OM

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΥ

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΜΑΣ

ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ














Μεταφυσική, για να το πούμε εξαρχής, είναι η Αληθινή Φιλοσοφία, η Καρδιά της Φιλοσοφίας, γιατί έχει σαν αντικείμενο Αυτό που Υπάρχει Πραγματικά, την Βίωση Αυτού που Υπάρχει Πραγματικά, την Αναγνώρισή Του, την Κατανόησή Του και την Βιωματική Εμπειρία Του. Αυτό σημαίνει, εξαρχής, ότι το ζητούμενο είναι η Εσωτερική Διαδικασία (Πράξη) της Συνειδητοποίησης της Πραγματικότητας, πράγμα που επίσης σημαίνει ότι αναφερόμαστε σε κάτι που συμβαίνει σε μας, μέσα μας κι όχι σε κάτι εξωτερικό. Με άλλα λόγια η Πραγματική Μεταφυσική είναι Πράξη Προσέγγισης και Βίωσης της Πραγματικότητας, Μέσα μας, Εμβάθυνση της Κατανόησής μας και Βιωματική Εμπειρία κι όχι αναζήτηση μιας πραγματικότητας έξω από εμάς. Αυτό σημαίνει Κατανοώ θα πει Έρχομαι σε Άμεση Επαφή, Μέσα μου, με την Πραγματικότητα και δεν κατασκευάζω με την σκέψη μια πραγματικότητα έξω από εμένα μέσα στην οποία (πάντα μέσα στην σκέψη) τοποθετώ τον εαυτό μου. Στον Μεταφυσικό Στοχασμό επομένως υπάρχει μόνο Μια Πραγματικότητα, η Παρούσα Συνείδηση που Αντιλαμβάνεται, Εμβαθύνει την Κατανόησή της και Βιώνει την Πραγματικότητα, σαν Μια Ενότητα Ύπαρξης.

Η Μεταφυσική δεν είναι σκέψη, δεν έχει καμιά σχέση με την σκέψη. Η διανοητική λειτουργία χρησιμοποιεί σαν Βάση την Αντίληψη αλλά κατασκευάζει αυθαίρετα αντιλήψεις-σκέψεις της πραγματικότητας νοθεύοντας έτσι την πραγματικότητα με προσωπικές παρεμβάσεις. Απομονώνοντας την Συνείδηση και περιορίζοντάς την σε μια περιορισμένη περιοχή επίγνωσης και λειτουργώντας μέσα από ιδιαίτερες συνθήκες, φτιάχνει μια εικόνα ενός εαυτού που (αφού περιορίζει και διαχωρίζει από το Όλο Περιβάλλον) αυτόματα αντιμετωπίζει την πραγματικότητα σαν κάτι έξω, κάτι που τον «περιβάλλει».  Κι αυτή ακριβώς η Περιορισμένη Συνείδηση κατανοώντας την κατάστασή της επιζητά την ένωσή της ξανά με το Όλο, αναζητά την εμπειρία της Ενότητας της Ύπαρξης. Αλλά αυτό που δεν κατανοούν οι άνθρωποι είναι ότι το πρόβλημα δημιουργείται στην Βάση της Αντίληψης από τον αυθαίρετο διαχωρισμό της (από την σκέψη) από το Όλο της Ζωής. Το πρόβλημα δεν είναι ο περιορισμένος εαυτός να βρει την Ενότητα της Ύπαρξης. Ποτέ το περιορισμένο δεν μπορεί να Βιώσει το Απεριόριστο. Πρέπει να πάψει να υπάρχει το περιορισμένο για να Βιωθεί το Απεριόριστο. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο όταν κατανοήσουμε ότι το περιορισμένο είναι (σαν κατασκευή της σκέψης) κάτι «ψεύτικο».

Τι σημαίνει λοιπόν, στα Πλαίσια της Πραγματικής Μεταφυσικής, Αναζήτηση της Αλήθειας, Αναγνώριση κι Εμβάθυνση στην Κατανόηση της Πραγματικότητας; Τι σημαίνει Μεταφυσικός Στοχασμός, που δεν έχει βέβαια σχέση με την διανόηση, την σκέψη (την δυαδική σκέψη που παραμορφώνει την αντίληψη της πραγματικότητας); Τι είναι αυτή η Ορθή Δράση που Οδηγεί στην Βίωση της Πραγματικότητας; Τι είναι η Οδός της Αλήθειας; Τι είναι αυτό που στην Εσωτερική Παράδοση, στις θρησκείες, ονομάζεται Διαλογισμός, που δεν έχει βέβαια καμία σχέση με τις εξωτερικές δραστηριότητες των ανθρώπων, (την διανοητική δράση στην πραγματικότητα) που ονομάζουν συνήθως διαλογισμό, γιόγκα, προσευχή, κλπ.; Για να μιλήσουμε απλά, το Πρώτο, αυτό που πρέπει εξαρχής να γίνει κατανοητό είναι ότι Όλα Υπάρχουν στην Παρούσα Συνείδηση (την οποιαδήποτε συνείδηση είμαστε, είναι ο καθένας) κι Όλα ξεκινούν από Εδώ, από την αντίληψη της ύπαρξής μας. Αν δεν «υπήρχαμε», αν δεν είχαμε αντίληψη της ύπαρξής μας, απλά δεν θα «έμπαινε» κανένας προβληματισμός. Άρα Όλα ξεκινούν από Εδώ κι Όλα γίνονται μέσα μας. Είναι Θέμα Κατανόησης κι όχι μιας εξωτερικής δραστηριότητας (όπως η σκέψη) ή πράξης. Αυτό που χρειάζεται να «αλλάξει» (αν πρέπει να αλλάξει κάτι) είναι ο Τρόπος που Βλέπουμε, που Κατανοούμε κι αντιδρούμε κι όχι να εξελιχθούμε εξωτερικά ή να πραγματοποιήσουμε κάτι, την Φώτιση, την Ένωση με τον Θεό κι όλες αυτές τις ανοησίες που κατασκευάζουν οι άνθρωποι με της σκέψη, του διαχωρισμένου (από την σκέψη ακριβώς) εαυτού. Η Αληθινή Φώτιση Συνίσταται στην Διαφώτιση της Κατανόησής μας, με το ξεπέρασμα των περιορισμών της Αντίληψης και κάθε αυταπάτης κι όχι σε μια εξωτερική πραγματοποίηση του «εγώ».

Το Δεύτερο που μας Διδάσκει η Πραγματική Μεταφυσική, με πολύ απλό τρόπο, είναι να Δούμε και να Κατανοήσουμε ότι η Συνείδηση, η Παρούσα Συνείδησή μας, είναι μια Δυναμική Διαδικασία Εμπειρίας της Ύπαρξης κι όχι μια «συγκεκριμένη οντότητα» μια «συγκεκριμένη ουσία», με συγκεκριμένες ιδιότητες. Η Πρώτη Σύλληψη είναι η Πραγματική Κατάσταση. Η δεύτερη αντίληψη είναι μια αυθαίρετη κατασκευή της σκέψης που ζει στην δυαδικότητα, στον διαχωρισμό και κομματιάζει αυθαίρετα την Ολότητα της Ύπαρξης, της Ζωής, σε ξεχωριστές οντότητες, ουσίες. Όταν λοιπόν «αντιλαμβανόμαστε» δεν έχουμε Μάθει να Μένουμε στην Καθαρή Αντίληψη αλλά έχουμε «εκπαιδευτεί» αμέσως (πριν καν το «συνειδητοποιήσουμε») να λειτουργούμε στην σκέψη. Αυτά όμως που αντιλαμβάνεται η σκέψη είναι δικές της (συλλογικές ή ατομικές) κατασκευές-εικόνες-έννοιες-λέξεις των πραγμάτων, όχι η πραγματικότητα. Αν κατανοούμε πραγματικά, στα Πλαίσια της Πραγματικής Μεταφυσικής, τότε αυτό που είναι πραγματικό, αυτό που συμβαίνει πραγματικά, είναι ότι η Συνείδηση Είναι Μια Δυναμική Πραγματικότητα-Κατάσταση-Διαδικασία (που μπορεί να Λειτουργεί στο Επίπεδο της Καθαρής Αντίληψης ή να «ολισθαίνει» στο επίπεδο της σκέψης και της πλασματικής αντίληψης) τότε βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η Συνείδηση μπορεί να Αλλάξει (σαν Επίγνωση, σαν Βάθος Κατανόησης κι όχι «εξωτερικά» όπως «νομίζει» η σκέψη).

Το Τρίτο που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι η Συνείδηση, η Παρούσα Συνείδηση (ό,τι κι αν είναι, ότι κι αν νομίζουμε ότι είμαστε) Είναι Αντίληψη κι οτιδήποτε δημιουργείται μέσα στην Αντίληψη Στηρίζεται στην Βάση της Αντίληψης (δηλαδή στην Βασική Λειτουργία της Αντίληψης σαν Αντίληψης) κι αποτελεί μια διαφοροποίηση, μια «ποικιλία» της Βασικής Αντίληψης. Συνεπώς η Αντίληψη, σαν Αντίληψη, σαν Καθαρή Λειτουργία Σύλληψης της Πραγματικότητας, σαν Βιωματική Εμπειρία αυτού που υπάρχει, που συμβαίνει, σαν «Εννόηση», είναι χωρίς περιορισμούς, Άμεση Επαφή με αυτό που συμβαίνει, Άμεση Επαφή με την Πραγματικότητα. Πάνω σε αυτή την Βασική Αντιληπτική Εμπειρία χτίζεται οποιαδήποτε διαφοροποίηση και πραγματοποιείται οποιοσδήποτε περιορισμός της Αντίληψης. Αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να Δούμε. Να Δούμε τι συμβαίνει μέσα μας και πως και γιατί περιορίζουμε την Αρχική Αντίληψη (την Αρχική Αίσθηση Ύπαρξης) για να κατασκευάσουμε την αντίληψη ενός εαυτού, να χτίσουμε έναν διαχωρισμό από τον κόσμο και να καταλήξουμε στην παρούσα συνείδηση μέσα σε ένα εχθρικό κόσμο.

Ασφαλώς το ότι «βρισκόμαστε» εδώ, στην παρούσα συνείδηση μέσα στον κόσμο, σε συγκεκριμένες καταστάσεις και στις συγκεκριμένες συνθήκες, έχει μια μεταφυσική «προϊστορία». Δεν βρισκόμαστε ξαφνικά εδώ, Πορευόμαστε με το Ρεύμα της Ζωής κι έχουμε εμπειρία της ύπαρξης σε άλλους κόσμους και με βεβαιότητα και σε προηγούμενες ζωές. Θέλουμε να πούμε ότι ήδη μέσα στην Παρούσα Συνείδηση έχουν ήδη συντελεστεί και λειτουργούν περιορισμοί που έχουν μεταφυσική και μακρινή προέλευση. Κι είμαστε εδώ με αυτή την «κληρονομιά». Η Αντίληψη έχει ήδη μετατοπιστεί από την Καθαρή Αρχική Αντίληψη της Ύπαρξης σαν μιας Συμπαγούς Ενότητας. Έχει ήδη Διακρίνει την Αντίληψη από το «Περιεχόμενό» της κι ήδη αντιλαμβάνεται την Ολότητα της Ζωής που τα Περιλαμβάνει Όλα σαν ένα κομματιασμένο κόσμο. Το πιθανότερο είναι λοιπόν (κι αυτό ισχύει σχεδόν για το σύνολο των κατοίκων της γης) ότι δεν αντιλαμβανόμαστε  την Ενότητα της Ύπαρξης, της Ζωής, σαν Ολότητα, Όπου τα Πάντα είναι σε Άμεση Επαφή και Αλληλοεξαρτώνται, αλλά ότι  έχουμε ήδη πέσει στο επίπεδο της σκέψης, έχουμε την (εσφαλμένη) αντίληψη ότι είμαστε ένα «εγώ» απέναντι σε άλλα πράγματα μέσα στο όλο του κόσμου. Αυτό, αυτή η αντίληψη, λειτουργεί τόσο γρήγορα, ενστικτώδικα, που δεν «προλαβαίνουμε» να αντιληφθούμε ότι πρόκειται για μια «διαμόρφωση» μιας πιο βασικής αντίληψης, ότι πρόκειται για μια κατασκευή που μας βάζει αυτόματα σε ένα πλασματικό κόσμο, σε μια εικονική πραγματικότητα. Άρα από εδώ πρέπει να Ξεκινήσουμε.

Από την Άποψη της Πραγματικής Μεταφυσικής το πρόβλημα του ανθρώπου είναι ακριβώς ότι βρίσκεται μέσα στην κατάσταση της άγνοιας, της αυταπάτης ότι  είναι ένας ξεχωριστός εαυτός, ότι λειτουργεί μέσα στην σκέψη, αντιλαμβάνεται με την σκέψη κι αντιδρά με βάση αυτά που σκέφτεται. Ο άνθρωπος είναι ό,τι σκέφτεται. Από Μεταφυσική Άποψη αυτό είναι απλά λάθος, δεν είναι η Πραγματικότητα, είναι μια τεχνητή κατασκευή, ένα όνειρο. Ασφαλώς δεν μπορεί κανένας να πει σε κάποιον πως να ζήσει ή τι να κάνει. Απλά διαπιστώνουμε τι πραγματικά συμβαίνει. Αλλά είναι ευθύνη κι ασφαλώς δικαίωμα του καθενός αν θέλει να ζει στην Πραγματικότητα ή αν θέλει να ονειρεύεται. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να δουν ότι η Πραγματικότητα Είναι Μία, ότι η Ζωή Είναι Μία, Μια Παγκόσμια Συνείδηση Εντός της Οποίας Όλα Υπάρχουν και Λειτουργούν σε Πλήρη Επαφή και Συνεργασία μεταξύ τους (μόνο στην σκέψη των ανθρώπων υπάρχει διαχωρισμός και ξεχωριστά αντικείμενα). Οι περισσότεροι άνθρωποι επιθυμούν να ζουν στον διαχωρισμό του εαυτού τους. Είναι μεθυσμένοι από αυτό το αρχαίο ένστικτο του εγωισμού και της ατομικής επιβίωσης κι αυτή η προσκόλληση  κι η δίψα εμπειρίας μέσα από την ατομική ύπαρξη τους κρατά μέσα στον κύκλο της ύπαρξης, από ζωή σε ζωή. Ακόμα κι αυτοί που κατανοούν ως ένα βαθμό ότι δεν μπορεί αυτή να είναι η Πραγματικότητα, η Ζωή κι ότι πρέπει να υπάρχει Κάτι Ανώτερο, Πλατύτερο, Ελεύθερο, επιδιώκουν μέσα από το εγώ να εξελιχθούν «πνευματικά» και να αποκτήσουν εμπειρία του Αληθινού. Στην πραγματικότητα δεν έχουν ξεφύγει από τον χώρο της σκέψης, του εγωισμού και της αυταπάτης, όσο κι αν νομίζουν ότι είναι πνευματικοί άνθρωποι. Ο δρόμος τους είναι αδιέξοδος.

Ποια είναι λοιπόν η Λύση που Προβάλλει η Πραγματική Μεταφυσική; Πρέπει να Δούμε Άμεσα το Πραγματικό, αυτό που συμβαίνει. Κι αυτό Πρέπει να γίνει Εδώ, Τώρα, Ετούτη την Στιγμή, στο Απόλυτο Παρόν, στον Μόνο Πραγματικό Χρόνο, που είναι η Στιγμή που Ρέει κι Ανανεώνεται Συνεχώς. Αυτή είναι η Αληθινή Ζωή, η Ζωή που Τρέχει στο Παρόν. Αν προσπαθήσουμε να την κρατήσουμε, να την συλλάβουμε (που σημαίνει να την «επεξεργαστούμε») έχει ήδη φύγει, είναι παρελθόν, μνήμη, σκέψη. Δεν είναι πια η Ζωντανή Ζωή αλλά ένα νεκρό κέλυφος που έφτιαξε η σκέψη, άδειο από ζωή αλλά παραγεμισμένο με την φαντασία των ανθρώπων. Πρέπει λοιπόν Συνεχώς να Είμαστε σε Επαφή με την Ζωή και να Ζούμε Συνεχώς το «Παρόν Ζωντανό Πράγμα» που ανανεώνεται συνεχώς. Κι αυτό σημαίνει Πλήρη Προσοχή. Αυτή η Άμεση Επαφή με την Ζωή, με το Πραγματικό, «Ξυπνά» και «Ξαναζωντανεύει» την Αντίληψη στην Βάση της, σαν Καθαρή Λειτουργία και δεν αφήνει περιθώρια για διαφοροποίηση της Αντίληψης, για περιορισμούς και παραμόρφωση της πραγματικότητας. Συλλαμβάνουμε την Ζωή στο Σύνολό της. Αναδυόμαστε σε Μία Επίγνωση που τα Περικλείνει Όλα σε Μια Ενότητα και «εμάς» και τα «άλλα» και «όλα», μέσα στο Παρόν που Ρέει, που Είναι η Αιωνιότητα. Ισορροπούμε στην Κόψη του Μηδενός, στο Απόλυτο Παρόν. Δεν υπάρχει ούτε πριν ούτε μετά. Αν χάσουμε Αυτή την Ισορροπία πέφτουμε στον χώρο της περιορισμένης αντίληψης, της σκέψης, του εγώ, του διαχωρισμού και ξαναρχίζουμε από την αρχή, σαν εγώ, να προσπαθούμε να απελευθερωθούμε, να αποκτήσουμε εμπειρία της Ενότητας της Ύπαρξης κι όλο αυτό το παραμύθι της σκέψης με την οποία αποκοιμίζονται οι άνθρωποι. Η Αλήθεια Είναι εδώ, Τώρα. Πρέπει να Δούμε Τώρα. Δεν υπάρχει άλλη Οδός.

Περνώντας Πέραν, στην Χώρα της Πραγματικότητας, της Αιωνιότητας, Βιώνοντας την Παγκόσμια συνείδηση, μπορούμε πλέον να Δούμε την Ζωή από την Άποψη της Αιωνιότητας κι όχι μέσα από την σκέψη, την δυαδικότητα, τον χρόνο, κλπ. Από την Άποψη της Αιωνιότητας τα πράγματα φαίνονται διαφορετικά. Βλέπουμε πως οι άνθρωποι βιώνουν την ζωή σε μια κατάσταση ονείρου, μισοξύπνιοι, μισοκοιμισμένοι. Ο κόσμος της δυαδικότητας που φτιάχνουν οι άνθρωποι κι υποστηρίζουν με την σκέψη, με θεωρίες, με θρησκείες, με πολιτικές, με τον πολιτισμό τους, είναι ένας κόσμος πλασματικός κι όχι ο Αληθινός Κόσμος. Με Αυτή την Όραση, Βλέποντας τι Είναι Αληθινό, τι είναι πλασματικό, μπορούμε να κατανοήσουμε όλη την ανθρώπινη ιστορία, όλες τις αντιλήψεις του, όλα τα δημιουργήματά του. Εδώ η Μεταφυσική, αφού έχει Κατακτήσει την Αλήθεια, την Πραγματικότητα, Εξετάζει τον κόσμο των ανθρώπων κι ασφαλώς κάτι έχει να πει. Βέβαια, όλα όσα συμβαίνουν στην γη, εδώ και εκατομμύρια  χρόνια, δεν είναι ολόκληρη η ζωή στο σύμπαν. Υπάρχουν εκατομμύρια κατοικημένοι πλανήτες στο σύμπαν, με πολιτισμούς ίσως πολύ ανώτερους και όντα πολύ πιο εξελιγμένα. Αν νοιώθουμε μόνοι, απομονωμένοι, στο σύμπαν είναι εξαιτίας της αδυναμίας μας να ξεφύγουμε από την γη κι εξαιτίας της λαθεμένης σκέψης ότι είμαστε μόνοι μέσα στο σύμπαν ή ότι όλη η δημιουργία (όπως το παριστάνει η θρησκευτική μυθολογία), το έργο της ζωής, παίζεται όλο εδώ. Μήπως είμαστε αφελείς;

Τελικά, για να ξαναγυρίσουμε στην αρχή, Μεταφυσική είναι η Αληθινή Φιλοσοφία, η Καρδιά της Φιλοσοφίας, αλλά και Όλη η Φιλοσοφία. Όταν Κάποιος Βρίσκεται σε Επαφή με την Πραγματικότητα, όταν Περάσει Πέραν, στην Χώρα της Πραγματικότητας, πέρα από τους περιορισμούς της Αντίληψης και τις αυταπάτες της σκέψης, όταν Βιώνει την Αλήθεια, τότε η Όραση του Χωρίς Περιορισμούς μπορεί να Δει με τον Ορθό Τρόπο την Ζωή, το Σύνολο της Ζωής, αλλά και κάθε τι το ιδιαίτερο που συμβαίνει. Η ευθύνη ανήκει στον καθένα. Κι ασφαλώς και το δικαίωμα επιλογής. Όμως κάθε επιλογή συνοδεύεται κι από το ανάλογο αποτέλεσμα. Οφείλουμε να το δεχόμαστε με αξιοπρέπεια.




~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η ΟΔΟΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

23 – Σεπτέμβριος – 2018

Ενδιαφέρεται κάποιος για τις Θρησκευτικές Πρακτικές, για τον Διαλογισμό κλπ. όταν νοιώθει βαθιά μέσα του, την εσωτερική ανάγκη να Βιώσει την Πραγματικότητα, να Βρει την Αλήθεια για την Ύπαρξή του, την Ζωή, την Πραγματική Ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνει μια φυσική ανάγκη της ζωής, ένα βαθύτερο σκοπό της ύπαρξης. Δεν επιβάλει στον εαυτό του μια αυθαίρετη πειθαρχία της οποίας δεν γνωρίζει τον σκοπό, τους στόχους και τους μηχανισμούς της.

Ο Αληθινός Διαλογισμός είναι μια Φυσική Εκπλήρωση, μια Άνθιση της Ζωής, μια Ωρίμανση της Κατανόησης και μια Αληθινή Πραγμάτωση της Ύπαρξης. Είναι το Εσωτερικό Φως που Ανατέλλει, η Νέα Ζωή που Γεννιέται, το Χρυσό Λουλούδι που Ανθίζει. Είναι ο Αληθινός Εαυτός.

 

09 - Σεπτέμβριος - 2018

Χιλιάδες χρόνια τώρα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν θρησκευτικές πρακτικές, διαλογισμό, γιόγκα, σαντάνα, προσευχή, ενατένιση, συγκέντρωση κι άλλες παρόμοιες πνευματικές τεχνικές με σκοπό να Βιώσουν την Ανώτερη Πραγματικότητα, να Προσεγγίσουν τον Θεό, να Ζήσουν μια Ανώτερη Κατάσταση της Συνείδησης ή να Πραγματοποιήσουν μια Διεύρυνση της Συνείδησης.

Εντούτοις ελάχιστοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ορθά την θρησκευτική δράση κι ασκούν ορθά την πνευματική πρακτική (όποια πρακτική κι αν εφαρμόζουν). Συνήθως οι άνθρωποι, που είτε δεν εμβαθύνουν στο πνευματικό θέμα είτε πληροφορούνται ανεπαρκώς από ανθρώπους που δεν έχουν πραγματική εμπειρία αυτών των θεμάτων (αλλά έχουν απλώς συσσωρεύσει διανοητικές πληροφορίες περί παντός επιστητού), κάνουν ένα βασικό λάθος.

Στην πρακτική εξάσκησή τους δεν ενεργούν με ορθό τρόπο, πράγμα που θα φανέρωνε μια πραγματική κατανόηση, (και μόνο κάποιοι που έχουν εμπειρία μπορούν να υποδείξουν εδώ το ορθό και το λάθος), αλλά ενεργοποιούν ή δραστηριοποιούν κατώτερα κέντα λειτουργίας που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να τους οδηγήσουν πέρα από τα όρια της φυσικής λειτουργίας τους.

Στην πραγματικότητα όλες αυτές οι άστοχες δράσεις που οι άνθρωποι ονομάζουν διαλογισμό, συγκέντρωση, κάθε είδους πνευματική δράση, έχουν πραγματικό στόχο (είτε το αντιλαμβάνεται ο ασκούμενος, είτε όχι) την υπέρβαση της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο ασκούμενος. Ο Πανταζάλι το ξεκαθαρίζει απόλυτα ήδη στους πρώτους αφορισμούς στο «Γιόγκα Σούτρας». Η Συγκέντρωση πρέπει να τελειωθεί, να οδηγηθεί σε Μη-Συγκέντρωση. Το Σαμάντι (στην «περιοχή» του Διαλογισμού) «πραγματώνεται» (και μόνο τότε) όταν ακριβώς καταλύεται το «κέντρο δράσης» και διαλύεται η διάκριση Διαλογιζόμενου-διαλογισμού-αντικειμένου του διαλογισμού σε μια Ενότητα Επίγνωσης που περιλαμβάνει τα πάντα. Είναι η Μη-Δυαδική  Συνείδηση για την οποία μιλούν όλοι αυτοί που φτάνουν στην Εξωτερική Φώτιση που είναι στο Κατώφλι του Εσωτερικού Χώρου και της Πραγματικής Εμπειρίας στα Βαθύτερα Πεδία της Συνείδησης Όπου Ανατέλλει το Εσωτερικό Φως της Ύπαρξης.

Αυτός ο δρόμος είναι ένας δύσκολος και συχνά προβληματικός κι επώδυνος τρόπος για να φτάσουμε να Βιώσουμε την Αλήθεια. Παραμένει όμως ο κλασσικός δρόμος για τους πιο πολλούς ανθρώπους που ζουν μέσα στην δυαδικότητα (στον διαχωρισμό υποκειμένου-αντικειμένου) και δεν αντιλαμβάνονται επαρκώς τους μηχανισμούς της ύπαρξής τους, ή δεν τους έχει υποδειχθεί η ορθή αντιμετώπιση του προβλήματος (από κάποιους που γνωρίζουν, που γνωρίζουν απλά γιατί έχουν εμπειρία).

Ασφαλώς υπάρχει πιο άμεσος τρόπος δράσης, ακόμα και στιγμιαία μετάβαση στην Αφυπνισμένη Κατάσταση της Μη-Δυαδικής Συνείδησης. Αλλά για τους πιο πολλούς ανθρώπους φαίνεται δρόμος απόκρημνος ή δύσβατος.

Στην πραγματικότητα ο πιο Απλός Εύκολος Φυσικός Δρόμος είναι ο Δρόμος της Ζωής, ο Δρόμος της Φύσης μας, που Ξεκινά από την Ορθή Παρατήρηση του Εαυτού κι Οδηγεί μέσα από την Αληθινή Αυτογνωσία (αυτού που Συμβαίνει, Εδώ, Τώρα) στην Πραγματική Απελευθέρωση, στην Πραγματικότητα, στην Αλήθεια, σε Αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν και θεωρούν το πιο Ιερό Βίωμα, στην Καρδιά των Πάντων, στην Βίωση του Όλου.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΑΙΩΝΙΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΟΡΦΙΣΜΟΣ – ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ – ΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ

«Χάος ἦν καὶ Νὺξ Ἔρεβός τε μέλαν πρῶτον καὶ Τάρταρος εὐρύς·
γῆ δ᾽ οὐδ᾽ ἀὴρ οὐδ᾽ οὐρανὸς ἦν· Ἐρέβους δ᾽ ἐν ἀπείροσι κόλποις
τίκτει πρώτιστον ὑπηνέμιον Νὺξ ἡ μελανόπτερος ᾠόν,
ἐξ οὗ περιτελλομέναις ὥραις ἔβλαστεν Ἔρως ὁ ποθεινός,
στίλβων νῶτον πτερύγοιν χρυσαῖν, εἰκὼς ἀνεμώκεσι δίναις.
Οὗτος δὲ Χάει πτερόεντι μιγεὶς νύχιος κατὰ Τάρταρον εὐρὺν
ἐνεόττευσεν γένος ἡμέτερον, καὶ πρῶτον ἀνήγαγεν εἰς φῶς.
Πρότερον δ᾽ οὐκ ἦν γένος ἀθανάτων, πρὶν Ἔρως
ξυνέμειξεν ἅπαντα·
ξυμμειγνυμένων δ᾽ ἑτέρων ἑτέροις γένετ᾽ οὐρανὸς ὠκεανός τε
καὶ γῆ πάντων τε θεῶν μακάρων γένος ἄφθιτον». 

(Ορφικός Ύμνος, διασώθηκε από τον Αριστοφάνη, «Όρνιθες, 693 – 702», 8ος – 5ος αιώνας π.Χ.)


Πρωτόγονον καλέω διφυῆ, μέγαν, αἰθερόπλαγκτον,
ᾠογενῆ, χρυσέῃσιν ἀγαλλόμενον πτερύγεσσιν,
ταυρωπόν, γένεσιν μακάρων θνητῶν τ' ἀνθρώπων,
σπέρμα πολύμνηστον, πολυόργιον, Ἠρικεπαῖον,
ἄρρητον, κρύφιον ῥοιζήτορα, παμφαὲς ἔρνος,
ὄσσων ὃς σκοτόεσσαν ἀπημαύρωσας ὁμίχλην
πάντῃ δινηθεὶς πτερύγων ῥιπαῖς κατὰ κόσμον
λαμπρὸν ἄγων φάος ἁγνόν, ἀφ' οὗ σε Φάνητα κικλήσκω
ἠδὲ Πρίηπον ἄνακτα καὶ Ἀνταύγην ἑλίκωπον.
ἀλλά, μάκαρ, πολύμητι, πολύσπορε, βαῖνε γεγηθὼς
ἐς τελετὴν ἁγνήν πολυποίκιλον ὀργιοφάνταις.

(Ορφικός Ύμνος, Πρωτογόνου, 8ος – 6ος αιώνας π.Χ.)

«Kάθαρσις δὲ εἶναι ἆρα οὐ τοῦτο συμβαίνει, ὅπερ πάλαι ἐν τῷ λόγῳ λέγεται, τὸ χωρίζειν ὅτι μάλιστα ἀπὸ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν καὶ ἐθίσαι αὐτὴν καθ᾽ αὑτὴν πανταχόθεν ἐκ τοῦ σώματος συναγείρεσθαί τε καὶ ἁθροίζεσθαι, καὶ οἰκεῖν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ ἐν τῷ νῦν παρόντι καὶ ἐν τῷ  ἔπειτα μόνην καθ᾽ αὑτήν, ἐκλυομένην ὥσπερ [ἐκ] δεσμῶν ἐκ τοῦ σώματος;»

(Πλάτωνας, Φαίδων, 67,c,d, 4ος αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΑΝΤΒΑΪΤΑ ΒΕΔΑΝΤΑ

«Αυτό (το Βράχμαν) είναι η βαθύτερη ουσία. Αυτό είναι η ψυχή όλου του κόσμου. Αυτό είναι η πραγματικότητα. Αυτό είναι το Άτμαν. Αυτό είσαι εσύ»

(Τσαντόγια Ουπανισάδ, 8ος – 4ος  αιώνας π.Χ.).

«Αυτό δεν έχει συνείδηση ούτε του υποκειμένου, ούτε του αντικειμένου, ούτε και των δύο. Αυτό δεν είναι ούτε απλή συνείδηση, ούτε αμέτοχη αίσθηση, ούτε σκοτάδι. Είναι αόρατο, χωρίς σχέσεις, ακατανόητο χωρίς αναφορές, χωρίς δυνατότητα περιγραφής – είναι η ουσία της Αυτοσυνείδησης, το τέλος της μάγια»

(Μαντουκία Ουπανισάδ, 8ος - 4ος  αιώνας π.Χ.)

~~~~~

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

"Υπάρχει, ω αδελφοί, μία σφαίρα ζωής όπου δεν υπάρχει ούτε γη, ούτε νερό, ούτε φωτιά, ούτε αέρας, ούτε η σφαίρα του ατέλειωτου χώρου, ούτε καν η σφαίρα της συνείδησης. Εκεί που σας λέω δεν υπάρχει πραγματικά ούτε αυτός εδώ ο κόσμος, ούτε ο άλλος κόσμος, ούτε η σφαίρα του απείρου διαστήματος, ούτε η σφαίρα της άπειρης συνείδησης, ούτε η σφαίρα της ανυπαρξίας του οτιδήποτε, ούτε η σφαίρα όπου δεν υπάρχει ούτε αντίληψη, ούτε μη αντίληψη. Μιά τέτοια κατάσταση , ω αδελφοί, εγώ θα την περιέγραφα έτσι: ούτε να έρχεσαι, ούτε να πηγαίνεις, ούτε να στέκεσαι, ούτε να γυρίζεις πίσω, ούτε να κατεβαίνεις, μα ούτε και να ανεβαίνεις. Είναι κάτι σαν μη γεννημένο, μη γινόμενο, μη δημιουργημένο, μη συνθεμένο: είναι το τέλος της οδύνης".

(Ουντάνα, VIII, I, 1ος  αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΤΑΟΪΣΜΟΣ

«Το Τάο γιά το οποίο μπορούμε να μιλήσουμε (να το ονομάσουμε Τάο) δεν είναι το «Αμετάβλητο Τάο» (Τσ’ανγκ Τάο).
Το όνομα που μπορούμε να του δώσουμε δεν είναι «Αμετάβλητο Όνομα» (τσ’ανγκ μίνγ).
Αόρατο (Γου) είναι το όνομα που δίνω στο Γεννήτορα του Γιάνγκ και του Γιν.
Ορατό (Γιέου) είναι το όνομα που δίνω στη Μητέρα των δέκα χιλιάδων όντων.
Αληθινά, στο Γου («μη είναι», «μη έχειν προσδιορισμούς», αόρατο) θα θαυμάσουμε το μυστήριο.
Στο Γιέου («είναι», «έχειν προσδιορισμούς», ορατό) θα δούμε τα εξωτερικά φαινόμενα.
Αυτά τα δύο (Γου και Γιέου) πηγάζουν από το ίδιο (Τάο), αλλά οι τρόποι τους είναι διαφορετικοί.
Τούτο το «ίδιο» (Τάο) το ονομάζω το Σκοτεινό (Σιουάν).
Το πιό σκοτεινό αυτού του σκότους είναι η «Πύλη όλων των Μυστηρίων» (Τσ’ανγκ Τάο).

(Τάο Τε Κίνγκ, κεφάλαιο 1, 9ος - 3ος αιώνας π.Χ.).

~~~~~

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«Άκουε, Ισραήλ· Κύριος ο Θεός ημών είναι εις Κύριος.
Και θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου.
Και ούτοι οι λόγοι, τους οποίους εγώ σε προστάζω σήμερον, θέλουσι είσθαι εν τη καρδία σου·
και θέλεις διδάσκει αυτούς επιμελώς εις τα τέκνα σου, και περί αυτών θέλεις ομιλεί καθήμενος εν τη οικία σου και περιπατών εν τη οδώ και πλαγιάζων και εγειρόμενος.
Και θέλεις δέσει αυτούς διά σημείον επί της χειρός σου και θέλουσιν είσθαι ως προμετωπίδια μεταξύ των οφθαλμών σου.
Και θέλεις γράψει αυτούς επί τους παραστάτας της οικίας σου και επί τας πύλας σου».

(Δευτερονόμιο, κεφάλαιο 6, 4-9, 9ος – 6ος αιώνας π.Χ.)


Διδάσκαλε, ποία εντολή είναι μεγάλη εν το νόμω;
Και ο Ιησούς είπε προς αυτόν· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου.
Αύτη είναι πρώτη και μεγάλη εντολή.
Δευτέρα δε ομοία αυτής· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Εν ταύταις ταις δύο εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται.

(Ματθαίος, κεφάλαιο 22, 36-40, 1ος αιώνας μ.Χ.)


Διδάσκαλε, τι πράξας θέλω κληρονομήσει ζωήν αιώνιον;
Ο δε είπε προς αυτόν· Εν τω νόμω τι είναι γεγραμμένον; πως αναγινώσκεις;
Ο δε αποκριθείς είπε· Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου, και τον πλησίον σου ως σεαυτόν.
Είπε δε προς αυτόν· Ορθώς απεκρίθης· τούτο κάμνε και θέλεις ζήσει.

(Λουκάς, κεφάλαιο 10, 25-28, 1ος αιώνας μ.Χ.)


«Ο λυχνος του σωματος εστιν ο οφθαλμος. εαν ουν ο οφθαλμος σου απλους η, ολον το σωμα σου φωτεινον εσται·
 εαν δε ο οφθαλμος σου πονηρος η, ολον το σωμα σου σκοτεινον εσται. ει ουν το φως το εν σοι σκοτος εστιν το σκοτος ποσον;»

(Ματθαίος, κεφάλαιο 6, 22-23, 1ος αιώνας μ.Χ.)


~~~~~

ΣΟΥΦΙΣΜΟΣ

«Χτύπησε, Κι Αυτός θα σου ανοίξει την πόρτα
Εξαφανίσου, Κι Αυτός θα σε κάνει να λάμψεις σαν τον ήλιο
Πέσε, Κι Αυτός θα σε ανυψώσει στους ουρανούς
Γίνε ένα τίποτα, Κι Αυτός θα σε μεταμορφώσει στο παν».

(Τζάλαλ Άντ-Ντιν Ρούμι, 13ος αιώνας μ.Χ.)

~~~~~



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~