, κάτι που μας μετουσιώνει και μας Οδηγεί τελικά στην Αναγνώριση της Μιας Ουσίας σαν Ουσίας μας, σαν Ουσίας των πάντων. Είναι η Υπέρτατη Κατάσταση, η Φώτιση, η Ένωση με τον Θεό.

Η Ανύψωση στην Πραγματικότητα προκύπτει από την Άμεση Επαφή με την Πραγματικότητα, δηλαδή από την Αναγνώριση αυτού που συμβαίνει πραγματικά, μέσα από την Πλήρη Προσοχή, την Ανόθευτη Παρατήρηση της ζωής, στην οποία δεν εισχωρεί η σκέψη, η μνήμη, ο χρόνος, και δεν παραμορφώνεται από δικές μας δραστηριότητες. Είναι μια Αντίληψη που υφίσταται σε Πραγματικό Χρόνο, στο Παρόν και δεν στηρίζεται στην σκέψη και στον χρόνο.

Στην πραγματικότητα αυτό που Βλέπουμε, όταν Βλέπουμε, είναι ότι η Πραγματικότητα Είναι Εδώ, μπροστά μας, τώρα. Κι Αυτή η Πραγματικότητα Είναι Ένας Ανοιχτός Χώρος Ύπαρξης Όπου Όλα Είναι Ένα, σαν Ουσία, κι όπου Όλα Σχετίζονται και αλληλοεπηρεάζονται στην επιφανειακή ύπαρξή τους και στις επιφανειακές σχέσεις τους. 

Αντίθετα η σκέψη, όταν παρεμβαίνει παραμορφώνει της αντίληψη της πραγματικότητας δημιουργώντας ένα «κέντρο συνειδητότητας», ένα «ψυχολογικό κέντρο», ένα «εγώ» που έχει απέναντι τον κόσμο, σαν αντικείμενο, εγκαθιδρύει μια αντίληψη, ένα κόσμο δυαδικότητας, αντιθέτων, και φτιάχνει τελικά μια πλαστή εικόνα της πραγματικότητας, ένα εικονικό κόσμο, που φαίνεται αληθινός (αφού χρησιμοποιεί πραγματικά στοιχεία) αλλά είναι ψεύτικος (γιατί είναι μια αυθαίρετη κατασκευή της σκέψης)... 

Στην ιστορική εξέλιξή του ο άνθρωπος ξεκινά από το προσυνειδητό χάος κι ανυψώνεται σιγά-σιγά στην ατομική συνειδητότητα» στον εξωτερικό κόσμο, που εμβαθύνεται σε «ψυχή», αναγνωρίζεται σαν «νους», μετουσιώνεται σε «πνεύμα» και Τελειώνεται Μέσα στο Απόλυτο.

Πρακτικά μιλώντας, στην παρούσα φάση της ανθρώπινης εξέλιξης, ο άνθρωπος μπορεί Άμεσα να Δει, να Κατανοήσει αυτό που συμβαίνει. Αυτό δεν είναι ούτε πρακτική, ούτε διαλογισμός, ούτε προσευχή, ούτε πνευματική πρακτική, αλλά αναγνώριση αυτού που συμβαίνει, εδώ, τώρα, μπροστά μας. Αυτή η Ήρεμη Προσεκτική Παρατήρηση Οδηγεί στην Διάλυση όλων των ψευδαισθήσεων, Απελευθερώνοντας έτσι την Ουσία στην Καθαρή της Κατάσταση, της Απέραντης Αιώνιας Παρουσίας Της. Η Αληθινή Αντίληψη, η Πραγματική Όραση είναι απλή, άμεση, χωρίς προσπάθεια, ενώ όλες οι ψευδαισθήσεις αναγνωρίζονται σαν τέτοιες από το απλό γεγονός ότι είναι σύνθετες δραστηριότητες, κατασκευές (δηλαδή πολύπλοκες διαδικασίες) και εμφανίζουν πάντα μια εικόνα της πραγματικότητας χωρίς ενότητα, διασπασμένη. Στην Αληθινή Θρησκεία του Βιώματος, η Βίωση της Πραγματικότητας, είναι Άμεση Πραγματοποίηση, Άμεση Φώτιση (κι αυτό είναι ο Αληθινός Διαλογισμός), κι όχι μια εξελικτική πορεία μέσα στην φανταστική πραγματικότητα που κατασκευάζει η σκέψη, μια πορεία προς την ολοκλήρωση μέσα στον φανταστικό χρόνο της σκέψης.

Η Αληθινή Θρησκεία δεν είναι λοιπόν ούτε θεολογία, ούτε διδασκαλία, ούτε θεωρία. Δεν είναι πρακτική ή εξελικτική πορεία, ή πνευματική πρόοδος, ή φώτιση, ή οτιδήποτε. Όλα αυτά είναι δημιουργήματα της σκέψης που δημιουργεί ένα ψεύτικο εαυτό και μετά θέτει σαν στόχο την απελευθέρωση, την φώτιση, αυτού του εαυτού. Όλα αυτά συμβαίνουν στον χώρο της σκέψης, σε ένα φανταστικό κόσμο. Από την Άποψη της Πραγματικότητας όλο αυτό είναι ένα όνειρο, που φαίνεται αληθινό αλλά είναι ψεύτικο, σαν δημιούργημα της σκέψης, ένα όνειρο, τίποτα άλλο.

Η Αληθινή Θρησκεία κηρύχτηκε από όλους τους Μεγάλους Σοφούς, σαν τον Ορφέα, τον Λάο Τσε, τους Δασκάλους των Ουπανισάδ, τον Βούδα, τον Ιησού, κι άλλους. Όπου όμως το Αρχικό Μήνυμα μεταλλάχτηκε σε κοινωνικό θεσμό, σε θεσμοθετημένη θρησκεία, σε κοινωνική οργάνωση, διδασκαλία, θρησκευτική πρακτική, το Νόημα Χάθηκε. Οι θρησκείες των ανθρώπων κατάντησαν δημιουργήματα της σκέψης, της κοινωνικής σκοπιμότητας και της ανθρώπινης ανοησίας.

Για να Βρούμε το Αληθινό Νόημα μέσα στις θρησκείες πρέπει να πάμε πέρα από το εξωτερικό περίβλημα, στην Ίδια την Ουσία κάθε θρησκείας, που είναι η Βίωση της Απόλυτης Πραγματικότητας. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να κάνουμε. Εδώ δεν βοηθούν διδασκαλίες, θεολογίες, ούτε εξυπηρετούν θρησκευτικές πρακτικές ή εξωτερικές δραστηριότητες. Πρέπει να πάμε πέρα από όλα αυτά, στην Καρδιά της Ζωής, δηλαδή στην Άμεση Επαφή με την Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, στο Θεό (Ότι Κι αν Είναι Αυτό).






~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΟΔΟΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

23 – Σεπτέμβριος – 2018

Ενδιαφέρεται κάποιος για τις Θρησκευτικές Πρακτικές, για τον Διαλογισμό κλπ. όταν νοιώθει βαθιά μέσα του, την εσωτερική ανάγκη να Βιώσει την Πραγματικότητα, να Βρει την Αλήθεια για την Ύπαρξή του, την Ζωή, την Πραγματική Ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνει μια φυσική ανάγκη της ζωής, ένα βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης. Δεν επιβάλει στον εαυτό του μια αυθαίρετη πειθαρχία της οποίας δεν γνωρίζει τον σκοπό, τους στόχους και τους μηχανισμούς της.

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι μια Φυσική Εκπλήρωση, μια Άνθιση της Ζωής, μια Ωρίμανση της Κατανόησης και μια Αληθινή Πραγμάτωση της Ύπαρξης. Είναι το Εσωτερικό Φως που Ανατέλλει, η Νέα Ζωή που Γεννιέται, το Χρυσό Λουλούδι που Ανθίζει. Είναι ο Αληθινός Εαυτός.

 

09 - Σεπτέμβριος - 2018

Χιλιάδες χρόνια τώρα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν θρησκευτικές πρακτικές, διαλογισμό, γιόγκα, σαντάνα, προσευχή, ενατένιση, συγκέντρωση κι άλλες παρόμοιες πνευματικές τεχνικές με σκοπό να Βιώσουν την Ανώτερη Πραγματικότητα, να Προσεγγίσουν τον Θεό, να Ζήσουν μια Ανώτερη Κατάσταση της Συνείδησης ή να Πραγματοποιήσουν μια Διεύρυνση της Συνείδησης.

Εντούτοις ελάχιστοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ορθά την θρησκευτική δράση κι ασκούν ορθά την πνευματική πρακτική (όποια πρακτική κι αν εφαρμόζουν). Συνήθως οι άνθρωποι, που είτε δεν εμβαθύνουν στο πνευματικό θέμα είτε πληροφορούνται ανεπαρκώς από ανθρώπους που δεν έχουν πραγματική εμπειρία αυτών των θεμάτων (αλλά έχουν απλώς συσσωρεύσει διανοητικές πληροφορίες περί παντός επιστητού), κάνουν ένα βασικό λάθος.

Στην πρακτική εξάσκησή τους δεν ενεργούν με ορθό τρόπο, πράγμα που θα φανέρωνε μια πραγματική κατανόηση, (και μόνο κάποιοι που έχουν εμπειρία μπορούν να υποδείξουν εδώ το ορθό και το λάθος), αλλά ενεργοποιούν ή δραστηριοποιούν κατώτερα κέντα λειτουργίας που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τους οδηγήσουν πέρα από τα όρια της φυσικής λειτουργίας τους.

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι άστοχες δράσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν διαλογισμό, συγκέντρωση, κάθε είδους πνευματική δράση, έχουν πραγματικό στόχο (είτε το αντιλαμβάνεται ο ασκούμενος, είτε όχι) την υπέρβαση της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο ασκούμενος. Ο Πανταζάλι το ξεκαθαρίζει απόλυτα ήδη στους πρώτους αφορισμούς στο «Γιόγκα Σούτρας». Η Συγκέντρωση πρέπει να τελειωθεί, να οδηγηθεί σε Μη-Συγκέντρωση. Το Σαμάντι (στην «περιοχή» του Διαλογισμού) «πραγματώνεται» (και μόνο τότε) όταν ακριβώς καταλύεται το «κέντρο δράσης» και διαλύεται η διάκριση Διαλογιζόμενου-διαλογισμού-αντικειμένου του διαλογισμού σε μια Ενότητα Επίγνωσης που περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι η Μη-Δυαδική  Συνείδηση για την οποία μιλούν όλοι αυτοί που φτάνουν στην Εξωτερική Φώτιση που είναι στο Κατώφλι του Εσωτερικού Χώρου και της Πραγματικής Εμπειρίας στα Βαθύτερα Πεδία της Συνείδησης Όπου Ανατέλλει το Εσωτερικό Φως της Ύπαρξης.

Αυτός ο δρόμος είναι ένας δύσκολος και συχνά προβληματικός κι επώδυνος τρόπος για να φτάσουμε να Βιώσουμε την Αλήθεια. Παραμένει όμως ο κλασσικός δρόμος για τους πιο πολλούς ανθρώπους που ζουν μέσα στην δυαδικότητα (στον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου) και δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς τους μηχανισμούς της ύπαρξής τους, ή δεν τους έχει υποδειχθεί η ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος (από κάποιους που γνωρίζουν, που γνωρίζουν απλά γιατί έχουν εμπειρία).

Ασφαλώς υπάρχει πιο άμεσος τρόπος δράσης, ακόμα και στιγμιαία μετάβαση στην Αφυπνισμένη Κατάσταση της Μη-Δυαδικής Συνείδησης. Αλλά για τους πιο πολλούς ανθρώπους φαίνεται δρόμος απόκρημνος ή δύσβατος.

Στην πραγματικότητα ο πιο Απλός Εύκολος Φυσικός Δρόμος είναι ο Δρόμος της Ζωής, ο Δρόμος της Φύσης μας, που Ξεκινά από την Ορθή Παρατήρηση του Εαυτού κι Οδηγεί μέσα από την Αληθινή Αυτογνωσία (αυτού που Συμβαίνει, Εδώ, Τώρα) στην Πραγματική Απελευθέρωση, στην Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, σε Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν και θεωρούν το πιο Ιερό Βίωμα, στην Καρδιά των Πάντων, στην Βίωση του Όλου.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ – ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ

«Χάος ἦν καὶ Νὺξ Ἔρεβός τε μέλαν πρῶτον καὶ Τάρταρος εὐρύς·
γῆ δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν· Ἐρέβους δ᾽ ἐν ἀπείροσι κόλποις
τίκτει πρώτιστον ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος ᾠόν,
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὥραις ἔβλαστεν Ἔρως ὁ ποθεινός,
στίλβων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώκεσι δίναις.
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νύχιος κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν εἰς φῶς.
Πρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως
ξυνέμειξεν ἅπαντα·
ξυμμειγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς ὠκεανός τε
καὶ γῆ πάντων τε θεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον». 

(Ορφικός Ύμνος, διασώθηκε από τον Αριστοφάνη, «Όρνιθες, 693 – 702», 8ος – 5ος αιώνας π.Χ.)


Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

(Ορφικός Ύμνος, Πρωτογόνου, 8ος – 6ος αιώνας π.Χ.)

«Kάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ  ἔπειτα μόνην καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ [ἐκ] δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;»

(Πλάτωνας, Φαίδων, 67,c,d, 4ος αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

«Αυτό (το Βράχμαν) είναι η βαθύτερη ουσία. Αυτό είναι η ψυχή όλου του κόσμου. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το Άτμαν. Αυτό είσαι εσύ»

(Τσαντόγια Ουπανισάδ, 8ος – 4ος  αιώνας π.Χ.).

«Αυτό δεν έχει συνείδηση ούτε του υποκειμένου, ούτε του αντικειμένου, ούτε και των δύο. Αυτό δεν είναι ούτε απλή συνείδηση, ούτε αμέτοχη αίσθηση, ούτε σκοτάδι. Είναι αόρατο, χωρίς σχέσεις, ακατανόητο χωρίς αναφορές, χωρίς δυνατότητα περιγραφής – είναι η ουσία της Αυτοσυνείδησης, το τέλος της μάγια»

(Μαντουκία Ουπανισάδ, 8ος - 4ος  αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

"Υπάρχει, ω αδελφοί, μία σφαίρα ζωής όπου δεν υπάρχει ούτε γη, ούτε νερό, ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε η σφαίρα του ατέλειωτου χώρου, ούτε καν η σφαίρα της συνείδησης. Εκεί που σας λέω δεν υπάρχει πραγματικά ούτε αυτός εδώ ο κόσμος, ούτε ο άλλος κόσμος, ούτε η σφαίρα του απείρου διαστήματος, ούτε η σφαίρα της άπειρης συνείδησης, ούτε η σφαίρα της ανυπαρξίας του οτιδήποτε, ούτε η σφαίρα όπου δεν υπάρχει ούτε αντίληψη, ούτε μη αντίληψη. Μιά τέτοια κατάσταση , ω αδελφοί, εγώ θα την περιέγραφα έτσι: ούτε να έρχεσαι, ούτε να πηγαίνεις, ούτε να στέκεσαι, ούτε να γυρίζεις πίσω, ούτε να κατεβαίνεις, μα ούτε και να ανεβαίνεις. Είναι κάτι σαν μη γεννημένο, μη γινόμενο, μη δημιουργημένο, μη συνθεμένο: είναι το τέλος της οδύνης".

(Ουντάνα, VIII, I, 1ος  αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

«Το Τάο γιά το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε (να το ονομάσουμε Τάο) δεν είναι το «Αμετάβλητο Τάο» (Τσ’ανγκ Τάο).
Το όνομα που μπορούμε να του δώσουμε δεν είναι «Αμετάβλητο Όνομα» (τσ’ανγκ μίνγ).
Αόρατο (Γου) είναι το όνομα που δίνω στο Γεννήτορα του Γιάνγκ και του Γιν.
Ορατό (Γιέου) είναι το όνομα που δίνω στη Μητέρα των δέκα χιλιάδων όντων.
Αληθινά, στο Γου («μη είναι», «μη έχειν προσδιορισμούς», αόρατο) θα θαυμάσουμε το μυστήριο.
Στο Γιέου («είναι», «έχειν προσδιορισμούς», ορατό) θα δούμε τα εξωτερικά φαινόμενα.
Αυτά τα δύο (Γου και Γιέου) πηγάζουν από το ίδιο (Τάο), αλλά οι τρόποι τους είναι διαφορετικοί.
Τούτο το «ίδιο» (Τάο) το ονομάζω το Σκοτεινό (Σιουάν).
Το πιό σκοτεινό αυτού του σκότους είναι η «Πύλη όλων των Μυστηρίων» (Τσ’ανγκ Τάο).

(Τάο Τε Κίνγκ, κεφάλαιο 1, 9ος - 3ος αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσι είσθαι εν τη καρδία σου·
και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου, και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου και περιπατών εν τη οδώ και πλαγιάζων και εγειρόμενος.
Και θέλεις δέσει αυτούς διά σημείον επί της χειρός σου και θέλουσιν είσθαι ως προμετωπίδια μεταξύ των οφθαλμών σου.
Και θέλεις γράψει αυτούς επί τους παραστάτας της οικίας σου και επί τας πύλας σου».

(Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, 4-9, 9ος – 6ος αιώνας π.Χ.)


Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν το νόμω;
Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου.
Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.
Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται.

(Ματθαίος, κεφάλαιο 22, 36-40, 1ος αιώνας μ.Χ.)


Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;
Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις;
Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει.

(Λουκάς, κεφάλαιο 10, 25-28, 1ος αιώνας μ.Χ.)


«Ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος. εαν ουν ο οφθαλμος σου απλους η, ολον το σωμα σου φωτεινον εσται·
 εαν δε ο οφθαλμος σου πονηρος η, ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται. ει ουν το φως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον;»

(Ματθαίος, κεφάλαιο 6, 22-23, 1ος αιώνας μ.Χ.)


~~~~~

ΣΟΥΦΙΣΜΟΣ

«Χτύπησε, Κι Αυτός θα σου ανοίξει την πόρτα
Εξαφανίσου, Κι Αυτός θα σε κάνει να λάμψεις σαν τον ήλιο
Πέσε, Κι Αυτός θα σε ανυψώσει στους ουρανούς
Γίνε ένα τίποτα, Κι Αυτός θα σε μεταμορφώσει στο παν».

(Τζάλαλ Άντ-Ντιν Ρούμι, 13ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~